متّی 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)
1و عیسی توجه نموده، باز به مثلها ایشان را خطاب کرده، گفت:
1예수께서 다시 비유로 대답하여 가라사대
2«ملکوت آسمان پادشاهی را ماند که برای پسر خویش عروسی کرد.
2천국은 마치 자기 아들을 위하여 혼인 잔치를 베푼 어떤 임금과 같으니
3و غلامان خود را فرستاد تا دعوت‌شدگان را به عروسی بخوانند و نخواستند بیایند.
3그 종들을 보내어 그 청한 사람들을 혼인 잔치에 오라 하였더니 오기를 싫어하거늘
4باز غلامان دیگر روانه نموده، فرمود: “دعوت‌شدگان را بگویید که اینک خوان خود را حاضر ساخته‌ام و گاوان و پرواریهای من کشته شده و همه‌چیز آماده است، به عروسی بیایید.”
4다시 다른 종들을 보내며 가로되 청한 사람들에게 이르기를 내가 오찬을 준비하되 나의 소와 살진 짐승을 잡고 모든 것을 갖추었으니 혼인 잔치에 오소서 하라 하였더니
5ولی ایشان بی‌اعتنایی نموده، راه خود را گرفتند، یکی به مزرعه خود و دیگری به تجارت خویش رفت.
5저희가 돌아보지도 않고 하나는 자기 밭으로 하나는 자기 상업차로 가고
6و دیگران غلامان او را گرفته، دشنام داده، کشتند.
6그 남은 자들은 종들을 잡아 능욕하고 죽이니
7پادشاه چون شنید، غضب نموده، لشکریان خود را فرستاده، آن قاتلان را به قتل رسانید و شهر ایشان را بسوخت.
7임금이 노하여 군대를 보내어 그 살인한 자들을 진멸하고 그 동네를 불사르고
8آنگاه غلامان خود را فرمود: “عروسی حاضر است؛ لیکن دعوت‌شدگان لیاقت نداشتند.
8이에 종들에게 이르되 혼인 잔치는 예비되었으나 청한 사람들은 합당치 아니하니
9الان به شوارع عامه بروید و هرکه را بیابید به عروسی بطلبید.”
9사거리 길에 가서 사람을 만나는대로 혼인 잔치에 청하여 오너라 한대
10پس آن غلامان به‌سر راهها رفته، نیک و بد هرکه را یافتند جمع کردند، چنانکه خانه عروسی ازمجلسیان مملو گشت.
10종들이 길에 나가 악한 자나 선한 자나 만나는대로 모두 데려오니 혼인 자리에 손이 가득한지라
11آنگاه پادشاه بجهت دیدن اهل مجلس داخل شده، شخصی را درآنجا دید که جامه عروسی در بر ندارد.
11임금이 손을 보러 들어올새 거기서 예복을 입지 않은 한사람을 보고
12بدوگفت: “ای عزیز چطور در اینجا آمدی و حال آنکه جامه عروسی در بر نداری؟” او خاموش شد.
12가로되 친구여 어찌하여 예복을 입지 않고 여기 들어왔느냐 하니 저가 유구무언이어늘
13آنگاه پادشاه خادمان خود را فرمود: “این شخص را دست و پا بسته بردارید و در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان باشد.”
13임금이 사환들에게 말하되 그 수족을 결박하여 바깥 어두움에 내어 던지라 거기서 슬피 울며 이를 갊이 있으리라 하니라
14زیرا طلبیدگان بسیارند و برگزیدگان کم.»
14청함을 받은 자는 많되 택함을 입은 자는 적으니라
15پس فریسیان رفته، شورا نمودند که چطوراو را در گفتگو گرفتار سازند.
15이에 바리새인들이 가서 어떻게 하여 예수로 말의 올무에 걸리게 할까 상론하고
16و شاگردان خودرا با هیرودیان نزد وی فرستاده، گفتند: «استادامی دانیم که صادق هستی و طریق خدا را به راستی تعلیم می‌نمایی و از کسی باک نداری زیراکه به ظاهر خلق نمی نگری.
16자기 제자들을 헤롯 당원들과 함께 예수께 보내어 말하되 `선생님이여 우리가 아노니 당신은 참되시고 참으로써 하나님의 도를 가르치시며 아무라도 꺼리는 일이 없으시니 이는 사람을 외모로 보지 아니하심이니이다
17پس به ما بگو رای تو چیست. آیا جزیه دادن به قیصر رواست یا نه؟»
17그러면 당신의 생각에는 어떠한지 우리에게 이르소서 가이사에게 세를 바치는 것이 가하니이까 불가하니이까' 한대
18عیسی شرارت ایشان را درک کرده، گفت: «ای ریاکاران، چرا مرا تجربه می‌کنید؟
18예수께서 저희의 악함을 아시고 가라사대 외식하는 자들아 어찌하여 나를 시험하느냐 ?
19سکه جزیه را به من بنمایید.» ایشان دیناری نزد وی آوردند.
19셋돈을 내게 보이라 하시니 데나리온 하나를 가져 왔거늘
20بدیشان گفت: «این صورت و رقم از آن کیست؟»
20예수께서 말씀하시되 이 형상과 이 글이 뉘 것이냐 ?
21بدو گفتند: «از آن قیصر.» بدیشان گفت: «مال قیصر را به قیصر ادا کنید و مال خدا رابه خدا!»
21가로되 `가이사의 것이니이다` 이에 가라사대 그런즉 가이사의 것은 가이사에게 하나님의 것은 하나님께 바치라 하시니
22چون ایشان شنیدند، متعجب شدندو او را واگذارده، برفتند.
22저희가 이 말씀을 듣고 기이히 여겨 예수를 떠나가니라
23و در همان روز، صدوقیان که منکر قیامت هستند نزد او آمده، سوال نموده،
23부활이 없다 하는 사두개인들이 그 날에 예수께 와서 물어 가로되
24گفتند: «ای استاد، موسی گفت اگر کسی بی‌اولاد بمیرد، می‌باید برادرش زن او را نکاح کند تا نسلی برای برادر خود پیدا نماید.
24`선생님이여 모세가 일렀으되 사람이 만일 자식이 없이 죽으면 그 동생이 그 아내에게 장가들어 형을 위하여 후사를 세울지니라 하였나이다
25باری در میان ما هفت برادر بودند که اول زنی گرفته، بمرد و چون اولادی نداشت زن را به برادر خود ترک کرد.
25우리 중에 칠 형제가 있었는데 맏이 장가들었다가 죽어 후사가 없으므로 그의 아내를 그 동생에게 끼쳐두고
26وهمچنین دومین و سومین تا هفتمین.
26그 둘째와 세째로 일곱째까지 그렇게 하다가
27و آخر ازهمه آن زن نیز مرد.
27최후에 그 여자도 죽었나이다
28پس او در قیامت، زن کدام‌یک از آن هفت خواهد بود زیرا که همه او راداشتند؟»
28그런즉 저희가 다 그를 취하였으니 부활 때에 일곱 중에 뉘 아내가 되리이까 ?'
29عیسی در جواب ایشان گفت: «گمراه هستید از این‌رو که کتاب و قوت خدا رادر نیافته‌اید،
29예수께서 대답하여 가라사대 너희가 성경도 하나님의 능력도 알지 못하는고로 오해하였도다
30زیرا که در قیامت، نه نکاح می‌کنند و نه نکاح کرده می‌شوند بلکه مثل ملائکه خدا در آسمان می‌باشند.
30부활 때에는 장가도 아니가고 시집도 아니가고 하늘에 있는 천사들과 같으니라
31اما درباره قیامت مردگان، آیا نخوانده‌اید کلامی را که خدا به شما گفته است،
31죽은 자의 부활을 의논할진대 하나님이 너희에게 말씀하신 바
32من هستم خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب؟ خدا، خدای مردگان نیست بلکه خدای زندگان است.»
32나는 아브라함의 하나님이요, 이삭의 하나님이요, 야곱의 하나님이로라 하신 것을 읽어 보지 못하였느냐 하나님은 죽은 자의 하나님이 아니요 산자의 하나님이시니라 ! 하시니
33و آن گروه چون شنیدند، از تعلیم وی متحیر شدند.
33무리가 듣고 그의 가르치심에 놀라더라
34اما چون فریسیان شنیدند که صدوقیان را مجاب نموده است، با هم جمع شدند.
34예수께서 사두개인들로 대답할 수 없게 하셨다 함을 바리새인들이 듣고 모였는데
35و یکی از ایشان که فقیه بود، از وی به طریق امتحان سوال کرده، گفت:
35그 중에 한 율법사가 예수를 시험하여 묻되
36«ای استاد، کدام حکم در شریعت بزرگتر است؟»
36`선생님이여 율법 중에 어느 계명이 크니이까 ?'
37عیسی وی را گفت: «اینکه خداوند خدای خود را به همه دل و تمامی نفس و تمامی فکر خود محبت نما.
37예수께서 가라사대 네 마음을 다하고 목숨을 다하고 뜻을 다하여 주 너의 하나님을 사랑하라 하셨으니
38این است حکم اول و اعظم.
38이것이 크고 첫째 되는 계명이요
39و دوم مثل آن است یعنی همسایه خود را مثل خود محبت نما.
39둘째는 그와 같으니 네 이웃을 네 몸과 같이 사랑하라 하셨으니
40بدین دو حکم، تمام تورات و صحف انبیامتعلق است.»
40이 두 계명이 온 율법과 선지자의 강령이니라
41و چون فریسیان جمع بودند، عیسی ازایشان پرسیده،
41바리새인들이 모였을 때에 예수께서 그들에게 물으시되
42گفت: «درباره مسیح چه گمان می‌برید؟ او پسر کیست؟» بدو گفتند: «پسر داود.»
42너희는 그리스도에 대하여 어떻게 생각하느냐 ? 뉘 자손이냐 ? 대답하되 `다윗의 자손이니이다'
43ایشان را گفت: «پس چطور داود در روح، او راخداوند می‌خواند؟ چنانکه می‌گوید:
43가라사대 그러면 다윗이 성령에 감동하여 어찌 그리스도를 주라 칭하여 말하되
44“خداوندبه خداوند من گفت، به‌دست راست من بنشین تادشمانان تو را پای انداز تو سازم.”
44주께서 내 주께 이르시되 내가 네 원수를 네 발 아래 둘 때까지 내 우편에 앉았으라 하셨도다 하였느냐
45پس هرگاه داود او را خداوند می‌خواند، چگونه پسرش می‌باشد؟»
45다윗이 그리스도를 주라 칭하였은즉 어찌 그의 자손이 되겠느냐 하시니
46و هیچ‌کس قدرت جواب وی هرگز نداشت و نه کسی از آن روز دیگرجرات سوال کردن از او نمود.
46한 말도 능히 대답하는 자가 없고 그 날부터 감히 그에게 묻는 자도 없더라
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.