متّی 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Diodati Bibbia 1885
1و عیسی توجه نموده، باز به مثلها ایشان را خطاب کرده، گفت:
1E GESÙ, messosi a parlare, da capo ragionò loro in parabole, dicendo:
2«ملکوت آسمان پادشاهی را ماند که برای پسر خویش عروسی کرد.
2Il regno de' cieli è simile ad un re, il qual fece le nozze al suo figliuolo.
3و غلامان خود را فرستاد تا دعوت‌شدگان را به عروسی بخوانند و نخواستند بیایند.
3E mandò i suoi servitori a chiamar gl'invitati alle nozze, ma essi non vollero venire.
4باز غلامان دیگر روانه نموده، فرمود: “دعوت‌شدگان را بگویید که اینک خوان خود را حاضر ساخته‌ام و گاوان و پرواریهای من کشته شده و همه‌چیز آماده است، به عروسی بیایید.”
4Di nuovo mandò altri servitori, dicendo: Dite agl'invitati: Ecco, io ho apparecchiato il mio desinare, i miei giovenchi, e i miei animali ingrassati sono ammazzati, ed ogni cosa è apparecchiata; venite alle nozze.
5ولی ایشان بی‌اعتنایی نموده، راه خود را گرفتند، یکی به مزرعه خود و دیگری به تجارت خویش رفت.
5Ma essi non curando sene , se ne andarono, chi alla sua possessione, chi alla sua mercatanzia.
6و دیگران غلامان او را گرفته، دشنام داده، کشتند.
6E gli altri, presi i suoi servitori, li oltraggiarono ed uccisero.
7پادشاه چون شنید، غضب نموده، لشکریان خود را فرستاده، آن قاتلان را به قتل رسانید و شهر ایشان را بسوخت.
7E quel re, udito ciò, si adirò, e mandò i suoi eserciti, e distrusse que' micidiali, ed arse la lor città.
8آنگاه غلامان خود را فرمود: “عروسی حاضر است؛ لیکن دعوت‌شدگان لیاقت نداشتند.
8Allora egli disse a' suoi servitori: Ben son le nozze apparecchiate, ma i convitati non n'erano degni.
9الان به شوارع عامه بروید و هرکه را بیابید به عروسی بطلبید.”
9Andate adunque in su i capi delle strade, e chiamate alle nozze chiunque troverete.
10پس آن غلامان به‌سر راهها رفته، نیک و بد هرکه را یافتند جمع کردند، چنانکه خانه عروسی ازمجلسیان مملو گشت.
10E quei servitori, usciti in su le strade, raunarono tutti coloro che trovarono, cattivi e buoni, e il luogo del le nozze fu ripieno di persone ch'erano a tavola.
11آنگاه پادشاه بجهت دیدن اهل مجلس داخل شده، شخصی را درآنجا دید که جامه عروسی در بر ندارد.
11Or il re, entrato per vedere quei che erano a tavola, vide quivi un uomo che non era vestito di vestimento da nozze.
12بدوگفت: “ای عزیز چطور در اینجا آمدی و حال آنکه جامه عروسی در بر نداری؟” او خاموش شد.
12E gli disse: Amico, come sei entrato qua, senza aver vestimento da nozze? E colui ebbe la bocca chiusa.
13آنگاه پادشاه خادمان خود را فرمود: “این شخص را دست و پا بسته بردارید و در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان باشد.”
13Allora il re disse a' servitori: Legategli le mani e i piedi, e toglietelo, e gettatelo nelle tenebre di fuori. Ivi sarà il pianto, e lo stridor dei denti.
14زیرا طلبیدگان بسیارند و برگزیدگان کم.»
14Perciocchè molti son chiamati, ma pochi eletti.
15پس فریسیان رفته، شورا نمودند که چطوراو را در گفتگو گرفتار سازند.
15ALLORA i Farisei andarono, e tenner consiglio come lo sorprenderebbero in fallo nelle sue parole.
16و شاگردان خودرا با هیرودیان نزد وی فرستاده، گفتند: «استادامی دانیم که صادق هستی و طریق خدا را به راستی تعلیم می‌نمایی و از کسی باک نداری زیراکه به ظاهر خلق نمی نگری.
16E gli mandarono i lor discepoli, con gli Erodiani, a dirgli: Maestro, noi sappiamo che tu sei verace, e che insegni la via di Dio in verità, e che non ti curi d'alcuno; perciocchè tu non riguardi alla qualità delle persone degli uomini.
17پس به ما بگو رای تو چیست. آیا جزیه دادن به قیصر رواست یا نه؟»
17Dicci adunque: Che ti par egli? È egli lecito di dare il censo a Cesare, o no?
18عیسی شرارت ایشان را درک کرده، گفت: «ای ریاکاران، چرا مرا تجربه می‌کنید؟
18E Gesù, riconosciuta la lor malizia, disse: Perchè mi tentate, o ipocriti?
19سکه جزیه را به من بنمایید.» ایشان دیناری نزد وی آوردند.
19Mostratemi la moneta del censo. Ed essi gli porsero un denaro.
20بدیشان گفت: «این صورت و رقم از آن کیست؟»
20Ed egli disse loro: Di chi è questa figura, e questa soprascritta?
21بدو گفتند: «از آن قیصر.» بدیشان گفت: «مال قیصر را به قیصر ادا کنید و مال خدا رابه خدا!»
21Essi gli dissero: Di Cesare. Allora egli disse loro: Rendete dunque a Cesare le cose che appartengono a Cesare, e a Dio le cose che appartengono a Dio.
22چون ایشان شنیدند، متعجب شدندو او را واگذارده، برفتند.
22Ed essi, udito ciò , si maravigliarono, e, lasciatolo, se ne andarono.
23و در همان روز، صدوقیان که منکر قیامت هستند نزد او آمده، سوال نموده،
23IN quell'istesso giorno vennero a lui i Sadducei, i quali dicono che non vi è risurrezione, e lo domandarono, dicendo:
24گفتند: «ای استاد، موسی گفت اگر کسی بی‌اولاد بمیرد، می‌باید برادرش زن او را نکاح کند تا نسلی برای برادر خود پیدا نماید.
24Maestro, Mosè ha detto: Se alcuno muore senza figliuoli, sposi il suo fratello per ragione d'affinità la moglie di esso, e susciti progenie al suo fratello.
25باری در میان ما هفت برادر بودند که اول زنی گرفته، بمرد و چون اولادی نداشت زن را به برادر خود ترک کرد.
25Or appo noi vi erano sette fratelli; e il primo, avendo sposata moglie, morì; e, non avendo progenie, lasciò la sua moglie al suo fratello.
26وهمچنین دومین و سومین تا هفتمین.
26Simigliantemente ancora il secondo, e il terzo, fino a tutti e sette.
27و آخر ازهمه آن زن نیز مرد.
27Ora, dopo tutti, morì anche la donna.
28پس او در قیامت، زن کدام‌یک از آن هفت خواهد بود زیرا که همه او راداشتند؟»
28Nella risurrezione adunque, di cui d'infra i sette sarà ella moglie? poichè tutti l'hanno avuta.
29عیسی در جواب ایشان گفت: «گمراه هستید از این‌رو که کتاب و قوت خدا رادر نیافته‌اید،
29Ma Gesù, rispondendo, disse loro: Voi errate, non intendendo le Scritture, nè la potenza di Dio.
30زیرا که در قیامت، نه نکاح می‌کنند و نه نکاح کرده می‌شوند بلکه مثل ملائکه خدا در آسمان می‌باشند.
30Perciocchè nella risurrezione non si prendono, nè si dànno mogli; anzi gli uomini son nel cielo come angeli di Dio.
31اما درباره قیامت مردگان، آیا نخوانده‌اید کلامی را که خدا به شما گفته است،
31E quant'è alla risurrezione de' morti, non avete voi letto ciò che vi fu detto da Dio, quando disse:
32من هستم خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب؟ خدا، خدای مردگان نیست بلکه خدای زندگان است.»
32Io son l'Iddio d'Abrahamo, e l'Iddio d'Isacco, e l'Iddio di Giacobbe? Iddio non è l'Iddio de' morti, ma de' viventi.
33و آن گروه چون شنیدند، از تعلیم وی متحیر شدند.
33E le turbe, udite queste cose, stupivano della sua dottrina.
34اما چون فریسیان شنیدند که صدوقیان را مجاب نموده است، با هم جمع شدند.
34ED i Farisei, udito ch'egli avea chiusa la bocca a' Sadducei, si raunarono insieme.
35و یکی از ایشان که فقیه بود، از وی به طریق امتحان سوال کرده، گفت:
35E un dottor della legge lo domandò, tentandolo, e dicendo:
36«ای استاد، کدام حکم در شریعت بزرگتر است؟»
36Maestro, quale è il maggior comandamento della legge?
37عیسی وی را گفت: «اینکه خداوند خدای خود را به همه دل و تمامی نفس و تمامی فکر خود محبت نما.
37E Gesù gli disse: Ama il Signore Iddio tuo con tutto il tuo cuore, e con tutta l'anima tua, e con tutta la mente tua.
38این است حکم اول و اعظم.
38Quest'è il primo, e il gran comandamento.
39و دوم مثل آن است یعنی همسایه خود را مثل خود محبت نما.
39E il secondo, simile ad esso, è: Ama il tuo prossimo come te stesso.
40بدین دو حکم، تمام تورات و صحف انبیامتعلق است.»
40Da questi due comandamenti dipendono tutta la legge, ed i profeti.
41و چون فریسیان جمع بودند، عیسی ازایشان پرسیده،
41ED essendo i Farisei raunati, Gesù domandò loro, dicendo:
42گفت: «درباره مسیح چه گمان می‌برید؟ او پسر کیست؟» بدو گفتند: «پسر داود.»
42Che vi par egli del Cristo? di chi è egli figliuolo? Essi gli dicono: Di Davide.
43ایشان را گفت: «پس چطور داود در روح، او راخداوند می‌خواند؟ چنانکه می‌گوید:
43Egli disse loro: Come adunque Davide lo chiama egli in ispirito Signore, dicendo:
44“خداوندبه خداوند من گفت، به‌دست راست من بنشین تادشمانان تو را پای انداز تو سازم.”
44Il Signore ha detto al mio Signore: Siedi alla mia destra, finchè io abbia posti i tuoi nemici per iscannello de' tuoi piedi?
45پس هرگاه داود او را خداوند می‌خواند، چگونه پسرش می‌باشد؟»
45Se dunque Davide lo chiama Signore, come è egli suo figliuolo?
46و هیچ‌کس قدرت جواب وی هرگز نداشت و نه کسی از آن روز دیگرجرات سوال کردن از او نمود.
46E niuno poteva rispondergli nulla; niuno eziandio ardì più, da quel dì innanzi, fargli alcuna domanda.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.