متّی 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1و عیسی توجه نموده، باز به مثلها ایشان را خطاب کرده، گفت:
1Once again, Jesus spoke to them in parables:
2«ملکوت آسمان پادشاهی را ماند که برای پسر خویش عروسی کرد.
2“The kingdom of heaven is like a king who prepared a wedding banquet for his son.
3و غلامان خود را فرستاد تا دعوت‌شدگان را به عروسی بخوانند و نخواستند بیایند.
3He sent his servants to call those he had invited to the banquet, but they refused to come.
4باز غلامان دیگر روانه نموده، فرمود: “دعوت‌شدگان را بگویید که اینک خوان خود را حاضر ساخته‌ام و گاوان و پرواریهای من کشته شده و همه‌چیز آماده است، به عروسی بیایید.”
4Again, he sent other servants and said, ‘Tell those who have been invited that I have prepared my dinner. My oxen and fattened cattle have been killed, and everything is ready. Come to the wedding banquet.’
5ولی ایشان بی‌اعتنایی نموده، راه خود را گرفتند، یکی به مزرعه خود و دیگری به تجارت خویش رفت.
5But they paid no attention and went away, one to his field, another to his business.
6و دیگران غلامان او را گرفته، دشنام داده، کشتند.
6The rest seized his servants, mistreated them, and killed them.
7پادشاه چون شنید، غضب نموده، لشکریان خود را فرستاده، آن قاتلان را به قتل رسانید و شهر ایشان را بسوخت.
7The king was enraged, and he sent his troops to destroy those murderers and burn their city.
8آنگاه غلامان خود را فرمود: “عروسی حاضر است؛ لیکن دعوت‌شدگان لیاقت نداشتند.
8Then he said to his servants, ‘The wedding banquet is ready, but those I invited were not worthy.
9الان به شوارع عامه بروید و هرکه را بیابید به عروسی بطلبید.”
9Go therefore to the crossroads and invite to the banquet as many as you can find.’
10پس آن غلامان به‌سر راهها رفته، نیک و بد هرکه را یافتند جمع کردند، چنانکه خانه عروسی ازمجلسیان مملو گشت.
10So the servants went out into the streets and gathered everyone they could find, both evil and good, and the wedding hall was filled with guests.
11آنگاه پادشاه بجهت دیدن اهل مجلس داخل شده، شخصی را درآنجا دید که جامه عروسی در بر ندارد.
11But when the king came in to see the guests, he spotted a man who was not dressed in wedding clothes.
12بدوگفت: “ای عزیز چطور در اینجا آمدی و حال آنکه جامه عروسی در بر نداری؟” او خاموش شد.
12‘Friend,’ he asked, ‘how did you get in here without wedding clothes?’ But the man was speechless.
13آنگاه پادشاه خادمان خود را فرمود: “این شخص را دست و پا بسته بردارید و در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان باشد.”
13Then the king told the servants, ‘Tie him hand and foot, and throw him into the outer darkness, where there will be weeping and gnashing of teeth.’
14زیرا طلبیدگان بسیارند و برگزیدگان کم.»
14For many are called, but few are chosen.”
15پس فریسیان رفته، شورا نمودند که چطوراو را در گفتگو گرفتار سازند.
15Then the Pharisees went out and conspired to trap Jesus in His words.
16و شاگردان خودرا با هیرودیان نزد وی فرستاده، گفتند: «استادامی دانیم که صادق هستی و طریق خدا را به راستی تعلیم می‌نمایی و از کسی باک نداری زیراکه به ظاهر خلق نمی نگری.
16They sent their disciples to Him along with the Herodians. “Teacher,” they said, “we know that You are honest and that You teach the way of God in accordance with the truth. You seek favor from no one, because You pay no attention to external appearance.
17پس به ما بگو رای تو چیست. آیا جزیه دادن به قیصر رواست یا نه؟»
17So tell us what You think: Is it lawful to pay taxes to Caesar or not?”
18عیسی شرارت ایشان را درک کرده، گفت: «ای ریاکاران، چرا مرا تجربه می‌کنید؟
18But Jesus knew their evil intent and said, “You hypocrites, why are you testing Me?
19سکه جزیه را به من بنمایید.» ایشان دیناری نزد وی آوردند.
19Show Me the coin used for the tax.” And they brought Him a denarius.
20بدیشان گفت: «این صورت و رقم از آن کیست؟»
20“Whose image is this,” He asked, “and whose inscription?”
21بدو گفتند: «از آن قیصر.» بدیشان گفت: «مال قیصر را به قیصر ادا کنید و مال خدا رابه خدا!»
21“Caesar’s,” they answered. So Jesus told them, “Give to Caesar what is Caesar’s, and to God what is God’s.”
22چون ایشان شنیدند، متعجب شدندو او را واگذارده، برفتند.
22And when they heard this, they were amazed. So they left Him and went away.
23و در همان روز، صدوقیان که منکر قیامت هستند نزد او آمده، سوال نموده،
23That same day the Sadducees, who say there is no resurrection, came to Jesus and questioned Him.
24گفتند: «ای استاد، موسی گفت اگر کسی بی‌اولاد بمیرد، می‌باید برادرش زن او را نکاح کند تا نسلی برای برادر خود پیدا نماید.
24“Teacher,” they said, “Moses declared that if a man dies without having children, his brother is to marry the widow and raise up offspring for him.
25باری در میان ما هفت برادر بودند که اول زنی گرفته، بمرد و چون اولادی نداشت زن را به برادر خود ترک کرد.
25Now there were seven brothers among us. The first one married and died without having children. So he left his wife to his brother.
26وهمچنین دومین و سومین تا هفتمین.
26The same thing happened to the second and third brothers, down to the seventh.
27و آخر ازهمه آن زن نیز مرد.
27And last of all, the woman died.
28پس او در قیامت، زن کدام‌یک از آن هفت خواهد بود زیرا که همه او راداشتند؟»
28In the resurrection, then, whose wife will she be of the seven? For all of them were married to her.”
29عیسی در جواب ایشان گفت: «گمراه هستید از این‌رو که کتاب و قوت خدا رادر نیافته‌اید،
29Jesus answered, “You are mistaken because you do not know the Scriptures or the power of God.
30زیرا که در قیامت، نه نکاح می‌کنند و نه نکاح کرده می‌شوند بلکه مثل ملائکه خدا در آسمان می‌باشند.
30In the resurrection, people will neither marry nor be given in marriage. Instead, they will be like the angels in heaven.
31اما درباره قیامت مردگان، آیا نخوانده‌اید کلامی را که خدا به شما گفته است،
31But concerning the resurrection of the dead, have you not read what God said to you:
32من هستم خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب؟ خدا، خدای مردگان نیست بلکه خدای زندگان است.»
32‘I am the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob’? He is not the God of the dead, but of the living.”
33و آن گروه چون شنیدند، از تعلیم وی متحیر شدند.
33When the crowds heard this, they were astonished at His teaching.
34اما چون فریسیان شنیدند که صدوقیان را مجاب نموده است، با هم جمع شدند.
34And when the Pharisees heard that Jesus had silenced the Sadducees, they themselves gathered together.
35و یکی از ایشان که فقیه بود، از وی به طریق امتحان سوال کرده، گفت:
35One of them, an expert in the law, tested Him with a question:
36«ای استاد، کدام حکم در شریعت بزرگتر است؟»
36“Teacher, which commandment is the greatest in the Law?”
37عیسی وی را گفت: «اینکه خداوند خدای خود را به همه دل و تمامی نفس و تمامی فکر خود محبت نما.
37Jesus declared, “‘Love the Lord your God with all your heart and with all your soul and with all your mind.’
38این است حکم اول و اعظم.
38This is the first and greatest commandment.
39و دوم مثل آن است یعنی همسایه خود را مثل خود محبت نما.
39And the second is like it: ‘Love your neighbor as yourself.’
40بدین دو حکم، تمام تورات و صحف انبیامتعلق است.»
40All the Law and the Prophets hang on these two commandments.”
41و چون فریسیان جمع بودند، عیسی ازایشان پرسیده،
41While the Pharisees were assembled, Jesus questioned them:
42گفت: «درباره مسیح چه گمان می‌برید؟ او پسر کیست؟» بدو گفتند: «پسر داود.»
42“What do you think about the Christ? Whose son is He?” “David’s,” they answered.
43ایشان را گفت: «پس چطور داود در روح، او راخداوند می‌خواند؟ چنانکه می‌گوید:
43Jesus said to them, “How then does David in the Spirit call Him ‘Lord’? For he says:
44“خداوندبه خداوند من گفت، به‌دست راست من بنشین تادشمانان تو را پای انداز تو سازم.”
44‘The Lord said to my Lord, “Sit at My right hand until I put Your enemies under Your feet.”’
45پس هرگاه داود او را خداوند می‌خواند، چگونه پسرش می‌باشد؟»
45So if David calls Him ‘Lord,’ how can He be David’s son?”
46و هیچ‌کس قدرت جواب وی هرگز نداشت و نه کسی از آن روز دیگرجرات سوال کردن از او نمود.
46No one was able to answer a word, and from that day on no one dared to question Him any further.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.