Matthieu 22
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Translation
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)
Berean Standard Bible
1Jezuz o komz, a lavaras a-nevez dezho dre barabolennoù:
1Once again, Jesus spoke to them in parables:
2Rouantelezh an neñvoù a zo heñvel ouzh ur roue hag a reas ur goan-eured evit e vab.
2“The kingdom of heaven is like a king who prepared a wedding banquet for his son.
3Kas a reas e vevelien da c'hervel ar re a oa bet pedet d'an eured; met ne felle ket dezho dont.
3He sent his servants to call those he had invited to the banquet, but they refused to come.
4Kas a reas adarre mevelien all, en ur lavarout: Lavarit d'ar re a zo bet pedet: Setu, va lein am eus fichet, lazhet em eus va ejened ha va loened lard, pep tra a zo prest, deuit d'an eured.
4Again, he sent other servants and said, ‘Tell those who have been invited that I have prepared my dinner. My oxen and fattened cattle have been killed, and everything is ready. Come to the wedding banquet.’
5Met ne rejont van ebet ouzh kement-se, hag ez ejont, unan d'e bark, unan all d'e genwerzh,
5But they paid no attention and went away, one to his field, another to his business.
6ha re all a grogas en e vevelien, o gwallgasas hag o lazhas.
6The rest seized his servants, mistreated them, and killed them.
7Ar roue a yeas droug ennañ, hag o vezañ kaset e soudarded, e lakaas da vervel al lazherien-se, hag e tevas o c'hêr.
7The king was enraged, and he sent his troops to destroy those murderers and burn their city.
8Neuze e lavaras d'e vevelien: An eured a zo prest, met ar re a oa bet pedet dezhi ne oant ket din anezhi.
8Then he said to his servants, ‘The wedding banquet is ready, but those I invited were not worthy.
9It eta er c'hroazhentoù, ha galvit d'an eured an holl re a gavot.
9Go therefore to the crossroads and invite to the banquet as many as you can find.’
10E vevelien, o vezañ aet dre an hentoù, a zastumas kement a gavjont, mat ha fall, ha sal an eured a voe leuniet gant tud ouzh taol.
10So the servants went out into the streets and gathered everyone they could find, both evil and good, and the wedding hall was filled with guests.
11Ar roue, o vezañ deuet evit gwelout ar re a oa ouzh taol, a welas eno un den n'en devoa ket gwisket un dilhad eured.
11But when the king came in to see the guests, he spotted a man who was not dressed in wedding clothes.
12Lavarout a reas dezhañ: Va mignon, penaos out deuet amañ hep kaout un dilhad eured? Eñ a chomas mut.
12‘Friend,’ he asked, ‘how did you get in here without wedding clothes?’ But the man was speechless.
13Neuze ar roue a lavaras d'ar vevelien: Ereit e zaouarn hag e dreid, ha taolit eñ en deñvalijenn a-ziavaez, e-lec'h ma vo goueladegoù ha grigoñsadegoù-dent.
13Then the king told the servants, ‘Tie him hand and foot, and throw him into the outer darkness, where there will be weeping and gnashing of teeth.’
14Rak kalz a zo galvet, met nebeut a zo dibabet.
14For many are called, but few are chosen.”
15Neuze ar farizianed a yeas d'en em guzuliañ war an doare d'e dapout en e gomzoù.
15Then the Pharisees went out and conspired to trap Jesus in His words.
16Kas a rejont d'e gavout o diskibien gant an herodianed, da lavarout dezhañ: Mestr, gouzout a reomp penaos out gwirion ha penaos e kelennez hent Doue hervez ar wirionez, hep ober van eus den ebet, rak ne sellez ket ouzh diavaez an dud.
16They sent their disciples to Him along with the Herodians. “Teacher,” they said, “we know that You are honest and that You teach the way of God in accordance with the truth. You seek favor from no one, because You pay no attention to external appearance.
17Lavar deomp eta petra a soñjez: Ha dleet eo paeañ ar gwir da Gezar, pe n'eo ket?
17So tell us what You think: Is it lawful to pay taxes to Caesar or not?”
18Met Jezuz, oc'h anavezout o fallentez, a lavaras dezho: Perak e temptit ac'hanon, pilpouzed?
18But Jesus knew their evil intent and said, “You hypocrites, why are you testing Me?
19Diskouezit din ar moneiz ma vez paeet ar gwir gantañ. Hag e rojont dezhañ un diner.
19Show Me the coin used for the tax.” And they brought Him a denarius.
20Goulenn a reas outo: Eus piv eo ar skeud hag ar skrid-mañ?
20“Whose image is this,” He asked, “and whose inscription?”
21Int a lavaras dezhañ: Eus Kezar. Neuze e lavaras dezho: Roit eta da Gezar ar pezh a zo da Gezar, ha da Zoue ar pezh a zo da Zoue.
21“Caesar’s,” they answered. So Jesus told them, “Give to Caesar what is Caesar’s, and to God what is God’s.”
22Souezhet eus ar pezh a glevjont, e lezjont anezhañ hag ez ejont kuit.
22And when they heard this, they were amazed. So they left Him and went away.
23An hevelep devezh, ar sadukeiz, hag a lavar n'eus ket a adsavidigezh a varv, a zeuas da gavout Jezuz, hag a reas outañ ar goulenn-mañ:
23That same day the Sadducees, who say there is no resurrection, came to Jesus and questioned Him.
24Mestr, Moizez en deus lavaret: Mar marv unan bennak hep bugale, e vreur a zimezo d'e intañvez, evit sevel lignez d'e vreur.
24“Teacher,” they said, “Moses declared that if a man dies without having children, his brother is to marry the widow and raise up offspring for him.
25Bez' e oa en hon touez seizh breur. An hini kentañ a zimezas hag a varvas; hag evel n'en devoa ket a vugale, e lezas e wreg d'e vreur.
25Now there were seven brothers among us. The first one married and died without having children. So he left his wife to his brother.
26En hevelep doare e c'hoarvezas gant an eil, an trede, betek ar seizhvet.
26The same thing happened to the second and third brothers, down to the seventh.
27Ha d'an diwezhañ-holl, ar wreg a varvas ivez.
27And last of all, the woman died.
28Da behini ar seizh-se e vo gwreg, en adsavidigezh a varv? Rak eo bet dezho holl.
28In the resurrection, then, whose wife will she be of the seven? For all of them were married to her.”
29Jezuz, a respontas dezho: En dallentez oc'h, dre n'anavezit ket ar Skriturioù, na galloud Doue.
29Jesus answered, “You are mistaken because you do not know the Scriptures or the power of God.
30Rak en adsavidigezh a varv, ar wazed n'o devo ket a wragez, nag ar gwragez a ezhec'h, met bez' e vint evel aeled Doue en neñv.
30In the resurrection, people will neither marry nor be given in marriage. Instead, they will be like the angels in heaven.
31Met diwar-benn an adsavidigezh a varv, ha n'hoc'h eus ket lennet ar pezh en deus Doue lavaret deoc'h:
31But concerning the resurrection of the dead, have you not read what God said to you:
32Me eo Doue Abraham, Doue Izaak, ha Doue Jakob? Doue n'eo ket Doue ar re varv, met Doue ar re vev.
32‘I am the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob’? He is not the God of the dead, but of the living.”
33Ar bobl a selaoue, hag a voe souezhet gant kelennadurezh Jezuz.
33When the crowds heard this, they were astonished at His teaching.
34Ar farizianed, o vezañ klevet penaos en devoa lakaet da devel ar sadukeiz, en em zastumas,
34And when the Pharisees heard that Jesus had silenced the Sadducees, they themselves gathered together.
35hag unan anezho, doktor eus al lezenn, a reas ar goulenn-mañ outañ, evit e demptañ:
35One of them, an expert in the law, tested Him with a question:
36Mestr, pehini eo ar brasañ gourc'hemenn eus al lezenn?
36“Teacher, which commandment is the greatest in the Law?”
37Jezuz a respontas dezhañ: Karout a ri an Aotrou da Zoue, eus da holl galon, eus da holl ene, hag eus da holl soñj.
37Jesus declared, “‘Love the Lord your God with all your heart and with all your soul and with all your mind.’
38Hennezh eo ar c'hentañ hag ar brasañ eus ar gourc'hemennoù.
38This is the first and greatest commandment.
39Ha setu an eil a zo heñvel outañ: Karout a ri da nesañ eveldout da-unan.
39And the second is like it: ‘Love your neighbor as yourself.’
40Eus an daou c'hourc'hemenn-se, e talc'h an holl lezenn hag ar brofeded.
40All the Law and the Prophets hang on these two commandments.”
41Evel ma oa ar farizianed en em zastumet, Jezuz a reas ur goulenn outo,
41While the Pharisees were assembled, Jesus questioned them:
42o lavarout: Petra a soñjit eus ar C'hrist? Da biv eo mab? Int a lavaras dezhañ: Da Zavid.
42“What do you think about the Christ? Whose son is He?” “David’s,” they answered.
43Jezuz a lavaras dezho: Penaos eta e c'halv David anezhañ, dre ar Spered, e Aotrou, pa lavar:
43Jesus said to them, “How then does David in the Spirit call Him ‘Lord’? For he says:
44An Aotrou en deus lavaret da'm Aotrou: Azez a-zehou din, betek ma em bo graet eus da enebourien ur skabell dindan da dreid.
44‘The Lord said to my Lord, “Sit at My right hand until I put Your enemies under Your feet.”’
45Mar galv eta David e-unan anezhañ Aotrou, penaos eo-eñ e vab?
45So if David calls Him ‘Lord,’ how can He be David’s son?”
46Ha den ne c'hellas respont ur ger dezhañ. Adalek an deiz-se, hini ne gredas mui ober goulenn ebet outañ.
46No one was able to answer a word, and from that day on no one dared to question Him any further.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.