Matthieu 22
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Translation
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)
Clementine Vulgate, 1598
1Jezuz o komz, a lavaras a-nevez dezho dre barabolennoù:
1Et respondens Jesus, dixit iterum in parabolis eis, dicens:
2Rouantelezh an neñvoù a zo heñvel ouzh ur roue hag a reas ur goan-eured evit e vab.
2Simile factum est regnum cælorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo.
3Kas a reas e vevelien da c'hervel ar re a oa bet pedet d'an eured; met ne felle ket dezho dont.
3Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire.
4Kas a reas adarre mevelien all, en ur lavarout: Lavarit d'ar re a zo bet pedet: Setu, va lein am eus fichet, lazhet em eus va ejened ha va loened lard, pep tra a zo prest, deuit d'an eured.
4Iterum misit alios servos, dicens: Dicite invitatis: Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata: venite ad nuptias.
5Met ne rejont van ebet ouzh kement-se, hag ez ejont, unan d'e bark, unan all d'e genwerzh,
5Illi autem neglexerunt: et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam:
6ha re all a grogas en e vevelien, o gwallgasas hag o lazhas.
6reliqui vero tenuerunt servos ejus, et contumeliis affectos occiderunt.
7Ar roue a yeas droug ennañ, hag o vezañ kaset e soudarded, e lakaas da vervel al lazherien-se, hag e tevas o c'hêr.
7Rex autem cum audisset, iratus est: et missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos, et civitatem illorum succendit.
8Neuze e lavaras d'e vevelien: An eured a zo prest, met ar re a oa bet pedet dezhi ne oant ket din anezhi.
8Tunc ait servis suis: Nuptiæ quidem paratæ sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni:
9It eta er c'hroazhentoù, ha galvit d'an eured an holl re a gavot.
9ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias.
10E vevelien, o vezañ aet dre an hentoù, a zastumas kement a gavjont, mat ha fall, ha sal an eured a voe leuniet gant tud ouzh taol.
10Et egressi servi ejus in vias, congregaverunt omnes quos invenerunt, malos et bonos: et impletæ sunt nuptiæ discumbentium.
11Ar roue, o vezañ deuet evit gwelout ar re a oa ouzh taol, a welas eno un den n'en devoa ket gwisket un dilhad eured.
11Intravit autem rex ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali.
12Lavarout a reas dezhañ: Va mignon, penaos out deuet amañ hep kaout un dilhad eured? Eñ a chomas mut.
12Et ait illi: Amice, quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem? At ille obmutuit.
13Neuze ar roue a lavaras d'ar vevelien: Ereit e zaouarn hag e dreid, ha taolit eñ en deñvalijenn a-ziavaez, e-lec'h ma vo goueladegoù ha grigoñsadegoù-dent.
13Tunc dicit rex ministris: Ligatis manibus et pedibus ejus, mittite eum in tenebras exteriores: ibi erit fletus et stridor dentium.
14Rak kalz a zo galvet, met nebeut a zo dibabet.
14Multi enim sunt vocati, pauci vero electi.
15Neuze ar farizianed a yeas d'en em guzuliañ war an doare d'e dapout en e gomzoù.
15Tunc abeuntes pharisæi, consilium inierunt ut caperent eum in sermone.
16Kas a rejont d'e gavout o diskibien gant an herodianed, da lavarout dezhañ: Mestr, gouzout a reomp penaos out gwirion ha penaos e kelennez hent Doue hervez ar wirionez, hep ober van eus den ebet, rak ne sellez ket ouzh diavaez an dud.
16Et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis, dicentes: Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo: non enim respicis personam hominum:
17Lavar deomp eta petra a soñjez: Ha dleet eo paeañ ar gwir da Gezar, pe n'eo ket?
17dic ergo nobis quid tibi videtur, licet censum dare Cæsari, an non?
18Met Jezuz, oc'h anavezout o fallentez, a lavaras dezho: Perak e temptit ac'hanon, pilpouzed?
18Cognita autem Jesus nequitia eorum, ait: Quid me tentatis, hypocritæ?
19Diskouezit din ar moneiz ma vez paeet ar gwir gantañ. Hag e rojont dezhañ un diner.
19ostendite mihi numisma census. At illi obtulerunt ei denarium.
20Goulenn a reas outo: Eus piv eo ar skeud hag ar skrid-mañ?
20Et ait illis Jesus: Cujus est imago hæc, et superscriptio?
21Int a lavaras dezhañ: Eus Kezar. Neuze e lavaras dezho: Roit eta da Gezar ar pezh a zo da Gezar, ha da Zoue ar pezh a zo da Zoue.
21Dicunt ei: Cæsaris. Tunc ait illis: Reddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari: et quæ sunt Dei, Deo.
22Souezhet eus ar pezh a glevjont, e lezjont anezhañ hag ez ejont kuit.
22Et audientes mirati sunt, et relicto eo abierunt.
23An hevelep devezh, ar sadukeiz, hag a lavar n'eus ket a adsavidigezh a varv, a zeuas da gavout Jezuz, hag a reas outañ ar goulenn-mañ:
23In illo die accesserunt ad eum sadducæi, qui dicunt non esse resurrectionem: et interrogaverunt eum,
24Mestr, Moizez en deus lavaret: Mar marv unan bennak hep bugale, e vreur a zimezo d'e intañvez, evit sevel lignez d'e vreur.
24dicentes: Magister, Moyses dixit: Si quis mortuus fuerit non habens filium, ut ducat frater ejus uxorem illius, et suscitet semen fratri suo.
25Bez' e oa en hon touez seizh breur. An hini kentañ a zimezas hag a varvas; hag evel n'en devoa ket a vugale, e lezas e wreg d'e vreur.
25Erant autem apud nos septem fratres: et primus, uxore ducta, defunctus est: et non habens semen, reliquit uxorem suam fratri suo.
26En hevelep doare e c'hoarvezas gant an eil, an trede, betek ar seizhvet.
26Similiter secundus, et tertius usque ad septimum.
27Ha d'an diwezhañ-holl, ar wreg a varvas ivez.
27Novissime autem omnium et mulier defuncta est.
28Da behini ar seizh-se e vo gwreg, en adsavidigezh a varv? Rak eo bet dezho holl.
28In resurrectione ergo cujus erit de septem uxor? omnes enim habuerunt eam.
29Jezuz, a respontas dezho: En dallentez oc'h, dre n'anavezit ket ar Skriturioù, na galloud Doue.
29Respondens autem Jesus, ait illis: Erratis nescientes Scripturas, neque virtutem Dei.
30Rak en adsavidigezh a varv, ar wazed n'o devo ket a wragez, nag ar gwragez a ezhec'h, met bez' e vint evel aeled Doue en neñv.
30In resurrectione enim neque nubent, neque nubentur: sed erunt sicut angeli Dei in cælo.
31Met diwar-benn an adsavidigezh a varv, ha n'hoc'h eus ket lennet ar pezh en deus Doue lavaret deoc'h:
31De resurrectione autem mortuorum non legistis quod dictum est a Deo dicente vobis:
32Me eo Doue Abraham, Doue Izaak, ha Doue Jakob? Doue n'eo ket Doue ar re varv, met Doue ar re vev.
32Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob? Non est Deus mortuorum, sed viventium.
33Ar bobl a selaoue, hag a voe souezhet gant kelennadurezh Jezuz.
33Et audientes turbæ, mirabantur in doctrina ejus.
34Ar farizianed, o vezañ klevet penaos en devoa lakaet da devel ar sadukeiz, en em zastumas,
34Pharisæi autem audientes quod silentium imposuisset sadducæis, convenerunt in unum:
35hag unan anezho, doktor eus al lezenn, a reas ar goulenn-mañ outañ, evit e demptañ:
35et interrogavit eum unus ex eis legis doctor, tentans eum:
36Mestr, pehini eo ar brasañ gourc'hemenn eus al lezenn?
36Magister, quod est mandatum magnum in lege?
37Jezuz a respontas dezhañ: Karout a ri an Aotrou da Zoue, eus da holl galon, eus da holl ene, hag eus da holl soñj.
37Ait illi Jesus: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et in tota anima tua, et in tota mente tua.
38Hennezh eo ar c'hentañ hag ar brasañ eus ar gourc'hemennoù.
38Hoc est maximum, et primum mandatum.
39Ha setu an eil a zo heñvel outañ: Karout a ri da nesañ eveldout da-unan.
39Secundum autem simile est huic: Diliges proximum tuum, sicut teipsum.
40Eus an daou c'hourc'hemenn-se, e talc'h an holl lezenn hag ar brofeded.
40In his duobus mandatis universa lex pendet, et prophetæ.
41Evel ma oa ar farizianed en em zastumet, Jezuz a reas ur goulenn outo,
41Congregatis autem pharisæis, interrogavit eos Jesus,
42o lavarout: Petra a soñjit eus ar C'hrist? Da biv eo mab? Int a lavaras dezhañ: Da Zavid.
42dicens: Quid vobis videtur de Christo? cujus filius est? Dicunt ei: David.
43Jezuz a lavaras dezho: Penaos eta e c'halv David anezhañ, dre ar Spered, e Aotrou, pa lavar:
43Ait illis: Quomodo ergo David in spiritu vocat eum Dominum, dicens:
44An Aotrou en deus lavaret da'm Aotrou: Azez a-zehou din, betek ma em bo graet eus da enebourien ur skabell dindan da dreid.
44Dixit Dominus Domino meo: Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum?
45Mar galv eta David e-unan anezhañ Aotrou, penaos eo-eñ e vab?
45Si ergo David vocat eum Dominum, quomodo filius ejus est?
46Ha den ne c'hellas respont ur ger dezhañ. Adalek an deiz-se, hini ne gredas mui ober goulenn ebet outañ.
46Et nemo poterat ei respondere verbum: neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.