Matthieu 24
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Translation
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)
Clementine Vulgate, 1598
1Evel ma'z ae Jezuz kuit eus an templ, e ziskibien a dostaas outañ, evit diskouez dezhañ savadurioù bras an templ.
1Et egressus Jesus de templo, ibat. Et accesserunt discipuli ejus, ut ostenderent ei ædificationes templi.
2Met eñ a lavaras dezho: Ha gwelout a rit an holl draoù-se? Me en lavar deoc'h e gwirionez, ne chomo ket anezho amañ maen war vaen na vo diskaret.
2Ipse autem respondens dixit illis: Videtis hæc omnia? amen dico vobis, non relinquetur hic lapis super lapidem, qui non destruatur.
3Hag evel ma oa azezet war Venez an Olived, an diskibien a dostaas outañ, a-du, o lavarout: Lavar deomp pegoulz e c'hoarvezo kement-se, ha pehini e vo ar sin eus da zonedigezh hag eus fin ar bed?
3Sedente autem eo super montem Oliveti, accesserunt ad eum discipuli secreto, dicentes: Dic nobis, quando hæc erunt? et quod signum adventus tui, et consummationis sæculi?
4Jezuz a respontas dezho: Diwallit na dromplfe den ac'hanoc'h.
4Et respondens Jesus, dixit eis: Videte ne quis vos seducat:
5Rak meur a hini a zeuio dindan va anv, o lavarout: Me eo ar C'hrist; hag e tromplint kalz a dud.
5multi enim venient in nomine meo, dicentes: Ego sum Christus: et multos seducent.
6Klevout a reot komz eus brezelioù, ha brud eus brezelioù, lakait evezh na vefec'h spontet; rak ret eo e teufe an traoù-se, met kement-se ne vo ket c'hoazh ar fin.
6Audituri enim estis prælia, et opiniones præliorum. Videte ne turbemini: oportet enim hæc fieri, sed nondum est finis:
7Rak ur bobl a savo a-enep ur bobl all, hag ur rouantelezh a-enep ur rouantelezh all; hag e vo e meur a lec'h, naonegezhioù, [bosennoù] ha krenoù-douar;
7consurget enim gens in gentem, et regnum in regnum, et erunt pestilentiæ, et fames, et terræmotus per loca:
8an traoù-mañ ne vo nemet ar penn-kentañ eus ar gloazioù.
8hæc autem omnia initia sunt dolorum.
9Neuze e roint ac'hanoc'h evit bezañ poaniet, hag e lazhint ac'hanoc'h, hag e viot kasaet gant an holl bobloù, abalamour da'm anv.
9Tunc tradent vos in tribulationem, et occident vos: et eritis odio omnibus gentibus propter nomen meum.
10Neuze ivez, meur a hini a gouezho, en em drubardo, hag en em gasaio an eil egile.
10Et tunc scandalizabuntur multi, et invicem tradent, et odio habebunt invicem.
11Kalz a fals-profeded a savo, hag a dromplo kalz a dud.
11Et multi pseudoprophetæ surgent, et seducent multos.
12Dre ma vo kresket an direizhder, karantez meur a hini a yenaio.
12Et quoniam abundavit iniquitas, refrigescet caritas multorum:
13Met an hini a gendalc'ho betek ar fin, a vo salvet.
13qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit.
14An Aviel-mañ eus ar rouantelezh a vo prezeget er bed a-bezh, evit reiñ testeni d'an holl bobloù; neuze e teuio ar fin.
14Et prædicabitur hoc Evangelium regni in universo orbe, in testimonium omnibus gentibus: et tunc veniet consummatio.
15Dre-se, pa welot an euzhusted eus ar glac'har, m'en deus komzet ar profed Daniel anezhi, deuet el lec'h santel (ra gompreno an neb a lenn),
15Cum ergo videritis abominationem desolationis, quæ dicta est a Daniele propheta, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat:
16neuze ar re a vo e Judea, ra dec'hint war ar menezioù,
16tunc qui in Judæa sunt, fugiant ad montes:
17an hini a vo war an doenn, ra ne ziskenno ket da gemer ar pezh a zo en e di,
17et qui in tecto, non descendat tollere aliquid de domo sua:
18hag an hini a vo er parkeier, ra ne zistroio ket a-dreñv da gemer e vantell.
18et qui in agro, non revertatur tollere tunicam suam.
19Gwalleur d'ar gwragez brazez, ha d'ar magerezed en deizioù-se!
19Væ autem prægnantibus et nutrientibus in illis diebus !
20Pedit evit na erruo ket ho tec'h er goañv, nag e deiz ar sabad.
20Orate autem ut non fiat fuga vestra in hieme, vel sabbato:
21Rak bez' e vo neuze ur glac'har ken bras, evel n'eus ket bet adalek penn-kentañ ar bed betek vremañ, ha ne vo biken.
21erit enim tunc tribulatio magna, qualis non fuit ab initio mundi usque modo, neque fiet.
22Ha ma ne vije ket bet berraet an deizioù-se, den ebet ne vije salvet; met abalamour d'ar re zibabet, an deizioù-se a vo berraet.
22Et nisi breviati fuissent dies illi, non fieret salva omnis caro: sed propter electos breviabuntur dies illi.
23Neuze, mar lavar unan bennak deoc'h: Setu, ar C'hrist a zo amañ, pe aze, na gredit ket.
23Tunc si quis vobis dixerit: Ecce hic est Christus, aut illic: nolite credere.
24Rak fals-kristed ha fals-profeded a savo; hag e raint sinoù ha burzhudoù da dromplañ, ma vije gallet, zoken ar re zibabet.
24Surgent enim pseudochristi, et pseudoprophetæ: et dabunt signa magna, et prodigia, ita ut in errorem inducantur (si fieri potest) etiam electi.
25Setu, em eus e lavaret deoc'h a-raok.
25Ecce prædixi vobis.
26Mar lavarer eta deoc'h: Setu, emañ el lec'h distro, n'it ket; setu, emañ er c'hambroù, na gredit ket.
26Si ergo dixerint vobis: Ecce in deserto est, nolite exire; Ecce in penetralibus, nolite credere.
27Rak, evel ma teu al luc'hedenn eus ar sav-heol ha ma he gweler betek ar c'huzh-heol, evel-se e vo donedigezh Mab an den.
27Sicut enim fulgur exit ab oriente, et paret usque in occidentem: ita erit et adventus Filii hominis.
28E pep lec'h bennak ma vo ar c'horf marv, eno en em zastumo an erered.
28Ubicumque fuerit corpus, illic congregabuntur et aquilæ.
29Raktal goude an deizioù a c'hlac'har-mañ, an heol a vo teñvalaet, al loar ne roio ket he sklêrijenn, ar stered a gouezho eus an oabl, ha galloudoù an neñv a vo brañsellet.
29Statim autem post tribulationem dierum illorum sol obscurabitur, et luna non dabit lumen suum, et stellæ cadent de cælo, et virtutes cælorum commovebuntur:
30Neuze sin Mab an den en em ziskouezo en neñv, holl bobloù an douar a glemmo en ur skeiñ war boull o c'halon, hag e welint Mab an den o tont war goabr an neñv, gant ur galloud hag ur gloar bras;
30et tunc parebit signum Filii hominis in cælo: et tunc plangent omnes tribus terræ: et videbunt Filium hominis venientem in nubibus cæli cum virtute multa et majestate.
31Eñ a gaso e aeled gant an trompilh tregernus, da zastum e re zibabet eus ar pevar avel, adalek ur penn eus an neñv betek ur penn all.
31Et mittet angelos suos cum tuba, et voce magna: et congregabunt electos ejus a quatuor ventis, a summis cælorum usque ad terminos eorum.
32Deskit dre barabolenn ar wezenn-fiez: pa zeu he brankoù da vezañ tener hag he delioù da vountañ, ec'h anavezit eo tost an hañv;
32Ab arbore autem fici discite parabolam: cum jam ramus ejus tener fuerit, et folia nata, scitis quia prope est æstas:
33evel-se ivez, pa welot kement-se oc'h erruout, gouezit Mab an den a zo tost, hag ouzh an nor.
33ita et vos cum videritis hæc omnia, scitote quia prope est, in januis.
34Me a lavar deoc'h e gwirionez, penaos ar rummad-mañ ne dremeno ket, ken na vo c'hoarvezet an holl draoù-se.
34Amen dico vobis, quia non præteribit generatio hæc, donec omnia hæc fiant.
35An neñv hag an douar a dremeno, met va gerioù ne dremenint ket.
35Cælum et terra transibunt, verba autem mea non præteribunt.
36Evit ar pezh a sell ouzh an deiz hag an eur, den n'o anavez, nag aeled an neñv, nag ar Mab, met an Tad hepken.
36De die autem illa et hora nemo scit, neque angeli cælorum, nisi solus Pater.
37Ar pezh a c'hoarvezas en amzer Noe, evel-se a c'hoarvezo ivez da zonedigezh Mab an den;
37Sicut autem in diebus Noë, ita erit et adventus Filii hominis:
38rak en deizioù a-raok an dour-beuz, an dud a zebre hag a eve, en em zimeze hag a zimeze o bugale, betek an deiz ma'z eas Noe en arc'h,
38sicut enim erant in diebus ante diluvium comedentes et bibentes, nubentes et nuptum tradentes, usque ad eum diem, quo intravit Noë in arcam,
39hag ne ouezjont netra ken a zeuas an dour-beuz d'o c'has holl gantañ; evel-se e vo ivez da zonedigezh Mab an den.
39et non cognoverunt donec venit diluvium, et tulit omnes: ita erit et adventus Filii hominis.
40Neuze, e vo daou zen en ur park, unan a vo kemeret hag egile lezet,
40Tunc duo erunt in agro: unus assumetur, et unus relinquetur.
41e vo div wreg o valañ en ur vilin, unan a vo kemeret hag eben lezet.
41Duæ molentes in mola: una assumetur, et una relinquetur.
42Chomit dihun eta, rak n'ouzoc'h ket da bet eur e teuio hoc'h Aotrou.
42Vigilate ergo, quia nescitis qua hora Dominus vester venturus sit.
43Gouezit mat, ma anavezfe mestr an ti da bet beilhadenn eus an noz e tlefe ar laer dont, e chomfe dihun ha ne lezfe ket toullañ e di.
43Illud autem scitote, quoniam si sciret paterfamilias qua hora fur venturus esset, vigilaret utique, et non sineret perfodi domum suam.
44Dre-se, c'hwi ivez, en em zalc'hit prest, rak Mab an den a zeuio d'an eur na soñjit ket.
44Ideo et vos estote parati: quia qua nescitis hora Filius hominis venturus est.
45Piv eo eta ar mevel feal ha poellek a zo bet lakaet gant e aotrou war e dud, evit reiñ dezho boued en amzer dereat?
45Quis, putas, est fidelis servus, et prudens, quem constituit dominus suus super familiam suam ut det illis cibum in tempore?
46Eürus ar mevel-se, pa zeuio en-dro e aotrou, mar bez kavet gantañ oc'h ober evel-se!
46Beatus ille servus, quem cum venerit dominus ejus, invenerit sic facientem.
47Me a lavar deoc'h e gwirionez, e lakaat a raio war e holl vadoù.
47Amen dico vobis, quoniam super omnia bona sua constituet eum.
48Met, mar deo drouk ar mevel-se, ha ma lavar en e galon: Va aotrou a zale da zont en-dro,
48Si autem dixerit malus servus ille in corde suo: Moram fecit dominus meus venire:
49ha ma teu da skeiñ gant e genseurted, ha da zebriñ ha da evañ gant ar vezvierien,
49et cœperit percutere conservos suos, manducet autem et bibat cum ebriosis:
50aotrou ar mevel-se a zeuio d'an deiz na c'hortozo ket ha d'an eur ne ouezo ket,
50veniet dominus servi illius in die qua non sperat, et hora qua ignorat:
51hag e tispenno anezhañ, hag e roio dezhañ e lod gant ar bilpouzed; eno eo, e vo goueladegoù ha grigoñsadegoù-dent.
51et dividet eum, partemque ejus ponet cum hypocritis: illic erit fletus et stridor dentium.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.