Mateo 24
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Kaj Jesuo, elirinte, ekforiris de la templo; kaj liaj disĉiploj venis al li, por montri al li la konstruaĵojn de la templo.
1Et egressus Jesus de templo, ibat. Et accesserunt discipuli ejus, ut ostenderent ei ædificationes templi.
2Sed li responde diris al ili: Ĉu vi ne vidas ĉion tion? vere mi diras al vi: Ne estos lasita ĉi tie ŝtono sur ŝtono, kiu ne estos deĵetita.
2Ipse autem respondens dixit illis: Videtis hæc omnia? amen dico vobis, non relinquetur hic lapis super lapidem, qui non destruatur.
3Kaj dum ili sidis sur la monto Olivarba, la disĉiploj venis aparte al li, dirante: Diru al ni, kiam tio estos? Kaj kio estas la signo de via alesto kaj de la maturiĝo de la mondaĝo?
3Sedente autem eo super montem Oliveti, accesserunt ad eum discipuli secreto, dicentes: Dic nobis, quando hæc erunt? et quod signum adventus tui, et consummationis sæculi?
4Kaj Jesuo, respondante, diris al ili: Gardu vin, ke neniu vin forlogu.
4Et respondens Jesus, dixit eis: Videte ne quis vos seducat:
5Ĉar multaj venos en mia nomo, dirante: Mi estas la Kristo; kaj ili forlogos multajn.
5multi enim venient in nomine meo, dicentes: Ego sum Christus: et multos seducent.
6Kaj vi aŭdos pri militoj kaj famoj de militoj. Zorgu, ke vi ne maltrankviliĝu; ĉar tio devas okazi; sed ankoraŭ ne estas la fino.
6Audituri enim estis prælia, et opiniones præliorum. Videte ne turbemini: oportet enim hæc fieri, sed nondum est finis:
7Ĉar leviĝos nacio kontraŭ nacion, kaj regno kontraŭ regnon; kaj estos malsatoj kaj tertremoj en diversaj lokoj.
7consurget enim gens in gentem, et regnum in regnum, et erunt pestilentiæ, et fames, et terræmotus per loca:
8Sed ĉio tio estas komenco de suferoj.
8hæc autem omnia initia sunt dolorum.
9Tiam oni transdonos vin al afliktado, kaj mortigos vin; kaj vi estos malamataj de ĉiuj nacioj pro mia nomo.
9Tunc tradent vos in tribulationem, et occident vos: et eritis odio omnibus gentibus propter nomen meum.
10Tiam multaj ofendiĝos, kaj perfidos unu la alian, kaj malamos unu la alian.
10Et tunc scandalizabuntur multi, et invicem tradent, et odio habebunt invicem.
11Kaj multaj falsaj profetoj leviĝos, kaj forlogos multajn.
11Et multi pseudoprophetæ surgent, et seducent multos.
12Kaj pro la multobligo de maljusteco, la amo de la plimulto malvarmiĝos.
12Et quoniam abundavit iniquitas, refrigescet caritas multorum:
13Sed kiu persistos ĝis la fino, tiu estos savita.
13qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit.
14Kaj ĉi tiu evangelio de la regno estos predikita tra la tuta mondo, kiel atesto al ĉiuj nacioj; kaj tiam venos la fino.
14Et prædicabitur hoc Evangelium regni in universo orbe, in testimonium omnibus gentibus: et tunc veniet consummatio.
15Kiam do vi vidos la abomenindaĵon de dezerteco, pri kiu estas dirite de la profeto Daniel, starantan sur la sankta loko (la leganto komprenu),
15Cum ergo videritis abominationem desolationis, quæ dicta est a Daniele propheta, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat:
16tiam tiuj, kiuj estas en Judujo, forkuru al la montoj;
16tunc qui in Judæa sunt, fugiant ad montes:
17kiu estas sur la tegmento, tiu ne malsupreniru, por preni ion el sia domo;
17et qui in tecto, non descendat tollere aliquid de domo sua:
18kaj kiu estas sur la kampo, tiu ne revenu, por preni sian mantelon.
18et qui in agro, non revertatur tollere tunicam suam.
19Sed ve al la gravedulinoj kaj al la suĉigantinoj en tiuj tagoj!
19Væ autem prægnantibus et nutrientibus in illis diebus !
20Kaj preĝu, ke via forkurado ne estu en vintro nek en sabato;
20Orate autem ut non fiat fuga vestra in hieme, vel sabbato:
21ĉar tiam estos granda aflikto tia, kia ne estis de la komenco de la mondo ĝis nun, nek iam estos.
21erit enim tunc tribulatio magna, qualis non fuit ab initio mundi usque modo, neque fiet.
22Kaj se tiuj tagoj ne estus mallongigitaj, neniu karno estus savita; sed pro la elektitoj tiuj tagoj estos mallongigitaj.
22Et nisi breviati fuissent dies illi, non fieret salva omnis caro: sed propter electos breviabuntur dies illi.
23Tiam se iu diros al vi: Jen ĉi tie la Kristo, aŭ: Tie; ne kredu;
23Tunc si quis vobis dixerit: Ecce hic est Christus, aut illic: nolite credere.
24ĉar leviĝos falsaj kristoj kaj falsaj profetoj kaj faros grandajn signojn kaj miraklojn, tiel ke ili forlogus, se eble, eĉ la elektitojn.
24Surgent enim pseudochristi, et pseudoprophetæ: et dabunt signa magna, et prodigia, ita ut in errorem inducantur (si fieri potest) etiam electi.
25Jen mi antaŭdiris al vi.
25Ecce prædixi vobis.
26Se oni do diros al vi: Jen li estas en la dezerto; ne eliru; aŭ: Jen li estas en sekretaj ĉambroj; ne kredu.
26Si ergo dixerint vobis: Ecce in deserto est, nolite exire; Ecce in penetralibus, nolite credere.
27Ĉar kiel la fulmo venas el la oriento kaj montriĝas ĝis la okcidento, tiel ankaŭ estos la alesto de la Filo de homo.
27Sicut enim fulgur exit ab oriente, et paret usque in occidentem: ita erit et adventus Filii hominis.
28Kie ajn estos la kadavro, tien kolektiĝos la agloj.
28Ubicumque fuerit corpus, illic congregabuntur et aquilæ.
29Sed tuj post la aflikto de tiuj tagoj la suno mallumiĝos, kaj la luno ne donos sian lumon, kaj la steloj falos el la ĉielo, kaj la potencoj de la ĉielo ŝanceliĝos;
29Statim autem post tribulationem dierum illorum sol obscurabitur, et luna non dabit lumen suum, et stellæ cadent de cælo, et virtutes cælorum commovebuntur:
30kaj tiam aperos sur la ĉielo la signo de la Filo de homo, kaj tiam ploros ĉiuj gentoj de la tero, kaj oni vidos la Filon de homo, venantan en la nuboj de la ĉielo kun potenco kaj granda gloro.
30et tunc parebit signum Filii hominis in cælo: et tunc plangent omnes tribus terræ: et videbunt Filium hominis venientem in nubibus cæli cum virtute multa et majestate.
31Kaj li elsendos siajn anĝelojn kun granda sono de trumpeto, kaj ili kolektos liajn elektitojn el la kvar ventoj, el limo ĝis limo de la ĉielo.
31Et mittet angelos suos cum tuba, et voce magna: et congregabunt electos ejus a quatuor ventis, a summis cælorum usque ad terminos eorum.
32De la figarbo lernu ĝian parabolon: kiam ĝia branĉo jam moliĝis kaj aperigas foliojn, tiam vi scias, ke la somero estas proksima;
32Ab arbore autem fici discite parabolam: cum jam ramus ejus tener fuerit, et folia nata, scitis quia prope est æstas:
33tiel same vi, kiam vi vidos ĉion tion, tiam sciu, ke li estas proksima, ĉe la pordoj.
33ita et vos cum videritis hæc omnia, scitote quia prope est, in januis.
34Vere mi diras al vi: Ĉi tiu generacio ne forpasos, ĝis ĉio tio plenumiĝos.
34Amen dico vobis, quia non præteribit generatio hæc, donec omnia hæc fiant.
35La ĉielo kaj la tero forpasos, sed miaj vortoj ne forpasos.
35Cælum et terra transibunt, verba autem mea non præteribunt.
36Sed pri tiu tago kaj la horo scias neniu, eĉ ne la anĝeloj de la ĉielo, nek la Filo, sed la Patro sola.
36De die autem illa et hora nemo scit, neque angeli cælorum, nisi solus Pater.
37Sed kiel la tagoj de Noa, tiel estos la alesto de la Filo de homo.
37Sicut autem in diebus Noë, ita erit et adventus Filii hominis:
38Ĉar kiel dum la tagoj, kiuj estis antaŭ la diluvo, oni manĝis kaj trinkis, edziĝis kaj edziniĝis, ĝis la tago, kiam Noa eniris en la arkeon,
38sicut enim erant in diebus ante diluvium comedentes et bibentes, nubentes et nuptum tradentes, usque ad eum diem, quo intravit Noë in arcam,
39kaj oni ne eksciis, ĝis la diluvo venis kaj forprenis ĉiujn; tiel estos la alesto de la Filo de homo.
39et non cognoverunt donec venit diluvium, et tulit omnes: ita erit et adventus Filii hominis.
40Tiam du viroj estos sur kampo: unu estos prenita, kaj la alia lasita;
40Tunc duo erunt in agro: unus assumetur, et unus relinquetur.
41du virinoj estos muelantaj apud muelilo: unu estos prenita, kaj la alia lasita.
41Duæ molentes in mola: una assumetur, et una relinquetur.
42Tial viglu; ĉar vi ne scias, en kiu tago via Sinjoro venos.
42Vigilate ergo, quia nescitis qua hora Dominus vester venturus sit.
43Sed sciu tion, ke se la dommastro scius, en kiu gardoparto venos la ŝtelisto, li viglus kaj ne lasus sian domon trafosiĝi.
43Illud autem scitote, quoniam si sciret paterfamilias qua hora fur venturus esset, vigilaret utique, et non sineret perfodi domum suam.
44Tial vi ankaŭ estu pretaj; ĉar en horo, kiam vi ne atendas, la Filo de homo venas.
44Ideo et vos estote parati: quia qua nescitis hora Filius hominis venturus est.
45Kiu do estas la fidela kaj prudenta servisto, kiun la sinjoro starigis super siajn domanojn, por doni al ili nutraĵon ĝustatempe?
45Quis, putas, est fidelis servus, et prudens, quem constituit dominus suus super familiam suam ut det illis cibum in tempore?
46Feliĉa estas tiu servisto, kiun lia sinjoro, veninte, trovos tiel faranta.
46Beatus ille servus, quem cum venerit dominus ejus, invenerit sic facientem.
47Vere mi diras al vi, ke super sian tutan havon li starigos lin.
47Amen dico vobis, quoniam super omnia bona sua constituet eum.
48Sed se tiu malbona servisto diros en sia koro: Mia sinjoro malfruas;
48Si autem dixerit malus servus ille in corde suo: Moram fecit dominus meus venire:
49kaj komencos bati siajn kunservistojn, kaj manĝi kaj trinki kun la drinkuloj,
49et cœperit percutere conservos suos, manducet autem et bibat cum ebriosis:
50la sinjoro de tiu servisto venos en tago, kiam li ne atendas, kaj en horo, kiam li ne scias,
50veniet dominus servi illius in die qua non sperat, et hora qua ignorat:
51kaj distranĉos lin, kaj difinos lian parton kun la hipokrituloj; tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj.
51et dividet eum, partemque ejus ponet cum hypocritis: illic erit fletus et stridor dentium.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.