متّی 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1و عیسی توجه نموده، باز به مثلها ایشان را خطاب کرده، گفت:
1Et respondens Jesus, dixit iterum in parabolis eis, dicens:
2«ملکوت آسمان پادشاهی را ماند که برای پسر خویش عروسی کرد.
2Simile factum est regnum cælorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo.
3و غلامان خود را فرستاد تا دعوت‌شدگان را به عروسی بخوانند و نخواستند بیایند.
3Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire.
4باز غلامان دیگر روانه نموده، فرمود: “دعوت‌شدگان را بگویید که اینک خوان خود را حاضر ساخته‌ام و گاوان و پرواریهای من کشته شده و همه‌چیز آماده است، به عروسی بیایید.”
4Iterum misit alios servos, dicens: Dicite invitatis: Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata: venite ad nuptias.
5ولی ایشان بی‌اعتنایی نموده، راه خود را گرفتند، یکی به مزرعه خود و دیگری به تجارت خویش رفت.
5Illi autem neglexerunt: et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam:
6و دیگران غلامان او را گرفته، دشنام داده، کشتند.
6reliqui vero tenuerunt servos ejus, et contumeliis affectos occiderunt.
7پادشاه چون شنید، غضب نموده، لشکریان خود را فرستاده، آن قاتلان را به قتل رسانید و شهر ایشان را بسوخت.
7Rex autem cum audisset, iratus est: et missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos, et civitatem illorum succendit.
8آنگاه غلامان خود را فرمود: “عروسی حاضر است؛ لیکن دعوت‌شدگان لیاقت نداشتند.
8Tunc ait servis suis: Nuptiæ quidem paratæ sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni:
9الان به شوارع عامه بروید و هرکه را بیابید به عروسی بطلبید.”
9ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias.
10پس آن غلامان به‌سر راهها رفته، نیک و بد هرکه را یافتند جمع کردند، چنانکه خانه عروسی ازمجلسیان مملو گشت.
10Et egressi servi ejus in vias, congregaverunt omnes quos invenerunt, malos et bonos: et impletæ sunt nuptiæ discumbentium.
11آنگاه پادشاه بجهت دیدن اهل مجلس داخل شده، شخصی را درآنجا دید که جامه عروسی در بر ندارد.
11Intravit autem rex ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali.
12بدوگفت: “ای عزیز چطور در اینجا آمدی و حال آنکه جامه عروسی در بر نداری؟” او خاموش شد.
12Et ait illi: Amice, quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem? At ille obmutuit.
13آنگاه پادشاه خادمان خود را فرمود: “این شخص را دست و پا بسته بردارید و در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان باشد.”
13Tunc dicit rex ministris: Ligatis manibus et pedibus ejus, mittite eum in tenebras exteriores: ibi erit fletus et stridor dentium.
14زیرا طلبیدگان بسیارند و برگزیدگان کم.»
14Multi enim sunt vocati, pauci vero electi.
15پس فریسیان رفته، شورا نمودند که چطوراو را در گفتگو گرفتار سازند.
15Tunc abeuntes pharisæi, consilium inierunt ut caperent eum in sermone.
16و شاگردان خودرا با هیرودیان نزد وی فرستاده، گفتند: «استادامی دانیم که صادق هستی و طریق خدا را به راستی تعلیم می‌نمایی و از کسی باک نداری زیراکه به ظاهر خلق نمی نگری.
16Et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis, dicentes: Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo: non enim respicis personam hominum:
17پس به ما بگو رای تو چیست. آیا جزیه دادن به قیصر رواست یا نه؟»
17dic ergo nobis quid tibi videtur, licet censum dare Cæsari, an non?
18عیسی شرارت ایشان را درک کرده، گفت: «ای ریاکاران، چرا مرا تجربه می‌کنید؟
18Cognita autem Jesus nequitia eorum, ait: Quid me tentatis, hypocritæ?
19سکه جزیه را به من بنمایید.» ایشان دیناری نزد وی آوردند.
19ostendite mihi numisma census. At illi obtulerunt ei denarium.
20بدیشان گفت: «این صورت و رقم از آن کیست؟»
20Et ait illis Jesus: Cujus est imago hæc, et superscriptio?
21بدو گفتند: «از آن قیصر.» بدیشان گفت: «مال قیصر را به قیصر ادا کنید و مال خدا رابه خدا!»
21Dicunt ei: Cæsaris. Tunc ait illis: Reddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari: et quæ sunt Dei, Deo.
22چون ایشان شنیدند، متعجب شدندو او را واگذارده، برفتند.
22Et audientes mirati sunt, et relicto eo abierunt.
23و در همان روز، صدوقیان که منکر قیامت هستند نزد او آمده، سوال نموده،
23In illo die accesserunt ad eum sadducæi, qui dicunt non esse resurrectionem: et interrogaverunt eum,
24گفتند: «ای استاد، موسی گفت اگر کسی بی‌اولاد بمیرد، می‌باید برادرش زن او را نکاح کند تا نسلی برای برادر خود پیدا نماید.
24dicentes: Magister, Moyses dixit: Si quis mortuus fuerit non habens filium, ut ducat frater ejus uxorem illius, et suscitet semen fratri suo.
25باری در میان ما هفت برادر بودند که اول زنی گرفته، بمرد و چون اولادی نداشت زن را به برادر خود ترک کرد.
25Erant autem apud nos septem fratres: et primus, uxore ducta, defunctus est: et non habens semen, reliquit uxorem suam fratri suo.
26وهمچنین دومین و سومین تا هفتمین.
26Similiter secundus, et tertius usque ad septimum.
27و آخر ازهمه آن زن نیز مرد.
27Novissime autem omnium et mulier defuncta est.
28پس او در قیامت، زن کدام‌یک از آن هفت خواهد بود زیرا که همه او راداشتند؟»
28In resurrectione ergo cujus erit de septem uxor? omnes enim habuerunt eam.
29عیسی در جواب ایشان گفت: «گمراه هستید از این‌رو که کتاب و قوت خدا رادر نیافته‌اید،
29Respondens autem Jesus, ait illis: Erratis nescientes Scripturas, neque virtutem Dei.
30زیرا که در قیامت، نه نکاح می‌کنند و نه نکاح کرده می‌شوند بلکه مثل ملائکه خدا در آسمان می‌باشند.
30In resurrectione enim neque nubent, neque nubentur: sed erunt sicut angeli Dei in cælo.
31اما درباره قیامت مردگان، آیا نخوانده‌اید کلامی را که خدا به شما گفته است،
31De resurrectione autem mortuorum non legistis quod dictum est a Deo dicente vobis:
32من هستم خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب؟ خدا، خدای مردگان نیست بلکه خدای زندگان است.»
32Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob? Non est Deus mortuorum, sed viventium.
33و آن گروه چون شنیدند، از تعلیم وی متحیر شدند.
33Et audientes turbæ, mirabantur in doctrina ejus.
34اما چون فریسیان شنیدند که صدوقیان را مجاب نموده است، با هم جمع شدند.
34Pharisæi autem audientes quod silentium imposuisset sadducæis, convenerunt in unum:
35و یکی از ایشان که فقیه بود، از وی به طریق امتحان سوال کرده، گفت:
35et interrogavit eum unus ex eis legis doctor, tentans eum:
36«ای استاد، کدام حکم در شریعت بزرگتر است؟»
36Magister, quod est mandatum magnum in lege?
37عیسی وی را گفت: «اینکه خداوند خدای خود را به همه دل و تمامی نفس و تمامی فکر خود محبت نما.
37Ait illi Jesus: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et in tota anima tua, et in tota mente tua.
38این است حکم اول و اعظم.
38Hoc est maximum, et primum mandatum.
39و دوم مثل آن است یعنی همسایه خود را مثل خود محبت نما.
39Secundum autem simile est huic: Diliges proximum tuum, sicut teipsum.
40بدین دو حکم، تمام تورات و صحف انبیامتعلق است.»
40In his duobus mandatis universa lex pendet, et prophetæ.
41و چون فریسیان جمع بودند، عیسی ازایشان پرسیده،
41Congregatis autem pharisæis, interrogavit eos Jesus,
42گفت: «درباره مسیح چه گمان می‌برید؟ او پسر کیست؟» بدو گفتند: «پسر داود.»
42dicens: Quid vobis videtur de Christo? cujus filius est? Dicunt ei: David.
43ایشان را گفت: «پس چطور داود در روح، او راخداوند می‌خواند؟ چنانکه می‌گوید:
43Ait illis: Quomodo ergo David in spiritu vocat eum Dominum, dicens:
44“خداوندبه خداوند من گفت، به‌دست راست من بنشین تادشمانان تو را پای انداز تو سازم.”
44Dixit Dominus Domino meo: Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum?
45پس هرگاه داود او را خداوند می‌خواند، چگونه پسرش می‌باشد؟»
45Si ergo David vocat eum Dominum, quomodo filius ejus est?
46و هیچ‌کس قدرت جواب وی هرگز نداشت و نه کسی از آن روز دیگرجرات سوال کردن از او نمود.
46Et nemo poterat ei respondere verbum: neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.