متّی 15
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1آنگاه کاتبان و فریسیان اورشلیم نزدعیسی آمده، گفتند:
1Then some Pharisees and scribes came to Jesus from Jerusalem and asked,
2«چون است که شاگردان تو از تقلید مشایخ تجاوز می‌نمایند، زیرا هرگاه نان می‌خورند دست خود رانمی شویند؟»
2“Why do Your disciples break the tradition of the elders? They do not wash their hands before they eat.”
3او در جواب ایشان گفت: «شمانیز به تقلید خویش، از حکم خدا چرا تجاوزمی کنید؟
3Jesus replied, “And why do you break the command of God for the sake of your tradition?
4زیرا خدا حکم داده است که مادر وپدر خود را حرمت دار و هرکه پدر یا مادر رادشنام دهد البته هلاک گردد.
4For God said, ‘Honor your father and mother’ and ‘Anyone who curses his father or mother must be put to death.’
5لیکن شمامی گویید هرکه پدر یا مادر خود را گوید آنچه ازمن به تو نفع رسد هدیه‌ای است،
5But you say that if anyone says to his father or mother, ‘Whatever you would have received from me is a gift devoted to God,’
6و پدر یا مادرخود را بعد از آن احترام نمی نماید. پس به تقلیدخود، حکم خدا را باطل نموده‌اید.
6he need not honor his father or mother with it. Thus you nullify the word of God for the sake of your tradition.
7ای ریاکاران، اشعیاء در باره شما نیکو نبوت نموده است که گفت:
7You hypocrites! Isaiah prophesied correctly about you:
8این قوم به زبانهای خود به من تقرب می‌جویند و به لبهای خویش مرا تمجیدمی نمایند، لیکن دلشان از من دور است.
8‘These people honor Me with their lips, but their hearts are far from Me.
9پس عبادت مرا عبث می‌کنند زیرا که احکام مردم رابمنزله فرایض تعلیم می‌دهند.»
9They worship Me in vain; they teach as doctrine the precepts of men.’”
10و آن جماعت را خوانده، بدیشان گفت: «گوش داده، بفهمید؛
10Jesus called the crowd to Him and said, “Listen and understand.
11نه آنچه به دهان فرومی رود انسان را نجس می‌سازد بلکه آنچه از دهان بیرون می‌آید انسان را نجس می‌گرداند.»
11A man is not defiled by what enters his mouth, but by what comes out of it.”
12آنگاه شاگردان وی آمده، گفتند: «آیا می‌دانی که فریسیان چون این سخن را شنیدند، مکروهش داشتند؟»
12Then the disciples came to Him and said, “Are You aware that the Pharisees were offended when they heard this?”
13او در جواب گفت: «هر نهالی که پدرآسمانی من نکاشته باشد، کنده شود.
13But Jesus replied, “Every plant that My heavenly Father has not planted will be pulled up by its roots.
14ایشان راواگذارید، کوران راهنمایان کورانند و هرگاه کور، کور را راهنما شود، هر دو در چاه افتند.
14Disregard them! They are blind guides. If a blind man leads a blind man, both will fall into a pit.”
15پطرس در جواب او گفت: «این مثل را برای ما شرح فرما.»
15Peter said to Him, “Explain this parable to us.”
16عیسی گفت: «آیا شما نیز تا به حال بی‌ادراک هستید؟
16“Do you still not understand?” Jesus asked.
17یا هنوز نیافته‌اید که آنچه از دهان فرو می‌رود، داخل شکم می‌گردد ودر مبرز افکنده می‌شود؟
17“Do you not yet realize that whatever enters the mouth goes into the stomach and then is eliminated?
18لیکن آنچه از دهان برآید، از دل صادر می‌گردد و این چیزها است که انسان را نجس می‌سازد.
18But the things that come out of the mouth come from the heart, and these things defile a man.
19زیرا که از دل برمی آید، خیالات بد و قتلها و زناها و فسقها ودزدیها و شهادات دروغ و کفرها.
19For out of the heart come evil thoughts, murder, adultery, sexual immorality, theft, false testimony, and slander.
20اینها است که انسان را نجس می‌سازد، لیکن خوردن به‌دستهای ناشسته، انسان را نجس نمی گرداند.»
20These are what defile a man, but eating with unwashed hands does not defile him.”
21پس عیسی از آنجا بیرون شده، به دیارصور و صیدون رفت.
21Leaving that place, Jesus withdrew to the district of Tyre and Sidon.
22ناگاه زن کنعانیه‌ای از آن حدود بیرون آمده، فریاد‌کنان وی را گفت: «خداوندا، پسر داودا، بر من رحم کن زیرا دختر من سخت دیوانه است.»
22And a Canaanite woman from that region came to Him, crying out, “Lord, Son of David, have mercy on me! My daughter is miserably possessed by a demon.”
23لیکن هیچ جوابش نداد تا شاگردان او پیش آمده، خواهش نمودند که «او را مرخص فرمای زیرا در عقب ما شورش می‌کند.»
23But Jesus did not answer a word. So His disciples came and urged Him, “Send her away, for she keeps crying out after us.”
24او در جواب گفت: «فرستاده نشده‌ام مگر بجهت گوسفندان گم شده خاندان اسرائیل.»
24He answered, “I was sent only to the lost sheep of the house of Israel.”
25پس آن زن آمده، او را پرستش کرده، گفت: «خداوندا مرا یاری کن.»
25The woman came and knelt before Him. “Lord, help me!” she said.
26در جواب گفت که «نان فرزندان را گرفتن و نزد سگان انداختن جایزنیست.»
26But Jesus replied, “It is not right to take the children’s bread and toss it to the dogs.”
27عرض کرد: «بلی خداوندا، زیرا سگان نیز از پاره های افتاده سفره آقایان خویش می‌خورند.»
27“Yes, Lord,” she said, “even the dogs eat the crumbs that fall from their master’s table.”
28آنگاه عیسی در جواب او گفت: «ای زن! ایمان تو عظیم است! تو را برحسب خواهش تو بشود.» که در همان ساعت، دخترش شفا یافت.
28“O woman,” Jesus answered, “your faith is great! Let it be done for you as you desire.” And her daughter was healed from that very hour.
29عیسی از آنجا حرکت کرده، به کناره دریای جلیل آمد و برفراز کوه برآمده، آنجا بنشست.
29Moving on from there, Jesus went along the Sea of Galilee. Then He went up on a mountain and sat down.
30و گروهی بسیار، لنگان و کوران و گنگان وشلان و جمعی از دیگران را با خود برداشته، نزداو آمدند و ایشان را بر پایهای عیسی افکندند وایشان را شفا داد،
30Large crowds came to Him, bringing the lame, the blind, the crippled, the mute, and many others, and laid them at His feet, and He healed them.
31بقسمی که آن جماعت، چون گنگان را گویا و شلان را تندرست و لنگان راخرامان و کوران را بینا دیدند، متعجب شده، خدای اسرائیل را تمجید کردند.
31The crowd was amazed when they saw the mute speaking, the crippled restored, the lame walking, and the blind seeing. And they glorified the God of Israel.
32عیسی شاگردان خود را پیش طلبیده، گفت: «مرا بر این جماعت دل بسوخت زیرا که الحال سه روز است که با من می‌باشند و هیچ‌چیز برای خوراک ندارند و نمی خواهم ایشان را گرسنه برگردانم مبادا در راه ضعف کنند.»
32Then Jesus called His disciples to Him and said, “I have compassion for this crowd, because they have already been with Me three days and have nothing to eat. I do not want to send them away hungry, or they may faint along the way.”
33شاگردانش به او گفتند: «از کجا در بیابان ما را آنقدر نان باشدکه چنین انبوه را سیر کند؟»
33The disciples replied, “Where in this desolate place could we find enough bread to feed such a large crowd?”
34عیسی ایشان راگفت: «چند نان دارید؟» گفتند: «هفت نان و قدری از ماهیان کوچک.»
34“How many loaves do you have?” Jesus asked. “Seven,” they replied, “and a few small fish.”
35پس مردم را فرمود تا برزمین بنشینند.
35And He instructed the crowd to sit down on the ground.
36و آن هفت نان و ماهیان را گرفته، شکر نمود و پاره کرده، به شاگردان خود داد وشاگردان به آن جماعت.
36Taking the seven loaves and the fish, He gave thanks and broke them. Then He gave them to the disciples, and the disciples gave them to the people.
37و همه خورده، سیرشدند و از خرده های باقی‌مانده هفت زنبیل پربرداشتند.
37They all ate and were satisfied, and the disciples picked up seven basketfuls of broken pieces that were left over.
38و خورندگان، سوای زنان و اطفال چهار هزار مرد بودند.
38A total of four thousand men were fed, in addition to women and children.
39پس آن گروه را رخصت داد و به کشتی سوار شده، به حدود مجدل آمد.
39After Jesus had dismissed the crowds, He got into the boat and went to the region of Magadan.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.