متّی 15
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1آنگاه کاتبان و فریسیان اورشلیم نزدعیسی آمده، گفتند:
1Тада приступише к Исусу књижевници и фарисеји од Јерусалима говорећи:
2«چون است که شاگردان تو از تقلید مشایخ تجاوز می‌نمایند، زیرا هرگاه نان می‌خورند دست خود رانمی شویند؟»
2Зашто ученици твоји преступају обичаје старих? Јер не умивају руке своје кад хлеб једу.
3او در جواب ایشان گفت: «شمانیز به تقلید خویش، از حکم خدا چرا تجاوزمی کنید؟
3А Он одговарајући рече им: Зашто и ви преступате заповест Божју за обичаје своје?
4زیرا خدا حکم داده است که مادر وپدر خود را حرمت دار و هرکه پدر یا مادر رادشنام دهد البته هلاک گردد.
4Јер Бог заповеда говорећи: Поштуј оца и матер; и који опсује оца или матер смрћу да умре.
5لیکن شمامی گویید هرکه پدر یا مادر خود را گوید آنچه ازمن به تو نفع رسد هدیه‌ای است،
5А ви кажете: Ако који рече оцу или матери: Прилог је чим би ти ја могао помоћи;
6و پدر یا مادرخود را بعد از آن احترام نمی نماید. پس به تقلیدخود، حکم خدا را باطل نموده‌اید.
6може и да не поштује оца свог или матере. И укидосте заповест Божју за обичаје своје.
7ای ریاکاران، اشعیاء در باره شما نیکو نبوت نموده است که گفت:
7Лицемери! Добро је за вас пророковао Исаија говорећи:
8این قوم به زبانهای خود به من تقرب می‌جویند و به لبهای خویش مرا تمجیدمی نمایند، لیکن دلشان از من دور است.
8Ови људи приближавају се к мени устима својим, и уснама поштују ме; а срце њихово далеко стоји од мене.
9پس عبادت مرا عبث می‌کنند زیرا که احکام مردم رابمنزله فرایض تعلیم می‌دهند.»
9Но залуду ме поштују учећи наукама и заповестима људским.
10و آن جماعت را خوانده، بدیشان گفت: «گوش داده، بفهمید؛
10И дозвавши људе, рече им: Слушајте и разумите.
11نه آنچه به دهان فرومی رود انسان را نجس می‌سازد بلکه آنچه از دهان بیرون می‌آید انسان را نجس می‌گرداند.»
11Не погани човека шта улази у уста; него шта излази из уста оно погани човека.
12آنگاه شاگردان وی آمده، گفتند: «آیا می‌دانی که فریسیان چون این سخن را شنیدند، مکروهش داشتند؟»
12Тада приступише ученици Његови и рекоше Му: Знаш ли да фарисеји чувши ту реч саблазнише се?
13او در جواب گفت: «هر نهالی که پدرآسمانی من نکاشته باشد، کنده شود.
13А Он одговарајући рече: Свако дрво које није усадио Отац мој небески, искорениће се.
14ایشان راواگذارید، کوران راهنمایان کورانند و هرگاه کور، کور را راهنما شود، هر دو در چاه افتند.
14Оставите их: они су слепе вође слепцима; а слепац слепца ако води, оба ће у јаму пасти.
15پطرس در جواب او گفت: «این مثل را برای ما شرح فرما.»
15А Петар одговарајући рече Му: Кажи нам причу ову.
16عیسی گفت: «آیا شما نیز تا به حال بی‌ادراک هستید؟
16А Исус рече: Еда ли сте и ви још неразумни?
17یا هنوز نیافته‌اید که آنچه از دهان فرو می‌رود، داخل شکم می‌گردد ودر مبرز افکنده می‌شود؟
17Зар још не знате да све што улази у уста у трбух иде, и избацује се напоље?
18لیکن آنچه از دهان برآید، از دل صادر می‌گردد و این چیزها است که انسان را نجس می‌سازد.
18А шта излази из уста из срца излази, и оно погани човека.
19زیرا که از دل برمی آید، خیالات بد و قتلها و زناها و فسقها ودزدیها و شهادات دروغ و کفرها.
19Јер од срца излазе зле мисли, убиства, прељубе, курварства, крађе, лажна сведочанства, хуле на Бога.
20اینها است که انسان را نجس می‌سازد، لیکن خوردن به‌دستهای ناشسته، انسان را نجس نمی گرداند.»
20И ово је што погани човека, а неумивеним рукама јести не погани човека.
21پس عیسی از آنجا بیرون شده، به دیارصور و صیدون رفت.
21И изишавши оданде Исус отиде у крајеве тирске и сидонске.
22ناگاه زن کنعانیه‌ای از آن حدود بیرون آمده، فریاد‌کنان وی را گفت: «خداوندا، پسر داودا، بر من رحم کن زیرا دختر من سخت دیوانه است.»
22И гле, жена Хананејка изађе из оних крајева, и повика к Њему говорећи: Помилуј ме Господе сине Давидов! Моју кћер врло мучи ђаво.
23لیکن هیچ جوابش نداد تا شاگردان او پیش آمده، خواهش نمودند که «او را مرخص فرمای زیرا در عقب ما شورش می‌کند.»
23А Он јој не одговори ни речи. И приступивши ученици Његови мољаху Га говорећи: Отпусти је, како виче за нама.
24او در جواب گفت: «فرستاده نشده‌ام مگر بجهت گوسفندان گم شده خاندان اسرائیل.»
24А Он одговарајући рече: Ја сам послан само к изгубљеним овцама дома Израиљевог.
25پس آن زن آمده، او را پرستش کرده، گفت: «خداوندا مرا یاری کن.»
25А она приступивши поклони Му се говорећи: Господе помози ми!
26در جواب گفت که «نان فرزندان را گرفتن و نزد سگان انداختن جایزنیست.»
26А Он одговарајући рече: Није добро узети од деце хлеб и бацити псима.
27عرض کرد: «بلی خداوندا، زیرا سگان نیز از پاره های افتاده سفره آقایان خویش می‌خورند.»
27А она рече: Да, Господе, али и пси једу од мрва што падају с трпезе њихових господара.
28آنگاه عیسی در جواب او گفت: «ای زن! ایمان تو عظیم است! تو را برحسب خواهش تو بشود.» که در همان ساعت، دخترش شفا یافت.
28Тада одговори Исус, и рече јој: О жено! Велика је вера твоја; нека ти буде како хоћеш. И оздрави кћи њена од оног часа.
29عیسی از آنجا حرکت کرده، به کناره دریای جلیل آمد و برفراز کوه برآمده، آنجا بنشست.
29И отишавши Исус оданде, дође к мору галилејском, и попевши се на гору, седе онде.
30و گروهی بسیار، لنگان و کوران و گنگان وشلان و جمعی از دیگران را با خود برداشته، نزداو آمدند و ایشان را بر پایهای عیسی افکندند وایشان را شفا داد،
30И приступише к Њему људи многи који имаху са собом хромих, слепих, немих, узетих и других многих, и положише их к ногама Исусовим, и исцели их,
31بقسمی که آن جماعت، چون گنگان را گویا و شلان را تندرست و لنگان راخرامان و کوران را بینا دیدند، متعجب شده، خدای اسرائیل را تمجید کردند.
31тако да се народ дивљаше, видећи неме где говоре, узете здраве, хроме где иду, и слепе где гледају; и хвалише Бога Израиљевог.
32عیسی شاگردان خود را پیش طلبیده، گفت: «مرا بر این جماعت دل بسوخت زیرا که الحال سه روز است که با من می‌باشند و هیچ‌چیز برای خوراک ندارند و نمی خواهم ایشان را گرسنه برگردانم مبادا در راه ضعف کنند.»
32А Исус дозвавши ученике своје рече: Жао ми је овог народа, јер већ три дана стоје код мене и немају шта јести; а нисам их рад отпустити гладне да не ослабе на путу.
33شاگردانش به او گفتند: «از کجا در بیابان ما را آنقدر نان باشدکه چنین انبوه را سیر کند؟»
33И рекоше Му ученици Његови: Откуда нам у пустињи толики хлеб да се насити толики народ?
34عیسی ایشان راگفت: «چند نان دارید؟» گفتند: «هفت نان و قدری از ماهیان کوچک.»
34И рече им Исус: Колико хлебова имате? А они рекоше: Седам, и мало рибице.
35پس مردم را فرمود تا برزمین بنشینند.
35И заповеди народу да поседају по земљи.
36و آن هفت نان و ماهیان را گرفته، شکر نمود و پاره کرده، به شاگردان خود داد وشاگردان به آن جماعت.
36И узевши оних седам хлебова и рибе, и давши хвалу, преломи, и даде ученицима својим, а ученици народу.
37و همه خورده، سیرشدند و از خرده های باقی‌مانده هفت زنبیل پربرداشتند.
37И једоше сви, и наситише се; и накупише комада што претече седам котарица пуних.
38و خورندگان، سوای زنان و اطفال چهار هزار مرد بودند.
38А оних што су јели беше четири хиљаде људи, осим жена и деце.
39پس آن گروه را رخصت داد و به کشتی سوار شده، به حدود مجدل آمد.
39И отпустивши народ уђе у лађу, и дође у околине магдалске.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.