متّی 15
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1آنگاه کاتبان و فریسیان اورشلیم نزدعیسی آمده، گفتند:
1Then Pharisees and scribes came to Jesus from Jerusalem, saying,
2«چون است که شاگردان تو از تقلید مشایخ تجاوز می‌نمایند، زیرا هرگاه نان می‌خورند دست خود رانمی شویند؟»
2“Why do your disciples disobey the tradition of the elders? For they don’t wash their hands when they eat bread.”
3او در جواب ایشان گفت: «شمانیز به تقلید خویش، از حکم خدا چرا تجاوزمی کنید؟
3He answered them, “Why do you also disobey the commandment of God because of your tradition?
4زیرا خدا حکم داده است که مادر وپدر خود را حرمت دار و هرکه پدر یا مادر رادشنام دهد البته هلاک گردد.
4For God commanded, ‘Honor your father and your mother,’ and, ‘He who speaks evil of father or mother, let him be put to death.’
5لیکن شمامی گویید هرکه پدر یا مادر خود را گوید آنچه ازمن به تو نفع رسد هدیه‌ای است،
5But you say, ‘Whoever may tell his father or his mother, “Whatever help you might otherwise have gotten from me is a gift devoted to God,”
6و پدر یا مادرخود را بعد از آن احترام نمی نماید. پس به تقلیدخود، حکم خدا را باطل نموده‌اید.
6he shall not honor his father or mother.’ You have made the commandment of God void because of your tradition.
7ای ریاکاران، اشعیاء در باره شما نیکو نبوت نموده است که گفت:
7You hypocrites! Well did Isaiah prophesy of you, saying,
8این قوم به زبانهای خود به من تقرب می‌جویند و به لبهای خویش مرا تمجیدمی نمایند، لیکن دلشان از من دور است.
8‘These people draw near to me with their mouth, and honor me with their lips; but their heart is far from me.
9پس عبادت مرا عبث می‌کنند زیرا که احکام مردم رابمنزله فرایض تعلیم می‌دهند.»
9And they worship me in vain, teaching as doctrine rules made by men.’”
10و آن جماعت را خوانده، بدیشان گفت: «گوش داده، بفهمید؛
10He summoned the multitude, and said to them, “Hear, and understand.
11نه آنچه به دهان فرومی رود انسان را نجس می‌سازد بلکه آنچه از دهان بیرون می‌آید انسان را نجس می‌گرداند.»
11That which enters into the mouth doesn’t defile the man; but that which proceeds out of the mouth, this defiles the man.”
12آنگاه شاگردان وی آمده، گفتند: «آیا می‌دانی که فریسیان چون این سخن را شنیدند، مکروهش داشتند؟»
12Then the disciples came and said to him, “Do you know that the Pharisees were offended when they heard this saying?”
13او در جواب گفت: «هر نهالی که پدرآسمانی من نکاشته باشد، کنده شود.
13But he answered, “Every plant which my heavenly Father didn’t plant will be uprooted.
14ایشان راواگذارید، کوران راهنمایان کورانند و هرگاه کور، کور را راهنما شود، هر دو در چاه افتند.
14Leave them alone. They are blind guides of the blind. If the blind guide the blind, both will fall into a pit.”
15پطرس در جواب او گفت: «این مثل را برای ما شرح فرما.»
15Peter answered him, “Explain the parable to us.”
16عیسی گفت: «آیا شما نیز تا به حال بی‌ادراک هستید؟
16So Jesus said, “Do you also still not understand?
17یا هنوز نیافته‌اید که آنچه از دهان فرو می‌رود، داخل شکم می‌گردد ودر مبرز افکنده می‌شود؟
17Don’t you understand that whatever goes into the mouth passes into the belly and then out of the body?
18لیکن آنچه از دهان برآید، از دل صادر می‌گردد و این چیزها است که انسان را نجس می‌سازد.
18But the things which proceed out of the mouth come out of the heart, and they defile the man.
19زیرا که از دل برمی آید، خیالات بد و قتلها و زناها و فسقها ودزدیها و شهادات دروغ و کفرها.
19For out of the heart come evil thoughts, murders, adulteries, sexual sins, thefts, false testimony, and blasphemies.
20اینها است که انسان را نجس می‌سازد، لیکن خوردن به‌دستهای ناشسته، انسان را نجس نمی گرداند.»
20These are the things which defile the man; but to eat with unwashed hands doesn’t defile the man.”
21پس عیسی از آنجا بیرون شده، به دیارصور و صیدون رفت.
21Jesus went out from there and withdrew into the region of Tyre and Sidon.
22ناگاه زن کنعانیه‌ای از آن حدود بیرون آمده، فریاد‌کنان وی را گفت: «خداوندا، پسر داودا، بر من رحم کن زیرا دختر من سخت دیوانه است.»
22Behold, a Canaanite woman came out from those borders and cried, saying, “Have mercy on me, Lord, you son of David! My daughter is severely possessed by a demon!”
23لیکن هیچ جوابش نداد تا شاگردان او پیش آمده، خواهش نمودند که «او را مرخص فرمای زیرا در عقب ما شورش می‌کند.»
23But he answered her not a word. His disciples came and begged him, saying, “Send her away; for she cries after us.”
24او در جواب گفت: «فرستاده نشده‌ام مگر بجهت گوسفندان گم شده خاندان اسرائیل.»
24But he answered, “I wasn’t sent to anyone but the lost sheep of the house of Israel.”
25پس آن زن آمده، او را پرستش کرده، گفت: «خداوندا مرا یاری کن.»
25But she came and worshiped him, saying, “Lord, help me.”
26در جواب گفت که «نان فرزندان را گرفتن و نزد سگان انداختن جایزنیست.»
26But he answered, “It is not appropriate to take the children’s bread and throw it to the dogs.”
27عرض کرد: «بلی خداوندا، زیرا سگان نیز از پاره های افتاده سفره آقایان خویش می‌خورند.»
27But she said, “Yes, Lord, but even the dogs eat the crumbs which fall from their masters’ table.”
28آنگاه عیسی در جواب او گفت: «ای زن! ایمان تو عظیم است! تو را برحسب خواهش تو بشود.» که در همان ساعت، دخترش شفا یافت.
28Then Jesus answered her, “Woman, great is your faith! Be it done to you even as you desire.” And her daughter was healed from that hour.
29عیسی از آنجا حرکت کرده، به کناره دریای جلیل آمد و برفراز کوه برآمده، آنجا بنشست.
29Jesus departed from there and came near to the sea of Galilee; and he went up on the mountain and sat there.
30و گروهی بسیار، لنگان و کوران و گنگان وشلان و جمعی از دیگران را با خود برداشته، نزداو آمدند و ایشان را بر پایهای عیسی افکندند وایشان را شفا داد،
30Great multitudes came to him, having with them the lame, blind, mute, maimed, and many others, and they put them down at his feet. He healed them,
31بقسمی که آن جماعت، چون گنگان را گویا و شلان را تندرست و لنگان راخرامان و کوران را بینا دیدند، متعجب شده، خدای اسرائیل را تمجید کردند.
31so that the multitude wondered when they saw the mute speaking, the injured healed, the lame walking, and the blind seeing—and they glorified the God of Israel.
32عیسی شاگردان خود را پیش طلبیده، گفت: «مرا بر این جماعت دل بسوخت زیرا که الحال سه روز است که با من می‌باشند و هیچ‌چیز برای خوراک ندارند و نمی خواهم ایشان را گرسنه برگردانم مبادا در راه ضعف کنند.»
32Jesus summoned his disciples and said, “I have compassion on the multitude, because they have continued with me now three days and have nothing to eat. I don’t want to send them away fasting, or they might faint on the way.”
33شاگردانش به او گفتند: «از کجا در بیابان ما را آنقدر نان باشدکه چنین انبوه را سیر کند؟»
33The disciples said to him, “Where could we get so many loaves in a deserted place as to satisfy so great a multitude?”
34عیسی ایشان راگفت: «چند نان دارید؟» گفتند: «هفت نان و قدری از ماهیان کوچک.»
34Jesus said to them, “How many loaves do you have?” They said, “Seven, and a few small fish.”
35پس مردم را فرمود تا برزمین بنشینند.
35He commanded the multitude to sit down on the ground;
36و آن هفت نان و ماهیان را گرفته، شکر نمود و پاره کرده، به شاگردان خود داد وشاگردان به آن جماعت.
36and he took the seven loaves and the fish. He gave thanks and broke them, and gave to the disciples, and the disciples to the multitudes.
37و همه خورده، سیرشدند و از خرده های باقی‌مانده هفت زنبیل پربرداشتند.
37They all ate and were filled. They took up seven baskets full of the broken pieces that were left over.
38و خورندگان، سوای زنان و اطفال چهار هزار مرد بودند.
38Those who ate were four thousand men, in addition to women and children.
39پس آن گروه را رخصت داد و به کشتی سوار شده، به حدود مجدل آمد.
39Then he sent away the multitudes, got into the boat, and came into the borders of Magdala.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.