متّی 25
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1«در آن زمان ملکوت آسمان مثل ده باکره خواهد بود که مشعلهای خود رابرداشته، به استقبال داماد بیرون رفتند.
1“Then the Kingdom of Heaven will be like ten virgins who took their lamps and went out to meet the bridegroom.
2و ازایشان پنج دانا و پنج نادان بودند.
2Five of them were foolish, and five were wise.
3اما نادانان مشعلهای خود را برداشته، هیچ روغن با خودنبردند.
3Those who were foolish, when they took their lamps, took no oil with them,
4لیکن دانایان، روغن در ظروف خود بامشعلهای خویش برداشتند.
4but the wise took oil in their vessels with their lamps.
5و چون آمدن دامادبطول انجامید، همه پینکی زده، خفتند.
5Now while the bridegroom delayed, they all slumbered and slept.
6و درنصف شب صدایی بلند شد که “اینک دامادمی آید به استقبال وی بشتابید.”
6But at midnight there was a cry, ‘Behold! The bridegroom is coming! Come out to meet him!’
7پس تمامی آن باکره‌ها برخاسته، مشعلهای خود را اصلاح نمودند.
7Then all those virgins arose, and trimmed their lamps.
8و نادانان، دانایان را گفتند: “از روغن خود به ما دهید زیرا مشعلهای ما خاموش می‌شود.”
8The foolish said to the wise, ‘Give us some of your oil, for our lamps are going out.’
9اما دانایان در جواب گفتند: “نمی شود، مبادا ما و شما را کفاف ندهد. بلکه نزدفروشندگان رفته، برای خود بخرید.”
9But the wise answered, saying, ‘What if there isn’t enough for us and you? You go rather to those who sell, and buy for yourselves.’
10و درحینی که ایشان بجهت خرید می‌رفتند، داماد برسید و آنانی که حاضر بودند، با وی به عروسی داخل شده، در بسته گردید.
10While they went away to buy, the bridegroom came, and those who were ready went in with him to the wedding feast, and the door was shut.
11بعد از آن، باکره های دیگر نیز آمده، گفتند: “خداوندا برای ماباز کن.”
11Afterward the other virgins also came, saying, ‘Lord, Lord, open to us.’
12او در جواب گفت: “هرآینه به شمامی گویم شما را نمی شناسم.”
12But he answered, ‘Most certainly I tell you, I don’t know you.’
13پس بیدار باشیدزیرا که آن روز و ساعت را نمی دانید.
13Watch therefore, for you don’t know the day nor the hour in which the Son of Man is coming.
14«زیرا چنانکه مردی عازم سفر شده، غلامان خود را طلبید و اموال خود را بدیشان سپرد،
14“For it is like a man going into another country, who called his own servants and entrusted his goods to them.
15یکی را پنج قنطار و دیگری را دو وسومی را یک داد؛ هر یک را بحسب استعدادش. و بی‌درنگ متوجه سفر شد.
15To one he gave five talents, to another two, to another one, to each according to his own ability. Then he went on his journey.
16پس آنکه پنج قنطار یافته بود، رفته و با آنها تجارت نموده، پنج قنطار دیگر سود کرد.
16Immediately he who received the five talents went and traded with them, and made another five talents.
17و همچنین صاحب دوقنطار نیز دو قنطار دیگر سود گرفت.
17In the same way, he also who got the two gained another two.
18اما آنکه یک قنطار گرفته بود، رفته زمین را کند و نقد آقای خود را پنهان نمود.
18But he who received the one talent went away and dug in the earth and hid his lord’s money.
19«و بعد از مدت مدیدی، آقای آن غلامان آمده، از ایشان حساب خواست.
19“Now after a long time the lord of those servants came, and settled accounts with them.
20پس آنکه پنج قنطار یافته بود، پیش آمده، پنج قنطار دیگرآورده، گفت: خداوندا پنج قنطار به من سپردی، اینک پنج قنطار دیگر سود کردم.”
20He who received the five talents came and brought another five talents, saying, ‘Lord, you delivered to me five talents. Behold, I have gained another five talents in addition to them.’
21آقای او به وی گفت: آفرین‌ای غلام نیک متدین! بر چیزهای اندک امین بودی، تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. به شادی خداوند خود داخل شو!
21“His lord said to him, ‘Well done, good and faithful servant. You have been faithful over a few things, I will set you over many things. Enter into the joy of your lord.’
22وصاحب دو قنطار نیز آمده، گفت: ای آقا دو قنطارتسلیم من نمودی، اینک دو قنطار دیگر سودیافته‌ام.
22“He also who got the two talents came and said, ‘Lord, you delivered to me two talents. Behold, I have gained another two talents in addition to them.’
23آقایش وی را گفت: آفرین‌ای غلام نیک متدین! بر چیزهای کم امین بودی، تو را بر چیزهای بسیار می‌گمارم. در خوشی خداوندخود داخل شو!
23“His lord said to him, ‘Well done, good and faithful servant. You have been faithful over a few things. I will set you over many things. Enter into the joy of your lord.’
24پس آنکه یک قنطار گرفته بود، پیش آمده، گفت: ای آقا چون تو رامی شناختم که مرد درشت خویی می‌باشی، ازجایی که نکاشته‌ای می‌دروی و از جایی که نیفشانده‌ای جمع می‌کنی،
24“He also who had received the one talent came and said, ‘Lord, I knew you that you are a hard man, reaping where you didn’t sow, and gathering where you didn’t scatter.
25پس ترسان شده، رفتم و قنطار تو را زیر زمین نهفتم. اینک مال توموجود است.
25I was afraid, and went away and hid your talent in the earth. Behold, you have what is yours.’
26آقایش در جواب وی گفت: ای غلام شریر بیکاره! دانسته‌ای که از جایی که نکاشته‌ام میدروم و از مکانی که نپاشیده‌ام، جمع می‌کنم.
26“But his lord answered him, ‘You wicked and slothful servant. You knew that I reap where I didn’t sow, and gather where I didn’t scatter.
27از همین جهت تو را می‌بایست نقد مرابه صرافان بدهی تا وقتی که بیایم مال خود را باسود بیابم.
27You ought therefore to have deposited my money with the bankers, and at my coming I should have received back my own with interest.
28الحال آن قنطار را از او گرفته، به صاحب ده قنطار بدهید.
28Take away therefore the talent from him and give it to him who has the ten talents.
29زیرا به هر‌که داردداده شود و افزونی یابد و از آنکه ندارد آنچه داردنیز گرفته شود.
29For to everyone who has will be given, and he will have abundance, but from him who doesn’t have, even that which he has will be taken away.
30و آن غلام بی‌نفع را در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان خواهد بود.
30Throw out the unprofitable servant into the outer darkness, where there will be weeping and gnashing of teeth.’
31«اما چون پسر انسان در جلال خود باجمیع ملائکه مقدس خویش آید، آنگاه بر کرسی جلال خود خواهد نشست،
31“But when the Son of Man comes in his glory, and all the holy angels with him, then he will sit on the throne of his glory.
32و جمیع امت‌ها درحضور او جمع شوند و آنها را از همدیگر جدامی کند به قسمی که شبان میشها را از بزها جدامی کند.
32Before him all the nations will be gathered, and he will separate them one from another, as a shepherd separates the sheep from the goats.
33و میشها را بر دست راست و بزها را برچپ خود قرار دهد.
33He will set the sheep on his right hand, but the goats on the left.
34آنگاه پادشاه به اصحاب طرف راست گوید: بیایید‌ای برکت یافتگان از پدر من و ملکوتی را که از ابتدای عالم برای شما آماده‌شده است، به میراث گیرید.
34Then the King will tell those on his right hand, ‘Come, blessed of my Father, inherit the Kingdom prepared for you from the foundation of the world;
35زیرا چون گرسنه بودم مرا طعام دادید، تشنه بودم سیرآبم نمودید، غریب بودم مرا جا دادید،
35for I was hungry and you gave me food to eat. I was thirsty and you gave me drink. I was a stranger and you took me in.
36عریان بودم مراپوشانیدید، مریض بودم عیادتم کردید، در حبس بودم دیدن من آمدید.
36I was naked and you clothed me. I was sick and you visited me. I was in prison and you came to me.’
37آنگاه عادلان به پاسخ گویند: ای خداوند، کی گرسنه ات دیدیم تاطعامت دهیم، یا تشنه ات یافتیم تا سیرآبت نماییم،
37“Then the righteous will answer him, saying, ‘Lord, when did we see you hungry and feed you, or thirsty and give you a drink?
38یا کی تو را غریب یافتیم تا تو را جادهیم یا عریان تا بپوشانیم،
38When did we see you as a stranger and take you in, or naked and clothe you?
39و کی تو را مریض یامحبوس یافتیم تا عیادتت کنیم؟
39When did we see you sick or in prison and come to you?’
40پادشاه درجواب ایشان گوید: هرآینه به شما می‌گویم، آنچه به یکی از این برادران کوچکترین من کردید، به من کرده‌اید.
40“The King will answer them, ‘Most certainly I tell you, because you did it to one of the least of these my brothers, you did it to me.’
41«پس اصحاب طرف چپ را گوید: ای ملعونان، از من دور شوید در آتش جاودانی که برای ابلیس و فرشتگان او مهیا شده است.
41Then he will say also to those on the left hand, ‘Depart from me, you cursed, into the eternal fire which is prepared for the devil and his angels;
42زیراگرسنه بودم مرا خوراک ندادید، تشنه بودم مراآب ندادید،
42for I was hungry, and you didn’t give me food to eat; I was thirsty, and you gave me no drink;
43غریب بودم مرا جا ندادید، عریان بودم مرا نپوشانیدید، مریض و محبوس بودم عیادتم ننمودید.
43I was a stranger, and you didn’t take me in; naked, and you didn’t clothe me; sick, and in prison, and you didn’t visit me.’
44پس ایشان نیز به پاسخ گویند: ای خداوند، کی تو را گرسنه یا تشنه یاغریب یا برهنه یا مریض یا محبوس دیده، خدمتت نکردیم؟
44“Then they will also answer, saying, ‘Lord, when did we see you hungry, or thirsty, or a stranger, or naked, or sick, or in prison, and didn’t help you?’
45آنگاه در جواب ایشان گوید: هرآینه به شما می‌گویم، آنچه به یکی از این کوچکان نکردید، به من نکرده‌اید.
45“Then he will answer them, saying, ‘Most certainly I tell you, because you didn’t do it to one of the least of these, you didn’t do it to me.’
46و ایشان درعذاب جاودانی خواهند رفت، اما عادلان درحیات جاودانی.»
46These will go away into eternal punishment, but the righteous into eternal life.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.