متّی 25
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
1«در آن زمان ملکوت آسمان مثل ده باکره خواهد بود که مشعلهای خود رابرداشته، به استقبال داماد بیرون رفتند.
1「那時，天國好比十個童女拿着燈出去迎接新郎。
2و ازایشان پنج دانا و پنج نادان بودند.
2其中有五個是愚拙的，五個是聰明的。
3اما نادانان مشعلهای خود را برداشته، هیچ روغن با خودنبردند.
3愚拙的拿着燈，卻不預備油；
4لیکن دانایان، روغن در ظروف خود بامشعلهای خویش برداشتند.
4聰明的拿着燈，又預備油在器皿裏。
5و چون آمدن دامادبطول انجامید، همه پینکی زده، خفتند.
5新郎遲延的時候，她們都打盹，睡着了。
6و درنصف شب صدایی بلند شد که “اینک دامادمی آید به استقبال وی بشتابید.”
6半夜有人喊着說：『新郎來了，你們出來迎接他！』
7پس تمامی آن باکره‌ها برخاسته، مشعلهای خود را اصلاح نمودند.
7那些童女就都起來收拾燈。
8و نادانان، دانایان را گفتند: “از روغن خود به ما دهید زیرا مشعلهای ما خاموش می‌شود.”
8愚拙的對聰明的說：『請分點油給我們， 因為我們的燈要滅了。』
9اما دانایان در جواب گفتند: “نمی شود، مبادا ما و شما را کفاف ندهد. بلکه نزدفروشندگان رفته، برای خود بخرید.”
9聰明的回答說：『恐怕不夠你我用的；不如你們自己到賣油的那裏去買吧。』
10و درحینی که ایشان بجهت خرید می‌رفتند، داماد برسید و آنانی که حاضر بودند، با وی به عروسی داخل شده، در بسته گردید.
10她們去買的時候，新郎到了。那預備好了的，同他進去坐席，門就關了。
11بعد از آن، باکره های دیگر نیز آمده، گفتند: “خداوندا برای ماباز کن.”
11其餘的童女隨後也來了，說：『主啊，主啊，給我們開門！』
12او در جواب گفت: “هرآینه به شمامی گویم شما را نمی شناسم.”
12他卻回答說：『我實在告訴你們，我不認識你們。』
13پس بیدار باشیدزیرا که آن روز و ساعت را نمی دانید.
13所以，你們要警醒；因為那日子，那時辰，你們不知道。」
14«زیرا چنانکه مردی عازم سفر شده، غلامان خود را طلبید و اموال خود را بدیشان سپرد،
14「 天國 又好比一個人要往外國去，就叫了僕人來，把他的家業交給他們，
15یکی را پنج قنطار و دیگری را دو وسومی را یک داد؛ هر یک را بحسب استعدادش. و بی‌درنگ متوجه سفر شد.
15按着各人的才幹給他們銀子：一個給了五千，一個給了二千，一個給了一千，就往外國去了。
16پس آنکه پنج قنطار یافته بود، رفته و با آنها تجارت نموده، پنج قنطار دیگر سود کرد.
16那領五千的隨即拿去做買賣，另外賺了五千。
17و همچنین صاحب دوقنطار نیز دو قنطار دیگر سود گرفت.
17那領二千的也照樣另賺了二千。
18اما آنکه یک قنطار گرفته بود، رفته زمین را کند و نقد آقای خود را پنهان نمود.
18但那領一千的去掘開地，把主人的銀子埋藏了。
19«و بعد از مدت مدیدی، آقای آن غلامان آمده، از ایشان حساب خواست.
19過了許久，那些僕人的主人來了，和他們算帳。
20پس آنکه پنج قنطار یافته بود، پیش آمده، پنج قنطار دیگرآورده، گفت: خداوندا پنج قنطار به من سپردی، اینک پنج قنطار دیگر سود کردم.”
20那領五千銀子的又帶着那另外的五千來，說：『主啊，你交給我五千銀子。請看，我又賺了五千。』
21آقای او به وی گفت: آفرین‌ای غلام نیک متدین! بر چیزهای اندک امین بودی، تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. به شادی خداوند خود داخل شو!
21主人說：『好，你這又良善又忠心的僕人，你在不多的事上有忠心，我要把許多事派你管理；可以進來享受你主人的快樂。』
22وصاحب دو قنطار نیز آمده، گفت: ای آقا دو قنطارتسلیم من نمودی، اینک دو قنطار دیگر سودیافته‌ام.
22那領二千的也來，說：『主啊，你交給我二千銀子。請看，我又賺了二千。』
23آقایش وی را گفت: آفرین‌ای غلام نیک متدین! بر چیزهای کم امین بودی، تو را بر چیزهای بسیار می‌گمارم. در خوشی خداوندخود داخل شو!
23主人說：『好，你這又良善又忠心的僕人，你在不多的事上有忠心，我要把許多事派你管理；可以進來享受你主人的快樂。』
24پس آنکه یک قنطار گرفته بود، پیش آمده، گفت: ای آقا چون تو رامی شناختم که مرد درشت خویی می‌باشی، ازجایی که نکاشته‌ای می‌دروی و از جایی که نیفشانده‌ای جمع می‌کنی،
24那領一千的也來，說：『主啊，我知道你是忍心的人，沒有種的地方要收割，沒有散的地方要聚斂，
25پس ترسان شده، رفتم و قنطار تو را زیر زمین نهفتم. اینک مال توموجود است.
25我就害怕，去把你的一千銀子埋藏在地裏。請看，你的原銀子在這裏。』
26آقایش در جواب وی گفت: ای غلام شریر بیکاره! دانسته‌ای که از جایی که نکاشته‌ام میدروم و از مکانی که نپاشیده‌ام، جمع می‌کنم.
26主人回答說：『你這又惡又懶的僕人，你既知道我沒有種的地方要收割，沒有散的地方要聚斂，
27از همین جهت تو را می‌بایست نقد مرابه صرافان بدهی تا وقتی که بیایم مال خود را باسود بیابم.
27就當把我的銀子放給兌換銀錢的人，到我來的時候，可以連本帶利收回。
28الحال آن قنطار را از او گرفته، به صاحب ده قنطار بدهید.
28奪過他這一千來，給那有一萬的。
29زیرا به هر‌که داردداده شود و افزونی یابد و از آنکه ندارد آنچه داردنیز گرفته شود.
29因為凡有的，還要加給他，叫他有餘；沒有的，連他所有的也要奪過來。
30و آن غلام بی‌نفع را در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان خواهد بود.
30把這無用的僕人丟在外面黑暗裏；在那裏必要哀哭切齒了。』」
31«اما چون پسر انسان در جلال خود باجمیع ملائکه مقدس خویش آید، آنگاه بر کرسی جلال خود خواهد نشست،
31「當人子在他榮耀裏、同着眾天使降臨的時候，要坐在他榮耀的寶座上。
32و جمیع امت‌ها درحضور او جمع شوند و آنها را از همدیگر جدامی کند به قسمی که شبان میشها را از بزها جدامی کند.
32萬民都要聚集在他面前。他要把他們分別出來，好像牧羊的分別綿羊山羊一般，
33و میشها را بر دست راست و بزها را برچپ خود قرار دهد.
33把綿羊安置在右邊，山羊在左邊。
34آنگاه پادشاه به اصحاب طرف راست گوید: بیایید‌ای برکت یافتگان از پدر من و ملکوتی را که از ابتدای عالم برای شما آماده‌شده است، به میراث گیرید.
34於是王要向那右邊的說：『你們這蒙我父賜福的，可來承受那創世以來為你們所預備的國；
35زیرا چون گرسنه بودم مرا طعام دادید، تشنه بودم سیرآبم نمودید، غریب بودم مرا جا دادید،
35因為我餓了，你們給我吃，渴了，你們給我喝；我作客旅，你們留我住；
36عریان بودم مراپوشانیدید، مریض بودم عیادتم کردید، در حبس بودم دیدن من آمدید.
36我赤身露體，你們給我穿；我病了，你們看顧我；我在監裏，你們來看我。』
37آنگاه عادلان به پاسخ گویند: ای خداوند، کی گرسنه ات دیدیم تاطعامت دهیم، یا تشنه ات یافتیم تا سیرآبت نماییم،
37義人就回答說：『主啊，我們甚麼時候見你餓了，給你吃，渴了，給你喝？
38یا کی تو را غریب یافتیم تا تو را جادهیم یا عریان تا بپوشانیم،
38甚麼時候見你作客旅，留你住，或是赤身露體，給你穿？
39و کی تو را مریض یامحبوس یافتیم تا عیادتت کنیم؟
39又甚麼時候見你病了，或是在監裏，來看你呢？』
40پادشاه درجواب ایشان گوید: هرآینه به شما می‌گویم، آنچه به یکی از این برادران کوچکترین من کردید، به من کرده‌اید.
40王要回答說：『我實在告訴你們，這些事你們既做在我這弟兄中一個最小的身上，就是做在我身上了。』
41«پس اصحاب طرف چپ را گوید: ای ملعونان، از من دور شوید در آتش جاودانی که برای ابلیس و فرشتگان او مهیا شده است.
41王又要向那左邊的說：『你們這被咒詛的人，離開我！進入那為魔鬼和他的使者所預備的永火裏去！
42زیراگرسنه بودم مرا خوراک ندادید، تشنه بودم مراآب ندادید،
42因為我餓了，你們不給我吃，渴了，你們不給我喝；
43غریب بودم مرا جا ندادید، عریان بودم مرا نپوشانیدید، مریض و محبوس بودم عیادتم ننمودید.
43我作客旅，你們不留我住；我赤身露體，你們不給我穿；我病了，我在監裏，你們不來看顧我。』
44پس ایشان نیز به پاسخ گویند: ای خداوند، کی تو را گرسنه یا تشنه یاغریب یا برهنه یا مریض یا محبوس دیده، خدمتت نکردیم؟
44他們也要回答說：『主啊，我們甚麼時候見你餓了，或渴了，或作客旅，或赤身露體，或病了，或在監裏，不伺候你呢？』
45آنگاه در جواب ایشان گوید: هرآینه به شما می‌گویم، آنچه به یکی از این کوچکان نکردید، به من نکرده‌اید.
45王要回答說：『我實在告訴你們，這些事你們既不做在我這 弟兄 中一個最小的身上，就是不做在我身上了。』
46و ایشان درعذاب جاودانی خواهند رفت، اما عادلان درحیات جاودانی.»
46這些人要往永刑裏去；那些義人要往永生裏去。」
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.