متّی 25
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
1«در آن زمان ملکوت آسمان مثل ده باکره خواهد بود که مشعلهای خود رابرداشته، به استقبال داماد بیرون رفتند.
1ANJAU o wein nanlan mE rajon li ek, me ale ar lamp akan, ap koieilan ol kamod.
2و ازایشان پنج دانا و پنج نادان بودند.
2Me limen me lolekon a me limen me lolepon.
3اما نادانان مشعلهای خود را برداشته، هیچ روغن با خودنبردند.
3Me lolepon oko wa ar lamp akan ap jota ianaki kadirepa.
4لیکن دانایان، روغن در ظروف خود بامشعلهای خویش برداشتند.
4A me lolekon ko wa ar lamp akan ianaki kadirepa.
5و چون آمدن دامادبطول انجامید، همه پینکی زده، خفتند.
5A ni en ol kamod a pwapwand ir karoj men mair ap mairelar.
6و درنصف شب صدایی بلند شد که “اینک دامادمی آید به استقبال وی بشتابید.”
6A lao nan lukepan pon a lok jili: Kilan, ol kamod kotido, komail koieilan i!
7پس تمامی آن باکرهها برخاسته، مشعلهای خود را اصلاح نمودند.
7Li karoj ap pauridar kaonop adar ar lamp akan.
8و نادانان، دانایان را گفتند: “از روغن خود به ما دهید زیرا مشعلهای ما خاموش میشود.”
8Me lolopon ap indan me lolekon kan: Komail ki don kit kijan omail le, pwe nait lamp akan pan kunla.
9اما دانایان در جواب گفتند: “نمی شود، مبادا ما و شما را کفاف ندهد. بلکه نزدفروشندگان رفته، برای خود بخرید.”
9A me lolekon kan japen indada: O iermen, pwe ede jola itar on kit o komail, komail kola ren jaunet netiada pein omail.
10و درحینی که ایشان بجهت خرید میرفتند، داماد برسید و آنانی که حاضر بودند، با وی به عروسی داخل شده، در بسته گردید.
10Ni arail kokolan net, ol kamod ap jamador. Irail me onoper ian i pedelon on nan kamadip o, wanim ap ritidier.
11بعد از آن، باکره های دیگر نیز آمده، گفتند: “خداوندا برای ماباز کن.”
11Murin anjau kij li tei ko ap pwarado indada: Main, main, re kotin ritinadan kit!
12او در جواب گفت: “هرآینه به شمامی گویم شما را نمی شناسم.”
12A ap japen indada: Melel i indan komail, i jaja komail.
13پس بیدار باشیدزیرا که آن روز و ساعت را نمی دانید.
13Komail ari majamajan, pwe komail jaja ran de auer.
14«زیرا چنانکه مردی عازم سفر شده، غلامان خود را طلبید و اموال خود را بدیشان سپرد،
14Pwe a raj on aramaj amen, me pan momaitela nan wai. Ap kapokon pena na ladu kan o neke on irail a dipijou kan.
15یکی را پنج قنطار و دیگری را دو وسومی را یک داد؛ هر یک را بحسب استعدادش. و بیدرنگ متوجه سفر شد.
15A ki on amen talent limau, a on amen riau, a on amen eu, duen me re itar on, a ap madan jiimalar.
16پس آنکه پنج قنطار یافته بود، رفته و با آنها تجارت نموده، پنج قنطار دیگر سود کرد.
16Me aleer talent limau, ap koieila dodokki o diaradar pil talent limau.
17و همچنین صاحب دوقنطار نیز دو قنطار دیگر سود گرفت.
17A me aleer riau, pil dueta, a diarada pil riau.
18اما آنکه یک قنطار گرفته بود، رفته زمین را کند و نقد آقای خود را پنهان نمود.
18A me aleer eu, ap koieilar jarepedier nani pwel, okilar moni en monjap o.
19«و بعد از مدت مدیدی، آقای آن غلامان آمده، از ایشان حساب خواست.
19A kadekadeo a warailar monjap en ladu pukat ap puredo o kainene irail adar.
20پس آنکه پنج قنطار یافته بود، پیش آمده، پنج قنطار دیگرآورده، گفت: خداوندا پنج قنطار به من سپردی، اینک پنج قنطار دیگر سود کردم.”
20Me aleer talent limau ap patodo wado pil talent limau indada: Main komui kotiki on ia er talent limau, kom kotin majani, iet pil talent limau, me netia kidar.
21آقای او به وی گفت: آفرینای غلام نیک متدین! بر چیزهای اندک امین بودی، تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. به شادی خداوند خود داخل شو!
21A monjap ap indan i: Meid mau, me koe wiadar, ladu lelapok o melel amen koe. Koe apapwali mau me tikitik o, i ap pan kajapwiladan uk pon dipijou toto, ko on nan peren en om monjap!
22وصاحب دو قنطار نیز آمده، گفت: ای آقا دو قنطارتسلیم من نمودی، اینک دو قنطار دیگر سودیافتهام.
22A me aleer talent riau ap pil potodo indada: Main komui kotiki don ia er talent riau, kom kotin majani, iet pil talent riau, me i netia kidar.
23آقایش وی را گفت: آفرینای غلام نیک متدین! بر چیزهای کم امین بودی، تو را بر چیزهای بسیار میگمارم. در خوشی خداوندخود داخل شو!
23A monjap ap indan i: Meid mau, me koe wiadar, ladu lelapok o melel amen koe. Koe apapwali mau me tikitik o, i ap pan kajapwiladan uk pon dipijou toto ko on nan peren en om monjap!
24پس آنکه یک قنطار گرفته بود، پیش آمده، گفت: ای آقا چون تو رامی شناختم که مرد درشت خویی میباشی، ازجایی که نکاشتهای میدروی و از جایی که نیفشاندهای جمع میکنی،
24A me aleer talent eu ap pil potodo indada: Main, i ajaer komui, me komui ol padik amen, me kin dolun jan waja, me kaidin komui padukedier ia, o nak pena, waja me kaidin komui kamorok ia;
25پس ترسان شده، رفتم و قنطار تو را زیر زمین نهفتم. اینک مال توموجود است.
25Nai ari majak, o koieila o okilar japwilim omui talent nani pwel, majani, iet japwilim omui.
26آقایش در جواب وی گفت: ای غلام شریر بیکاره! دانستهای که از جایی که نکاشتهام میدروم و از مکانی که نپاشیدهام، جمع میکنم.
26A monjap ap japen indan i: Ladu jued o ponkake men koe, ma koe ajaer, me i kin dolun waja, me kaidin nai padukedier, o nak pena waja, me kaidin nai kamorokier.
27از همین جهت تو را میبایست نقد مرابه صرافان بدهی تا وقتی که بیایم مال خود را باسود بیابم.
27Menda koe jota ki on jaun kawilian moni nai moni, a nai lao puredo, i ap pan ale me udan ai ianaki moni me a naitikadar.
28الحال آن قنطار را از او گرفته، به صاحب ده قنطار بدهید.
28Komail ari ki jan re a a talent, ap ki on, me a talent eijok.
29زیرا به هرکه داردداده شود و افزونی یابد و از آنکه ندارد آنچه داردنیز گرفته شود.
29Pwe me a mia, ekij pan ko on, pwen aneki me laud; a me jota a mia, nan a pan katia jan me mi re a.
30و آن غلام بینفع را در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان خواهد بود.
30A ladu me jota katepa, komail kajela nan rotorot liki, iei wajan maiei o teterok.
31«اما چون پسر انسان در جلال خود باجمیع ملائکه مقدس خویش آید، آنگاه بر کرسی جلال خود خواهد نشست،
31A Nain aramaj lao kodo ni a linan, o tounlan jaraui kan ian i, a pan mondi pon mol en a linan;
32و جمیع امتها درحضور او جمع شوند و آنها را از همدیگر جدامی کند به قسمی که شبان میشها را از بزها جدامی کند.
32O toun jappa karoj pan kapokon pena mo a. A ap pan katoror irail pajan dueta jilepa o kin katorore jip ol ren li akan.
33و میشها را بر دست راست و بزها را برچپ خود قرار دهد.
33A pan kila na jip li akan ni pali maun, o na jip ol akan ni pali main.
34آنگاه پادشاه به اصحاب طرف راست گوید: بیاییدای برکت یافتگان از پدر من و ملکوتی را که از ابتدای عالم برای شما آمادهشده است، به میراث گیرید.
34Nanmarki ap pan majani on toun pali maun: Ukodo, komail kompoke pan Jam ai, jojoki wei o, me onop on komail er jan ni tapin kaua!
35زیرا چون گرسنه بودم مرا طعام دادید، تشنه بودم سیرآبم نمودید، غریب بودم مرا جا دادید،
35Pwe nai men manadar, a komail ap kamana ia; nai men nim piladar. a komail ap kanim pil ia; nai men kairu men, a komail ap kajamo ia.
36عریان بودم مراپوشانیدید، مریض بودم عیادتم کردید، در حبس بودم دیدن من آمدید.
36Kilijo, a komail ap kalikauwi ia dar, nai jomaudar, a komail ap pwara don ia; nai jalidier, a komail ap pwara don ia.
37آنگاه عادلان به پاسخ گویند: ای خداوند، کی گرسنه ات دیدیم تاطعامت دهیم، یا تشنه ات یافتیم تا سیرآبت نماییم،
37Me pun kan ap pan japen i potoan on: Main, iad me je potoan ir men konot, ap potoan don ir konot, de men konot pil, ap id konote don ir?
38یا کی تو را غریب یافتیم تا تو را جادهیم یا عریان تا بپوشانیم،
38Iad kit potoan ir men kairu, ap kajamo ir? De kilijo, ap kalikauwi ir adar?
39و کی تو را مریض یامحبوس یافتیم تا عیادتت کنیم؟
39Iad kit potoan ir lomum, de jalidi, ap poto don ir?
40پادشاه درجواب ایشان گوید: هرآینه به شما میگویم، آنچه به یکی از این برادران کوچکترین من کردید، به من کردهاید.
40Nanmarki ap pan japen majani on irail: Melel i indai on komail, meakot komail wiai on amen, ri ai ol tikitik pukat, i me komail wiai on ia er.
41«پس اصحاب طرف چپ را گوید: ای ملعونان، از من دور شوید در آتش جاودانی که برای ابلیس و فرشتگان او مهیا شده است.
41A ap pil pan indan irail toun pali main: Komail me riala, kowei jan ia, ko on nan kijiniai joutuk, me onoper on tewil o nal kan.
42زیراگرسنه بودم مرا خوراک ندادید، تشنه بودم مراآب ندادید،
42Pwe nai men manadar, a komail jota kamana ia, o men nim piladar, a komail jota kanim pil ia,
43غریب بودم مرا جا ندادید، عریان بودم مرا نپوشانیدید، مریض و محبوس بودم عیادتم ننمودید.
43Nai men kairu men, a komail jota kajamo ia, kilijo, a komail jota kalikauwi ia dar, o jomau, o jalidi, a komail jota pwara don ia.
44پس ایشان نیز به پاسخ گویند: ای خداوند، کی تو را گرسنه یا تشنه یاغریب یا برهنه یا مریض یا محبوس دیده، خدمتت نکردیم؟
44Irail ap pil pan potoan on: Main, iad me je potoan ir men konot, de men konot pil, de men kairu men, de kilijo, de lomum, de jalidi, ap jota papa on ir?
45آنگاه در جواب ایشان گوید: هرآینه به شما میگویم، آنچه به یکی از این کوچکان نکردید، به من نکردهاید.
45A ap pan japen irail majani: Melel i indai on komail, meakot komail jota wiai on amen tikitik pukat, i me komail jota wiai on ia.
46و ایشان درعذاب جاودانی خواهند رفت، اما عادلان درحیات جاودانی.»
46Mepukat ap pan kolan kalokolok joutuk, a me pun kan pan maur joutuk.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.