متّی 15
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1آنگاه کاتبان و فریسیان اورشلیم نزدعیسی آمده، گفتند:
1แล้วพวกฟาริสีและอาลักษณ์จากเยรูซาเล็มมาหาพระเยซู และถามว่า
2«چون است که شاگردان تو از تقلید مشایخ تجاوز می‌نمایند، زیرا هرگاه نان می‌خورند دست خود رانمی شویند؟»
2“ทำไมสาวกของท่านจึงฝ่าฝืนธรรมเนียมของผู้อาวุโส? เพราะพวกเขาไม่ล้างมือเมื่อกินอาหาร”
3او در جواب ایشان گفت: «شمانیز به تقلید خویش، از حکم خدا چرا تجاوزمی کنید؟
3พระองค์ตอบพวกเขาว่า “แล้วทำไมพวกคุณจึงฝ่าฝืนคำสั่งของพระเจ้าเพราะธรรมเนียมของพวกคุณ?
4زیرا خدا حکم داده است که مادر وپدر خود را حرمت دار و هرکه پدر یا مادر رادشنام دهد البته هلاک گردد.
4เพราะพระเจ้าบัญชาว่า ‘จงให้เกียรติบิดาและมารดาของเจ้า’ และ ‘ผู้ที่กล่าวร้ายบิดาหรือมารดา จงให้ผู้นั้นถึงตาย’
5لیکن شمامی گویید هرکه پدر یا مادر خود را گوید آنچه ازمن به تو نفع رسد هدیه‌ای است،
5แต่พวกคุณกลับพูดว่า ‘ถ้าใครบอกบิดาหรือมารดาว่า “ความช่วยเหลือใด ๆ ที่ท่านอาจได้รับจากฉันนั้น เป็นของถวายแด่พระเจ้า”
6و پدر یا مادرخود را بعد از آن احترام نمی نماید. پس به تقلیدخود، حکم خدا را باطل نموده‌اید.
6คนนั้นก็ไม่ต้องให้เกียรติบิดาหรือมารดา’ พวกคุณจึงทำให้คำสั่งของพระเจ้าไร้ผลเพราะธรรมเนียมของพวกคุณ
7ای ریاکاران، اشعیاء در باره شما نیکو نبوت نموده است که گفت:
7คนหน้าซื่อใจคด! อิสยาห์พยากรณ์ถึงพวกคุณไว้ถูกต้องแล้วว่า
8این قوم به زبانهای خود به من تقرب می‌جویند و به لبهای خویش مرا تمجیدمی نمایند، لیکن دلشان از من دور است.
8‘คนเหล่านี้เข้าใกล้เราด้วยปาก และให้เกียรติเราด้วยริมฝีปาก แต่ใจของพวกเขาอยู่ห่างจากเรา
9پس عبادت مرا عبث می‌کنند زیرا که احکام مردم رابمنزله فرایض تعلیم می‌دهند.»
9พวกเขานมัสการเราโดยเปล่าประโยชน์ เพราะเอากฎที่มนุษย์ตั้งขึ้นมาสอนเป็นหลักคำสอน’”
10و آن جماعت را خوانده، بدیشان گفت: «گوش داده، بفهمید؛
10พระองค์เรียกฝูงชนมาหา และกล่าวกับพวกเขาว่า “จงฟังและเข้าใจ
11نه آنچه به دهان فرومی رود انسان را نجس می‌سازد بلکه آنچه از دهان بیرون می‌آید انسان را نجس می‌گرداند.»
11สิ่งที่เข้าปากไม่ได้ทำให้คนเป็นมลทิน แต่สิ่งที่ออกจากปากต่างหากที่ทำให้คนเป็นมลทิน”
12آنگاه شاگردان وی آمده، گفتند: «آیا می‌دانی که فریسیان چون این سخن را شنیدند، مکروهش داشتند؟»
12แล้วสาวกมาหาพระองค์และพูดว่า “ท่านรู้ไหมว่า พวกฟาริสีไม่พอใจเมื่อได้ยินคำพูดนี้?”
13او در جواب گفت: «هر نهالی که پدرآسمانی من نکاشته باشد، کنده شود.
13แต่พระองค์ตอบว่า “พืชทุกต้นที่พระบิดาของเราผู้อยู่ในสวรรค์ไม่ได้ปลูก จะถูกถอนขึ้น
14ایشان راواگذارید، کوران راهنمایان کورانند و هرگاه کور، کور را راهنما شود، هر دو در چاه افتند.
14ปล่อยพวกเขาไป พวกเขาเป็นคนตาบอดที่นำทางคนตาบอด ถ้าคนตาบอดนำทางคนตาบอด ทั้งสองคนก็จะตกลงในหลุม”
15پطرس در جواب او گفت: «این مثل را برای ما شرح فرما.»
15เปโตรกล่าวกับพระองค์ว่า “โปรดอธิบายอุปมานี้ให้พวกเราฟัง”
16عیسی گفت: «آیا شما نیز تا به حال بی‌ادراک هستید؟
16พระเยซูกล่าวว่า “พวกคุณก็ยังไม่เข้าใจอีกหรือ?
17یا هنوز نیافته‌اید که آنچه از دهان فرو می‌رود، داخل شکم می‌گردد ودر مبرز افکنده می‌شود؟
17พวกคุณไม่เข้าใจหรือว่า สิ่งใดที่เข้าปากก็ผ่านลงไปในท้อง แล้วออกจากร่างกาย?
18لیکن آنچه از دهان برآید، از دل صادر می‌گردد و این چیزها است که انسان را نجس می‌سازد.
18แต่สิ่งที่ออกจากปากออกมาจากใจ และสิ่งเหล่านั้นทำให้คนเป็นมลทิน
19زیرا که از دل برمی آید، خیالات بد و قتلها و زناها و فسقها ودزدیها و شهادات دروغ و کفرها.
19เพราะจากใจมีความคิดชั่ว การฆ่า การล่วงประเวณี การผิดศีลธรรมทางเพศ การลักขโมย การเป็นพยานเท็จ และการหมิ่นประมาท
20اینها است که انسان را نجس می‌سازد، لیکن خوردن به‌دستهای ناشسته، انسان را نجس نمی گرداند.»
20สิ่งเหล่านี้ต่างหากที่ทำให้คนเป็นมลทิน แต่การกินอาหารด้วยมือที่ไม่ได้ล้างไม่ได้ทำให้คนเป็นมลทิน”
21پس عیسی از آنجا بیرون شده، به دیارصور و صیدون رفت.
21พระเยซูออกจากที่นั่น และหลบไปยังเขตเมืองไทระและไซดอน
22ناگاه زن کنعانیه‌ای از آن حدود بیرون آمده، فریاد‌کنان وی را گفت: «خداوندا، پسر داودا، بر من رحم کن زیرا دختر من سخت دیوانه است.»
22มีหญิงชาวคานาอันคนหนึ่งออกมาจากเขตนั้น และร้องว่า “โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย องค์พระผู้เป็นเจ้า บุตรของดาวิด! ลูกสาวของข้าพเจ้าถูกปีศาจสิงอย่างหนัก!”
23لیکن هیچ جوابش نداد تا شاگردان او پیش آمده، خواهش نمودند که «او را مرخص فرمای زیرا در عقب ما شورش می‌کند.»
23แต่พระองค์ไม่ตอบนางสักคำ สาวกของพระองค์จึงมาวิงวอนว่า “ให้นางไปเสียเถอะ เพราะนางร้องตามพวกเรามา”
24او در جواب گفت: «فرستاده نشده‌ام مگر بجهت گوسفندان گم شده خاندان اسرائیل.»
24แต่พระองค์ตอบว่า “เราได้รับการส่งมาหาเฉพาะแกะที่หลงหายของวงศ์อิสราเอล”
25پس آن زن آمده، او را پرستش کرده، گفت: «خداوندا مرا یاری کن.»
25แต่นางมานมัสการพระองค์ และพูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วยข้าพเจ้าด้วย”
26در جواب گفت که «نان فرزندان را گرفتن و نزد سگان انداختن جایزنیست.»
26แต่พระองค์ตอบว่า “ไม่เหมาะที่จะเอาขนมปังของลูกไปโยนให้สุนัข”
27عرض کرد: «بلی خداوندا، زیرا سگان نیز از پاره های افتاده سفره آقایان خویش می‌خورند.»
27นางตอบว่า “ใช่ค่ะ องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่แม้แต่สุนัขก็ยังกินเศษขนมปังที่ตกจากโต๊ะของนายของมัน”
28آنگاه عیسی در جواب او گفت: «ای زن! ایمان تو عظیم است! تو را برحسب خواهش تو بشود.» که در همان ساعت، دخترش شفا یافت.
28แล้วพระเยซูตอบนางว่า “หญิงเอ๋ย ความเชื่อของเจ้ายิ่งใหญ่จริง ๆ! ขอให้เป็นไปตามที่เจ้าปรารถนา” และลูกสาวของนางก็หายดีตั้งแต่เวลานั้น
29عیسی از آنجا حرکت کرده، به کناره دریای جلیل آمد و برفراز کوه برآمده، آنجا بنشست.
29พระเยซูออกจากที่นั่น มาใกล้ทะเลกาลิลี แล้วขึ้นภูเขาและนั่งลงที่นั่น
30و گروهی بسیار، لنگان و کوران و گنگان وشلان و جمعی از دیگران را با خود برداشته، نزداو آمدند و ایشان را بر پایهای عیسی افکندند وایشان را شفا داد،
30ฝูงชนจำนวนมากมาหาพระองค์ พร้อมทั้งพาคนขาเป๋ คนตาบอด คนพูดไม่ได้ คนพิการ และคนอื่น ๆ อีกมากมาด้วย พวกเขาวางคนเหล่านั้นลงที่เท้าของพระองค์ และพระองค์รักษาพวกเขา
31بقسمی که آن جماعت، چون گنگان را گویا و شلان را تندرست و لنگان راخرامان و کوران را بینا دیدند، متعجب شده، خدای اسرائیل را تمجید کردند.
31ฝูงชนจึงประหลาดใจ เมื่อเห็นคนพูดไม่ได้พูดได้ คนพิการหายดี คนขาเป๋เดินได้ และคนตาบอดมองเห็น แล้วพวกเขาก็ยกย่องพระเจ้าของอิสราเอล
32عیسی شاگردان خود را پیش طلبیده، گفت: «مرا بر این جماعت دل بسوخت زیرا که الحال سه روز است که با من می‌باشند و هیچ‌چیز برای خوراک ندارند و نمی خواهم ایشان را گرسنه برگردانم مبادا در راه ضعف کنند.»
32พระเยซูเรียกสาวกมา และกล่าวว่า “เราสงสารฝูงชน เพราะพวกเขาอยู่กับเรามาสามวันแล้ว และไม่มีอะไรกิน เราไม่อยากให้พวกเขากลับไปทั้งที่ยังไม่ได้กินอะไร เพราะพวกเขาอาจหมดแรงระหว่างทาง”
33شاگردانش به او گفتند: «از کجا در بیابان ما را آنقدر نان باشدکه چنین انبوه را سیر کند؟»
33สาวกถามพระองค์ว่า “ในที่เปลี่ยวอย่างนี้ พวกเราจะหาขนมปังมากพอจากไหนมาให้ฝูงชนจำนวนมากขนาดนี้กินจนอิ่ม?”
34عیسی ایشان راگفت: «چند نان دارید؟» گفتند: «هفت نان و قدری از ماهیان کوچک.»
34พระเยซูถามพวกเขาว่า “พวกคุณมีขนมปังกี่ก้อน?” พวกเขาตอบว่า “เจ็ดก้อน และปลาตัวเล็ก ๆ อีกไม่กี่ตัว”
35پس مردم را فرمود تا برزمین بنشینند.
35พระองค์สั่งฝูงชนให้นั่งลงบนพื้น
36و آن هفت نان و ماهیان را گرفته، شکر نمود و پاره کرده، به شاگردان خود داد وشاگردان به آن جماعت.
36แล้วหยิบขนมปังเจ็ดก้อนกับปลา กล่าวขอบพระคุณ หักขนมปัง และส่งให้สาวก จากนั้นสาวกก็แจกให้ฝูงชน
37و همه خورده، سیرشدند و از خرده های باقی‌مانده هفت زنبیل پربرداشتند.
37ทุกคนกินจนอิ่ม และพวกเขาเก็บเศษอาหารที่เหลือได้เต็มเจ็ดตะกร้า
38و خورندگان، سوای زنان و اطفال چهار هزار مرد بودند.
38คนที่กินมีผู้ชายสี่พันคน ไม่รวมผู้หญิงและเด็ก
39پس آن گروه را رخصت داد و به کشتی سوار شده، به حدود مجدل آمد.
39แล้วพระองค์ให้ฝูงชนแยกย้าย ลงเรือ และมาถึงเขตมักดาลา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.