Mathai 15
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1To naah Jerusalem vangpui hoiah Farasinawk hoi thoemto ca tarik kaminawk Jesu khaeah angzoh o moe,
1แล้วพวกฟาริสีและอาลักษณ์จากเยรูซาเล็มมาหาพระเยซู และถามว่า
2tipongah nang hnukbang kaminawk mah kacoehtanawk ih lok to aek o loe? Nihcae loe buhcaak naah ban amsae o ai, tiah a naa o.
2“ทำไมสาวกของท่านจึงฝ่าฝืนธรรมเนียมของผู้อาวุโส? เพราะพวกเขาไม่ล้างมือเมื่อกินอาหาร”
3Jesu mah nihcae khaeah, To tiah nahaeloe tipongah nangcae mah doeh nangmacae ih khosakhaih dan hoiah Sithaw ih kaalok to na aek o toeng loe?
3พระองค์ตอบพวกเขาว่า “แล้วทำไมพวกคุณจึงฝ่าฝืนคำสั่งของพระเจ้าเพราะธรรมเนียมของพวกคุณ?
4Sithaw mah paek ih lok mah loe, Nam no hoi nam pa saiqat ah: ampa maw, to tih ai boeh loe amno maw loksae bah kami loe, dueh nasoe, tiah thuih.
4เพราะพระเจ้าบัญชาว่า ‘จงให้เกียรติบิดาและมารดาของเจ้า’ และ ‘ผู้ที่กล่าวร้ายบิดาหรือมารดา จงให้ผู้นั้นถึงตาย’
5Toe nangcae mah loe, Mi kawbaktih doeh ampa maw, to tih ai boeh loe amno khaeah maw, Kai khae hoi na hak han koi abomhaih boih loe, Sithaw ih tangqum ah ni oh boeh, tiah thui nahaeloe,
5แต่พวกคุณกลับพูดว่า ‘ถ้าใครบอกบิดาหรือมารดาว่า “ความช่วยเหลือใด ๆ ที่ท่านอาจได้รับจากฉันนั้น เป็นของถวายแด่พระเจ้า”
6anih mah ampa hoi amno saiqat han angai ai boeh, tiah na thuih o, to tiah nangmacae ih atawk pongah Sithaw ih lok to tidoeh avang ai ah na suek o.
6คนนั้นก็ไม่ต้องให้เกียรติบิดาหรือมารดา’ พวกคุณจึงทำให้คำสั่งของพระเจ้าไร้ผลเพราะธรรมเนียมของพวกคุณ
7Angsah thaih kaminawk, Isaiah mah,
7คนหน้าซื่อใจคด! อิสยาห์พยากรณ์ถึงพวกคุณไว้ถูกต้องแล้วว่า
8hae kaminawk loe pakha hoiah kai khaeah anghnaih o moe, pahni hoiah kai ang pakoeh o; toe palung loe kai khae hoiah angthla o, tiah nangcae kawng thuih coek ih lok to oh boeh.
8‘คนเหล่านี้เข้าใกล้เราด้วยปาก และให้เกียรติเราด้วยริมฝีปาก แต่ใจของพวกเขาอยู่ห่างจากเรา
9Nihcae loe azom pui ah ni kai ang bok o, kaminawk mah thuih ih lok ni patuk o lat, tiah thuih ih lok loe amsoem tangak, tiah a naa.
9พวกเขานมัสการเราโดยเปล่าประโยชน์ เพราะเอากฎที่มนุษย์ตั้งขึ้นมาสอนเป็นหลักคำสอน’”
10Anih mah paroeai kaminawk to kawk moe, Tahngai oh loe, thaih kop oh:
10พระองค์เรียกฝูงชนมาหา และกล่าวกับพวกเขาว่า “จงฟังและเข้าใจ
11pakha thungah akun hmuen mah kami amhnongsak ai; pakha thung hoi tacawt hmuen mah ni, kami to amhnongsak, tiah a naa.
11สิ่งที่เข้าปากไม่ได้ทำให้คนเป็นมลทิน แต่สิ่งที่ออกจากปากต่างหากที่ทำให้คนเป็นมลทิน”
12To pacoengah a hnukbang kaminawk angzoh o moe, anih khaeah, Farasinawk mah hae lok thaih o naah palung hoih o ai, tito na panoek maw? tiah a naa o.
12แล้วสาวกมาหาพระองค์และพูดว่า “ท่านรู้ไหมว่า พวกฟาริสีไม่พอใจเมื่อได้ยินคำพูดนี้?”
13Toe anih mah, Van ih ampa mah thling ai ih thingkung loe, aphong boih tih.
13แต่พระองค์ตอบว่า “พืชทุกต้นที่พระบิดาของเราผู้อยู่ในสวรรค์ไม่ได้ปลูก จะถูกถอนขึ้น
14Nihcae to om o taak duem ah: nihcae loe mikmaeng zaehoikung mikmaeng ah ni oh o. Mikmaeng mah mikmaeng to zaehoi nahaeloe, tangqom thungah krah hoi hmaek tih, tiah a naa.
14ปล่อยพวกเขาไป พวกเขาเป็นคนตาบอดที่นำทางคนตาบอด ถ้าคนตาบอดนำทางคนตาบอด ทั้งสองคนก็จะตกลงในหลุม”
15Piter mah anih khaeah, Hae patahhaih lok hae kaicae khaeah kamtuengah na thui ah, tiah a naa.
15เปโตรกล่าวกับพระองค์ว่า “โปรดอธิบายอุปมานี้ให้พวกเราฟัง”
16Jesu mah, Nangcae doeh vaihi khoek to na panoek o thai ai vop maw?
16พระเยซูกล่าวว่า “พวกคุณก็ยังไม่เข้าใจอีกหรือ?
17Pakha thungah akun hmuen loe zokthungah caeh boih moe, aek ah tacawt boih, tito na panoek o ai maw?
17พวกคุณไม่เข้าใจหรือว่า สิ่งใดที่เข้าปากก็ผ่านลงไปในท้อง แล้วออกจากร่างกาย?
18Toe pakha thung hoi tacawt hmuen loe palung thung hoiah ni tacawt; to hmuennawk mah loe kami to amhnongsak.
18แต่สิ่งที่ออกจากปากออกมาจากใจ และสิ่งเหล่านั้นทำให้คนเป็นมลทิน
19Poeksethaih, kami humhaih, zu sava laep ah zaehaih, daan ai ah zae sakhaih, paqukhaih, kahoih ai hnukung ah angdoethaih, Sithaw kasae thuihaihnawk loe palung thung hoiah ni tacawt.
19เพราะจากใจมีความคิดชั่ว การฆ่า การล่วงประเวณี การผิดศีลธรรมทางเพศ การลักขโมย การเป็นพยานเท็จ และการหมิ่นประมาท
20Hae hmuennawk mah ni kami to amhnongsak: toe ban amsae ai ah buhcaakhaih mah kami amhnongsak ai, tiah a naa.
20สิ่งเหล่านี้ต่างหากที่ทำให้คนเป็นมลทิน แต่การกินอาหารด้วยมือที่ไม่ได้ล้างไม่ได้ทำให้คนเป็นมลทิน”
21Jesu loe to ahmuen hoiah tacawt moe, Tura hoi Sidon vangpui bangah caeh.
21พระเยซูออกจากที่นั่น และหลบไปยังเขตเมืองไทระและไซดอน
22Khenah, Kanaan nongpata maeto loe angmah prae hoiah angzoh moe, anih khaeah, Angraeng, David capa, ka nuiah palungnathaih tawn raeh; ka canu loe taqawk mah naeh moe, patangkhang parai boeh, tiah a naa.
22มีหญิงชาวคานาอันคนหนึ่งออกมาจากเขตนั้น และร้องว่า “โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย องค์พระผู้เป็นเจ้า บุตรของดาวิด! ลูกสาวของข้าพเจ้าถูกปีศาจสิงอย่างหนัก!”
23Toe anih mah lok pakha to doeh pathim pae ai. To pongah a hnukbang kaminawk loe anih khaeah caeh o moe, nongpata to kalah bangah caehsak ving ah; anih loe aicae hnukah hangh khing, tiah a naa o.
23แต่พระองค์ไม่ตอบนางสักคำ สาวกของพระองค์จึงมาวิงวอนว่า “ให้นางไปเสียเถอะ เพราะนางร้องตามพวกเรามา”
24Anih mah, Kai loe kalah kaminawk khaeah patoeh ai, tuu kanghmaa kanghmaa Israel imthung khae khue ah ni patoeh, tiah a naa.
24แต่พระองค์ตอบว่า “เราได้รับการส่งมาหาเฉพาะแกะที่หลงหายของวงศ์อิสราเอล”
25To naah nongpata to angzoh moe, a hmaa ah cangkrawn hoiah Angraeng, na bom ah, tiah a naa.
25แต่นางมานมัสการพระองค์ และพูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วยข้าพเจ้าด้วย”
26Anih mah, Nawktanawk ih takaw to lak moe, uinawk khaeah vah pae han hoih ai, tiah a naa.
26แต่พระองค์ตอบว่า “ไม่เหมาะที่จะเอาขนมปังของลูกไปโยนให้สุนัข”
27To nongpata mah, Loktang ni, Angraeng: toe uinawk mah doeh angraeng ih caboi nui hoi kakrah caaknoi to caak o toeng bae, tiah a naa.
27นางตอบว่า “ใช่ค่ะ องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่แม้แต่สุนัขก็ยังกินเศษขนมปังที่ตกจากโต๊ะของนายของมัน”
28Jesu mah anih khaeah, Nongpata, na tanghaih loe thuk parai! Na koehhaih baktiah nang khaeah om nasoe, tiah a naa. To na atue thuem hoiah a canu to ngantui roep.
28แล้วพระเยซูตอบนางว่า “หญิงเอ๋ย ความเชื่อของเจ้ายิ่งใหญ่จริง ๆ! ขอให้เป็นไปตามที่เจ้าปรารถนา” และลูกสาวของนางก็หายดีตั้งแต่เวลานั้น
29Jesu loe to ahmuen hoiah caeh moe, Kalili tuipui taengah angzoh; mae nuiah a dawh tahang moe, to ah anghnut.
29พระเยซูออกจากที่นั่น มาใกล้ทะเลกาลิลี แล้วขึ้นภูเขาและนั่งลงที่นั่น
30Pop parai kaminawk anih khaeah angzoh o, khokkhaem, mikmaeng, lokaa, khok ban akoep ai kaminawk hoi kalah pop parai kaminawk to anih khokkung ah angzoh o haih, anih mah to kaminawk to ngantuisak boih:
30ฝูงชนจำนวนมากมาหาพระองค์ พร้อมทั้งพาคนขาเป๋ คนตาบอด คนพูดไม่ได้ คนพิการ และคนอื่น ๆ อีกมากมาด้วย พวกเขาวางคนเหล่านั้นลงที่เท้าของพระองค์ และพระองค์รักษาพวกเขา
31lokaa doeh lok apaeh moe, khok ban akoep ai kaminawk doeh ngantui o, khokkhaem kaminawk lam a caeh o thaih, mikmaeng doeh mik amtueng: pop parai kaminawk mah to baktih hmuennawk to hnuk o naah dawnrai o moe, Israel Sithaw to saphaw o.
31ฝูงชนจึงประหลาดใจ เมื่อเห็นคนพูดไม่ได้พูดได้ คนพิการหายดี คนขาเป๋เดินได้ และคนตาบอดมองเห็น แล้วพวกเขาก็ยกย่องพระเจ้าของอิสราเอล
32To pacoengah Jesu mah a hnukbang kaminawk angmah khaeah kawk moe, Hae kaminawk nuiah tahmenhaih ka tawnh, nihcae loe tidoeh caa ai ah, kai khaeah ni thumto thung oh o boeh; zok kamthlam ah caehsak han ka koeh ai, to tih ai nahaeloe loklam ah thazok o moeng tih, tiah a naa.
32พระเยซูเรียกสาวกมา และกล่าวว่า “เราสงสารฝูงชน เพราะพวกเขาอยู่กับเรามาสามวันแล้ว และไม่มีอะไรกิน เราไม่อยากให้พวกเขากลับไปทั้งที่ยังไม่ได้กินอะไร เพราะพวกเขาอาจหมดแรงระหว่างทาง”
33A hnukbang kaminawk mah anih khaeah, Kami hae zetto zok amhah hanah praezaek ah naa ih takaw maw ka hnu o tih? tiah a naa o.
33สาวกถามพระองค์ว่า “ในที่เปลี่ยวอย่างนี้ พวกเราจะหาขนมปังมากพอจากไหนมาให้ฝูงชนจำนวนมากขนาดนี้กินจนอิ่ม?”
34Jesu mah nihcae khaeah, Takaw nazet to maw na tawnh o? tiah a naa. Nihcae mah takaw kae sarihto hoi tanga zetta oh, tiah a naa o.
34พระเยซูถามพวกเขาว่า “พวกคุณมีขนมปังกี่ก้อน?” พวกเขาตอบว่า “เจ็ดก้อน และปลาตัวเล็ก ๆ อีกไม่กี่ตัว”
35To naah anih mah to ah kaom pop parai kaminawk long ah anghnut o hanah lok a paek.
35พระองค์สั่งฝูงชนให้นั่งลงบนพื้น
36Takaw kae sarihto hoi tanga to a lak moe, anghoehaih lawk a thuih, a aeh pacoengah, a hnukbang kaminawk khaeah a paek, a hnukbang kaminawk mah pop parai kaminawk khaeah pazet o.
36แล้วหยิบขนมปังเจ็ดก้อนกับปลา กล่าวขอบพระคุณ หักขนมปัง และส่งให้สาวก จากนั้นสาวกก็แจกให้ฝูงชน
37Nihcae loe caak o moe, zok amhah o boih: nihcae mah caaknoi to phromh o naah, benthang sarihto koi.
37ทุกคนกินจนอิ่ม และพวกเขาเก็บเศษอาหารที่เหลือได้เต็มเจ็ดตะกร้า
38To ah buhcaa kaminawk boih loe nawkta hoi nongpata thui ai ah, nongpa ngai sang palito oh o.
38คนที่กินมีผู้ชายสี่พันคน ไม่รวมผู้หญิงและเด็ก
39Pop parai kaminawk caehsak pacoengah, palong thungah akun moe, Magdala avang taengah a caeh.
39แล้วพระองค์ให้ฝูงชนแยกย้าย ลงเรือ และมาถึงเขตมักดาลา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.