Mathai 10
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Anih loe kami hatlai hnettonawk to angmah khaeah kawk moe, kasae taqawknawk haek thaihaih, ngannathaih hoi congca nathaihnawk hoisakthaihaih to a paek.
1พระองค์เรียกสาวกสิบสองคนของพระองค์มาหา แล้วให้อำนาจพวกเขาเหนือวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์ เพื่อขับพวกมันออก และรักษาโรคและความเจ็บป่วยทุกอย่าง
2Patoeh ih kami hatlai hnettonawk ih ahmin loe; hmaloe koek ah, Piter, tiah kawk ih Simon hoi amnawk Andru; Zebedi capa Jakob hoi amnawk Johan;
2ชื่อของอัครทูตสิบสองคนมีดังนี้ คนแรก คือ ซีโมน ผู้ที่ได้ชื่อว่า เปโตร อันดรูว์ พี่น้องของเขา ยากอบลูกของเศเบดี และยอห์น พี่น้องของเขา
3Philip hoi Bartholomu; Thomas hoi tamut congkung Mathai; Alfai capa Jokob hoi Lebbai, tiah kalah ahmin kaom Thadai;
3ฟีลิป บารโธโลมิว โธมัส มัทธิวคนเก็บภาษี ยากอบลูกของอัลเฟอัส เลบเบอัส ซึ่งมีอีกชื่อว่า ธัดเดอัส
4Kananite, tiah kawk ih Simon, Anih kaminawk ban ah paekkung, Juda Iskariot cae hae ni.
4ซีโมนผู้เป็นเซโลเต และยูดาสอิสคาริโอท ผู้ซึ่งทรยศพระองค์
5Jesu mah hae kami hatlai hnettonawk patoeh moe, nihcae khaeah, Gentel kaminawk khaeah caeh o hmah, Samaritan kaminawk ih vangpui ah doeh akun o hmah:
5พระเยซูส่งทั้งสิบสองคนออกไป และกำชับพวกเขาว่า “อย่าไปหาคนต่างชาติ และอย่าเข้าเมืองใด ๆ ของชาวสะมาเรีย
6toe tuu kanghmaa Israel imthung takohnawk khaeah caeh oh.
6แต่จงไปหาแกะที่หลงหายของวงศ์อิสราเอล
7Na caeh o naah, van prae loe zoi boeh, tiah taphong oh.
7ระหว่างทาง จงประกาศว่า ‘อาณาจักรแห่งสวรรค์ใกล้เข้ามาแล้ว!’
8Nganna kaminawk to ngantui o sak ah, ngansae man kaminawk to ciim o sak ah loe, kadueh kaminawk to pathawk oh, taqawknawk to haek oh: azom ah na hnuk o ih hmuen to azom ah paek oh.
8จงรักษาคนป่วย ชำระคนเป็นโรคเรื้อนให้สะอาด และขับปีศาจออก พวกคุณได้รับมาเปล่า ๆ ก็จงให้เปล่า ๆ
9Phoisa tabu thungah sui, sum kanglung hoi sum kamling phoisa to sin o hmah,
9อย่าพกทองคำ เงิน หรือทองแดงไว้ในถุงเงินคาดเอวของพวกคุณ
10kholong na caeh o naah pasah, khukbuen hnetto, khokpanai hoi cunghet doeh sin o hmah: toksahkung loe a tok sakhaih atho to hnuk han krak.
10อย่าเอาย่ามไปด้วย และอย่าเอาเสื้อสองตัว รองเท้าแตะ หรือไม้เท้า เพราะคนงานสมควรได้รับอาหารของตน
11Vangpui ah maw, to tih ai boeh loe vangta ah maw, na kun o naah, na toemh o han koi im to pakrong oh; to ahmuen hoi na hloi o ai karoek to to im ah om o poe ah.
11เมื่อพวกคุณเข้าเมืองหรือหมู่บ้านใด จงสืบดูว่าใครในที่นั้นเป็นคนที่สมควร แล้วพักอยู่กับเขาจนกว่าพวกคุณจะออกไป
12Im maeto thungah na kun o naah, lok tapring oh.
12เมื่อเข้าไปในบ้าน จงกล่าวคำทักทายแก่คนในบ้าน
13To im ah oh han amcuk nahaeloe, na monghaih a nuiah om nasoe: toe amcuk ai nahaeloe, na monghaih to nangmah khaeah amlaem let nasoe.
13ถ้าบ้านนั้นสมควร ก็ให้สันติสุขของพวกคุณอยู่กับบ้านนั้น แต่ถ้าไม่สมควร ก็ให้สันติสุขของพวกคุณกลับมาหาพวกคุณ
14Mi kawbaktih doeh nang toemsak ai, na lok doeh tahngai ai nahaeloe, to im hoiah maw, to tih ai boeh loe to vangpui hoiah maw na tacawt o naah, na khok pong ih maiphu to takhoek oh.
14ถ้าใครไม่ต้อนรับพวกคุณ หรือไม่ฟังถ้อยคำของพวกคุณ เมื่อออกจากบ้านหรือเมืองนั้น จงสลัดฝุ่นใต้เท้าของพวกคุณออก
15Loktang kang thuih o, lokcaekhaih niah to vangpui loe Sodom hoi Gomorrah vangpui pongah nung kue tih.
15เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ในวันพิพากษา ดินแดนโสโดมและโกโมราห์จะรับโทษเบากว่าเมืองนั้น
16Khenah, tasuinawk salak ih tuu baktiah ni kang patoeh o: to pongah pahui baktiah palungha oh loe, pahuu baktiah acoe oh.
16“ดูสิ เราส่งพวกคุณออกไปเหมือนแกะท่ามกลางหมาป่า เพราะฉะนั้น จงฉลาดเหมือนงู และไม่เป็นพิษเป็นภัยเหมือนนกพิราบ
17Kaminawk khae hoiah acoe oh: to tih ai nahaeloe lokcaekhaih im ah na caeh o haih ueloe, angmacae ih Sineko ah na bop o moeng tih.
17แต่จงระวังผู้คน เพราะพวกเขาจะมอบพวกคุณให้แก่สภา และเฆี่ยนพวกคุณในธรรมศาลา
18Kai pongah nihcae hoi Gentel kaminawk khaeah hnukung ah na oh o hanah, prae ukkungnawk hoi siangpahrangnawk khaeah na caeh o haih tih.
18พวกคุณจะถูกนำตัวไปต่อหน้าผู้ปกครองและกษัตริย์เพราะเรา เพื่อเป็นพยานแก่พวกเขาและแก่ชนชาติต่าง ๆ
19Toe ang naeh o naah, nangcae mah kawbangmaw ka thuih o han, timaw ka thuih o han, tiah poek o hmah: to na atue thuem roe ah, na thuih o han ih lok to na paek tih.
19แต่เมื่อพวกเขามอบพวกคุณให้ อย่ากังวลว่าจะพูดอย่างไรหรือพูดอะไร เพราะเมื่อถึงเวลานั้น พวกคุณจะได้รับถ้อยคำที่จะพูด
20Lokthuikung loe nangcae na ai ni, nangcae Ampa ih Muithla mah ni nangcae thungah lok to thuih.
20เพราะผู้ที่พูดไม่ใช่พวกคุณ แต่เป็นพระวิญญาณของพระบิดาของพวกคุณที่พูดผ่านพวกคุณ
21Nawkamya mah nawkamya, ampa mah a caa to paduek hanah paek tih: a caanawk mah amno hoi ampa to misa ah suem ueloe, nihcae to paduek hanah sah o tih.
21“พี่น้องจะมอบพี่น้องให้ถึงตาย และบิดาจะมอบลูก ลูก ๆ จะลุกขึ้นต่อต้านบิดามารดา และทำให้พวกเขาถูกประหาร
22Kai pongah kaminawk boih mah na hnukma o tih: toe boeng khoek to pauep kami loe pahlonghaih to hnu tih.
22ทุกคนจะเกลียดชังพวกคุณเพราะนามของเรา แต่ผู้ที่อดทนจนถึงที่สุดจะรอด
23Ahmuen maeto ah na pacaekthlaek o nahaeloe, kalah ahmuen bangah caeh o taak ah: loktang kang thuih o, Kami Capa angzo ai karoek to Israel ih vangpuinawk to nam kae o boih mak ai.
23เมื่อพวกเขาข่มเหงพวกคุณในเมืองนี้ จงหนีไปอีกเมืองหนึ่ง เพราะเราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า พวกคุณจะยังไปไม่ทั่วเมืองต่าง ๆ ของอิสราเอล ก่อนที่บุตรมนุษย์จะมา
24Ca amtuk kami loe patukkung ranui ah om ai, tamna doeh angmah ih angraeng ranui ah om ai.
24“สาวกไม่ได้อยู่เหนืออาจารย์ และคนรับใช้ไม่ได้อยู่เหนือนาย
25Ca amtuk kami to patukkung baktiah oh moe, tamna doeh angraeng baktiah oh boeh loe khawt boeh. Im tawnkung to Beelzabub, tiah kawk o nahaeloe, anih imthung takoh ih kaminawk cae loe kawkruk maw kawk o tih?
25สำหรับสาวก เพียงได้เป็นเหมือนอาจารย์ของตนก็พอ และสำหรับคนรับใช้ เพียงได้เป็นเหมือนนายของตนก็พอ ถ้าพวกเขาเรียกเจ้าของบ้านว่า เบเอลเซบูล แล้วคนในบ้านของเขาจะยิ่งถูกเรียกเช่นนั้นสักเพียงใด!
26To pongah nihcae to zii o hmah: amtueng thai han ai ah kraeng ih hmuen tidoeh om ai; panoek thai han ai ah, hawk ih hmuen tidoeh om mak ai.
26ดังนั้น อย่ากลัวพวกเขา เพราะไม่มีสิ่งใดที่ปกปิดไว้แล้วจะไม่ถูกเปิดเผย หรือซ่อนไว้แล้วจะไม่มีใครรู้
27Khoving ah kang thuih o ih lok to, khodai ah thui oh: naa hoi na thaih o ih lok to imphu nuiah taphong oh.
27สิ่งที่เราบอกพวกคุณในความมืด จงพูดในที่สว่าง และสิ่งที่พวกคุณได้ยินกระซิบข้างหู จงประกาศจากดาดฟ้า
28Takpum paduek thaih, hinghaih pakhra paduek thai ai kaminawk to zii o hmah: toe hinghaih pakhra hoi takpum hell thungah paduek thaih hmaek kami to zii oh.
28อย่ากลัวคนที่ฆ่าร่างกาย แต่ฆ่าจิตวิญญาณไม่ได้ แต่จงกลัวผู้ที่สามารถทำลายทั้งจิตวิญญาณและร่างกายในเกเฮนนา
29Paritca hnetto loe phoisa dip maeto hoiah zawh o na ai maw? Toe van ah kaom nangcae Ampa koehhaih baktih ai ah loe maeto doeh long ah krah mak ai.
29“นกกระจอกสองตัวขายในราคาหนึ่งเหรียญอัสซาริออนไม่ใช่หรือ? ถึงอย่างนั้น ไม่มีสักตัวเดียวตกถึงพื้นนอกเหนือจากพระประสงค์ของพระบิดาของพวกคุณ
30Nangcae lu nui ih sam mataeng doeh kroek boih ah oh.
30แม้แต่เส้นผมบนศีรษะของพวกคุณก็นับไว้หมดแล้ว
31To pongah zii o hmah, nangcae loe paritcanawk pongah atho na oh o kue.
31ดังนั้น อย่ากลัว พวกคุณมีค่ามากกว่านกกระจอกหลายตัว
32To pongah mi kawbaktih doeh kaminawk hmaa ah kai angdoe haih kami loe, van ah kaom kam Pa hmaa ah anih to kang doet haih toeng han.
32เพราะฉะนั้น ทุกคนที่ประกาศยอมรับเราต่อหน้ามนุษย์ เราก็จะยอมรับเขาต่อหน้าพระบิดาของเราผู้อยู่ในสวรรค์
33Toe mi kawbaktih doeh kaminawk hmaa ah kai pahnawt kami loe, van ah kaom kam Pa hmaa ah anih to ka pahnawt toeng han.
33แต่ผู้ใดปฏิเสธเราต่อหน้ามนุษย์ เราก็จะปฏิเสธเขาต่อหน้าพระบิดาของเราผู้อยู่ในสวรรค์
34Kai loe angdaehhaih sin han ih ni long ah kang zoh, tiah poek o hmah: angdaehhaih sin hanah kang zo ai, sumsen sin han ih ni kang zoh.
34“อย่าคิดว่าเรามาเพื่อนำสันติสุขมาสู่โลก เราไม่ได้มาเพื่อนำสันติสุข แต่นำดาบ
35Kai pongah kami mah ampa to misa ah suem tih, canu mah amno to misa ah suem ueloe, langah mah angmah ih amni to misa ah suem tih,
35เพราะเรามาเพื่อทำให้ชายคนหนึ่งแตกแยกกับบิดา ลูกสาวกับมารดา และลูกสะใภ้กับแม่สามี
36a imthung ih kami a misa ah ohsak han ih ni kang zoh, tiah a naa.
36ศัตรูของคนหนึ่งจะเป็นคนในครอบครัวของตนเอง
37Kai pongah amno maw, ampa maw, palung kue kami loe kai ih kami ah oh han amcuk ai; a canu maw, a capa maw, kai pongah palung kue kami loe kai ih kami ah oh han amcuk ai.
37ผู้ที่รักบิดาหรือมารดามากกว่าเราไม่คู่ควรกับเรา และผู้ที่รักลูกชายหรือลูกสาวมากกว่าเราก็ไม่คู่ควรกับเรา
38Angmah ih thinglam to aput moe, ka hnukah bang ai kami loe, kai ih kami ah oh han amcuk ai.
38ผู้ที่ไม่แบกกางเขนของตน และตามเรามา ก็ไม่คู่ควรกับเรา
39A hinghaih pakrong kami loe, pathlong ving tih: kai pongah a hinghaih pathlong ving kami loe hinghaih to hnu tih.
39ผู้ที่มุ่งรักษาชีวิตของตนไว้จะสูญเสียชีวิตนั้น และผู้ที่สูญเสียชีวิตของตนเพราะเราจะพบชีวิตนั้น
40Nangcae talawk kami loe kai talawk kami ah oh, kai talawk kami loe kai patoehkung talawk kami ah oh.
40“ผู้ที่ต้อนรับพวกคุณ ก็ต้อนรับเรา และผู้ที่ต้อนรับเรา ก็ต้อนรับผู้ที่ส่งเรามา
41Tahmaa ih ahmin hoiah tahmaa talawk kami loe, tahmaa ih tangqum to hnu tih; katoeng kami ih ahmin hoiah katoeng kami talawk kami loe, katoeng kami ih tangqum to hnu tih.
41ผู้ที่ต้อนรับผู้เผยพระวจนะในฐานะผู้เผยพระวจนะ จะได้รับรางวัลของผู้เผยพระวจนะ และผู้ที่ต้อนรับคนชอบธรรมในฐานะคนชอบธรรม จะได้รับรางวัลของคนชอบธรรม
42Mi kawbaktih doeh tetta hae kaminawk thung ih maeto khaeah, hnukbang kami maeto ih ahmin hoiah tui angqai boengloeng maeto paek kami loe, loktang kang thuih o, angmah ih tangqum to sung mak ai, tiah a naa.
42ผู้ใดให้น้ำเย็นเพียงหนึ่งถ้วยแก่คนเล็ก ๆ เหล่านี้คนหนึ่งดื่ม เพราะคนนั้นเป็นสาวก เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ผู้นั้นจะไม่สูญเสียรางวัลของตนอย่างแน่นอน”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.