Mathai 18
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1To nathuem ah hnukbang kaminawk Jesu khaeah caeh o moe, siangpahrang mah uk ih van prae ah mi maw len koek tih? tiah a dueng o.
1ในเวลานั้น สาวกมาหาพระเยซู และถามว่า “ถ้าอย่างนั้น ใครยิ่งใหญ่ที่สุดในอาณาจักรแห่งสวรรค์?”
2Jesu mah angmah khaeah nawkta ta to kawk moe, nihcae salakah ohsak.
2พระเยซูเรียกเด็กเล็กคนหนึ่งมา และให้ยืนอยู่ท่ามกลางพวกเขา
3Nihcae khaeah, Loktang kang thuih o, poek nam khraih o moe, nawkta ta baktiah na om o ai nahaeloe, van prae thungah na kun o thai mak ai.
3แล้วกล่าวว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ถ้าพวกคุณไม่หันกลับและเป็นเหมือนเด็กเล็ก พวกคุณจะไม่ได้เข้าอาณาจักรแห่งสวรรค์เลย
4To pongah mi kawbaktih doeh hae nawkta ta baktiah poek pahnaemhaih hoiah khosah kami loe, van prae ah kalen koek kami ah om tih.
4เพราะฉะนั้น ผู้ใดถ่อมตนเหมือนเด็กเล็กคนนี้ ผู้นั้นยิ่งใหญ่ที่สุดในอาณาจักรแห่งสวรรค์
5Mi kawbaktih doeh nawkta to hae tiah ka hmin hoiah talawk kami loe kai talawk kami ah ni oh.
5ผู้ใดต้อนรับเด็กเล็กเช่นนี้คนหนึ่งในนามของเรา ก็ต้อนรับเรา
6Toe kai tanghaih tawn hae nawktanawk thung ih kami maeto khaeah zaehaih sahsak kami loe, cangkaehhaih thlung tahnong ah a oihsak moe, kathuk tuipui thungah pakhrak nahaeloe anih han hoih kue tih.
6แต่ผู้ใดทำให้คนเล็ก ๆ เหล่านี้คนหนึ่งที่เชื่อในเราสะดุดล้ม สำหรับผู้นั้น ถ้าเอาหินโม่ก้อนใหญ่ผูกคอแล้วให้จมลงในทะเลลึก ก็ยังดีกว่า
7Sakpazaehaih hmuen pongah long loe khosak bing! To baktih hmuen sakpazaehaih loe kaom han ih roe ni; toe hmuen sakpazaehaih omsak kami loe khosak bing!
7“วิบัติแก่โลก เพราะสิ่งที่ทำให้คนสะดุด! สิ่งเหล่านั้นจำเป็นต้องเกิดขึ้น แต่วิบัติแก่คนที่เป็นเหตุให้เกิดสิ่งนั้น!
8Na ban mah maw, to tih ai boeh loe na khok mah maw hmuen sah pazae nahaeloe takroek pat ah loe, va ving ah: ban hnetto hoi khok hnetto akoep ah dungzan hmai thungah na krak pongah loe, takpum akoep ai ah hinghaih thungah akun to hoih kue.
8ถ้ามือหรือเท้าของเจ้าทำให้เจ้าสะดุดล้ม จงตัดมันทิ้ง เจ้าเข้าสู่ชีวิตโดยมือขาดหรือขาพิการ ยังดีกว่ามีมือหรือเท้าสองข้าง แล้วถูกโยนเข้าไปในไฟนิรันดร์
9Na mik mah hmuen sahpazae nahaeloe, taprok dok ah loe, va ving ah: mik hnetto hoi hell hmai thungah na krak pongah loe, mik maeto hoiah hinghaih thungah akun to hoih kue.
9ถ้าตาของเจ้าทำให้เจ้าสะดุดล้ม จงควักมันทิ้ง เจ้าเข้าสู่ชีวิตด้วยตาข้างเดียว ยังดีกว่ามีตาสองข้าง แล้วถูกโยนเข้าไปในเกเฮนนา แห่งไฟ
10Hae nawktanawk thung ih kami maeto doeh na hnap o han ai ah acoe oh; kang thuih o, nihcae ih van kaminawk mah loe van ah kaom kam Pa ih mikhmai to a hnuk o toepsoep.
10ระวังอย่าดูหมิ่นคนเล็ก ๆ เหล่านี้แม้แต่คนเดียว เพราะเราบอกพวกคุณว่า ในสวรรค์ ทูตสวรรค์ของพวกเขาเห็นพระพักตร์ของพระบิดาของเราผู้อยู่ในสวรรค์เสมอ
11Kami Capa loe kanghmaa kami pahlong han ih ni angzoh.
11เพราะบุตรมนุษย์มาเพื่อช่วยผู้ที่หลงหายให้รอด
12Kawbangah maw na poek o? Kami maeto loe tuu cumvaito tawnh, tuu maeto loklam amkhraeng ving nahaeloe, anih mah qui takawt, takawtto tuu to caehtaak sut ueloe, mae nuiah a caeh pacoengah, lam amkhraeng ving tuu maeto to pakrong mak ai maw?
12“พวกคุณคิดอย่างไร? ถ้าชายคนหนึ่งมีแกะหนึ่งร้อยตัว แล้วตัวหนึ่งหลงไป เขาจะไม่ละเก้าสิบเก้าตัวไว้ แล้วไปตามภูเขาเพื่อตามหาตัวที่หลงไปหรือ?
13Loktang kang thuih o, anih loe lam amkhraeng ai tuu qui takawt, takawtto pongah, a hnuk ih tuu anghmaa maeto nuiah palung anghoe kue.
13ถ้าเขาพบ เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เขาจะดีใจกับแกะตัวนั้นมากกว่าเก้าสิบเก้าตัวที่ไม่ได้หลงไป
14To baktih toengah van ah kaom nangcae Ampa loe, hae nawktanawk thung ih kami maeto mataeng doeh anghmatsak han koeh ai.
14เช่นเดียวกัน พระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์ไม่มีพระประสงค์ให้คนเล็ก ๆ เหล่านี้แม้แต่คนเดียวพินาศ
15Nam nawkamya mah na nuiah hmuen sah pazae nahaeloe, caeh ah loe, a zaehaih to nangma hnik salak khue ah thui ah: na thuih ih lok to anih mah tahngai nahaeloe, anih to na pazawk.
15“ถ้าพี่น้องของเจ้าทำบาปต่อเจ้า จงไปชี้ให้เขาเห็นความผิดระหว่างเจ้ากับเขาตามลำพัง ถ้าเขาฟังเจ้า เจ้าก็ได้พี่น้องของเจ้าคืนมา
16Toe anih mah na lok tahgai ai nahaeloe, kami hnetto maw, to tih ai boeh loe thumto hoiah maw caeh ah, hnukung kami hnetto maw, to tih ai boh loe thumto hoiah maw lokcaek ah.
16แต่ถ้าเขาไม่ฟัง จงพาอีกหนึ่งหรือสองคนไปด้วย เพื่อว่า ‘โดยคำของพยานสองหรือสามคน ทุกเรื่องจะได้รับการยืนยัน’
17Anih mah nihcae ih lok tahgai ai bae nahaeloe, kricabu khaeah thui ah: kricabu mah thuih ih lok doeh tahngai ai vop nahaeloe, anih to taksa kami hoi tamut cong kami baktiah poek oh.
17ถ้าเขายังไม่ยอมฟังคนเหล่านั้น จงบอกเรื่องนั้นแก่ประชาคม ถ้าเขายังไม่ยอมฟังประชาคม ก็จงถือว่าเขาเป็นเหมือนคนต่างชาติหรือคนเก็บภาษีสำหรับเจ้า
18Loktang kang thuih o, Long nuiah na taoengh o ih hmuen boih van ah taoeng ueloe, long nuiah na khram o ih hmuen boih van ah khram tih.
18เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า สิ่งใดที่พวกคุณผูกไว้บนแผ่นดินโลก ก็จะเป็นสิ่งที่ผูกไว้แล้วในสวรรค์ และสิ่งใดที่พวกคุณปลดไว้บนแผ่นดินโลก ก็จะเป็นสิ่งที่ปลดไว้แล้วในสวรรค์
19Kang thui o let bae, Long nuiah kami hnetto mah poek anghmonghaih hoiah kawbaktih hmuen doeh hnih nahaeloe, van ah kaom kam Pa mah nihnik hanah sah pae tih.
19เราบอกพวกคุณอีกอย่างแน่นอนว่า ถ้าพวกคุณสองคนบนแผ่นดินโลกเห็นพ้องกันในเรื่องใดที่ทั้งสองจะขอ พระบิดาของเราผู้อยู่ในสวรรค์จะทำตามคำขอนั้นให้ทั้งสองคน
20Kai ih ahmin hoiah kami hnetto maw, thumto maw angpophaih ahmuen ah, nihcae salakah kai ka oh, tiah a naa.
20เพราะที่ไหนมีสองหรือสามคนรวมตัวกันในนามของเรา เราก็อยู่ท่ามกลางพวกเขา”
21To naah Piter to Jesu khaeah caeh moe, Angraeng kam nawkamya mah ka nuiah hmuen sak pazae naah, vai nazetto maw ka tahmen han? Vai sarihto maw? tiah a naa.
21แล้วเปโตรมาหาพระองค์ และถามว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าพี่น้องของข้าพเจ้าทำบาปต่อข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะยกโทษให้เขาได้กี่ครั้ง? ถึงเจ็ดครั้งหรือ?”
22Jesu mah anih khaeah, Kang thuih, vai sarihto khue na ai: qui sarih, alet sarih karoek to, tiah a naa.
22พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “เราไม่ได้บอกท่านว่าถึงเจ็ดครั้ง แต่ถึงเจ็ดสิบคูณเจ็ดครั้ง
23To pongah van prae loe siangpahrang maeto mah, a tamnanawk khaeah laiba sukhaih hoiah anghmong.
23เพราะฉะนั้น อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนกษัตริย์องค์หนึ่งที่ต้องการชำระบัญชีกับคนรับใช้ของตน
24Anih mah laiba phoisa kroek amtong naah, phoisa sang hato laiba tawn kami maeto, anih khaeah hoih o.
24เมื่อเริ่มชำระบัญชี มีคนหนึ่งถูกพามาหา เขาเป็นหนี้กษัตริย์หนึ่งหมื่นตะลันต์
25Anih loe laiba pathok thai ai pongah, phoisa coisakkung mah, a zu a caa hoi a tawnh ih hmuenmae boih zawh pacoengah, laiba pathok hanah lok a thuih pae.
25แต่เพราะเขาไม่มีเงินจ่าย นายของเขาจึงสั่งให้ขายตัวเขา ภรรยา ลูก ๆ และทุกสิ่งที่เขามี เพื่อนำเงินมาชำระหนี้
26To naah tamna loe anih hma ah tabok moe, tahmenhaih hnik, Angraeng, na tahmen raeh, kang pathok boih han hmang, tiah a naa.
26คนรับใช้จึงหมอบลงคุกเข่าต่อหน้านาย และวิงวอนว่า ‘ท่าน โปรดอดทนกับข้าพเจ้าก่อน แล้วข้าพเจ้าจะชดใช้ให้ท่านทั้งหมด!’
27Tamna ih angraeng mah anih to tahmen moe, laiba to loihsak boih.
27นายของคนรับใช้นั้นสงสารเขา จึงปล่อยเขาไป และยกหนี้ให้
28Toe to tamna loe tasa bangah tacawt naah, anih khaeah phoisa cumvaito kacoi, tamnanawk thungah kaom angmah ih ampui maeto a hnuk: anih to tahnong ah patawnh moe, laiba na pathok lai ah, tiah a naa.
28“แต่เมื่อคนรับใช้นั้นออกไป เขาพบเพื่อนคนรับใช้คนหนึ่งซึ่งเป็นหนี้เขาหนึ่งร้อยเดนาริอุส เขาจับเพื่อนคนนั้นบีบคอ และกล่าวว่า ‘จ่ายหนี้ที่เจ้าติดเรามา!’
29Angmah ih ampui tamna loe anih khokkung ah tabok moe, na tahmen raeh, kang pathok boih han hmang, tiah tahmenhaih hnik.
29“เพื่อนคนรับใช้จึงหมอบลงแทบเท้า และวิงวอนว่า ‘โปรดอดทนกับข้าพเจ้าก่อน แล้วข้าพเจ้าจะชดใช้ให้ท่าน!’
30Toe anih to prawt ai: laiba pathok boih ai karoek to anih to thongim thungah pakhrak.
30แต่เขาไม่ยอม กลับไปจับเพื่อนคนนั้นขังคุก จนกว่าจะชำระหนี้ที่ค้างอยู่
31Angmah ih ampui tamnanawk mah to tiah sak ih hmuen to hnuk o naah, paroeai palung set o, nihcae loe caeh o moe, anih mah sak ih hmuennawk to angmacae ih angraeng khaeah a thuih pae o.
31เมื่อเพื่อนคนรับใช้คนอื่น ๆ เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาเสียใจอย่างยิ่ง จึงไปเล่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นให้นายฟัง
32To naah angmah ih angraeng mah, anih to kawk moe, anih khaeah, Aw kahoih ai kami tamna nang, kai khaeah tahmenhaih nang hnik pongah nang baa ih laiba to kang tahmen boih moe, kang loihsak:
32แล้วนายก็เรียกคนรับใช้นั้นมา และกล่าวว่า ‘เจ้าคนรับใช้ชั่ว! เรายกหนี้ทั้งหมดให้เจ้า เพราะเจ้าวิงวอนเรา
33na nuiah tahmenhaih ka tawnh baktih toengah, nam puinawk nuiah tahmenhaih na tawn toeng han oh bae? tiah a naa.
33เจ้าไม่ควรเมตตาเพื่อนคนรับใช้ของเจ้า เหมือนที่เราเมตตาเจ้าหรือ?’
34Anih ih angraeng loe palungphui moe, laiba pathok boih ai karoek to tamna to thongim pakhrah kaminawk khaeah a paek.
34นายของเขาโกรธ และมอบเขาให้ผู้ทรมาน จนกว่าเขาจะชำระหนี้ทั้งหมด
35Nangcae doeh nam nawkamya zaehaih tahmen han na koeh o ai nahaeloe, van ah kaom kam Pa mah nangcae nuiah to tiah sah toeng tih, tiah a naa.
35พระบิดาของเราในสวรรค์ก็จะทำกับพวกคุณเช่นนั้น ถ้าแต่ละคนไม่ยกโทษความผิดให้พี่น้องของตนจากใจจริง”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.