Matthew 18
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1At the same time came the disciples unto Jesus, saying, Who is the greatest in the kingdom of heaven?
1ในเวลานั้น สาวกมาหาพระเยซู และถามว่า “ถ้าอย่างนั้น ใครยิ่งใหญ่ที่สุดในอาณาจักรแห่งสวรรค์?”
2And Jesus called a little child unto him, and set him in the midst of them,
2พระเยซูเรียกเด็กเล็กคนหนึ่งมา และให้ยืนอยู่ท่ามกลางพวกเขา
3And said, Verily I say unto you, Except ye be converted, and become as little children, ye shall not enter into the kingdom of heaven.
3แล้วกล่าวว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ถ้าพวกคุณไม่หันกลับและเป็นเหมือนเด็กเล็ก พวกคุณจะไม่ได้เข้าอาณาจักรแห่งสวรรค์เลย
4Whosoever therefore shall humble himself as this little child, the same is greatest in the kingdom of heaven.
4เพราะฉะนั้น ผู้ใดถ่อมตนเหมือนเด็กเล็กคนนี้ ผู้นั้นยิ่งใหญ่ที่สุดในอาณาจักรแห่งสวรรค์
5And whoso shall receive one such little child in my name receiveth me.
5ผู้ใดต้อนรับเด็กเล็กเช่นนี้คนหนึ่งในนามของเรา ก็ต้อนรับเรา
6But whoso shall offend one of these little ones which believe in me, it were better for him that a millstone were hanged about his neck, and that he were drowned in the depth of the sea.
6แต่ผู้ใดทำให้คนเล็ก ๆ เหล่านี้คนหนึ่งที่เชื่อในเราสะดุดล้ม สำหรับผู้นั้น ถ้าเอาหินโม่ก้อนใหญ่ผูกคอแล้วให้จมลงในทะเลลึก ก็ยังดีกว่า
7¶ Woe unto the world because of offences! for it must needs be that offences come; but woe to that man by whom the offence cometh!
7“วิบัติแก่โลก เพราะสิ่งที่ทำให้คนสะดุด! สิ่งเหล่านั้นจำเป็นต้องเกิดขึ้น แต่วิบัติแก่คนที่เป็นเหตุให้เกิดสิ่งนั้น!
8Wherefore if thy hand or thy foot offend thee, cut them off, and cast them from thee: it is better for thee to enter into life halt or maimed, rather than having two hands or two feet to be cast into everlasting fire.
8ถ้ามือหรือเท้าของเจ้าทำให้เจ้าสะดุดล้ม จงตัดมันทิ้ง เจ้าเข้าสู่ชีวิตโดยมือขาดหรือขาพิการ ยังดีกว่ามีมือหรือเท้าสองข้าง แล้วถูกโยนเข้าไปในไฟนิรันดร์
9And if thine eye offend thee, pluck it out, and cast it from thee: it is better for thee to enter into life with one eye, rather than having two eyes to be cast into hell fire.
9ถ้าตาของเจ้าทำให้เจ้าสะดุดล้ม จงควักมันทิ้ง เจ้าเข้าสู่ชีวิตด้วยตาข้างเดียว ยังดีกว่ามีตาสองข้าง แล้วถูกโยนเข้าไปในเกเฮนนา แห่งไฟ
10Take heed that ye despise not one of these little ones; for I say unto you, That in heaven their angels do always behold the face of my Father which is in heaven.
10ระวังอย่าดูหมิ่นคนเล็ก ๆ เหล่านี้แม้แต่คนเดียว เพราะเราบอกพวกคุณว่า ในสวรรค์ ทูตสวรรค์ของพวกเขาเห็นพระพักตร์ของพระบิดาของเราผู้อยู่ในสวรรค์เสมอ
11For the Son of man is come to save that which was lost.
11เพราะบุตรมนุษย์มาเพื่อช่วยผู้ที่หลงหายให้รอด
12How think ye? if a man have an hundred sheep, and one of them be gone astray, doth he not leave the ninety and nine, and goeth into the mountains, and seeketh that which is gone astray?
12“พวกคุณคิดอย่างไร? ถ้าชายคนหนึ่งมีแกะหนึ่งร้อยตัว แล้วตัวหนึ่งหลงไป เขาจะไม่ละเก้าสิบเก้าตัวไว้ แล้วไปตามภูเขาเพื่อตามหาตัวที่หลงไปหรือ?
13And if so be that he find it, verily I say unto you, he rejoiceth more of that sheep , than of the ninety and nine which went not astray.
13ถ้าเขาพบ เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เขาจะดีใจกับแกะตัวนั้นมากกว่าเก้าสิบเก้าตัวที่ไม่ได้หลงไป
14Even so it is not the will of your Father which is in heaven, that one of these little ones should perish.
14เช่นเดียวกัน พระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์ไม่มีพระประสงค์ให้คนเล็ก ๆ เหล่านี้แม้แต่คนเดียวพินาศ
15¶ Moreover if thy brother shall trespass against thee, go and tell him his fault between thee and him alone: if he shall hear thee, thou hast gained thy brother.
15“ถ้าพี่น้องของเจ้าทำบาปต่อเจ้า จงไปชี้ให้เขาเห็นความผิดระหว่างเจ้ากับเขาตามลำพัง ถ้าเขาฟังเจ้า เจ้าก็ได้พี่น้องของเจ้าคืนมา
16But if he will not hear thee, then take with thee one or two more, that in the mouth of two or three witnesses every word may be established.
16แต่ถ้าเขาไม่ฟัง จงพาอีกหนึ่งหรือสองคนไปด้วย เพื่อว่า ‘โดยคำของพยานสองหรือสามคน ทุกเรื่องจะได้รับการยืนยัน’
17And if he shall neglect to hear them, tell it unto the church: but if he neglect to hear the church, let him be unto thee as an heathen man and a publican.
17ถ้าเขายังไม่ยอมฟังคนเหล่านั้น จงบอกเรื่องนั้นแก่ประชาคม ถ้าเขายังไม่ยอมฟังประชาคม ก็จงถือว่าเขาเป็นเหมือนคนต่างชาติหรือคนเก็บภาษีสำหรับเจ้า
18Verily I say unto you, Whatsoever ye shall bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever ye shall loose on earth shall be loosed in heaven.
18เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า สิ่งใดที่พวกคุณผูกไว้บนแผ่นดินโลก ก็จะเป็นสิ่งที่ผูกไว้แล้วในสวรรค์ และสิ่งใดที่พวกคุณปลดไว้บนแผ่นดินโลก ก็จะเป็นสิ่งที่ปลดไว้แล้วในสวรรค์
19Again I say unto you, That if two of you shall agree on earth as touching any thing that they shall ask, it shall be done for them of my Father which is in heaven.
19เราบอกพวกคุณอีกอย่างแน่นอนว่า ถ้าพวกคุณสองคนบนแผ่นดินโลกเห็นพ้องกันในเรื่องใดที่ทั้งสองจะขอ พระบิดาของเราผู้อยู่ในสวรรค์จะทำตามคำขอนั้นให้ทั้งสองคน
20For where two or three are gathered together in my name, there am I in the midst of them.
20เพราะที่ไหนมีสองหรือสามคนรวมตัวกันในนามของเรา เราก็อยู่ท่ามกลางพวกเขา”
21¶ Then came Peter to him, and said, Lord, how oft shall my brother sin against me, and I forgive him? till seven times?
21แล้วเปโตรมาหาพระองค์ และถามว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าพี่น้องของข้าพเจ้าทำบาปต่อข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะยกโทษให้เขาได้กี่ครั้ง? ถึงเจ็ดครั้งหรือ?”
22Jesus saith unto him, I say not unto thee, Until seven times: but, Until seventy times seven.
22พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “เราไม่ได้บอกท่านว่าถึงเจ็ดครั้ง แต่ถึงเจ็ดสิบคูณเจ็ดครั้ง
23¶ Therefore is the kingdom of heaven likened unto a certain king, which would take account of his servants.
23เพราะฉะนั้น อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนกษัตริย์องค์หนึ่งที่ต้องการชำระบัญชีกับคนรับใช้ของตน
24And when he had begun to reckon, one was brought unto him, which owed him ten thousand talents.
24เมื่อเริ่มชำระบัญชี มีคนหนึ่งถูกพามาหา เขาเป็นหนี้กษัตริย์หนึ่งหมื่นตะลันต์
25But forasmuch as he had not to pay, his lord commanded him to be sold, and his wife, and children, and all that he had, and payment to be made.
25แต่เพราะเขาไม่มีเงินจ่าย นายของเขาจึงสั่งให้ขายตัวเขา ภรรยา ลูก ๆ และทุกสิ่งที่เขามี เพื่อนำเงินมาชำระหนี้
26The servant therefore fell down, and worshipped him, saying, Lord, have patience with me, and I will pay thee all.
26คนรับใช้จึงหมอบลงคุกเข่าต่อหน้านาย และวิงวอนว่า ‘ท่าน โปรดอดทนกับข้าพเจ้าก่อน แล้วข้าพเจ้าจะชดใช้ให้ท่านทั้งหมด!’
27Then the lord of that servant was moved with compassion, and loosed him, and forgave him the debt.
27นายของคนรับใช้นั้นสงสารเขา จึงปล่อยเขาไป และยกหนี้ให้
28But the same servant went out, and found one of his fellowservants, which owed him an hundred pence: and he laid hands on him, and took him by the throat, saying, Pay me that thou owest.
28“แต่เมื่อคนรับใช้นั้นออกไป เขาพบเพื่อนคนรับใช้คนหนึ่งซึ่งเป็นหนี้เขาหนึ่งร้อยเดนาริอุส เขาจับเพื่อนคนนั้นบีบคอ และกล่าวว่า ‘จ่ายหนี้ที่เจ้าติดเรามา!’
29And his fellowservant fell down at his feet, and besought him, saying, Have patience with me, and I will pay thee all.
29“เพื่อนคนรับใช้จึงหมอบลงแทบเท้า และวิงวอนว่า ‘โปรดอดทนกับข้าพเจ้าก่อน แล้วข้าพเจ้าจะชดใช้ให้ท่าน!’
30And he would not: but went and cast him into prison, till he should pay the debt.
30แต่เขาไม่ยอม กลับไปจับเพื่อนคนนั้นขังคุก จนกว่าจะชำระหนี้ที่ค้างอยู่
31So when his fellowservants saw what was done, they were very sorry, and came and told unto their lord all that was done.
31เมื่อเพื่อนคนรับใช้คนอื่น ๆ เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาเสียใจอย่างยิ่ง จึงไปเล่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นให้นายฟัง
32Then his lord, after that he had called him, said unto him, O thou wicked servant, I forgave thee all that debt, because thou desiredst me:
32แล้วนายก็เรียกคนรับใช้นั้นมา และกล่าวว่า ‘เจ้าคนรับใช้ชั่ว! เรายกหนี้ทั้งหมดให้เจ้า เพราะเจ้าวิงวอนเรา
33Shouldest not thou also have had compassion on thy fellowservant, even as I had pity on thee?
33เจ้าไม่ควรเมตตาเพื่อนคนรับใช้ของเจ้า เหมือนที่เราเมตตาเจ้าหรือ?’
34And his lord was wroth, and delivered him to the tormentors, till he should pay all that was due unto him.
34นายของเขาโกรธ และมอบเขาให้ผู้ทรมาน จนกว่าเขาจะชำระหนี้ทั้งหมด
35So likewise shall my heavenly Father do also unto you, if ye from your hearts forgive not every one his brother their trespasses.
35พระบิดาของเราในสวรรค์ก็จะทำกับพวกคุณเช่นนั้น ถ้าแต่ละคนไม่ยกโทษความผิดให้พี่น้องของตนจากใจจริง”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.