Matthew 25
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1Then shall the kingdom of heaven be likened unto ten virgins, which took their lamps, and went forth to meet the bridegroom.
1“เวลานั้น อาณาจักรแห่งสวรรค์จะเปรียบเหมือนหญิงสาวพรหมจารีสิบคน ซึ่งถือตะเกียงของตนออกไปรอรับเจ้าบ่าว
2And five of them were wise, and five were foolish.
2ในพวกนาง มีห้าคนโง่ และห้าคนฉลาด
3They that were foolish took their lamps, and took no oil with them:
3คนโง่เอาตะเกียงไป แต่ไม่ได้เอาน้ำมันไปด้วย
4But the wise took oil in their vessels with their lamps.
4ส่วนคนฉลาดเอาน้ำมันใส่ภาชนะไปพร้อมกับตะเกียง
5While the bridegroom tarried, they all slumbered and slept.
5เมื่อเจ้าบ่าวยังมาช้า พวกนางทุกคนก็ง่วงและหลับไป
6And at midnight there was a cry made, Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him.
6พอถึงเที่ยงคืน ก็มีเสียงร้องว่า ‘ดูสิ เจ้าบ่าวมาแล้ว! ออกไปรับเขาเถอะ!’
7Then all those virgins arose, and trimmed their lamps.
7หญิงสาวพรหมจารีทั้งหมดจึงลุกขึ้น และตัดแต่งไส้ตะเกียงของตน
8And the foolish said unto the wise, Give us of your oil; for our lamps are gone out.
8คนโง่พูดกับคนฉลาดว่า ‘แบ่งน้ำมันของพวกคุณให้พวกเราบ้าง เพราะตะเกียงของพวกเรากำลังจะดับ’
9But the wise answered, saying, Not so ; lest there be not enough for us and you: but go ye rather to them that sell, and buy for yourselves.
9แต่คนฉลาดตอบว่า ‘ถ้าน้ำมันไม่พอทั้งสำหรับพวกเราและพวกคุณล่ะ? พวกคุณไปหาคนขาย แล้วซื้อสำหรับตัวเองดีกว่า’
10And while they went to buy, the bridegroom came; and they that were ready went in with him to the marriage: and the door was shut.
10ระหว่างที่พวกนางออกไปซื้อ เจ้าบ่าวก็มา คนที่เตรียมพร้อมจึงเข้าไปในงานเลี้ยงแต่งงานพร้อมกับเขา แล้วประตูก็ปิด
11Afterward came also the other virgins, saying, Lord, Lord, open to us.
11หลังจากนั้น หญิงสาวพรหมจารีคนอื่น ๆ ก็มา และพูดว่า ‘ท่านคะ ท่านคะ เปิดให้พวกเราด้วย’
12But he answered and said, Verily I say unto you, I know you not.
12แต่เขาตอบว่า ‘เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เราไม่รู้จักพวกคุณ’
13Watch therefore, for ye know neither the day nor the hour wherein the Son of man cometh.
13เพราะฉะนั้น จงเฝ้าระวัง เพราะพวกคุณไม่รู้วันหรือเวลาที่บุตรมนุษย์จะมา
14¶ For the kingdom of heaven is as a man travelling into a far country, who called his own servants, and delivered unto them his goods.
14“เพราะเรื่องนี้เปรียบเหมือนชายคนหนึ่งกำลังจะเดินทางไปต่างถิ่น เขาเรียกคนรับใช้ของตน และมอบทรัพย์สินให้พวกเขาดูแล
15And unto one he gave five talents, to another two, and to another one; to every man according to his several ability; and straightway took his journey.
15เขาให้คนหนึ่งห้าตะลันต์ อีกคนสองตะลันต์ และอีกคนหนึ่งตะลันต์ ตามความสามารถของแต่ละคน แล้วเขาก็ออกเดินทาง
16Then he that had received the five talents went and traded with the same, and made them other five talents.
16คนที่ได้รับห้าตะลันต์ไปทำการค้าทันที และได้กำไรเพิ่มอีกห้าตะลันต์
17And likewise he that had received two, he also gained other two.
17คนที่ได้สองตะลันต์ก็ได้เพิ่มอีกสองตะลันต์เช่นกัน
18But he that had received one went and digged in the earth, and hid his lord’s money.
18แต่คนที่ได้หนึ่งตะลันต์ออกไปขุดหลุมในดิน แล้วซ่อนเงินของนายไว้
19After a long time the lord of those servants cometh, and reckoneth with them.
19“หลังจากนั้นนานมาก นายของคนรับใช้เหล่านั้นกลับมา และชำระบัญชีกับพวกเขา
20And so he that had received five talents came and brought other five talents, saying, Lord, thou deliveredst unto me five talents: behold, I have gained beside them five talents more.
20คนที่ได้รับห้าตะลันต์นำอีกห้าตะลันต์มา และพูดว่า ‘ท่านมอบห้าตะลันต์ให้ข้าพเจ้า ดูสิ ข้าพเจ้าได้เพิ่มมาอีกห้าตะลันต์’
21His lord said unto him, Well done, thou good and faithful servant: thou hast been faithful over a few things, I will make thee ruler over many things: enter thou into the joy of thy lord.
21“นายกล่าวกับเขาว่า ‘ดีมาก คนรับใช้ที่ดีและซื่อสัตย์ เจ้าซื่อสัตย์ในเรื่องเล็กน้อย เราจะให้เจ้าดูแลเรื่องมากมาย จงมาร่วมยินดีกับนายของเจ้า’
22He also that had received two talents came and said, Lord, thou deliveredst unto me two talents: behold, I have gained two other talents beside them.
22“คนที่ได้สองตะลันต์ก็มา และพูดว่า ‘ท่านมอบสองตะลันต์ให้ข้าพเจ้า ดูสิ ข้าพเจ้าได้เพิ่มมาอีกสองตะลันต์’
23His lord said unto him, Well done, good and faithful servant; thou hast been faithful over a few things, I will make thee ruler over many things: enter thou into the joy of thy lord.
23“นายกล่าวกับเขาว่า ‘ดีมาก คนรับใช้ที่ดีและซื่อสัตย์ เจ้าซื่อสัตย์ในเรื่องเล็กน้อย เราจะให้เจ้าดูแลเรื่องมากมาย จงมาร่วมยินดีกับนายของเจ้า’
24Then he which had received the one talent came and said, Lord, I knew thee that thou art an hard man, reaping where thou hast not sown, and gathering where thou hast not strawed:
24“ส่วนคนที่ได้รับหนึ่งตะลันต์ก็มา และพูดว่า ‘ข้าพเจ้ารู้ว่าท่านเป็นคนเข้มงวด เก็บเกี่ยวในที่ที่ท่านไม่ได้หว่าน และรวบรวมในที่ที่ท่านไม่ได้โปรย
25And I was afraid, and went and hid thy talent in the earth: lo, there thou hast that is thine.
25ข้าพเจ้ากลัว จึงไปซ่อนตะลันต์ของท่านไว้ในดิน นี่คือของของท่าน’
26His lord answered and said unto him, Thou wicked and slothful servant, thou knewest that I reap where I sowed not, and gather where I have not strawed:
26“แต่นายตอบเขาว่า ‘เจ้าคนรับใช้ชั่วและเกียจคร้าน เจ้ารู้ว่าเราเก็บเกี่ยวในที่ที่เราไม่ได้หว่าน และรวบรวมในที่ที่เราไม่ได้โปรย
27Thou oughtest therefore to have put my money to the exchangers, and then at my coming I should have received mine own with usury.
27ถ้าอย่างนั้น เจ้าควรนำเงินของเราไปฝากไว้กับนายธนาคาร เมื่อเรากลับมา เราก็จะได้รับเงินของเราคืนพร้อมดอกเบี้ย
28Take therefore the talent from him, and give it unto him which hath ten talents.
28เพราะฉะนั้น จงเอาตะลันต์จากเขา แล้วให้แก่คนที่มีสิบตะลันต์
29For unto every one that hath shall be given, and he shall have abundance: but from him that hath not shall be taken away even that which he hath.
29เพราะทุกคนที่มี จะได้รับเพิ่ม และจะมีอย่างเหลือเฟือ แต่คนที่ไม่มี แม้สิ่งที่เขามีก็จะถูกเอาไป
30And cast ye the unprofitable servant into outer darkness: there shall be weeping and gnashing of teeth.
30ส่วนคนรับใช้ที่ไร้ประโยชน์นั้น จงโยนออกไปในความมืดภายนอก ที่นั่นจะมีการร้องไห้และขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน’
31¶ When the Son of man shall come in his glory, and all the holy angels with him, then shall he sit upon the throne of his glory:
31“เมื่อบุตรมนุษย์มาในพระสิริของพระองค์ พร้อมกับเหล่าทูตสวรรค์ผู้บริสุทธิ์ทั้งหมด พระองค์จะนั่งบนบัลลังก์แห่งพระสิริของพระองค์
32And before him shall be gathered all nations: and he shall separate them one from another, as a shepherd divideth his sheep from the goats:
32ทุกชนชาติจะมารวมอยู่ต่อหน้าพระองค์ และพระองค์จะแยกพวกเขาออกจากกัน เหมือนผู้เลี้ยงแกะแยกแกะออกจากแพะ
33And he shall set the sheep on his right hand, but the goats on the left.
33พระองค์จะให้แกะอยู่ทางขวา และแพะอยู่ทางซ้าย
34Then shall the King say unto them on his right hand, Come, ye blessed of my Father, inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world:
34แล้วกษัตริย์จะกล่าวกับคนทางขวาว่า ‘มาเถอะ พวกคุณผู้ได้รับพรจากพระบิดาของเรา จงรับอาณาจักรที่เตรียมไว้สำหรับพวกคุณตั้งแต่การวางรากฐานของโลกเป็นมรดก
35For I was an hungred, and ye gave me meat: I was thirsty, and ye gave me drink: I was a stranger, and ye took me in:
35เพราะเมื่อเราหิว พวกคุณให้อาหารเรา เมื่อเรากระหาย พวกคุณให้เราดื่ม เราเป็นคนแปลกหน้า พวกคุณก็ต้อนรับเรา
36Naked, and ye clothed me: I was sick, and ye visited me: I was in prison, and ye came unto me.
36เราเปลือยกาย พวกคุณก็ให้เสื้อผ้าเรา เราป่วย พวกคุณก็มาเยี่ยม เราอยู่ในคุก พวกคุณก็มาหาเรา’
37Then shall the righteous answer him, saying, Lord, when saw we thee an hungred, and fed thee ? or thirsty, and gave thee drink?
37“แล้วคนชอบธรรมจะตอบพระองค์ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อไรที่พวกเราเห็นท่านหิวแล้วให้อาหาร หรือเห็นท่านกระหายแล้วให้ดื่ม?
38When saw we thee a stranger, and took thee in? or naked, and clothed thee ?
38เมื่อไรที่พวกเราเห็นท่านเป็นคนแปลกหน้าแล้วต้อนรับ หรือเห็นท่านเปลือยกายแล้วให้เสื้อผ้า?
39Or when saw we thee sick, or in prison, and came unto thee?
39เมื่อไรที่พวกเราเห็นท่านป่วย หรืออยู่ในคุก แล้วมาหาท่าน?’
40And the King shall answer and say unto them, Verily I say unto you, Inasmuch as ye have done it unto one of the least of these my brethren, ye have done it unto me.
40“กษัตริย์จะตอบพวกเขาว่า ‘เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เมื่อพวกคุณทำสิ่งนี้แก่พี่น้องของเราคนหนึ่ง แม้แต่คนที่เล็กน้อยที่สุด พวกคุณก็ทำแก่เรา’
41Then shall he say also unto them on the left hand, Depart from me, ye cursed, into everlasting fire, prepared for the devil and his angels:
41แล้วพระองค์จะกล่าวกับคนทางซ้ายด้วยว่า ‘พวกเจ้าผู้ถูกสาป จงไปจากเรา เข้าสู่ไฟนิรันดร์ที่เตรียมไว้สำหรับมารและทูตสวรรค์ของมัน
42For I was an hungred, and ye gave me no meat: I was thirsty, and ye gave me no drink:
42เพราะเราหิว พวกเจ้าไม่ได้ให้อาหารเรา เรากระหาย พวกเจ้าไม่ได้ให้เราดื่ม
43I was a stranger, and ye took me not in: naked, and ye clothed me not: sick, and in prison, and ye visited me not.
43เราเป็นคนแปลกหน้า พวกเจ้าไม่ได้ต้อนรับ เราเปลือยกาย พวกเจ้าไม่ได้ให้เสื้อผ้า เราป่วยและอยู่ในคุก พวกเจ้าไม่ได้มาเยี่ยมเรา’
44Then shall they also answer him, saying, Lord, when saw we thee an hungred, or athirst, or a stranger, or naked, or sick, or in prison, and did not minister unto thee?
44“แล้วพวกเขาจะตอบว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อไรที่พวกเราเห็นท่านหิว กระหาย เป็นคนแปลกหน้า เปลือยกาย ป่วย หรืออยู่ในคุก แล้วไม่ได้ช่วยท่าน?’
45Then shall he answer them, saying, Verily I say unto you, Inasmuch as ye did it not to one of the least of these, ye did it not to me.
45“แล้วพระองค์จะตอบพวกเขาว่า ‘เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เมื่อพวกคุณไม่ได้ทำแก่คนหนึ่งในบรรดาคนที่เล็กน้อยที่สุดเหล่านี้ พวกคุณก็ไม่ได้ทำแก่เรา’
46And these shall go away into everlasting punishment: but the righteous into life eternal.
46คนเหล่านี้จะไปรับการลงโทษนิรันดร์ แต่คนชอบธรรมจะเข้าสู่ชีวิตนิรันดร์”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.