Mateus 25
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1“Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que pegaram suas lâmpadas e saíram ao encontro do noivo.
1“เวลานั้น อาณาจักรแห่งสวรรค์จะเปรียบเหมือนหญิงสาวพรหมจารีสิบคน ซึ่งถือตะเกียงของตนออกไปรอรับเจ้าบ่าว
2Cinco delas eram insensatas, e cinco eram prudentes.
2ในพวกนาง มีห้าคนโง่ และห้าคนฉลาด
3As insensatas, ao pegarem suas lâmpadas, não levaram óleo consigo,
3คนโง่เอาตะเกียงไป แต่ไม่ได้เอาน้ำมันไปด้วย
4mas as prudentes levaram óleo em suas vasilhas, junto com as lâmpadas.
4ส่วนคนฉลาดเอาน้ำมันใส่ภาชนะไปพร้อมกับตะเกียง
5Como o noivo demorava, todas elas cochilaram e dormiram.
5เมื่อเจ้าบ่าวยังมาช้า พวกนางทุกคนก็ง่วงและหลับไป
6Mas à meia-noite ouviu-se um grito: ‘Eis que o noivo está chegando! Saiam ao seu encontro!’
6พอถึงเที่ยงคืน ก็มีเสียงร้องว่า ‘ดูสิ เจ้าบ่าวมาแล้ว! ออกไปรับเขาเถอะ!’
7Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam suas lâmpadas.
7หญิงสาวพรหมจารีทั้งหมดจึงลุกขึ้น และตัดแต่งไส้ตะเกียงของตน
8As insensatas disseram às prudentes: ‘Deem-nos um pouco do seu óleo, pois as nossas lâmpadas estão se apagando.’
8คนโง่พูดกับคนฉลาดว่า ‘แบ่งน้ำมันของพวกคุณให้พวกเราบ้าง เพราะตะเกียงของพวกเรากำลังจะดับ’
9Mas as prudentes responderam, dizendo: ‘E se não houver o suficiente para nós e para vocês? Vão antes aos que vendem, e comprem para vocês mesmas.’
9แต่คนฉลาดตอบว่า ‘ถ้าน้ำมันไม่พอทั้งสำหรับพวกเราและพวกคุณล่ะ? พวกคุณไปหาคนขาย แล้วซื้อสำหรับตัวเองดีกว่า’
10Enquanto elas foram comprar, o noivo chegou, e as que estavam preparadas entraram com ele para o banquete de casamento, e a porta foi fechada.
10ระหว่างที่พวกนางออกไปซื้อ เจ้าบ่าวก็มา คนที่เตรียมพร้อมจึงเข้าไปในงานเลี้ยงแต่งงานพร้อมกับเขา แล้วประตูก็ปิด
11Mais tarde, as outras virgens também chegaram, dizendo: ‘Senhor, Senhor, abra a porta para nós.’
11หลังจากนั้น หญิงสาวพรหมจารีคนอื่น ๆ ก็มา และพูดว่า ‘ท่านคะ ท่านคะ เปิดให้พวกเราด้วย’
12Mas ele respondeu: ‘Em verdade lhes digo que não as conheço.’
12แต่เขาตอบว่า ‘เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เราไม่รู้จักพวกคุณ’
13Vigiem, portanto, pois vocês não sabem o dia nem a hora em que o Filho do Homem virá.
13เพราะฉะนั้น จงเฝ้าระวัง เพราะพวกคุณไม่รู้วันหรือเวลาที่บุตรมนุษย์จะมา
14“Pois será como um homem que, viajando para outro país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
14“เพราะเรื่องนี้เปรียบเหมือนชายคนหนึ่งกำลังจะเดินทางไปต่างถิ่น เขาเรียกคนรับใช้ของตน และมอบทรัพย์สินให้พวกเขาดูแล
15A um ele deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um de acordo com a sua própria capacidade. Então ele seguiu viagem.
15เขาให้คนหนึ่งห้าตะลันต์ อีกคนสองตะลันต์ และอีกคนหนึ่งตะลันต์ ตามความสามารถของแต่ละคน แล้วเขาก็ออกเดินทาง
16Imediatamente, o que havia recebido cinco talentos saiu, negociou com eles e ganhou mais cinco talentos.
16คนที่ได้รับห้าตะลันต์ไปทำการค้าทันที และได้กำไรเพิ่มอีกห้าตะลันต์
17Da mesma forma, o que havia recebido dois ganhou mais dois.
17คนที่ได้สองตะลันต์ก็ได้เพิ่มอีกสองตะลันต์เช่นกัน
18Mas o que havia recebido um talento saiu, cavou um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
18แต่คนที่ได้หนึ่งตะลันต์ออกไปขุดหลุมในดิน แล้วซ่อนเงินของนายไว้
19“Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e acertou as contas com eles.
19“หลังจากนั้นนานมาก นายของคนรับใช้เหล่านั้นกลับมา และชำระบัญชีกับพวกเขา
20O que havia recebido os cinco talentos aproximou-se e trouxe mais cinco talentos, dizendo: ‘Senhor, o senhor me entregou cinco talentos. Eis que ganhei mais cinco talentos além deles.’
20คนที่ได้รับห้าตะลันต์นำอีกห้าตะลันต์มา และพูดว่า ‘ท่านมอบห้าตะลันต์ให้ข้าพเจ้า ดูสิ ข้าพเจ้าได้เพิ่มมาอีกห้าตะลันต์’
21“O seu senhor lhe disse: ‘Muito bem, servo bom e fiel. Você foi fiel no pouco; eu o encarregarei de muitas coisas. Entre na alegria do seu senhor.’
21“นายกล่าวกับเขาว่า ‘ดีมาก คนรับใช้ที่ดีและซื่อสัตย์ เจ้าซื่อสัตย์ในเรื่องเล็กน้อย เราจะให้เจ้าดูแลเรื่องมากมาย จงมาร่วมยินดีกับนายของเจ้า’
22“O que havia recebido os dois talentos também se aproximou e disse: ‘Senhor, o senhor me entregou dois talentos. Eis que ganhei mais dois talentos além deles.’
22“คนที่ได้สองตะลันต์ก็มา และพูดว่า ‘ท่านมอบสองตะลันต์ให้ข้าพเจ้า ดูสิ ข้าพเจ้าได้เพิ่มมาอีกสองตะลันต์’
23“O seu senhor lhe disse: ‘Muito bem, servo bom e fiel. Você foi fiel no pouco; eu o encarregarei de muitas coisas. Entre na alegria do seu senhor.’
23“นายกล่าวกับเขาว่า ‘ดีมาก คนรับใช้ที่ดีและซื่อสัตย์ เจ้าซื่อสัตย์ในเรื่องเล็กน้อย เราจะให้เจ้าดูแลเรื่องมากมาย จงมาร่วมยินดีกับนายของเจ้า’
24“Então, o que havia recebido um talento aproximou-se e disse: ‘Senhor, eu sabia que o senhor era um homem severo, que colhe onde não semeou e ajunta onde não espalhou.
24“ส่วนคนที่ได้รับหนึ่งตะลันต์ก็มา และพูดว่า ‘ข้าพเจ้ารู้ว่าท่านเป็นคนเข้มงวด เก็บเกี่ยวในที่ที่ท่านไม่ได้หว่าน และรวบรวมในที่ที่ท่านไม่ได้โปรย
25Tive medo, saí e escondi o seu talento na terra. Eis aqui o que é seu.’
25ข้าพเจ้ากลัว จึงไปซ่อนตะลันต์ของท่านไว้ในดิน นี่คือของของท่าน’
26“Mas o seu senhor lhe respondeu: ‘Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
26“แต่นายตอบเขาว่า ‘เจ้าคนรับใช้ชั่วและเกียจคร้าน เจ้ารู้ว่าเราเก็บเกี่ยวในที่ที่เราไม่ได้หว่าน และรวบรวมในที่ที่เราไม่ได้โปรย
27Você devia, portanto, ter depositado o meu dinheiro com os banqueiros, e, na minha volta, eu teria recebido o que é meu com juros.
27ถ้าอย่างนั้น เจ้าควรนำเงินของเราไปฝากไว้กับนายธนาคาร เมื่อเรากลับมา เราก็จะได้รับเงินของเราคืนพร้อมดอกเบี้ย
28Tirem, portanto, o talento dele e deem-no ao que tem os dez talentos.
28เพราะฉะนั้น จงเอาตะลันต์จากเขา แล้วให้แก่คนที่มีสิบตะลันต์
29Pois a todo o que tem, mais será dado, e ele terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
29เพราะทุกคนที่มี จะได้รับเพิ่ม และจะมีอย่างเหลือเฟือ แต่คนที่ไม่มี แม้สิ่งที่เขามีก็จะถูกเอาไป
30Lancem o servo inútil nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.’
30ส่วนคนรับใช้ที่ไร้ประโยชน์นั้น จงโยนออกไปในความมืดภายนอก ที่นั่นจะมีการร้องไห้และขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน’
31“Mas quando o Filho do Homem vier em sua glória, e todos os santos anjos com ele, então ele se assentará no trono da sua glória.
31“เมื่อบุตรมนุษย์มาในพระสิริของพระองค์ พร้อมกับเหล่าทูตสวรรค์ผู้บริสุทธิ์ทั้งหมด พระองค์จะนั่งบนบัลลังก์แห่งพระสิริของพระองค์
32Diante dele serão reunidas todas as nações, e ele separará uns dos outros, assim como o pastor separa as ovelhas dos bodes.
32ทุกชนชาติจะมารวมอยู่ต่อหน้าพระองค์ และพระองค์จะแยกพวกเขาออกจากกัน เหมือนผู้เลี้ยงแกะแยกแกะออกจากแพะ
33Ele colocará as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.
33พระองค์จะให้แกะอยู่ทางขวา และแพะอยู่ทางซ้าย
34Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: ‘Venham, benditos de meu Pai, herdem o Reino preparado para vocês desde a fundação do mundo;
34แล้วกษัตริย์จะกล่าวกับคนทางขวาว่า ‘มาเถอะ พวกคุณผู้ได้รับพรจากพระบิดาของเรา จงรับอาณาจักรที่เตรียมไว้สำหรับพวกคุณตั้งแต่การวางรากฐานของโลกเป็นมรดก
35pois eu tive fome, e vocês me deram de comer. Tive sede, e vocês me deram de beber. Fui estrangeiro, e vocês me acolheram.
35เพราะเมื่อเราหิว พวกคุณให้อาหารเรา เมื่อเรากระหาย พวกคุณให้เราดื่ม เราเป็นคนแปลกหน้า พวกคุณก็ต้อนรับเรา
36Estive nu, e vocês me vestiram. Estive doente, e vocês me visitaram. Estive na prisão, e vocês vieram me ver.’
36เราเปลือยกาย พวกคุณก็ให้เสื้อผ้าเรา เราป่วย พวกคุณก็มาเยี่ยม เราอยู่ในคุก พวกคุณก็มาหาเรา’
37“Então os justos lhe responderão, dizendo: ‘Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer, ou com sede e te demos de beber?
37“แล้วคนชอบธรรมจะตอบพระองค์ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อไรที่พวกเราเห็นท่านหิวแล้วให้อาหาร หรือเห็นท่านกระหายแล้วให้ดื่ม?
38Quando te vimos como estrangeiro e te acolhemos, ou nu e te vestimos?
38เมื่อไรที่พวกเราเห็นท่านเป็นคนแปลกหน้าแล้วต้อนรับ หรือเห็นท่านเปลือยกายแล้วให้เสื้อผ้า?
39Quando te vimos doente ou na prisão e fomos te ver?’
39เมื่อไรที่พวกเราเห็นท่านป่วย หรืออยู่ในคุก แล้วมาหาท่าน?’
40“O Rei lhes responderá: ‘Em verdade lhes digo que, visto que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, vocês o fizeram a mim.’
40“กษัตริย์จะตอบพวกเขาว่า ‘เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เมื่อพวกคุณทำสิ่งนี้แก่พี่น้องของเราคนหนึ่ง แม้แต่คนที่เล็กน้อยที่สุด พวกคุณก็ทำแก่เรา’
41Então ele dirá também aos que estiverem à sua esquerda: ‘Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno que foi preparado para o diabo e os seus anjos;
41แล้วพระองค์จะกล่าวกับคนทางซ้ายด้วยว่า ‘พวกเจ้าผู้ถูกสาป จงไปจากเรา เข้าสู่ไฟนิรันดร์ที่เตรียมไว้สำหรับมารและทูตสวรรค์ของมัน
42pois eu tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
42เพราะเราหิว พวกเจ้าไม่ได้ให้อาหารเรา เรากระหาย พวกเจ้าไม่ได้ให้เราดื่ม
43fui estrangeiro, e vocês não me acolheram; estive nu, e vocês não me vestiram; doente e na prisão, e vocês não me visitaram.’
43เราเป็นคนแปลกหน้า พวกเจ้าไม่ได้ต้อนรับ เราเปลือยกาย พวกเจ้าไม่ได้ให้เสื้อผ้า เราป่วยและอยู่ในคุก พวกเจ้าไม่ได้มาเยี่ยมเรา’
44“Então eles também responderão, dizendo: ‘Senhor, quando foi que te vimos com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou nu, ou doente, ou na prisão, e não te ajudamos?’
44“แล้วพวกเขาจะตอบว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อไรที่พวกเราเห็นท่านหิว กระหาย เป็นคนแปลกหน้า เปลือยกาย ป่วย หรืออยู่ในคุก แล้วไม่ได้ช่วยท่าน?’
45“Então ele lhes responderá, dizendo: ‘Em verdade lhes digo que, visto que não o fizeram a um destes pequeninos, vocês não o fizeram a mim.’
45“แล้วพระองค์จะตอบพวกเขาว่า ‘เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เมื่อพวกคุณไม่ได้ทำแก่คนหนึ่งในบรรดาคนที่เล็กน้อยที่สุดเหล่านี้ พวกคุณก็ไม่ได้ทำแก่เรา’
46E estes irão para o castigo eterno, mas os justos para a vida eterna.”
46คนเหล่านี้จะไปรับการลงโทษนิรันดร์ แต่คนชอบธรรมจะเข้าสู่ชีวิตนิรันดร์”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.