Mateus 8
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Quando ele desceu do monte, grandes multidões o seguiram.
1เมื่อพระองค์ลงจากภูเขา ฝูงชนจำนวนมากติดตามพระองค์
2Eis que um leproso aproximou-se e o adorou, dizendo: “Senhor, se quiser, pode me purificar.”
2มีคนเป็นโรคเรื้อนคนหนึ่งมาหาพระองค์ และหมอบลงนมัสการพระองค์ พูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าท่านเต็มใจ ท่านก็ทำให้ข้าพเจ้าสะอาดได้”
3Jesus estendeu a mão e o tocou, dizendo: “Quero. Seja purificado.” Imediatamente a sua lepra foi purificada.
3พระเยซูยื่นมือแตะเขา และกล่าวว่า “เราเต็มใจ จงสะอาด” ทันทีนั้น เขาก็สะอาดจากโรคเรื้อน
4Jesus lhe disse: “Cuidado para não contar a ninguém; mas vá, mostre-se ao sacerdote e ofereça a oferta que Moisés ordenou, como testemunho para eles.”
4พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “อย่าบอกเรื่องนี้แก่ใคร แต่จงไปแสดงตัวต่อปุโรหิต และถวายของถวายที่โมเสสสั่งไว้ เพื่อเป็นพยานแก่พวกเขา”
5Quando ele entrou em Cafarnaum, um centurião aproximou-se dele, pedindo-lhe ajuda,
5เมื่อพระองค์เข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม นายร้อยคนหนึ่งมาหาพระองค์ และขอความช่วยเหลือ
6dizendo: “Senhor, meu servo está em casa, paralítico, sofrendo terrivelmente.”
6โดยพูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า คนรับใช้ของข้าพเจ้านอนเป็นอัมพาตอยู่ที่บ้าน และทุกข์ทรมานอย่างหนัก”
7Jesus lhe disse: “Eu irei e o curarei.”
7พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “เราจะไปรักษาเขา”
8O centurião respondeu: “Senhor, não sou digno de que entre debaixo do meu teto. Mas diga apenas uma palavra, e o meu servo será curado.
8นายร้อยตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าไม่คู่ควรให้ท่านเข้ามาใต้หลังคาบ้านของข้าพเจ้า เพียงกล่าวคำเดียว คนรับใช้ของข้าพเจ้าก็จะหาย
9Pois eu também sou um homem sob autoridade, tendo soldados sob o meu comando. Digo a este: 'Vá', e ele vai; e a outro: 'Venha', e ele vem; e ao meu servo: 'Faça isto', e ele faz.”
9เพราะข้าพเจ้าเองก็เป็นคนที่อยู่ใต้อำนาจ และมีทหารอยู่ใต้บังคับบัญชา ข้าพเจ้าบอกคนนี้ว่า ‘ไป’ เขาก็ไป บอกอีกคนว่า ‘มา’ เขาก็มา และบอกคนรับใช้ของข้าพเจ้าว่า ‘ทำสิ่งนี้’ เขาก็ทำ”
10Quando Jesus ouviu isso, admirou-se e disse aos que o seguiam: “Em verdade lhes digo: não encontrei uma fé tão grande assim, nem mesmo em Israel.
10เมื่อพระเยซูได้ยิน พระองค์ก็ประหลาดใจ และกล่าวกับคนที่ติดตามว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เรายังไม่พบความเชื่อที่ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ แม้แต่ในอิสราเอล
11Digo-lhes que muitos virão do oriente e do ocidente, e se sentarão à mesa com Abraão, Isaque e Jacó no Reino dos Céus,
11เราบอกพวกคุณว่า จะมีคนจำนวนมากมาจากทิศตะวันออกและทิศตะวันตก และร่วมโต๊ะกับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ ในอาณาจักรแห่งสวรรค์
12mas os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
12แต่บรรดาลูกของอาณาจักรจะถูกโยนออกไปในความมืดภายนอก ที่นั่นจะมีการร้องไห้และขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน”
13Jesus disse ao centurião: “Vá. Que seja feito a você assim como você creu.” E o seu servo foi curado naquela mesma hora.
13พระเยซูกล่าวกับนายร้อยว่า “กลับไปเถอะ ให้เป็นไปตามที่ท่านเชื่อ” และคนรับใช้ของเขาก็หายในชั่วโมงนั้น
14Quando Jesus entrou na casa de Pedro, viu a sogra dele deitada, doente com febre.
14เมื่อพระเยซูเข้าไปในบ้านของเปโตร พระองค์เห็นแม่ยายของเปโตรนอนเป็นไข้อยู่
15Ele tocou a mão dela, e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
15พระองค์แตะมือของนาง ไข้ก็หาย นางจึงลุกขึ้นและรับใช้พระองค์
16Ao cair da tarde, trouxeram-lhe muitos endemoninhados. Ele expulsou os espíritos com uma palavra e curou todos os que estavam doentes,
16พอถึงเวลาเย็น ผู้คนพาคนที่ถูกปีศาจสิงมาหาพระองค์จำนวนมาก พระองค์ขับวิญญาณเหล่านั้นออกด้วยคำเดียว และรักษาคนป่วยทุกคน
17para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta Isaías, que disse: “Ele tomou sobre si as nossas enfermidades e levou as nossas doenças.”
17เพื่อให้สำเร็จตามที่กล่าวไว้ผ่านอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะว่า “พระองค์รับเอาความอ่อนแอของพวกเราไว้ และแบกโรคภัยของพวกเรา”
18Vendo Jesus grandes multidões ao seu redor, deu ordem para atravessarem para o outro lado.
18เมื่อพระเยซูเห็นฝูงชนจำนวนมากอยู่รอบพระองค์ พระองค์สั่งให้ข้ามไปอีกฝั่งหนึ่ง
19Um escriba aproximou-se e lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá.”
19อาลักษณ์คนหนึ่งมาหาและกล่าวกับพระองค์ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้าจะติดตามท่านไปทุกแห่งที่ท่านไป”
20Jesus lhe disse: “As raposas têm tocas e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.”
20พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “สุนัขจิ้งจอกมีโพรง และนกบนฟ้ามีรัง แต่บุตรมนุษย์ไม่มีที่จะวางศีรษะ”
21Outro dos seus discípulos lhe disse: “Senhor, permita-me ir primeiro sepultar meu pai.”
21สาวกอีกคนหนึ่งกล่าวกับพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขออนุญาตให้ข้าพเจ้าไปฝังศพบิดาของข้าพเจ้าก่อน”
22Mas Jesus lhe disse: “Siga-me, e deixe os mortos sepultarem os seus próprios mortos.”
22แต่พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “จงติดตามเรา และปล่อยให้คนตายฝังคนตายของพวกเขาเอง”
23Quando ele entrou num barco, seus discípulos o seguiram.
23เมื่อพระองค์ลงเรือ สาวกของพระองค์ก็ติดตามไป
24Eis que se levantou uma violenta tempestade no mar, de modo que o barco era coberto pelas ondas; mas ele estava dormindo.
24แล้วก็เกิดพายุรุนแรงขึ้นในทะเล จนคลื่นซัดท่วมเรือ แต่พระองค์กำลังหลับอยู่
25Os discípulos aproximaram-se e o acordaram, dizendo: “Salve-nos, Senhor! Estamos morrendo!”
25สาวกมาหาและปลุกพระองค์ พูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วยพวกเราด้วย! พวกเรากำลังจะตาย!”
26Ele lhes disse: “Por que vocês estão com medo, homens de pouca fé?” Então ele se levantou, repreendeu os ventos e o mar, e houve uma grande calmaria.
26พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกคุณจึงกลัว พวกคุณที่มีความเชื่อน้อย?” แล้วพระองค์ลุกขึ้น ตำหนิลมและทะเล และเกิดความสงบอย่างยิ่ง
27Os homens se admiraram, dizendo: “Que tipo de homem é este, que até os ventos e o mar lhe obedecem?”
27คนเหล่านั้นประหลาดใจ และพูดว่า “คนนี้เป็นคนแบบไหนกัน แม้แต่ลมและทะเลก็ยังเชื่อฟังเขา?”
28Quando ele chegou ao outro lado, à região dos gergesenos, dois endemoninhados vieram ao seu encontro, saindo dos túmulos. Eles eram extremamente ferozes, de modo que ninguém podia passar por aquele caminho.
28เมื่อพระองค์มาถึงอีกฝั่งหนึ่ง ในดินแดนของชาวเกอร์เกเซเนส มีคนสองคนที่ถูกปีศาจสิงออกจากอุโมงค์ฝังศพมาพบพระองค์ พวกเขาดุร้ายอย่างมาก จนไม่มีใครผ่านทางนั้นได้
29Eis que gritaram, dizendo: “O que temos a ver com você, Jesus, Filho de Deus? Você veio aqui para nos atormentar antes do tempo?”
29แล้วพวกเขาก็ร้องตะโกนว่า “ท่านมายุ่งอะไรกับพวกเรา เยซู พระบุตรของพระเจ้า? ท่านมาที่นี่เพื่อทรมานพวกเราก่อนเวลาหรือ?”
30Havia uma manada de muitos porcos pastando a certa distância deles.
30ไกลออกไปจากพวกเขา มีหมูฝูงใหญ่กำลังหากินอยู่
31Os demônios lhe imploravam, dizendo: “Se nos expulsar, permita-nos ir para a manada de porcos.”
31พวกปีศาจวิงวอนพระองค์ว่า “ถ้าท่านขับพวกเราออก โปรดอนุญาตให้พวกเราไปเข้าสิงหมูฝูงนั้น”
32Ele lhes disse: “Vão!” Eles saíram e foram para a manada de porcos; e eis que toda a manada de porcos precipitou-se desfiladeiro abaixo, para dentro do mar, e morreu nas águas.
32พระองค์กล่าวกับพวกมันว่า “ไป!” พวกมันจึงออกมาและเข้าไปในหมู แล้วหมูทั้งฝูงก็วิ่งกรูลงทางลาดชันสู่ทะเล และจมน้ำตายในน้ำ
33Os que cuidavam deles fugiram, foram para a cidade e contaram tudo, inclusive o que havia acontecido aos endemoninhados.
33คนเลี้ยงหมูก็หนีไป เข้าไปในเมือง และเล่าทุกเรื่อง รวมทั้งเรื่องที่เกิดขึ้นกับคนที่เคยถูกปีศาจสิง
34Eis que toda a cidade saiu ao encontro de Jesus. Quando o viram, imploraram que ele deixasse a região.
34คนทั้งเมืองก็ออกมาพบพระเยซู เมื่อเห็นพระองค์ พวกเขาก็วิงวอนขอให้พระองค์ออกไปจากเขตแดนของพวกเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.