Matthäus 8
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Da er aber vom Berg herabging, folgte ihm viel Volks nach.
1เมื่อพระองค์ลงจากภูเขา ฝูงชนจำนวนมากติดตามพระองค์
2Und siehe, ein Aussätziger kam und betete ihn an und sprach: HERR, so du willst, kannst du mich wohl reinigen.
2มีคนเป็นโรคเรื้อนคนหนึ่งมาหาพระองค์ และหมอบลงนมัสการพระองค์ พูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าท่านเต็มใจ ท่านก็ทำให้ข้าพเจ้าสะอาดได้”
3Und Jesus streckte seine Hand aus, rührte ihn an und sprach: Ich will's tun; sei gereinigt! Und alsbald ward er vom Aussatz rein.
3พระเยซูยื่นมือแตะเขา และกล่าวว่า “เราเต็มใจ จงสะอาด” ทันทีนั้น เขาก็สะอาดจากโรคเรื้อน
4Und Jesus sprach zu ihm: Siehe zu, sage es niemand; sondern gehe hin und zeige dich dem Priester und opfere die Gabe, die Mose befohlen hat, zu einem Zeugnis über sie.
4พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “อย่าบอกเรื่องนี้แก่ใคร แต่จงไปแสดงตัวต่อปุโรหิต และถวายของถวายที่โมเสสสั่งไว้ เพื่อเป็นพยานแก่พวกเขา”
5Da aber Jesus einging zu Kapernaum, trat ein Hauptmann zu ihm, der bat ihn
5เมื่อพระองค์เข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม นายร้อยคนหนึ่งมาหาพระองค์ และขอความช่วยเหลือ
6und sprach: HERR, mein Knecht liegt zu Hause und ist gichtbrüchig und hat große Qual.
6โดยพูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า คนรับใช้ของข้าพเจ้านอนเป็นอัมพาตอยู่ที่บ้าน และทุกข์ทรมานอย่างหนัก”
7Jesus sprach zu ihm: Ich will kommen und ihn gesund machen.
7พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “เราจะไปรักษาเขา”
8Der Hauptmann antwortete und sprach: HERR, ich bin nicht wert, daß du unter mein Dach gehest; sondern sprich nur ein Wort, so wird mein Knecht gesund.
8นายร้อยตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าไม่คู่ควรให้ท่านเข้ามาใต้หลังคาบ้านของข้าพเจ้า เพียงกล่าวคำเดียว คนรับใช้ของข้าพเจ้าก็จะหาย
9Denn ich bin ein Mensch, der Obrigkeit untertan, und habe unter mir Kriegsknechte; und wenn ich sage zu einem: Gehe hin! so geht er; und zum andern: Komm her! so kommt er; und zu meinem Knecht: Tu das! so tut er's.
9เพราะข้าพเจ้าเองก็เป็นคนที่อยู่ใต้อำนาจ และมีทหารอยู่ใต้บังคับบัญชา ข้าพเจ้าบอกคนนี้ว่า ‘ไป’ เขาก็ไป บอกอีกคนว่า ‘มา’ เขาก็มา และบอกคนรับใช้ของข้าพเจ้าว่า ‘ทำสิ่งนี้’ เขาก็ทำ”
10Da das Jesus hörte, verwunderte er sich und sprach zu denen, die ihm nachfolgten: Wahrlich ich sage euch: Solchen Glauben habe ich in Israel nicht gefunden!
10เมื่อพระเยซูได้ยิน พระองค์ก็ประหลาดใจ และกล่าวกับคนที่ติดตามว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เรายังไม่พบความเชื่อที่ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ แม้แต่ในอิสราเอล
11Aber ich sage euch viele werden kommen vom Morgen und vom Abend und mit Abraham und Isaak und Jakob im Himmelreich sitzen;
11เราบอกพวกคุณว่า จะมีคนจำนวนมากมาจากทิศตะวันออกและทิศตะวันตก และร่วมโต๊ะกับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ ในอาณาจักรแห่งสวรรค์
12aber die Kinder des Reiches werden ausgestoßen in die Finsternis hinaus; da wird sein Heulen und Zähneklappen.
12แต่บรรดาลูกของอาณาจักรจะถูกโยนออกไปในความมืดภายนอก ที่นั่นจะมีการร้องไห้และขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน”
13Und Jesus sprach zu dem Hauptmann: Gehe hin; dir geschehe, wie du geglaubt hast. Und sein Knecht ward gesund zu derselben Stunde.
13พระเยซูกล่าวกับนายร้อยว่า “กลับไปเถอะ ให้เป็นไปตามที่ท่านเชื่อ” และคนรับใช้ของเขาก็หายในชั่วโมงนั้น
14Und Jesus kam in des Petrus Haus und sah, daß seine Schwiegermutter lag und hatte das Fieber.
14เมื่อพระเยซูเข้าไปในบ้านของเปโตร พระองค์เห็นแม่ยายของเปโตรนอนเป็นไข้อยู่
15Da griff er ihre Hand an, und das Fieber verließ sie. Und sie stand auf und diente ihnen.
15พระองค์แตะมือของนาง ไข้ก็หาย นางจึงลุกขึ้นและรับใช้พระองค์
16Am Abend aber brachten sie viele Besessene zu ihm; und er trieb die Geister aus mit Worten und machte allerlei Kranke gesund,
16พอถึงเวลาเย็น ผู้คนพาคนที่ถูกปีศาจสิงมาหาพระองค์จำนวนมาก พระองค์ขับวิญญาณเหล่านั้นออกด้วยคำเดียว และรักษาคนป่วยทุกคน
17auf das erfüllt würde, was gesagt ist durch den Propheten Jesaja, der da spricht: “Er hat unsere Schwachheiten auf sich genommen, und unsere Seuchen hat er getragen.”
17เพื่อให้สำเร็จตามที่กล่าวไว้ผ่านอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะว่า “พระองค์รับเอาความอ่อนแอของพวกเราไว้ และแบกโรคภัยของพวกเรา”
18Und da Jesus viel Volks um sich sah, hieß er hinüber jenseit des Meeres fahren.
18เมื่อพระเยซูเห็นฝูงชนจำนวนมากอยู่รอบพระองค์ พระองค์สั่งให้ข้ามไปอีกฝั่งหนึ่ง
19Und es trat zu ihm ein Schriftgelehrter, der sprach zu ihm: Meister, ich will dir folgen, wo du hin gehst.
19อาลักษณ์คนหนึ่งมาหาและกล่าวกับพระองค์ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้าจะติดตามท่านไปทุกแห่งที่ท่านไป”
20Jesus sagt zu ihm: Die Füchse haben Gruben, und die Vögel unter dem Himmel haben Nester; aber des Menschen Sohn hat nicht, da er sein Haupt hin lege.
20พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “สุนัขจิ้งจอกมีโพรง และนกบนฟ้ามีรัง แต่บุตรมนุษย์ไม่มีที่จะวางศีรษะ”
21Und ein anderer unter seinen Jüngern sprach zu ihm: HERR, erlaube mir, daß hingehe und zuvor meinen Vater begrabe.
21สาวกอีกคนหนึ่งกล่าวกับพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขออนุญาตให้ข้าพเจ้าไปฝังศพบิดาของข้าพเจ้าก่อน”
22Aber Jesus sprach zu ihm: Folge du mir und laß die Toten ihre Toten begraben!
22แต่พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “จงติดตามเรา และปล่อยให้คนตายฝังคนตายของพวกเขาเอง”
23Und er trat in das Schiff, und seine Jünger folgten ihm.
23เมื่อพระองค์ลงเรือ สาวกของพระองค์ก็ติดตามไป
24Und siehe, da erhob sich ein großes Ungestüm im Meer, also daß auch das Schifflein mit Wellen bedeckt ward; und er schlief.
24แล้วก็เกิดพายุรุนแรงขึ้นในทะเล จนคลื่นซัดท่วมเรือ แต่พระองค์กำลังหลับอยู่
25Und die Jünger traten zu ihm und weckten ihn auf und sprachen: HERR, hilf uns, wir verderben!
25สาวกมาหาและปลุกพระองค์ พูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วยพวกเราด้วย! พวกเรากำลังจะตาย!”
26Da sagte er zu ihnen: Ihr Kleingläubigen, warum seid ihr so furchtsam? Und stand auf und bedrohte den Wind und das Meer; da ward es ganz stille.
26พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกคุณจึงกลัว พวกคุณที่มีความเชื่อน้อย?” แล้วพระองค์ลุกขึ้น ตำหนิลมและทะเล และเกิดความสงบอย่างยิ่ง
27Die Menschen aber verwunderten sich und sprachen: Was ist das für ein Mann, daß ihm Wind und Meer gehorsam ist?
27คนเหล่านั้นประหลาดใจ และพูดว่า “คนนี้เป็นคนแบบไหนกัน แม้แต่ลมและทะเลก็ยังเชื่อฟังเขา?”
28Und er kam jenseit des Meeres in die Gegend der Gergesener. Da liefen ihm entgegen zwei Besessene, die kamen aus den Totengräbern und waren sehr grimmig, also daß niemand diese Straße wandeln konnte.
28เมื่อพระองค์มาถึงอีกฝั่งหนึ่ง ในดินแดนของชาวเกอร์เกเซเนส มีคนสองคนที่ถูกปีศาจสิงออกจากอุโมงค์ฝังศพมาพบพระองค์ พวกเขาดุร้ายอย่างมาก จนไม่มีใครผ่านทางนั้นได้
29Und siehe, sie schrieen und sprachen: Ach Jesu, du Sohn Gottes, was haben wir mit dir zu tun? Bist du hergekommen, uns zu quälen, ehe denn es Zeit ist?
29แล้วพวกเขาก็ร้องตะโกนว่า “ท่านมายุ่งอะไรกับพวกเรา เยซู พระบุตรของพระเจ้า? ท่านมาที่นี่เพื่อทรมานพวกเราก่อนเวลาหรือ?”
30Es war aber ferne von ihnen ein große Herde Säue auf der Weide.
30ไกลออกไปจากพวกเขา มีหมูฝูงใหญ่กำลังหากินอยู่
31Da baten ihn die Teufel und sprachen: Willst du uns austreiben, so erlaube uns, in die Herde Säue zu fahren.
31พวกปีศาจวิงวอนพระองค์ว่า “ถ้าท่านขับพวกเราออก โปรดอนุญาตให้พวกเราไปเข้าสิงหมูฝูงนั้น”
32Und er sprach: Fahret hin! Da fuhren sie aus und in die Herde Säue. Und siehe, die ganze Herde Säue stürzte sich von dem Abhang ins Meer und ersoffen im Wasser.
32พระองค์กล่าวกับพวกมันว่า “ไป!” พวกมันจึงออกมาและเข้าไปในหมู แล้วหมูทั้งฝูงก็วิ่งกรูลงทางลาดชันสู่ทะเล และจมน้ำตายในน้ำ
33Und die Hirten flohen und gingen hin in die Stadt und sagten das alles und wie es mit den Besessenen ergangen war.
33คนเลี้ยงหมูก็หนีไป เข้าไปในเมือง และเล่าทุกเรื่อง รวมทั้งเรื่องที่เกิดขึ้นกับคนที่เคยถูกปีศาจสิง
34Und siehe, da ging die ganze Stadt heraus Jesu entgegen. Und da sie ihn sahen, baten sie ihn, daß er aus ihrer Gegend weichen wollte.
34คนทั้งเมืองก็ออกมาพบพระเยซู เมื่อเห็นพระองค์ พวกเขาก็วิงวอนขอให้พระองค์ออกไปจากเขตแดนของพวกเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.