Matthäus 6
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Habt acht auf eure Almosen, daß ihr die nicht gebet vor den Leuten, daß ihr von ihnen gesehen werdet; ihr habt anders keinen Lohn bei eurem Vater im Himmel.
1“จงระวังอย่าทำการให้ทาน ต่อหน้าผู้คนเพื่อให้พวกเขาเห็น มิฉะนั้น พวกคุณจะไม่มีรางวัลจากพระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์
2Wenn du Almosen gibst, sollst du nicht lassen vor dir posaunen, wie die Heuchler tun in den Schulen und auf den Gassen, auf daß sie von den Leuten gepriesen werden. Wahrlich ich sage euch: Sie haben ihren Lohn dahin.
2ดังนั้น เมื่อพวกคุณให้ทาน อย่าเป่าแตรนำหน้าตัวเอง เหมือนคนหน้าซื่อใจคดทำในธรรมศาลาและตามถนน เพื่อให้ผู้คนยกย่องพวกเขา เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า พวกเขาได้รับรางวัลของตนแล้ว
3Wenn du aber Almosen gibst, so laß deine linke Hand nicht wissen, was die rechte tut,
3แต่เมื่อเจ้าให้ทาน อย่าให้มือซ้ายของเจ้ารู้ว่ามือขวากำลังทำอะไร
4auf daß dein Almosen verborgen sei; und dein Vater, der in das Verborgene sieht, wird dir's vergelten öffentlich.
4เพื่อการให้ทานของเจ้าจะอยู่ในที่ลับ แล้วพระบิดาของเจ้าผู้เห็นในที่ลับจะให้รางวัลแก่เจ้าอย่างเปิดเผย
5Und wenn du betest, sollst du nicht sein wie die Heuchler, die da gerne stehen und beten in den Schulen und an den Ecken auf den Gassen, auf daß sie von den Leuten gesehen werden. Wahrlich ich sage euch: Sie haben ihren Lohn dahin.
5“เมื่อพวกคุณอธิษฐาน อย่าเป็นเหมือนคนหน้าซื่อใจคด เพราะพวกเขาชอบยืนอธิษฐานในธรรมศาลาและตามมุมถนน เพื่อให้ผู้คนเห็น เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า พวกเขาได้รับรางวัลของตนแล้ว
6Wenn aber du betest, so gehe in dein Kämmerlein und schließ die Tür zu und bete zu deinem Vater im Verborgenen; und dein Vater, der in das Verborgene sieht, wird dir's vergelten öffentlich.
6แต่เมื่อเจ้าอธิษฐาน จงเข้าไปในห้องด้านในของเจ้า ปิดประตู แล้วอธิษฐานต่อพระบิดาของเจ้าซึ่งอยู่ในที่ลับ และพระบิดาของเจ้าผู้เห็นในที่ลับจะให้รางวัลแก่เจ้าอย่างเปิดเผย
7Und wenn ihr betet, sollt ihr nicht viel plappern wie die Heiden; denn sie meinen, sie werden erhört, wenn sie viel Worte machen.
7เมื่ออธิษฐาน อย่าพูดซ้ำ ๆ อย่างไร้ความหมายเหมือนคนต่างชาติ เพราะพวกเขาคิดว่าคำอธิษฐานของตนจะถูกรับฟังเพราะพูดมาก
8Darum sollt ihr euch ihnen nicht gleichstellen. Euer Vater weiß, was ihr bedürfet, ehe ihr ihn bittet.
8ดังนั้น อย่าเป็นเหมือนพวกเขา เพราะพระบิดาของพวกคุณรู้ว่าพวกคุณต้องการอะไรก่อนที่พวกคุณจะขอจากพระองค์
9Darum sollt ihr also beten: Unser Vater in dem Himmel! Dein Name werde geheiligt.
9พวกคุณจงอธิษฐานอย่างนี้: “‘พระบิดาของพวกเราในสวรรค์ ขอให้พระนามของพระองค์เป็นที่เคารพนับถือว่าบริสุทธิ์
10Dein Reich komme. Dein Wille geschehe auf Erden wie im Himmel.
10ขอให้อาณาจักรของพระองค์มาถึง ขอให้พระประสงค์ของพระองค์เป็นจริงบนแผ่นดินโลก เหมือนในสวรรค์
11Unser täglich Brot gib uns heute.
11โปรดให้ขนมปังประจำวันแก่พวกเราในวันนี้
12Und vergib uns unsere Schuld, wie wir unseren Schuldigern vergeben.
12โปรดยกหนี้ของพวกเรา เช่นเดียวกับที่พวกเรายกหนี้ให้ลูกหนี้ของเรา
13Und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Übel. Denn dein ist das Reich und die Kraft und die Herrlichkeit in Ewigkeit. Amen.
13อย่านำพวกเราเข้าสู่การทดลอง แต่โปรดช่วยพวกเราให้พ้นจากผู้ชั่วร้าย เพราะอาณาจักร พลัง และพระสิริเป็นของพระองค์ตลอดไป อาเมน’
14Denn so ihr den Menschen ihre Fehler vergebet, so wird euch euer himmlischer Vater auch vergeben,
14“เพราะถ้าพวกคุณยกโทษความผิดของคนอื่น พระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์ก็จะยกโทษให้พวกคุณด้วย
15Wo ihr aber den Menschen ihre Fehler nicht vergebet, so wird euch euer Vater eure Fehler auch nicht vergeben.
15แต่ถ้าพวกคุณไม่ยกโทษความผิดของคนอื่น พระบิดาของพวกคุณก็จะไม่ยกโทษความผิดของพวกคุณเช่นกัน
16Wenn ihr fastet, sollt ihr nicht sauer sehen wie die Heuchler; denn sie verstellen ihr Angesicht, auf daß sie vor den Leuten scheinen mit ihrem Fasten. Wahrlich ich sage euch: Sie haben ihren Lohn dahin.
16“เมื่อพวกคุณอดอาหาร อย่าทำหน้าเศร้าเหมือนคนหน้าซื่อใจคด เพราะพวกเขาทำให้ใบหน้าของตนดูหมอง เพื่อให้ผู้คนเห็นว่าพวกเขากำลังอดอาหาร เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า พวกเขาได้รับรางวัลของตนแล้ว
17Wenn du aber fastest, so salbe dein Haupt und wasche dein Angesicht,
17แต่เมื่อเจ้าอดอาหาร จงชโลมน้ำมันที่ศีรษะและล้างหน้า
18auf daß du nicht scheinest vor den Leuten mit deinem Fasten, sondern vor deinem Vater, welcher verborgen ist; und dein Vater, der in das Verborgene sieht, wird dir's vergelten öffentlich.
18เพื่อไม่ให้ผู้คนเห็นว่าเจ้ากำลังอดอาหาร แต่ให้พระบิดาของเจ้าซึ่งอยู่ในที่ลับเห็น และพระบิดาของเจ้าผู้เห็นในที่ลับจะให้รางวัลแก่เจ้า
19Ihr sollt euch nicht Schätze sammeln auf Erden, da sie die Motten und der Rost fressen und da die Diebe nachgraben und stehlen.
19“อย่าสะสมทรัพย์สมบัติไว้สำหรับตัวเองบนแผ่นดินโลก ที่ซึ่งแมลงกินผ้าและสนิมกัดกร่อน และที่ซึ่งขโมยเจาะเข้ามาและขโมยไป
20Sammelt euch aber Schätze im Himmel, da sie weder Motten noch Rost fressen und da die Diebe nicht nachgraben noch stehlen.
20แต่จงสะสมทรัพย์สมบัติไว้สำหรับตัวเองในสวรรค์ ที่ซึ่งแมลงกินผ้าและสนิมไม่กัดกิน และที่ซึ่งขโมยไม่เจาะเข้ามาและขโมยไป
21Denn wo euer Schatz ist, da ist auch euer Herz.
21เพราะทรัพย์สมบัติของเจ้าอยู่ที่ไหน ใจของเจ้าก็จะอยู่ที่นั่นด้วย
22Das Auge ist des Leibes Licht. Wenn dein Auge einfältig ist, so wird dein ganzer Leib licht sein;
22“ตาเป็นตะเกียงของร่างกาย ดังนั้น ถ้าตาของเจ้าดี ร่างกายทั้งตัวของเจ้าก็จะเต็มไปด้วยแสงสว่าง
23ist aber dein Auge ein Schalk, so wird dein ganzer Leib finster sein. Wenn nun das Licht, das in dir ist, Finsternis ist, wie groß wird dann die Finsternis sein!
23แต่ถ้าตาของเจ้าชั่วร้าย ร่างกายทั้งตัวของเจ้าก็จะเต็มไปด้วยความมืด ดังนั้น ถ้าแสงสว่างที่อยู่ในตัวเจ้าเป็นความมืด ความมืดนั้นจะมากสักเพียงใด!
24Niemand kann zwei Herren dienen: entweder er wird den einen hassen und den andern lieben, oder er wird dem einen anhangen und den andern verachten. Ihr könnt nicht Gott dienen und dem Mammon.
24“ไม่มีใครรับใช้นายสองคนได้ เพราะเขาจะเกลียดคนหนึ่งและรักอีกคนหนึ่ง หรือไม่ก็จะผูกพันกับคนหนึ่งและดูหมิ่นอีกคนหนึ่ง พวกคุณจะรับใช้ทั้งพระเจ้าและมัมโมนไม่ได้
25Darum sage ich euch: Sorget nicht für euer Leben, was ihr essen und trinken werdet, auch nicht für euren Leib, was ihr anziehen werdet. Ist nicht das Leben mehr denn Speise? und der Leib mehr denn die Kleidung?
25เพราะฉะนั้น เราบอกพวกคุณว่า อย่ากังวลเรื่องชีวิตของพวกคุณ ว่าจะกินอะไรหรือดื่มอะไร หรือเรื่องร่างกายว่าจะสวมอะไร ชีวิตสำคัญกว่าอาหาร และร่างกายสำคัญกว่าเสื้อผ้าไม่ใช่หรือ?
26Sehet die Vögel unter dem Himmel an: sie säen nicht, sie ernten nicht, sie sammeln nicht in die Scheunen; und euer himmlischer Vater nährt sie doch. Seid ihr denn nicht viel mehr denn sie?
26จงดูนกบนฟ้า พวกมันไม่หว่าน ไม่เก็บเกี่ยว และไม่รวบรวมไว้ในยุ้งฉาง แต่พระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์ก็เลี้ยงพวกมัน พวกคุณมีค่ามากกว่าพวกมันมากไม่ใช่หรือ?
27Wer ist aber unter euch, der seiner Länge eine Elle zusetzen möge, ob er gleich darum sorget?
27“ในพวกคุณมีใครบ้างที่กังวลแล้วสามารถทำให้อายุของตนยืนยาวขึ้นอีกสักชั่วขณะหนึ่ง ได้หรือ?”
28Und warum sorget ihr für die Kleidung? Schaut die Lilien auf dem Felde, wie sie wachsen: sie arbeiten nicht, auch spinnen sie nicht.
28แล้วทำไมพวกคุณจึงกังวลเรื่องเสื้อผ้า? จงพิจารณาดอกลิลลี่ในทุ่งว่ามันเติบโตอย่างไร มันไม่ทำงานหนักและไม่ปั่นด้าย
29Ich sage euch, daß auch Salomo in aller seiner Herrlichkeit nicht bekleidet gewesen ist wie derselben eins.
29แต่เราบอกพวกคุณว่า แม้แต่ซาโลมอนในความรุ่งโรจน์ทั้งหมดของเขา ก็ยังไม่ได้แต่งกายเหมือนดอกใดดอกหนึ่งเหล่านี้
30So denn Gott das Gras auf dem Felde also kleidet, das doch heute steht und morgen in den Ofen geworfen wird: sollte er das nicht viel mehr euch tun, o ihr Kleingläubigen?
30ถ้าพระเจ้ายังแต่งหญ้าในทุ่งเช่นนี้ ทั้งที่วันนี้มันอยู่ และพรุ่งนี้ถูกโยนเข้าเตา พระองค์จะไม่ยิ่งแต่งกายให้พวกคุณมากกว่านั้นหรือ พวกคุณที่มีความเชื่อน้อย?
31Darum sollt ihr nicht sorgen und sagen: Was werden wir essen, was werden wir trinken, womit werden wir uns kleiden?
31“ดังนั้น อย่ากังวลโดยพูดว่า ‘พวกเราจะกินอะไร?’ ‘พวกเราจะดื่มอะไร?’ หรือ ‘พวกเราจะสวมอะไร?’
32Nach solchem allem trachten die Heiden. Denn euer himmlischer Vater weiß, daß ihr des alles bedürfet.
32เพราะคนต่างชาติแสวงหาสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด และพระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์รู้ว่าพวกคุณต้องการสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด
33Trachtet am ersten nach dem Reich Gottes und nach seiner Gerechtigkeit, so wird euch solches alles zufallen.
33แต่จงแสวงหาอาณาจักรของพระเจ้าและความชอบธรรมของพระองค์ก่อน แล้วพวกคุณจะได้รับสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดด้วย
34Darum sorgt nicht für den andern Morgen; denn der morgende Tag wird für das Seine sorgen. Es ist genug, daß ein jeglicher Tag seine eigene Plage habe.
34ดังนั้น อย่ากังวลถึงวันพรุ่งนี้ เพราะวันพรุ่งนี้จะกังวลเรื่องของมันเอง ความเดือดร้อนของแต่ละวันก็เพียงพอสำหรับวันนั้น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.