Matthäus 20
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Das Himmelreich ist gleich einem Hausvater, der am Morgen ausging, Arbeiter zu mieten in seinen Weinberg.
1“เพราะอาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนชายเจ้าของบ้านคนหนึ่ง ซึ่งออกไปแต่เช้าตรู่เพื่อจ้างคนงานมาทำงานในสวนองุ่นของตน
2Und da er mit den Arbeitern eins ward um einen Groschen zum Tagelohn, sandte er sie in seinen Weinberg.
2เมื่อตกลงกับคนงานว่าจะจ่ายคนละหนึ่งเดนาริอุส ต่อวัน เขาก็ส่งพวกเขาเข้าไปในสวนองุ่น
3Und ging aus um die dritte Stunde und sah andere an dem Markte müßig stehen
3ประมาณชั่วโมงที่สาม เขาออกไปอีก และเห็นคนอื่นยืนว่างงานอยู่ในตลาด
4und sprach zu ihnen: Gehet ihr auch hin in den Weinberg; ich will euch geben, was recht ist.
4เขากล่าวกับคนเหล่านั้นว่า ‘พวกคุณก็ไปทำงานในสวนองุ่นด้วย แล้วเราจะให้ค่าจ้างที่เหมาะสม’ พวกเขาจึงไป
5Und sie gingen hin. Abermals ging er aus um die sechste und die neunte Stunde und tat gleichalso.
5เขาออกไปอีกประมาณชั่วโมงที่หกและชั่วโมงที่เก้า และทำเช่นเดียวกัน
6Um die elfte Stunde aber ging er aus und fand andere müßig stehen und sprach zu ihnen: Was steht ihr hier den ganzen Tag müßig?
6ประมาณชั่วโมงที่สิบเอ็ด เขาออกไปอีก และพบคนอื่นยืนว่างงานอยู่ เขาถามพวกเขาว่า ‘ทำไมพวกคุณจึงยืนว่างงานอยู่ที่นี่ทั้งวัน?’
7Sie sprachen zu ihm: Es hat uns niemand gedingt. Er sprach zu ihnen: Gehet ihr auch hin in den Weinberg, und was recht sein wird, soll euch werden.
7“พวกเขาตอบว่า ‘เพราะไม่มีใครจ้างพวกเรา’ “เขากล่าวกับพวกเขาว่า ‘พวกคุณก็ไปทำงานในสวนองุ่นด้วย แล้วพวกคุณจะได้รับค่าจ้างที่เหมาะสม’
8Da es nun Abend ward, sprach der Herr des Weinberges zu seinem Schaffner: Rufe die Arbeiter und gib ihnen den Lohn und heb an an den Letzten bis zu den Ersten.
8“เมื่อถึงเวลาเย็น เจ้าของสวนองุ่นกล่าวกับผู้ดูแลว่า ‘เรียกคนงานมาจ่ายค่าจ้างให้ เริ่มจากคนที่มาทีหลังไปจนถึงคนแรก’
9Da kamen, die um die elfte Stunde gedingt waren, und empfing ein jeglicher seinen Groschen.
9“เมื่อคนที่เขาจ้างประมาณชั่วโมงที่สิบเอ็ดมา พวกเขาได้รับคนละหนึ่งเดนาริอุส
10Da aber die ersten kamen, meinten sie, sie würden mehr empfangen; und sie empfingen auch ein jeglicher seinen Groschen.
10เมื่อคนแรก ๆ มา พวกเขาคิดว่าจะได้รับมากกว่า แต่พวกเขาก็ได้รับคนละหนึ่งเดนาริอุสเช่นกัน
11Und da sie den empfingen, murrten sie wider den Hausvater
11เมื่อได้รับแล้ว พวกเขาก็บ่นต่อเจ้าของบ้าน
12und sprachen: Diese haben nur eine Stunde gearbeitet, und du hast sie uns gleich gemacht, die wir des Tages Last und die Hitze getragen haben.
12ว่า ‘คนที่มาทีหลังเหล่านี้ทำงานเพียงชั่วโมงเดียว แต่ท่านกลับให้พวกเขาเท่ากับพวกเรา ผู้ที่แบกภาระของงานทั้งวันท่ามกลางแดดร้อนจัด!’
13Er antwortete aber und sagte zu einem unter ihnen: Mein Freund, ich tue dir nicht Unrecht. Bist du nicht mit mir eins geworden für einen Groschen?
13“แต่เขาตอบคนหนึ่งว่า ‘เพื่อน เราไม่ได้ทำผิดต่อท่าน ท่านตกลงกับเราไว้ที่หนึ่งเดนาริอุสไม่ใช่หรือ?
14Nimm, was dein ist, und gehe hin! Ich will aber diesem letzten geben gleich wie dir.
14รับส่วนของท่านไปแล้วไปเถอะ เราต้องการให้ค่าจ้างแก่คนที่มาทีหลังคนนี้เท่ากับที่ให้ท่าน
15Oder habe ich nicht Macht, zu tun, was ich will, mit dem Meinen? Siehst du darum so scheel, daß ich so gütig bin?
15เรามีสิทธิ์ทำตามที่ต้องการกับสิ่งที่เป็นของเราเองไม่ใช่หรือ? หรือตาของท่านชั่ว เพราะเราเป็นคนดี?’
16Also werden die Letzten die Ersten und die Ersten die Letzten sein. Denn viele sind berufen, aber wenige auserwählt.
16ดังนั้น คนสุดท้ายจะเป็นคนแรก และคนแรกจะเป็นคนสุดท้าย เพราะผู้ที่ได้รับการเรียกมีมาก แต่ผู้ที่ได้รับเลือกมีน้อย”
17Und er zog hinauf gen Jerusalem und nahm zu sich die zwölf Jünger besonders auf dem Wege und sprach zu ihnen:
17ขณะที่พระเยซูกำลังขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม พระองค์พาสาวกสิบสองคนแยกออกไป และระหว่างทางกล่าวกับพวกเขาว่า
18Siehe, wir ziehen hinauf gen Jerusalem, und des Menschen Sohn wird den Hohenpriestern und Schriftgelehrten überantwortet werden; sie werden ihn verdammen zum Tode
18“ดูสิ พวกเรากำลังขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม บุตรมนุษย์จะถูกมอบให้แก่หัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์ พวกเขาจะตัดสินให้บุตรมนุษย์ถึงตาย
19und werden ihn überantworten den Heiden, zu verspotten und zu geißeln und zu kreuzigen; und am dritten Tage wird er wieder auferstehen.
19และจะมอบบุตรมนุษย์ให้คนต่างชาติเพื่อเยาะเย้ย เฆี่ยนตี และตรึงกางเขน แล้วในวันที่สาม บุตรมนุษย์จะฟื้นขึ้นมา”
20Da trat zu ihm die Mutter der Kinder des Zebedäus mit ihren Söhnen, fiel vor ihm nieder und bat etwas von ihm.
20แล้วมารดาของบุตรชายทั้งสองของเศเบดีมาหาพระองค์พร้อมกับลูกชายทั้งสอง นางคุกเข่าลงและขอสิ่งหนึ่งจากพระองค์
21Und er sprach zu ihr: Was willst du? Sie sprach zu ihm: Laß diese meine zwei Söhne sitzen in deinem Reich, einen zu deiner Rechten und den andern zu deiner Linken.
21พระองค์ถามนางว่า “ท่านต้องการอะไร?” นางตอบว่า “โปรดสั่งให้ลูกชายสองคนของข้าพเจ้าได้นั่งในอาณาจักรของท่าน คนหนึ่งทางขวามือของท่าน และอีกคนหนึ่งทางซ้าย”
22Aber Jesus antwortete und sprach: Ihr wisset nicht, was ihr bittet. Könnt ihr den Kelch trinken, den ich trinken werde, und euch taufen lassen mit der Taufe, mit der ich getauft werde? Sie sprachen zu ihm: Jawohl.
22แต่พระเยซูตอบว่า “พวกคุณไม่รู้ว่ากำลังขออะไร พวกคุณดื่มถ้วยที่เรากำลังจะดื่มได้หรือ? และรับบัพติศมาด้วยบัพติศมาที่เรารับได้หรือ?” พวกเขาตอบพระองค์ว่า “พวกเราทำได้”
23Und er sprach zu ihnen: Meinen Kelch sollt ihr zwar trinken, und mit der Taufe, mit der ich getauft werde, sollt ihr getauft werden; aber das sitzen zu meiner Rechten und Linken zu geben steht mir nicht zu, sondern denen es bereitet ist von meinem Vater.
23พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณจะดื่มถ้วยของเราจริง และจะรับบัพติศมาด้วยบัพติศมาที่เรารับ แต่การนั่งทางขวาหรือทางซ้ายของเรา ไม่ใช่สิ่งที่เราจะให้ได้ ตำแหน่งเหล่านั้นเป็นของผู้ที่พระบิดาของเราได้เตรียมไว้ให้”
24Da das die zehn hörten, wurden sie unwillig über die zwei Brüder.
24เมื่อสิบคนที่เหลือได้ยิน พวกเขาก็ไม่พอใจพี่น้องสองคนนั้น
25Aber Jesus rief sie zu sich und sprach: Ihr wisset, daß die weltlichen Fürsten herrschen und die Obersten haben Gewalt.
25แต่พระเยซูเรียกพวกเขามา และกล่าวว่า “พวกคุณรู้ว่า ผู้ปกครองชนชาติต่าง ๆ ถืออำนาจเหนือพวกเขา และคนใหญ่คนโตก็ใช้อำนาจเหนือพวกเขา
26So soll es nicht sein unter euch. Sondern, so jemand will unter euch gewaltig sein, der sei euer Diener;
26แต่ในหมู่พวกคุณจะไม่เป็นเช่นนั้น ผู้ใดต้องการเป็นใหญ่ในหมู่พวกคุณ จะต้องเป็น ผู้รับใช้ของพวกคุณ
27und wer da will der Vornehmste sein, der sei euer Knecht,
27และผู้ใดต้องการเป็นคนแรกในหมู่พวกคุณ จะต้องเป็นทาสของพวกคุณ
28gleichwie des Menschen Sohn ist nicht gekommen, daß er sich dienen lasse, sondern daß er diene und gebe sein Leben zu einer Erlösung für viele.
28เช่นเดียวกับที่บุตรมนุษย์ไม่ได้มาเพื่อให้คนรับใช้ แต่มาเพื่อรับใช้ และให้ชีวิตของพระองค์เป็นค่าไถ่เพื่อคนจำนวนมาก”
29Und da sie von Jericho auszogen, folgte ihm viel Volks nach.
29ขณะที่พวกเขาออกจากเยรีโค ฝูงชนจำนวนมากติดตามพระองค์
30Und siehe, zwei Blinde saßen am Wege; und da sie hörten, daß Jesus vorüberging, schrieen sie und sprachen: Ach HERR, du Sohn Davids, erbarme dich unser!
30มีชายตาบอดสองคนนั่งอยู่ข้างทาง เมื่อพวกเขาได้ยินว่าพระเยซูกำลังผ่านมา ก็ร้องว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า บุตรของดาวิด โปรดเมตตาพวกเราด้วย!”
31Aber das Volk bedrohte sie, daß sie schweigen sollten. Aber sie schrieen viel mehr und sprachen: Ach HERR, du Sohn Davids, erbarme dich unser!
31ฝูงชนตำหนิพวกเขาให้เงียบ แต่พวกเขายิ่งร้องดังขึ้นว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า บุตรของดาวิด โปรดเมตตาพวกเราด้วย!”
32Jesus aber stand still und rief sie und sprach: Was wollt ihr, daß ich euch tun soll?
32พระเยซูหยุดยืน เรียกพวกเขามา และถามว่า “พวกคุณต้องการให้เราทำอะไรให้?”
33Sie sprachen zu ihm: HERR, daß unsere Augen aufgetan werden.
33พวกเขาตอบพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอให้พวกเรามองเห็นได้”
34Und es jammerte Jesum, und er rührte ihre Augen an; und alsbald wurden ihre Augen wieder sehend, und sie folgten ihm nach.
34พระเยซูสงสารพวกเขา จึงแตะตาของพวกเขา ทันทีนั้น พวกเขาก็มองเห็น และติดตามพระองค์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.