Matthäus 16
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Da traten die Pharisäer und Sadduzäer zu ihm; die versuchten ihn und forderten, daß er sie ein Zeichen vom Himmel sehen ließe.
1พวกฟาริสีและสะดูสีมาหาพระองค์ และเพื่อทดสอบพระองค์ จึงขอให้พระองค์แสดงหมายสำคัญจากสวรรค์ให้พวกเขาเห็น
2Aber er antwortete und sprach: Des Abends sprecht ihr: Es wird ein schöner Tag werden, denn der Himmel ist rot;
2แต่พระองค์ตอบพวกเขาว่า “เมื่อถึงเวลาเย็น พวกคุณพูดว่า ‘อากาศจะดี เพราะท้องฟ้าเป็นสีแดง’
3und des Morgens sprecht ihr: Es wird heute Ungewitter sein, denn der Himmel ist rot und trübe. Ihr Heuchler! über des Himmels Gestalt könnt ihr urteilen; könnt ihr denn nicht auch über die Zeichen dieser Zeit urteilen?
3และในตอนเช้า พวกคุณพูดว่า ‘วันนี้อากาศจะไม่ดี เพราะท้องฟ้าแดงและมืดครึ้ม’ คนหน้าซื่อใจคด! พวกคุณรู้จักแยกแยะลักษณะของท้องฟ้า แต่กลับแยกแยะหมายสำคัญแห่งกาลเวลาไม่ได้!
4Diese böse und ehebrecherische Art sucht ein Zeichen; und soll ihr kein Zeichen gegeben werden denn das Zeichen des Propheten Jona. Und er ließ sie und ging davon.
4คนรุ่นที่ชั่วร้ายและล่วงประเวณีแสวงหาหมายสำคัญ แต่จะไม่มีหมายสำคัญใดให้แก่คนรุ่นนี้ นอกจากหมายสำคัญของโยนาห์ผู้เผยพระวจนะ” แล้วพระองค์ละพวกเขาไว้และจากไป
5Und da seine Jünger waren hinübergefahren, hatten sie vergessen, Brot mit sich zu nehmen.
5เมื่อสาวกมาถึงอีกฝั่ง พวกเขาลืมเอาขนมปังมา
6Jesus aber sprach zu ihnen: Sehet zu und hütet euch vor dem Sauerteig der Pharisäer und Sadduzäer!
6พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “จงระวังเชื้อแป้งของพวกฟาริสีและสะดูสีให้ดี”
7Da dachten sie bei sich selbst und sprachen: Das wird's sein, daß wir nicht haben Brot mit uns genommen.
7พวกเขาจึงพูดกันว่า “เป็นเพราะพวกเราไม่ได้เอาขนมปังมา”
8Da das Jesus merkte, sprach er zu ihnen: Ihr Kleingläubigen, was bekümmert ihr euch doch, daß ihr nicht habt Brot mit euch genommen?
8พระเยซูรู้ว่าพวกเขากำลังพูดกัน จึงกล่าวว่า “คนมีความเชื่อน้อย ทำไมพวกคุณจึงพูดกันว่า เป็นเพราะพวกคุณไม่ได้เอาขนมปังมา?
9Vernehmet ihr noch nichts? Gedenket ihr nicht an die fünf Brote unter die fünftausend und wie viel Körbe ihr da aufhobt?
9พวกคุณยังไม่เข้าใจหรือ? จำขนมปังห้าก้อนสำหรับคนห้าพันคนไม่ได้หรือ และจำได้ไหมว่าพวกคุณเก็บได้กี่ตะกร้า?
10auch nicht an die sieben Brote unter die viertausend und wie viel Körbe ihr da aufhobt?
10หรือขนมปังเจ็ดก้อนสำหรับคนสี่พันคน และพวกคุณเก็บได้กี่ตะกร้า?
11Wie, versteht ihr denn nicht, daß ich euch nicht sage vom Brot, wenn ich sage: Hütet euch vor dem Sauerteig der Pharisäer und Sadduzäer!
11ทำไมพวกคุณจึงไม่เข้าใจว่า เราไม่ได้พูดกับพวกคุณเรื่องขนมปัง? แต่จงระวังเชื้อแป้งของพวกฟาริสีและสะดูสี”
12Da verstanden sie, daß er nicht gesagt hatte, daß sie sich hüten sollten vor dem Sauerteig des Brots, sondern vor der Lehre der Pharisäer und Sadduzäer.
12เมื่อนั้น พวกเขาจึงเข้าใจว่า พระองค์ไม่ได้บอกให้ระวังเชื้อแป้งที่ใช้ทำขนมปัง แต่ให้ระวังคำสอนของพวกฟาริสีและสะดูสี
13Da kam Jesus in die Gegend der Stadt Cäsarea Philippi und fragte seine Jünger und sprach: Wer sagen die Leute, daß des Menschen Sohn sei?
13เมื่อพระเยซูมาถึงเขตซีซารียาฟีลิปปี พระองค์ถามสาวกว่า “ผู้คนพูดว่า เรา ผู้เป็นบุตรมนุษย์ เป็นใคร?”
14Sie sprachen: Etliche sagen, du seist Johannes der Täufer; die andern, du seist Elia; etliche du seist Jeremia oder der Propheten einer.
14พวกเขาตอบว่า “บางคนว่าเป็นยอห์นผู้ทำพิธีบัพติศมา บางคนว่าเป็นเอลียาห์ และคนอื่นว่าเป็นเยเรมีย์ หรือผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง”
15Er sprach zu ihnen: Wer sagt denn ihr, daß ich sei?
15พระองค์ถามพวกเขาว่า “แล้วพวกคุณล่ะ พูดว่าเราเป็นใคร?”
16Da antwortete Simon Petrus und sprach: Du bist Christus, des lebendigen Gottes Sohn!
16ซีโมนเปโตรตอบว่า “ท่านคือพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์”
17Und Jesus antwortete und sprach zu ihm: Selig bist du, Simon, Jona's Sohn; denn Fleisch und Blut hat dir das nicht offenbart, sondern mein Vater im Himmel.
17พระเยซูตอบเขาว่า “ซีโมน บาร์โยนาห์ เจ้าย่อมเป็นสุข เพราะเนื้อและเลือดไม่ได้เปิดเผยเรื่องนี้แก่เจ้า แต่พระบิดาของเราผู้อยู่ในสวรรค์ต่างหาก
18Und ich sage dir auch: Du bist Petrus, und auf diesen Felsen will ich bauen meine Gemeinde, und die Pforten der Hölle sollen sie nicht überwältigen.
18เราบอกเจ้าด้วยว่า เจ้าคือเปโตร และบนศิลานี้ เราจะสร้างประชาคมของเรา และประตูแห่งฮาเดส จะเอาชนะประชาคมนั้นไม่ได้
19Und ich will dir des Himmelsreichs Schlüssel geben: alles, was du auf Erden binden wirst, soll auch im Himmel gebunden sein, und alles, was du auf Erden lösen wirst, soll auch im Himmel los sein.
19เราจะมอบกุญแจของอาณาจักรแห่งสวรรค์ให้เจ้า สิ่งใดที่เจ้าผูกไว้บนแผ่นดินโลก ก็จะเป็นสิ่งที่ผูกไว้แล้วในสวรรค์ และสิ่งใดที่เจ้าปลดไว้บนแผ่นดินโลก ก็จะเป็นสิ่งที่ปลดไว้แล้วในสวรรค์”
20Da verbot er seinen Jüngern, daß sie niemand sagen sollten, daß er, Jesus, der Christus wäre.
20แล้วพระองค์กำชับสาวกไม่ให้บอกใครว่า พระองค์คือพระเยซูผู้เป็นพระคริสต์
21Von der Zeit an fing Jesus an und zeigte seinen Jüngern, wie er müßte hin gen Jerusalem gehen und viel leiden von den Ältesten und Hohenpriestern und Schriftgelehrten und getötet werden und am dritten Tage auferstehen.
21ตั้งแต่เวลานั้น พระเยซูเริ่มบอกสาวกให้รู้ว่า พระองค์ต้องไปเยรูซาเล็ม ต้องทนทุกข์หลายอย่างจากพวกผู้อาวุโส หัวหน้าปุโรหิต และอาลักษณ์ ต้องถูกฆ่า และในวันที่สามจะฟื้นขึ้นจากความตาย
22Und Petrus nahm ihn zu sich, fuhr ihn an und sprach: HERR, schone dein selbst; das widerfahre dir nur nicht!
22เปโตรพาพระองค์แยกออกไป และเริ่มตำหนิพระองค์ว่า “ขออย่าให้เกิดเรื่องนี้กับท่านเลย องค์พระผู้เป็นเจ้า! เรื่องนี้จะไม่มีวันเกิดขึ้นกับท่าน”
23Aber er wandte sich um und sprach zu Petrus: Hebe dich, Satan, von mir! du bist mir ärgerlich; denn du meinst nicht was göttlich, sondern was menschlich ist.
23แต่พระองค์หันมาและกล่าวกับเปโตรว่า “ถอยไปอยู่ข้างหลังเรา ซาตาน! เจ้าเป็นสิ่งที่ทำให้เราสะดุด เพราะสิ่งที่เจ้าใส่ใจไม่ใช่เรื่องของพระเจ้า แต่เป็นเรื่องของมนุษย์”
24Da sprach Jesus zu seinen Jüngern: Will mir jemand nachfolgen, der verleugne sich selbst und nehme sein Kreuz auf sich und folge mir.
24แล้วพระเยซูกล่าวกับสาวกว่า “ถ้าใครต้องการตามเรามา ให้เขาปฏิเสธตนเอง แบกกางเขนของตน และตามเรามา
25Denn wer sein Leben erhalten will, der wird's verlieren; wer aber sein Leben verliert um meinetwillen, der wird's finden.
25เพราะผู้ใดต้องการรักษาชีวิตของตนไว้ จะสูญเสียชีวิตนั้น แต่ผู้ใดสูญเสียชีวิตของตนเพราะเรา จะพบชีวิตนั้น
26Was hülfe es dem Menschen, so er die ganze Welt gewönne und nähme Schaden an seiner Seele? Oder was kann der Mensch geben, damit er seine Seele wieder löse?
26คนหนึ่งจะได้ประโยชน์อะไร ถ้าได้ทั้งโลก แต่ต้องสูญเสียชีวิตของตน? หรือคนหนึ่งจะเอาอะไรมาแลกกับชีวิตของตน?
27Denn es wird geschehen, daß des Menschen Sohn komme in der Herrlichkeit seines Vaters mit seinen Engeln; und alsdann wird er einem jeglichen vergelten nach seinen Werken.
27เพราะบุตรมนุษย์จะมาในพระสิริของพระบิดาของพระองค์ พร้อมกับเหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์ แล้วพระองค์จะตอบแทนแต่ละคนตามการกระทำของเขา
28Wahrlich ich sage euch: Es stehen etliche hier, die nicht schmecken werden den Tod, bis daß sie des Menschen Sohn kommen sehen in seinem Reich.
28เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า บางคนที่ยืนอยู่ที่นี่จะไม่ลิ้มรสความตาย จนกว่าจะได้เห็นบุตรมนุษย์มาในอาณาจักรของตน”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.