Mathai 16
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Farasinawk hoi Sadusinawk anih khaeah angzoh o moe, nihcae khaeah van bang ih angmathaih amtuengsak hanah tanoek o.
1พวกฟาริสีและสะดูสีมาหาพระองค์ และเพื่อทดสอบพระองค์ จึงขอให้พระองค์แสดงหมายสำคัญจากสวรรค์ให้พวกเขาเห็น
2Anih mah nihcae khaeah, duembang phak naah loe, tamai to thim pongah, kho hoi tih, tiah na thuih o.
2แต่พระองค์ตอบพวกเขาว่า “เมื่อถึงเวลาเย็น พวกคุณพูดว่า ‘อากาศจะดี เพราะท้องฟ้าเป็นสีแดง’
3Akhawnbang ah loe, tamai to thim moe, tamai thah pongah, vahni loe kho hoih mak ai, tiah na thuih o: Aw nangcae angsah thaih kaminawk, van ih khotue loe na panoek o thaih e, atue angmathaih loe na panoek o thai ai maw?
3และในตอนเช้า พวกคุณพูดว่า ‘วันนี้อากาศจะไม่ดี เพราะท้องฟ้าแดงและมืดครึ้ม’ คนหน้าซื่อใจคด! พวกคุณรู้จักแยกแยะลักษณะของท้องฟ้า แต่กลับแยกแยะหมายสำคัญแห่งกาลเวลาไม่ได้!
4Kami kasae hoi zu sava laep ah zaehaih sah caanawk mah loe angmathaih to pakrong o; tahmaa Jonah ih angmathaih khue ai ah loe, angmathaih paek ih tidoeh om mak ai boeh, tiah pathim pae. To pacoengah nihcae to kalah bangah caehtaak ving.
4คนรุ่นที่ชั่วร้ายและล่วงประเวณีแสวงหาหมายสำคัญ แต่จะไม่มีหมายสำคัญใดให้แก่คนรุ่นนี้ นอกจากหมายสำคัญของโยนาห์ผู้เผยพระวจนะ” แล้วพระองค์ละพวกเขาไว้และจากไป
5A hnukbang kaminawk kalah ahmuen bangah caeh o naah, takaw sin hanah pahnet o ving.
5เมื่อสาวกมาถึงอีกฝั่ง พวกเขาลืมเอาขนมปังมา
6To naah Jesu mah nihcae khaeah, Farasinawk hoi Sadusinawk ih taeh thung hoiah acoe oh, tiah a naa.
6พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “จงระวังเชื้อแป้งของพวกฟาริสีและสะดูสีให้ดี”
7To naah nihcae mah takaw a sin o ai pongah mue to tiah lok a thuih, tiah angmacae hoi angmacae lok angdueng o.
7พวกเขาจึงพูดกันว่า “เป็นเพราะพวกเราไม่ได้เอาขนมปังมา”
8To tiah a thuih o ih lok to Jesu mah thaih naah, Tanghaih tamsi kaminawk, takaw na sin o ai pongah maw, nangmacae hoi nangmacae salakah to baktih lok to nang dueng o?
8พระเยซูรู้ว่าพวกเขากำลังพูดกัน จึงกล่าวว่า “คนมีความเชื่อน้อย ทำไมพวกคุณจึงพูดกันว่า เป็นเพราะพวกคุณไม่ได้เอาขนมปังมา?
9Kami sang pangato mah takaw kae pangato caak o naah, benthang nazetto maw na phromh o, tito na panoek o ai boeh maw?
9พวกคุณยังไม่เข้าใจหรือ? จำขนมปังห้าก้อนสำหรับคนห้าพันคนไม่ได้หรือ และจำได้ไหมว่าพวกคุณเก็บได้กี่ตะกร้า?
10Kami sang palito mah takaw kae sarihto caak o naah, benthang nazetto maw na phromh o?
10หรือขนมปังเจ็ดก้อนสำหรับคนสี่พันคน และพวกคุณเก็บได้กี่ตะกร้า?
11Farasi hoi Sadusinawk ih taeh thung hoiah acoe oh, tiah ka thuih ih lok loe, takaw thuih koehhaih ih na ai ni, tipongah na panoek o thai ai loe? tiah a naa.
11ทำไมพวกคุณจึงไม่เข้าใจว่า เราไม่ได้พูดกับพวกคุณเรื่องขนมปัง? แต่จงระวังเชื้อแป้งของพวกฟาริสีและสะดูสี”
12To pacoengah loe a hnukbang kaminawk mah takaw thungah kaom taeh hoi acoe han thuih ih na ai ni, Farasi hoi Sadusinawk ih patukhaih thung hoiah acoe han ih ni a thuih, tito panoek o.
12เมื่อนั้น พวกเขาจึงเข้าใจว่า พระองค์ไม่ได้บอกให้ระวังเชื้อแป้งที่ใช้ทำขนมปัง แต่ให้ระวังคำสอนของพวกฟาริสีและสะดูสี
13Jesu Philipi prae Siseria vangpui ah caeh naah, a hnukbang kaminawk to lok a dueng, Kami Capa, kai hae minawk mah kawbangah maw a thuih o? tiah lok a duengh.
13เมื่อพระเยซูมาถึงเขตซีซารียาฟีลิปปี พระองค์ถามสาวกว่า “ผู้คนพูดว่า เรา ผู้เป็นบุตรมนุษย์ เป็นใคร?”
14To naah nihcae mah, Thoemto kamimawk mah loe nang loe tuinuem paekkung Johan ni, tiah a thuih o: thoemto kaminawk mah loe Elijah, tiah thuih o moe, kalah thoemto kaminawk bae mah loe, Jeremiah, to tih ai boeh loe tahmaanawk thung ih maeto kami ah oh, tiah a thuih o, tiah a naa o.
14พวกเขาตอบว่า “บางคนว่าเป็นยอห์นผู้ทำพิธีบัพติศมา บางคนว่าเป็นเอลียาห์ และคนอื่นว่าเป็นเยเรมีย์ หรือผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง”
15Anih mah nihcae khaeah, Nangcae mah loe kai hae mi kawbaktiah maw na poek o? tiah a naa.
15พระองค์ถามพวกเขาว่า “แล้วพวกคุณล่ะ พูดว่าเราเป็นใคร?”
16To naah Simon Piter mah, Nang loe Kri, kahing Sithaw ih Capa ni, tiah a naa.
16ซีโมนเปโตรตอบว่า “ท่านคือพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์”
17Jesu mah anih khaeah, Nang Simon Barjona, taham na hoih: taksa hoi athii mah to hmuen to ang panoeksak ih na ai ni, van ah kaom kam Pa mah ni ang panoeksak.
17พระเยซูตอบเขาว่า “ซีโมน บาร์โยนาห์ เจ้าย่อมเป็นสุข เพราะเนื้อและเลือดไม่ได้เปิดเผยเรื่องนี้แก่เจ้า แต่พระบิดาของเราผู้อยู่ในสวรรค์ต่างหาก
18Nang khaeah doeh lok ka thuih, Nang loe Piter ni, hae lungsong nuiah kai bokhaih im to kaimah roe ka sak han; kai bokhaih im loe hell khongkhanawk mah pazawk o thai mak ai.
18เราบอกเจ้าด้วยว่า เจ้าคือเปโตร และบนศิลานี้ เราจะสร้างประชาคมของเรา และประตูแห่งฮาเดส จะเอาชนะประชาคมนั้นไม่ได้
19Van prae cabi to kang paek han: long nuiah na taoeng ih hmuen boih van ah taoeng tih: long nuiah na khram ih hmuen boih van ah khram tih, tiah a naa.
19เราจะมอบกุญแจของอาณาจักรแห่งสวรรค์ให้เจ้า สิ่งใดที่เจ้าผูกไว้บนแผ่นดินโลก ก็จะเป็นสิ่งที่ผูกไว้แล้วในสวรรค์ และสิ่งใดที่เจ้าปลดไว้บนแผ่นดินโลก ก็จะเป็นสิ่งที่ปลดไว้แล้วในสวรรค์”
20A hnukbang kaminawk khaeah anih loe Jesus Kri ni, tito mi khaeah doeh thuih o han ai ah lok a thuih pae.
20แล้วพระองค์กำชับสาวกไม่ให้บอกใครว่า พระองค์คือพระเยซูผู้เป็นพระคริสต์
21To nathuem hoi kamtong a hnukbang kaminawk khaeah Jesu mah, Anih loe Jerusalem ah caeh tih, kacoehtanawk, kalen koek qaimanawk hoi ca tarik kaminawk ban thung hoiah congca patangkhanghaih to tong tih, anih to hum o ueloe, ni thumto naah angthawk let tih, tiah kamtuengta ah a thuih pae.
21ตั้งแต่เวลานั้น พระเยซูเริ่มบอกสาวกให้รู้ว่า พระองค์ต้องไปเยรูซาเล็ม ต้องทนทุกข์หลายอย่างจากพวกผู้อาวุโส หัวหน้าปุโรหิต และอาลักษณ์ ต้องถูกฆ่า และในวันที่สามจะฟื้นขึ้นจากความตาย
22Piter mah anih to kalah bangah caeh haih moe, anih to thuitaek, Angraeng, hae baktih hmuen na nuiah pha hmah nasoe: nang hoi angthla nasoe, tiah a naa.
22เปโตรพาพระองค์แยกออกไป และเริ่มตำหนิพระองค์ว่า “ขออย่าให้เกิดเรื่องนี้กับท่านเลย องค์พระผู้เป็นเจ้า! เรื่องนี้จะไม่มีวันเกิดขึ้นกับท่าน”
23Toe anih mah Piter khaeah angqoi moe, Setan, ka hnuk ah angnawn ah: nang loe kai amthaek han ih ni na oh: Sithaw ih hmuennawk to na poek ai, kaminawk ih hmuen ni na poek lat, tiah a naa.
23แต่พระองค์หันมาและกล่าวกับเปโตรว่า “ถอยไปอยู่ข้างหลังเรา ซาตาน! เจ้าเป็นสิ่งที่ทำให้เราสะดุด เพราะสิ่งที่เจ้าใส่ใจไม่ใช่เรื่องของพระเจ้า แต่เป็นเรื่องของมนุษย์”
24To pacoengah Jesu mah a hnukbang kaminawk khaeah, ka hnukah bang koeh kami loe, angmah hoi angmah to angmaa nasoe, angmah ih thinglam to aput hoiah ka hnukah bang nasoe.
24แล้วพระเยซูกล่าวกับสาวกว่า “ถ้าใครต้องการตามเรามา ให้เขาปฏิเสธตนเอง แบกกางเขนของตน และตามเรามา
25Mi kawbaktih doeh a hinghaih pahlong kami loe anghmaa tih: toe mi kawbaktih doeh kai pongah a hinghaih anghmaa kami loe hinghaih to hnu tih.
25เพราะผู้ใดต้องการรักษาชีวิตของตนไว้ จะสูญเสียชีวิตนั้น แต่ผู้ใดสูญเสียชีวิตของตนเพราะเรา จะพบชีวิตนั้น
26Kami maeto mah longpum a tawnh, toe a hinghaih anghma ving nahaeloe, tih atho maw om tih, to tih ai boeh loe a hinghaih tih hoiah maw anglai thai tih?
26คนหนึ่งจะได้ประโยชน์อะไร ถ้าได้ทั้งโลก แต่ต้องสูญเสียชีวิตของตน? หรือคนหนึ่งจะเอาอะไรมาแลกกับชีวิตของตน?
27Kami Capa loe Ampa lensawkhaih hoiah van kaminawk hoi nawnto angzo ueloe, kami boih a toksakhaih baktih toengah tangqum paekhaih to om tih.
27เพราะบุตรมนุษย์จะมาในพระสิริของพระบิดาของพระองค์ พร้อมกับเหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์ แล้วพระองค์จะตอบแทนแต่ละคนตามการกระทำของเขา
28Loktang kang thuih o, Hae ah angdoe kaminawk thungah, thoemto loe angmah prae ah angzo kami Capa hnu o ai karoek to duekhaih pataeng han ai kami to oh, tiah a naa.
28เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า บางคนที่ยืนอยู่ที่นี่จะไม่ลิ้มรสความตาย จนกว่าจะได้เห็นบุตรมนุษย์มาในอาณาจักรของตน”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.