Mathai 16
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Farasinawk hoi Sadusinawk anih khaeah angzoh o moe, nihcae khaeah van bang ih angmathaih amtuengsak hanah tanoek o.
1آنگاه فریسیان و صدوقیان نزد او آمده، از روی امتحان از وی خواستند که آیتی آسمانی برای ایشان ظاهر سازد.
2Anih mah nihcae khaeah, duembang phak naah loe, tamai to thim pongah, kho hoi tih, tiah na thuih o.
2ایشان راجواب داد که «در وقت عصر می‌گویید هوا خوش خواهد بود زیرا آسمان سرخ است؛
3Akhawnbang ah loe, tamai to thim moe, tamai thah pongah, vahni loe kho hoih mak ai, tiah na thuih o: Aw nangcae angsah thaih kaminawk, van ih khotue loe na panoek o thaih e, atue angmathaih loe na panoek o thai ai maw?
3وصبحگاهان می‌گویید امروز هوا بد خواهد شدزیرا که آسمان سرخ و گرفته است. ای ریاکاران می‌دانید صورت آسمان را تمییز دهید، اماعلامات زمانها را نمی توانید!
4Kami kasae hoi zu sava laep ah zaehaih sah caanawk mah loe angmathaih to pakrong o; tahmaa Jonah ih angmathaih khue ai ah loe, angmathaih paek ih tidoeh om mak ai boeh, tiah pathim pae. To pacoengah nihcae to kalah bangah caehtaak ving.
4فرقه شریر زناکار، آیتی می‌طلبند و آیتی بدیشان عطا نخواهد شدجز آیت یونس نبی.» پس ایشان را رها کرده، روانه شد.
5A hnukbang kaminawk kalah ahmuen bangah caeh o naah, takaw sin hanah pahnet o ving.
5و شاگردانش چون بدان طرف می‌رفتند، فراموش کردند که نان بردارند.
6To naah Jesu mah nihcae khaeah, Farasinawk hoi Sadusinawk ih taeh thung hoiah acoe oh, tiah a naa.
6عیسی ایشان راگفت: «آگاه باشید که از خمیرمایه فریسیان وصدوقیان احتیاط کنید!»
7To naah nihcae mah takaw a sin o ai pongah mue to tiah lok a thuih, tiah angmacae hoi angmacae lok angdueng o.
7پس ایشان در خودتفکر نموده، گفتند: «از آن است که نان برنداشته‌ایم.»
8To tiah a thuih o ih lok to Jesu mah thaih naah, Tanghaih tamsi kaminawk, takaw na sin o ai pongah maw, nangmacae hoi nangmacae salakah to baktih lok to nang dueng o?
8عیسی این را درک نموده، بدیشان گفت: «ای سست‌ایمانان، چرا در خود تفکرمی کنید از آنجهت که نان نیاورده‌اید؟
9Kami sang pangato mah takaw kae pangato caak o naah, benthang nazetto maw na phromh o, tito na panoek o ai boeh maw?
9آیا هنوزنفهمیده و یاد نیاورده‌اید آن پنج نان و پنج هزارنفر و چند سبدی را که برداشتید؟
10Kami sang palito mah takaw kae sarihto caak o naah, benthang nazetto maw na phromh o?
10و نه آن هفت نان و چهار هزار نفر و چند زنبیلی را که برداشتید؟»
11Farasi hoi Sadusinawk ih taeh thung hoiah acoe oh, tiah ka thuih ih lok loe, takaw thuih koehhaih ih na ai ni, tipongah na panoek o thai ai loe? tiah a naa.
11پس چرا نفهمیدید که درباره نان شما را نگفتم که از خمیرمایه فریسیان وصدوقیان احتیاط کنید؟»
12To pacoengah loe a hnukbang kaminawk mah takaw thungah kaom taeh hoi acoe han thuih ih na ai ni, Farasi hoi Sadusinawk ih patukhaih thung hoiah acoe han ih ni a thuih, tito panoek o.
12آنگاه دریافتند که نه از خمیرمایه نان بلکه از تعلیم فریسیان وصدوقیان حکم به احتیاط فرموده است.
13Jesu Philipi prae Siseria vangpui ah caeh naah, a hnukbang kaminawk to lok a dueng, Kami Capa, kai hae minawk mah kawbangah maw a thuih o? tiah lok a duengh.
13و هنگامی که عیسی به نواحی قیصریه فیلپس آمد، از شاگردان خود پرسیده، گفت: «مردم مرا که پسر انسانم چه شخص می‌گویند؟»
14To naah nihcae mah, Thoemto kamimawk mah loe nang loe tuinuem paekkung Johan ni, tiah a thuih o: thoemto kaminawk mah loe Elijah, tiah thuih o moe, kalah thoemto kaminawk bae mah loe, Jeremiah, to tih ai boeh loe tahmaanawk thung ih maeto kami ah oh, tiah a thuih o, tiah a naa o.
14گفتند: «بعضی یحیی تعمید‌دهنده و بعضی الیاس و بعضی ارمیا یا یکی از انبیا.»
15Anih mah nihcae khaeah, Nangcae mah loe kai hae mi kawbaktiah maw na poek o? tiah a naa.
15ایشان راگفت: «شما مرا که می‌دانید؟»
16To naah Simon Piter mah, Nang loe Kri, kahing Sithaw ih Capa ni, tiah a naa.
16شمعون پطرس در جواب گفت که «تویی مسیح، پسر خدای زنده!»
17Jesu mah anih khaeah, Nang Simon Barjona, taham na hoih: taksa hoi athii mah to hmuen to ang panoeksak ih na ai ni, van ah kaom kam Pa mah ni ang panoeksak.
17عیسی در جواب وی گفت: «خوشابحال تو‌ای شمعون بن یونا! زیرا جسم وخون این را بر تو کشف نکرده، بلکه پدر من که درآسمان است.
18Nang khaeah doeh lok ka thuih, Nang loe Piter ni, hae lungsong nuiah kai bokhaih im to kaimah roe ka sak han; kai bokhaih im loe hell khongkhanawk mah pazawk o thai mak ai.
18و من نیز تو را می‌گویم که تویی پطرس و بر این صخره کلیسای خود را بنا می‌کنم و ابواب جهنم بر آن استیلا نخواهد یافت.
19Van prae cabi to kang paek han: long nuiah na taoeng ih hmuen boih van ah taoeng tih: long nuiah na khram ih hmuen boih van ah khram tih, tiah a naa.
19وکلیدهای ملکوت آسمان را به تو می‌سپارم؛ وآنچه بر زمین ببندی در آسمان بسته گردد و آنچه در زمین گشایی در آسمان گشاده شود.
20A hnukbang kaminawk khaeah anih loe Jesus Kri ni, tito mi khaeah doeh thuih o han ai ah lok a thuih pae.
20آنگاه شاگردان خود را قدغن فرمود که به هیچ‌کس نگویند که او مسیح است.
21To nathuem hoi kamtong a hnukbang kaminawk khaeah Jesu mah, Anih loe Jerusalem ah caeh tih, kacoehtanawk, kalen koek qaimanawk hoi ca tarik kaminawk ban thung hoiah congca patangkhanghaih to tong tih, anih to hum o ueloe, ni thumto naah angthawk let tih, tiah kamtuengta ah a thuih pae.
21و از آن زمان عیسی به شاگردان خودخبردادن آغاز کرد که رفتن او به اورشلیم وزحمت بسیار کشیدن از مشایخ و روسای کهنه وکاتبان و کشته شدن و در روز سوم برخاستن ضروری است.
22Piter mah anih to kalah bangah caeh haih moe, anih to thuitaek, Angraeng, hae baktih hmuen na nuiah pha hmah nasoe: nang hoi angthla nasoe, tiah a naa.
22و پطرس او را گرفته، شروع کرد به منع نمودن و گفت: «حاشا از تو‌ای خداوندکه این بر تو هرگز واقع نخواهد شد!»
23Toe anih mah Piter khaeah angqoi moe, Setan, ka hnuk ah angnawn ah: nang loe kai amthaek han ih ni na oh: Sithaw ih hmuennawk to na poek ai, kaminawk ih hmuen ni na poek lat, tiah a naa.
23اما اوبرگشته، پطرس را گفت: «دور شو از من‌ای شیطان زیرا که باعث لغزش من می‌باشی، زیرا نه امورالهی را بلکه امور انسانی را تفکر می‌کنی!»
24To pacoengah Jesu mah a hnukbang kaminawk khaeah, ka hnukah bang koeh kami loe, angmah hoi angmah to angmaa nasoe, angmah ih thinglam to aput hoiah ka hnukah bang nasoe.
24آنگاه عیسی به شاگردان خود گفت: «اگر کسی خواهدمتابعت من کند، باید خود را انکار کرده وصلیب خود را برداشته، از عقب من آید.
25Mi kawbaktih doeh a hinghaih pahlong kami loe anghmaa tih: toe mi kawbaktih doeh kai pongah a hinghaih anghmaa kami loe hinghaih to hnu tih.
25زیرا هر کس بخواهد جان خود را برهاند، آن را هلاک سازد؛ اما هر‌که جان خود را بخاطر من هلاک کند، آن را دریابد.
26Kami maeto mah longpum a tawnh, toe a hinghaih anghma ving nahaeloe, tih atho maw om tih, to tih ai boeh loe a hinghaih tih hoiah maw anglai thai tih?
26زیرا شخص را چه سود دارد که تمام دنیا را ببرد و جان خود را ببازد؟ یا اینکه آدمی چه چیز را فدای جان خود خواهدساخت؟
27Kami Capa loe Ampa lensawkhaih hoiah van kaminawk hoi nawnto angzo ueloe, kami boih a toksakhaih baktih toengah tangqum paekhaih to om tih.
27زیرا که پسر انسان خواهد آمد درجلال پدر خویش به اتفاق ملائکه خود و در آن وقت هر کسی را موافق اعمالش جزا خواهد داد.
28Loktang kang thuih o, Hae ah angdoe kaminawk thungah, thoemto loe angmah prae ah angzo kami Capa hnu o ai karoek to duekhaih pataeng han ai kami to oh, tiah a naa.
28هرآینه به شما می‌گویم که بعضی در اینجاحاضرند که تا پسر انسان را نبینند که در ملکوت خود می‌آید، ذائقه موت را نخواهند چشید.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.