Mathai 11
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Jesu mah a hnukbang hatlai hnettonawk khaeah lokthuih pacoengah, kami to patuk moe, lokthuih hanah, to ahmuen hoiah tacawt moe, nihcae ih vangpuinawk bangah caeh.
1เมื่อพระเยซูกำชับสาวกสิบสองคนของพระองค์เสร็จแล้ว พระองค์ออกจากที่นั่นไปสอนและประกาศตามเมืองต่าง ๆ ของพวกเขา
2Jesu toksakhaihnawk Johan mah thongim thung hoiah thaih naah, a hnukbang kami hnetto patoeh moe,
2เมื่อยอห์นอยู่ในคุก และได้ยินถึงสิ่งที่พระคริสต์ทำ เขาจึงส่งสาวกของตนสองคน
3Anih khaeah, Nang loe kang zing o ih angzo han koi kami to boeh maw, to tih ai boeh loe kalah kami to ka zing o han vop maw? tiah a duengsak.
3ไปถามพระองค์ว่า “ท่านคือผู้ที่จะมา หรือพวกเราควรมองหาคนอื่น?”
4Jesu mah nihnik khaeah, Amlaem hoi let ah loe, na thaih moe, na hnuk hoi ih hmuen to Johan khaeah thui pae hoih, tiah a naa:
4พระเยซูตอบพวกเขาว่า “จงกลับไปบอกยอห์นถึงสิ่งที่พวกคุณได้ยินและเห็น
5mikmaengnawk loe mik amtueng o boeh, khokkhaemnawk loe caeh o thai boeh, ngansae man kaminawk loe ngantui o boeh, naa pang kaminawk loe lok thaih o boeh, kadueh kaminawk loe angthawk o boeh moe, amtang kaminawk mah doeh taphong ih kahoih tamthanglok to thaih o boeh.
5คนตาบอดมองเห็น คนขาพิการเดินได้ คนเป็นโรคเรื้อนสะอาด คนหูหนวกได้ยิน คนตายฟื้นขึ้นจากความตาย และมีการประกาศข่าวดีแก่คนยากจน
6Kai pongah palungboeng ai kami loe tahamhoih, tiah pathim pae.
6คนที่ไม่สะดุดล้มเพราะเราย่อมเป็นสุข”
7Nihnik caeh hoi pacoengah, Jesu mah rangpuinawk khaeah, Tih khet han ih maw praezaek ah na caeh o? Takhi mah hmuh naah anghuen phrokung khet han ih maw? tiah Johan kawng pongah lok a thuih pae.
7ขณะที่สาวกของยอห์นกำลังจากไป พระเยซูเริ่มกล่าวกับฝูงชนถึงยอห์นว่า “พวกคุณออกไปในถิ่นทุรกันดารเพื่อดูอะไร? ต้นอ้อที่ลมพัดไหวหรือ?
8To tih ai boeh loe tih hnuk han ih maw na caeh o? Kahoih khukbuen kanaem hoi amthoep kami khet han ih maw? Khenah, kahoih khukbuen kanaem angkhuk kami loe, siangpahrang im ah ni oh.
8แล้วพวกคุณออกไปเพื่อดูอะไร? คนที่สวมเสื้อผ้าเนื้อนุ่มหรือ? ดูสิ คนที่สวมเสื้อผ้าเนื้อนุ่มอยู่ในวังของกษัตริย์
9Toe nangcae loe tih khet han ih maw na caeh o? Tahmaa khet han ih maw? Ue, tahmaa maeto pongah len kue, tiah kang thuih o.
9แล้วพวกคุณออกไปทำไม? ไปดูผู้เผยพระวจนะหรือ? ใช่ เราบอกพวกคุณว่า ยิ่งกว่าผู้เผยพระวจนะมากเสียอีก
10Khenah, Nangcae hmaa ah tamthang sin kami to ka patoeh han, anih mah na hma ah loklam to paroep tih, tiah anih kawng tarik ih oh.
10เพราะมีเขียนไว้ถึงยอห์นว่า ‘เราส่งผู้ส่งสารของเราไปก่อนเจ้า ผู้ที่จะเตรียมทางไว้ข้างหน้าเจ้า’
11Loktang kang thuih o, Nongpata mah tapen ih kami thungah tuinuemkung Johan pong kalen kue kami om vai ai vop: toe van prae ah kathoeng koek loe Johan pongah len kue.
11เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ในบรรดาคนที่เกิดจากผู้หญิง ไม่มีใครยิ่งใหญ่กว่ายอห์นผู้ทำพิธีบัพติศมา แต่คนที่เล็กน้อยที่สุดในอาณาจักรแห่งสวรรค์ก็ยังยิ่งใหญ่กว่าเขา
12Van prae loe tuinuemkung Johan oh nathuem hoi kamtong vaihi khoek to paroeai raihaih tongh, thacak kaminawk mah tha patohhaih hoiah a lomh o.
12ตั้งแต่สมัยของยอห์นผู้ทำพิธีบัพติศมาจนถึงบัดนี้ อาณาจักรแห่งสวรรค์เผชิญความรุนแรง และคนที่ใช้ความรุนแรงก็ชิงเอาไปด้วยกำลัง
13Tahmaanawk ih lok hoi kaalok boih loe Johan karoek to ni taphong o.
13เพราะบรรดาผู้เผยพระวจนะทั้งหมดและธรรมบัญญัติได้เผยพระวจนะมาจนถึงยอห์น
14Tapom han na koeh o nahaeloe, anih loe angzo han koi Elijah boeh ni.
14ถ้าพวกคุณเต็มใจจะรับเรื่องนี้ ยอห์นก็คือเอลียาห์ผู้ที่จะมา
15Thaihaih naa tawn kami loe thaih nasoe.
15ใครมีหูจะฟัง ก็จงฟัง
16Hae dung ih kaminawk loe tih hoiah maw ka patah han? Hmuen zawhhaih ahmuen ah anghnu nawktanawk mah, angmacae ampuinawk khaeah,
16“เราจะเปรียบคนรุ่นนี้กับอะไร? พวกเขาเหมือนเด็ก ๆ ที่นั่งอยู่ตามตลาด และเรียกเพื่อน ๆ ของตน
17nangcae han tamoi kang uengh o thuih, toe na hnaw o ai; qahhaih lok hoiah kang oi o haih cadoeh, palung na sae o ai, tiah thuih ih lok hoiah ni nang hmong o.
17ว่า ‘พวกเราเป่าขลุ่ยให้พวกเธอฟัง แต่พวกเธอไม่เต้น พวกเราร้องคร่ำครวญ แต่พวกเธอไม่โศกเศร้า’
18Johan loe angzoh moe, nae ai, caa ai ah oh, to naah Anih loe taqawk tawnh, tiah a naa o.
18เพราะยอห์นมา ไม่กินไม่ดื่ม และพวกเขาก็พูดว่า ‘เขามีปีศาจสิง’
19Kami Capa angzoh moe, a caak a naek naah, nihcae mah, khenah, caak amoeh kami, misurtui amoeh kami, tamut cong kaminawk hoi kazae kaminawk ih ampui, tiah a naa o. Toe palunghahaih loe a caanawk mah amtuengsak.
19บุตรมนุษย์มา ทั้งกินและดื่ม แล้วพวกเขาก็พูดว่า ‘ดูสิ คนตะกละและคนขี้เมา เพื่อนของคนเก็บภาษีและคนบาป!’ แต่ลูก ๆ ของปัญญาเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าปัญญานั้นถูกต้อง”
20To pacoengah paroeai dawnrai hmuennawk to a sak, toe vangpuinawk loe dawnpakhuemhaih tawn o ai pongah a zoeh.
20แล้วพระองค์เริ่มตำหนิเมืองต่าง ๆ ที่พระองค์ได้ทำการอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่ส่วนมาก เพราะผู้คนในเมืองเหล่านั้นไม่กลับใจ
21Korazin, khosak na bing! Bethsaida, khosak na bing! Nanghnik khaeah sak ih dawnrai hmuen to, Tura hoi Sidon vangpui ah ka sak nahaeloe, canghnii ah ni maiphu pongah anghnu o ueloe, buri angkhuk hoiah dawnpakhuem o tih boeh.
21“วิบัติแก่เจ้า โคราซิน! วิบัติแก่เจ้า เบธไซดา! เพราะถ้าการอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่ที่เกิดขึ้นในพวกเจ้า ได้เกิดขึ้นในไทระและไซดอน พวกเขาคงกลับใจนานแล้ว โดยสวมผ้ากระสอบและนั่งในกองขี้เถ้า
22Toe kang thuih o, lokcaekhaih niah nanghnik loe Tura hoi Sidon mah tong ih hmuen pongah nung kue tih.
22แต่เราบอกพวกเจ้าว่า ในวันพิพากษา ไทระและไซดอนจะรับโทษเบากว่าพวกเจ้า
23To pacoengah nang, Kapernuam, van khoek to amkoeh tahang, hell ah ni na krah tathuk tih: nang khaeah sak ih dawnrai hmuennawk to Sodom ah sak soe nahaeloe, vaihni ni khoek to om vop tih.
23ส่วนเจ้า คาเปอรนาอุม ผู้สูงส่งถึงสวรรค์ เจ้าจะลงไปถึงฮาเดส เพราะถ้าการอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่ที่เกิดขึ้นในเจ้า ได้เกิดขึ้นในโสโดม เมืองนั้นคงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้
24Toe kang thuih o, lokcaekhaih niah nang loe Sodom mah tong ih hmuen pongah nung kue tih, tiah a naa.
24แต่เราบอกเจ้าว่า ในวันพิพากษา ดินแดนโสโดมจะรับโทษเบากว่าเจ้า”
25Jesu mah, Aw Pa, long hoi van Angraeng, hae hmuennawk hae palungha kaminawk, kathoem kaminawk khae hoi na hawk moe, nawktanawk khaeah nam tuengsak pongah, nang kang pakoeh, tiah thuih.
25ในเวลานั้น พระเยซูกล่าวตอบว่า “เราขอบพระคุณพระองค์ พระบิดา องค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งสวรรค์และแผ่นดินโลก เพราะพระองค์ซ่อนสิ่งเหล่านี้จากคนมีปัญญาและคนที่มีความเข้าใจ แต่เปิดเผยแก่เด็กเล็ก
26Ue, Pa, hae loe na mik hnukah kahoih hmuen ah oh.
26ใช่ พระบิดา เพราะพระองค์พอใจให้เป็นเช่นนั้น
27Pa mah hmuennawk boih kai khaeah paek boeh: Pa ai ah loe mi mah doeh Capa to panoek ai; Capa hoi Capa mah amtueng thuih han ih kami mah khue ai ah loe, mi mah doeh Ampa to panoek ai.
27พระบิดาของเราได้มอบทุกสิ่งแก่เราแล้ว ไม่มีใครรู้จักพระบุตรนอกจากพระบิดา และไม่มีใครรู้จักพระบิดานอกจากพระบุตร และผู้ที่พระบุตรต้องการเปิดเผยพระบิดาให้รู้จัก
28Nangcae hmuenzit phaw kami hoi patangkhang kaminawk, kai khaeah angzo oh, anghakhaih kang paek o han.
28“ทุกคนที่เหน็ดเหนื่อยและแบกภาระหนัก จงมาหาเรา แล้วเราจะให้พวกคุณได้พัก
29Kai ih hnam hae phaw oh, kai khaeah amtuk oh; kai loe poeknaem moe, tuinom ka tawnh; to pongah palung monghaih na hnu o tih.
29จงแบกแอกของเราไว้ และเรียนรู้จากเรา เพราะเราอ่อนโยนและถ่อมใจ แล้วจิตวิญญาณของพวกคุณจะได้พัก
30Kai ih hnam loe phawh han zoi, ka phawh ih hmuen doeh anghoep, tiah a naa.
30เพราะการแบกแอกของเราไม่ลำบาก และภาระของเราก็เบา”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.