Matthew 6
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1Take heed that ye do not your alms before men, to be seen of them: otherwise ye have no reward of your Father which is in heaven.
1“จงระวังอย่าทำการให้ทาน ต่อหน้าผู้คนเพื่อให้พวกเขาเห็น มิฉะนั้น พวกคุณจะไม่มีรางวัลจากพระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์
2Therefore when thou doest thine alms, do not sound a trumpet before thee, as the hypocrites do in the synagogues and in the streets, that they may have glory of men. Verily I say unto you, They have their reward.
2ดังนั้น เมื่อพวกคุณให้ทาน อย่าเป่าแตรนำหน้าตัวเอง เหมือนคนหน้าซื่อใจคดทำในธรรมศาลาและตามถนน เพื่อให้ผู้คนยกย่องพวกเขา เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า พวกเขาได้รับรางวัลของตนแล้ว
3But when thou doest alms, let not thy left hand know what thy right hand doeth:
3แต่เมื่อเจ้าให้ทาน อย่าให้มือซ้ายของเจ้ารู้ว่ามือขวากำลังทำอะไร
4That thine alms may be in secret: and thy Father which seeth in secret himself shall reward thee openly.
4เพื่อการให้ทานของเจ้าจะอยู่ในที่ลับ แล้วพระบิดาของเจ้าผู้เห็นในที่ลับจะให้รางวัลแก่เจ้าอย่างเปิดเผย
5¶ And when thou prayest, thou shalt not be as the hypocrites are : for they love to pray standing in the synagogues and in the corners of the streets, that they may be seen of men. Verily I say unto you, They have their reward.
5“เมื่อพวกคุณอธิษฐาน อย่าเป็นเหมือนคนหน้าซื่อใจคด เพราะพวกเขาชอบยืนอธิษฐานในธรรมศาลาและตามมุมถนน เพื่อให้ผู้คนเห็น เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า พวกเขาได้รับรางวัลของตนแล้ว
6But thou, when thou prayest, enter into thy closet, and when thou hast shut thy door, pray to thy Father which is in secret; and thy Father which seeth in secret shall reward thee openly.
6แต่เมื่อเจ้าอธิษฐาน จงเข้าไปในห้องด้านในของเจ้า ปิดประตู แล้วอธิษฐานต่อพระบิดาของเจ้าซึ่งอยู่ในที่ลับ และพระบิดาของเจ้าผู้เห็นในที่ลับจะให้รางวัลแก่เจ้าอย่างเปิดเผย
7But when ye pray, use not vain repetitions, as the heathen do : for they think that they shall be heard for their much speaking.
7เมื่ออธิษฐาน อย่าพูดซ้ำ ๆ อย่างไร้ความหมายเหมือนคนต่างชาติ เพราะพวกเขาคิดว่าคำอธิษฐานของตนจะถูกรับฟังเพราะพูดมาก
8Be not ye therefore like unto them: for your Father knoweth what things ye have need of, before ye ask him.
8ดังนั้น อย่าเป็นเหมือนพวกเขา เพราะพระบิดาของพวกคุณรู้ว่าพวกคุณต้องการอะไรก่อนที่พวกคุณจะขอจากพระองค์
9After this manner therefore pray ye: Our Father which art in heaven, Hallowed be thy name.
9พวกคุณจงอธิษฐานอย่างนี้: “‘พระบิดาของพวกเราในสวรรค์ ขอให้พระนามของพระองค์เป็นที่เคารพนับถือว่าบริสุทธิ์
10Thy kingdom come. Thy will be done in earth, as it is in heaven.
10ขอให้อาณาจักรของพระองค์มาถึง ขอให้พระประสงค์ของพระองค์เป็นจริงบนแผ่นดินโลก เหมือนในสวรรค์
11Give us this day our daily bread.
11โปรดให้ขนมปังประจำวันแก่พวกเราในวันนี้
12And forgive us our debts, as we forgive our debtors.
12โปรดยกหนี้ของพวกเรา เช่นเดียวกับที่พวกเรายกหนี้ให้ลูกหนี้ของเรา
13And lead us not into temptation, but deliver us from evil: For thine is the kingdom, and the power, and the glory, for ever. Amen.
13อย่านำพวกเราเข้าสู่การทดลอง แต่โปรดช่วยพวกเราให้พ้นจากผู้ชั่วร้าย เพราะอาณาจักร พลัง และพระสิริเป็นของพระองค์ตลอดไป อาเมน’
14For if ye forgive men their trespasses, your heavenly Father will also forgive you:
14“เพราะถ้าพวกคุณยกโทษความผิดของคนอื่น พระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์ก็จะยกโทษให้พวกคุณด้วย
15But if ye forgive not men their trespasses, neither will your Father forgive your trespasses.
15แต่ถ้าพวกคุณไม่ยกโทษความผิดของคนอื่น พระบิดาของพวกคุณก็จะไม่ยกโทษความผิดของพวกคุณเช่นกัน
16¶ Moreover when ye fast, be not, as the hypocrites, of a sad countenance: for they disfigure their faces, that they may appear unto men to fast. Verily I say unto you, They have their reward.
16“เมื่อพวกคุณอดอาหาร อย่าทำหน้าเศร้าเหมือนคนหน้าซื่อใจคด เพราะพวกเขาทำให้ใบหน้าของตนดูหมอง เพื่อให้ผู้คนเห็นว่าพวกเขากำลังอดอาหาร เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า พวกเขาได้รับรางวัลของตนแล้ว
17But thou, when thou fastest, anoint thine head, and wash thy face;
17แต่เมื่อเจ้าอดอาหาร จงชโลมน้ำมันที่ศีรษะและล้างหน้า
18That thou appear not unto men to fast, but unto thy Father which is in secret: and thy Father, which seeth in secret, shall reward thee openly.
18เพื่อไม่ให้ผู้คนเห็นว่าเจ้ากำลังอดอาหาร แต่ให้พระบิดาของเจ้าซึ่งอยู่ในที่ลับเห็น และพระบิดาของเจ้าผู้เห็นในที่ลับจะให้รางวัลแก่เจ้า
19¶ Lay not up for yourselves treasures upon earth, where moth and rust doth corrupt, and where thieves break through and steal:
19“อย่าสะสมทรัพย์สมบัติไว้สำหรับตัวเองบนแผ่นดินโลก ที่ซึ่งแมลงกินผ้าและสนิมกัดกร่อน และที่ซึ่งขโมยเจาะเข้ามาและขโมยไป
20But lay up for yourselves treasures in heaven, where neither moth nor rust doth corrupt, and where thieves do not break through nor steal:
20แต่จงสะสมทรัพย์สมบัติไว้สำหรับตัวเองในสวรรค์ ที่ซึ่งแมลงกินผ้าและสนิมไม่กัดกิน และที่ซึ่งขโมยไม่เจาะเข้ามาและขโมยไป
21For where your treasure is, there will your heart be also.
21เพราะทรัพย์สมบัติของเจ้าอยู่ที่ไหน ใจของเจ้าก็จะอยู่ที่นั่นด้วย
22The light of the body is the eye: if therefore thine eye be single, thy whole body shall be full of light.
22“ตาเป็นตะเกียงของร่างกาย ดังนั้น ถ้าตาของเจ้าดี ร่างกายทั้งตัวของเจ้าก็จะเต็มไปด้วยแสงสว่าง
23But if thine eye be evil, thy whole body shall be full of darkness. If therefore the light that is in thee be darkness, how great is that darkness!
23แต่ถ้าตาของเจ้าชั่วร้าย ร่างกายทั้งตัวของเจ้าก็จะเต็มไปด้วยความมืด ดังนั้น ถ้าแสงสว่างที่อยู่ในตัวเจ้าเป็นความมืด ความมืดนั้นจะมากสักเพียงใด!
24¶ No man can serve two masters: for either he will hate the one, and love the other; or else he will hold to the one, and despise the other. Ye cannot serve God and mammon.
24“ไม่มีใครรับใช้นายสองคนได้ เพราะเขาจะเกลียดคนหนึ่งและรักอีกคนหนึ่ง หรือไม่ก็จะผูกพันกับคนหนึ่งและดูหมิ่นอีกคนหนึ่ง พวกคุณจะรับใช้ทั้งพระเจ้าและมัมโมนไม่ได้
25Therefore I say unto you, Take no thought for your life, what ye shall eat, or what ye shall drink; nor yet for your body, what ye shall put on. Is not the life more than meat, and the body than raiment?
25เพราะฉะนั้น เราบอกพวกคุณว่า อย่ากังวลเรื่องชีวิตของพวกคุณ ว่าจะกินอะไรหรือดื่มอะไร หรือเรื่องร่างกายว่าจะสวมอะไร ชีวิตสำคัญกว่าอาหาร และร่างกายสำคัญกว่าเสื้อผ้าไม่ใช่หรือ?
26Behold the fowls of the air: for they sow not, neither do they reap, nor gather into barns; yet your heavenly Father feedeth them. Are ye not much better than they?
26จงดูนกบนฟ้า พวกมันไม่หว่าน ไม่เก็บเกี่ยว และไม่รวบรวมไว้ในยุ้งฉาง แต่พระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์ก็เลี้ยงพวกมัน พวกคุณมีค่ามากกว่าพวกมันมากไม่ใช่หรือ?
27Which of you by taking thought can add one cubit unto his stature?
27“ในพวกคุณมีใครบ้างที่กังวลแล้วสามารถทำให้อายุของตนยืนยาวขึ้นอีกสักชั่วขณะหนึ่ง ได้หรือ?”
28And why take ye thought for raiment? Consider the lilies of the field, how they grow; they toil not, neither do they spin:
28แล้วทำไมพวกคุณจึงกังวลเรื่องเสื้อผ้า? จงพิจารณาดอกลิลลี่ในทุ่งว่ามันเติบโตอย่างไร มันไม่ทำงานหนักและไม่ปั่นด้าย
29And yet I say unto you, That even Solomon in all his glory was not arrayed like one of these.
29แต่เราบอกพวกคุณว่า แม้แต่ซาโลมอนในความรุ่งโรจน์ทั้งหมดของเขา ก็ยังไม่ได้แต่งกายเหมือนดอกใดดอกหนึ่งเหล่านี้
30Wherefore, if God so clothe the grass of the field, which to day is, and to morrow is cast into the oven, shall he not much more clothe you, O ye of little faith?
30ถ้าพระเจ้ายังแต่งหญ้าในทุ่งเช่นนี้ ทั้งที่วันนี้มันอยู่ และพรุ่งนี้ถูกโยนเข้าเตา พระองค์จะไม่ยิ่งแต่งกายให้พวกคุณมากกว่านั้นหรือ พวกคุณที่มีความเชื่อน้อย?
31Therefore take no thought, saying, What shall we eat? or, What shall we drink? or, Wherewithal shall we be clothed?
31“ดังนั้น อย่ากังวลโดยพูดว่า ‘พวกเราจะกินอะไร?’ ‘พวกเราจะดื่มอะไร?’ หรือ ‘พวกเราจะสวมอะไร?’
32(For after all these things do the Gentiles seek:) for your heavenly Father knoweth that ye have need of all these things.
32เพราะคนต่างชาติแสวงหาสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด และพระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์รู้ว่าพวกคุณต้องการสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด
33But seek ye first the kingdom of God, and his righteousness; and all these things shall be added unto you.
33แต่จงแสวงหาอาณาจักรของพระเจ้าและความชอบธรรมของพระองค์ก่อน แล้วพวกคุณจะได้รับสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดด้วย
34Take therefore no thought for the morrow: for the morrow shall take thought for the things of itself. Sufficient unto the day is the evil thereof.
34ดังนั้น อย่ากังวลถึงวันพรุ่งนี้ เพราะวันพรุ่งนี้จะกังวลเรื่องของมันเอง ความเดือดร้อนของแต่ละวันก็เพียงพอสำหรับวันนั้น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.