ရှင်မဿဲ 8
Judson Burmese Bible (1840)Translation
Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1ကိုယ်တော် သည် တောင် ပေါ်မှ ဆင်းကြွ တော်မူလျှင် ၊ များစွာ သောလူ အပေါင်းတို့သည် နောက်တော်သို့ လိုက် ကြ၏။
1เมื่อพระองค์ลงจากภูเขา ฝูงชนจำนวนมากติดตามพระองค์
2ထိုအခါ နူနာစွဲ သောသူတစ်ယောက်သည် ညွတ်ပြပ် လျက်၊ သခင် အလို တော်ရှိလျှင် ကျွန်တော် ကို သန့်ရှင်း စေနိုင် တော်မူသည်ဟု လျှောက် လေ၏။
2มีคนเป็นโรคเรื้อนคนหนึ่งมาหาพระองค์ และหมอบลงนมัสการพระองค์ พูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าท่านเต็มใจ ท่านก็ทำให้ข้าพเจ้าสะอาดได้”
3ယေရှုကလည်း ငါအလိုရှိ ၏။ သန့်ရှင်း ခြင်းသို့ ရောက်စေ ဟု မိန့် တော်မူလျက် လက် တော်ကိုဆန့် ၍ ထိုသူ ကိုတို့ တော်မူ၏။ ထိုခဏခြင်း တွင် နူနာ ပျောက်၍ သန့်ရှင်း ခြင်းသို့ရောက်လေ၏။
3พระเยซูยื่นมือแตะเขา และกล่าวว่า “เราเต็มใจ จงสะอาด” ทันทีนั้น เขาก็สะอาดจากโรคเรื้อน
4ယေရှု ကလည်း သင်သတိပြု။ ဤအကြောင်းကို အဘယ်သူ အားမျှမပြော နှင့်။ ယဇ် ပုရောဟိတ်ထံသို့သွား ၍ ကိုယ် ကိုပြ လော့။ သူတစ်ပါး ၌ သက်သေ ဖြစ်စေခြင်းငှာ မောရှေ စီရင် မှာထားသော ပူဇော် သက္ကာကိုဆက် လော့ဟု မိန့် တော်မူ၏။
4พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “อย่าบอกเรื่องนี้แก่ใคร แต่จงไปแสดงตัวต่อปุโรหิต และถวายของถวายที่โมเสสสั่งไว้ เพื่อเป็นพยานแก่พวกเขา”
5ထိုနောက်မှကပေရနောင် မြို့သို့ ကြွဝင် တော်မူလျှင်၊ တပ်မှူး တစ်ယောက်သည် အထံ တော်သို့လာ ၍၊
5เมื่อพระองค์เข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม นายร้อยคนหนึ่งมาหาพระองค์ และขอความช่วยเหลือ
6သခင် ၊ ကျွန်တော် ၏ ငယ်သား တစ်ယောက်သည် လက်ခြေသေ သည်အနာနှင့် ပြင်းစွာ ခံရ ၍ အိမ် တွင် တုံးလုံး နေပါသည်ဟု တောင်းပန် လေ၏။
6โดยพูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า คนรับใช้ของข้าพเจ้านอนเป็นอัมพาตอยู่ที่บ้าน และทุกข์ทรมานอย่างหนัก”
7ယေရှုကလည်း ငါ လာ ၍ ချမ်းသာ ပေးမည် ဟု မိန့် တော်မူလျှင် ၊
7พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “เราจะไปรักษาเขา”
8တပ်မှူး က၊ သခင် ၊ ကျွန်တော် ၏ အိမ်မိုး အောက် သို့ကြွဝင် တော်မူခြင်း ကျေးဇူးတော်ကို ကျွန်တော် မ ခံထိုက် ပါ။ အမိန့် တော် တစ်ခွန်းရှိလျှင် ကျွန်တော် ၏ငယ်သား သည် ချမ်းသာ ရပါလိမ့်မည်။
8นายร้อยตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าไม่คู่ควรให้ท่านเข้ามาใต้หลังคาบ้านของข้าพเจ้า เพียงกล่าวคำเดียว คนรับใช้ของข้าพเจ้าก็จะหาย
9ဥပမာကား၊ ကျွန်တော် သည် မင်း အောက် ၌ကျွန်ခံသောသူ ဖြစ် သော်လည်း စစ်သူရဲ များကိုအုပ်စိုး ၍ တစ်ဦး ကိုသွား ချေဟုဆို လျှင် သွား ပါ၏။ တစ်ဦး ကို လာ ခဲ့ဟုဆိုလျှင် လာ ပါ၏။ ကျွန် ကိုလည်း ဤအမှု ကို လုပ် တော့ ဟုဆိုလျှင် လုပ် ပါ၏ဟု တပ်မှူးလျှောက် လေ၏။
9เพราะข้าพเจ้าเองก็เป็นคนที่อยู่ใต้อำนาจ และมีทหารอยู่ใต้บังคับบัญชา ข้าพเจ้าบอกคนนี้ว่า ‘ไป’ เขาก็ไป บอกอีกคนว่า ‘มา’ เขาก็มา และบอกคนรับใช้ของข้าพเจ้าว่า ‘ทำสิ่งนี้’ เขาก็ทำ”
10ထိုစကားကို ယေရှု သည်ကြား လျှင် အံ့ဩ ခြင်းရှိ၍၊ ငါ အမှန် ဆိုသည်ကား၊ ဤမျှလောက် သော ယုံကြည် ခြင်းကို ဣသရေလ အမျိုး၌ ပင် ငါမ တွေ့ ဘူးသေး။
10เมื่อพระเยซูได้ยิน พระองค์ก็ประหลาดใจ และกล่าวกับคนที่ติดตามว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เรายังไม่พบความเชื่อที่ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ แม้แต่ในอิสราเอล
11ငါဆို ပြန်သည်ကား ၊ လူ များတို့သည်၊ အရှေ့ အရပ်၊ အနောက် အရပ်မှ လာ ၍ ၊ ကောင်းကင် နိုင်ငံ တော်၌ အာဗြဟံ ၊ ဣဇာက် ၊ ယာကုပ် တို့နှင့်တကွ လျောင်း ရကြလတံ့၊
11เราบอกพวกคุณว่า จะมีคนจำนวนมากมาจากทิศตะวันออกและทิศตะวันตก และร่วมโต๊ะกับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ ในอาณาจักรแห่งสวรรค์
12နိုင်ငံ တော်သား တို့သည်လည်း ငိုကြွေး ခြင်း၊ အံသွား ခဲကြိတ် ခြင်းရှိ ရာ၊ ပြင် အရပ်မှောင်မိုက် ထဲသို့ နှင်ချ ခြင်းကို ခံရကြလတံ့ဟု နောက် တော်သို့ လိုက်သောသူ တို့အား မိန့် တော်မူပြီးမှ ၊
12แต่บรรดาลูกของอาณาจักรจะถูกโยนออกไปในความมืดภายนอก ที่นั่นจะมีการร้องไห้และขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน”
13တပ်မှူး အား သင်သွား လော့။ ယုံကြည် သည်နှင့်အညီ သင် ၌ဖြစ် စေဟု မိန့် တော်မူ၏။ ထို ခဏခြင်း တွင် သူ ၏ငယ်သား သည် အနာ ရောဂါကင်း၍ သက်သာခြင်းသို့ ရောက်လေ၏။
13พระเยซูกล่าวกับนายร้อยว่า “กลับไปเถอะ ให้เป็นไปตามที่ท่านเชื่อ” และคนรับใช้ของเขาก็หายในชั่วโมงนั้น
14ထိုနောက်မှယေရှု သည် ပေတရု အိမ် သို့ ကြွ ၍ ပေတရု ၏ ယောက္ခမ သည် ဖျားနာ စွဲလျက် တုံးလုံး နေ သည်ကို တွေ့မြင် တော်မူ၏။
14เมื่อพระเยซูเข้าไปในบ้านของเปโตร พระองค์เห็นแม่ยายของเปโตรนอนเป็นไข้อยู่
15ထိုမိန်းမ ၏လက် ကို တို့ တော်မူလျှင် ၊ သူသည် အဖျား ပျောက် သဖြင့် ထ ၍ ဧည့်သည် ဝတ်ကို ပြုလေ၏။
15พระองค์แตะมือของนาง ไข้ก็หาย นางจึงลุกขึ้นและรับใช้พระองค์
16ညဦးယံ ၌ နတ်ဆိုးစွဲ သောသူအများ တို့ကို အထံ တော်သို့ ဆောင်ခဲ့ ၍ နှုတ်တော်မြွက် ကာမျှနှင့်ထိုနတ် တို့ကို နှင်ထုတ် တော်မူ၏။ နာ သောသူ ရှိသမျှ တို့ကို သက်သာ စေတော်မူ၏။
16พอถึงเวลาเย็น ผู้คนพาคนที่ถูกปีศาจสิงมาหาพระองค์จำนวนมาก พระองค์ขับวิญญาณเหล่านั้นออกด้วยคำเดียว และรักษาคนป่วยทุกคน
17ထို အကြောင်းအရာမူကား၊ သူ သည် အကျွန်ုပ် တို့ အနာ ရောဂါဝေဒနာ များကို ယူတင် ဆောင်ရွက် လေ သည်ဟု ပရောဖက် ဟေရှာယ ဟော ဘူးသောစကား ပြည့်စုံ မည်အကြောင်း ဖြစ်သတည်း။
17เพื่อให้สำเร็จตามที่กล่าวไว้ผ่านอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะว่า “พระองค์รับเอาความอ่อนแอของพวกเราไว้ และแบกโรคภัยของพวกเรา”
18များစွာသောလူ အပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော် ကိုဝန်းရံ လျက် နေကြသည်ကို မြင် တော်မူလျှင် ၊ ကမ်းတစ်ဘက် သို့ ကူး မည့်အကြောင်း အမိန့် တော်ရှိ၏။
18เมื่อพระเยซูเห็นฝูงชนจำนวนมากอยู่รอบพระองค์ พระองค์สั่งให้ข้ามไปอีกฝั่งหนึ่ง
19ထိုအခါ ကျမ်းပြု ဆရာတစ် ယောက်သည်လာ ၍ အရှင် ဘုရား၊ ကိုယ်တော် ကြွ တော်မူရာအရပ်ရပ် သို့ အကျွန်ုပ်လိုက် ပါမည်ဟု လျှောက် လေ၏။
19อาลักษณ์คนหนึ่งมาหาและกล่าวกับพระองค์ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้าจะติดตามท่านไปทุกแห่งที่ท่านไป”
20ယေရှု ကလည်း မြေခွေး သည် မြေတွင်း ရှိ ၏။ မိုဃ်း ကောင်းကင်၌ ကျင်လည်သောငှက် သည်နားနေရာ အရပ်ရှိ ၏။ လူ သား မူကား ၊ ခေါင်း ချ ရာမျှ မ ရှိဟု မိန့် တော်မူ၏။
20พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “สุนัขจิ้งจอกมีโพรง และนกบนฟ้ามีรัง แต่บุตรมนุษย์ไม่มีที่จะวางศีรษะ”
21အခြား သော တပည့် တော်ကလည်း ၊ သခင် ၊ အကျွန်ုပ် အဘ ကို ရှေးဦးစွာ သွား ၍ သင်္ဂြိုဟ် ရသော အခွင့် ကိုပေးတော်မူပါဟု လျှောက် လေ၏။
21สาวกอีกคนหนึ่งกล่าวกับพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขออนุญาตให้ข้าพเจ้าไปฝังศพบิดาของข้าพเจ้าก่อน”
22ယေရှု ကလည်း၊ ငါ့ နောက် သို့လိုက်လော့။ လူသေ တို့သည် မိမိ လူသေ တို့ကို သင်္ဂြိုဟ် ပါလေစေဟု မိန့် တော်မူ၏။
22แต่พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “จงติดตามเรา และปล่อยให้คนตายฝังคนตายของพวกเขาเอง”
23ထိုအခါ လှေ ထဲသို့ ဝင် တော်မူ၍ တပည့် တော်တို့သည် လိုက် ကြ၏။ အိုင် ၌ လှိုင်း တံပိုးပြင်းစွာ ထ ၍ လှေ ကို လွှမ်း လေ၏။
23เมื่อพระองค์ลงเรือ สาวกของพระองค์ก็ติดตามไป
24ကိုယ်တော် သည် ကျိန်းစက် ၍ နေတော်မူ၏။
24แล้วก็เกิดพายุรุนแรงขึ้นในทะเล จนคลื่นซัดท่วมเรือ แต่พระองค์กำลังหลับอยู่
25တပည့်တော်တို့သည် ချဉ်းကပ် ၍ ကိုယ်တော် ကို နှိုး ပြီးလျှင် ၊ သခင် ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ပျက်စီး ခြင်းသို့ ရောက်ပါ၏။ ကယ်မ တော်မူပါဟု လျှောက် ကြသော်၊
25สาวกมาหาและปลุกพระองค์ พูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วยพวกเราด้วย! พวกเรากำลังจะตาย!”
26ကိုယ်တော်က၊ ယုံကြည် အားနည်းသော သူတို့၊ အဘယ်ကြောင့် ကြောက် တတ်သနည်း ဟု မေး တော်မူပြီးလျှင် ၊ ထ ၍လေ နှင့် ပင်လယ် ကို ဆုံးမ တော်မူသဖြင့် အလွန် သာယာ လေ၏။
26พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกคุณจึงกลัว พวกคุณที่มีความเชื่อน้อย?” แล้วพระองค์ลุกขึ้น ตำหนิลมและทะเล และเกิดความสงบอย่างยิ่ง
27ထိုလူ တို့ကလည်း ၊ ဤ သူကားအဘယ်သို့ သောသူနည်း။ လေ နှင့် ပင်လယ် သည် သူ ၏စကားကို နားထောင် ပါသည်တကားဟု အံ့ဩ ကြ၏။
27คนเหล่านั้นประหลาดใจ และพูดว่า “คนนี้เป็นคนแบบไหนกัน แม้แต่ลมและทะเลก็ยังเชื่อฟังเขา?”
28ကမ်းတစ်ဘက် ဂါဒရ ပြည် သို့ ရောက် တော်မူသောအခါ နတ်ဆိုးစွဲ သောလူနှစ် ယောက်တို့သည် ထို လမ်း ကို အဘယ်သူ မျှ မ သွား နိုင် အောင် အလွန် ကြမ်းကြုတ် စွာပြုလျက်၊ သင်္ချိုင်း တစပြင်မှ ထွက်လာ ၍ ကိုယ်တော် ကို ခရီးဦးကြိုပြု ပြီးလျှင်၊
28เมื่อพระองค์มาถึงอีกฝั่งหนึ่ง ในดินแดนของชาวเกอร์เกเซเนส มีคนสองคนที่ถูกปีศาจสิงออกจากอุโมงค์ฝังศพมาพบพระองค์ พวกเขาดุร้ายอย่างมาก จนไม่มีใครผ่านทางนั้นได้
29ဘုရားသခင် ၏ သား တော်ယေရှု၊ ကိုယ်တော် သည် အကျွန်ုပ် တို့နှင့် အဘယ်သို့ ဆိုင်သနည်း။ အချိန် မ ရောက်မှီ အကျွန်ုပ် တို့ကို ညှဉ်းဆဲ ခြင်းငှာကြွလာ တော်မူသလောဟု အော်ဟစ် ၍ လျှောက် ကြ၏။
29แล้วพวกเขาก็ร้องตะโกนว่า “ท่านมายุ่งอะไรกับพวกเรา เยซู พระบุตรของพระเจ้า? ท่านมาที่นี่เพื่อทรมานพวกเราก่อนเวลาหรือ?”
30ထိုသူ တို့နှင့် မနီးမဝေး သောအရပ်၌ များစွာ သောဝက် အစု သည်ကျက်စား လျက်ရှိ ၏။
30ไกลออกไปจากพวกเขา มีหมูฝูงใหญ่กำลังหากินอยู่
31နတ်ဆိုး တို့လည်း ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ် တို့ကိုနှင်ထုတ် လျှင် ၊ ထိုဝက် အစု ထဲသို့ ဝင်ရပါမည် အကြောင်း အခွင့် ပေးတော်မူပါဟု တောင်းပန် ကြသော်၊
31พวกปีศาจวิงวอนพระองค์ว่า “ถ้าท่านขับพวกเราออก โปรดอนุญาตให้พวกเราไปเข้าสิงหมูฝูงนั้น”
32သွား ကြ ဟု မိန့် တော်မူ၏။ နတ်ဆိုးတို့သည် ထွက် ၍ ဝက် ထဲသို့ ဝင် သဖြင့် ဝက်အစု ရှိသမျှ သည်အိုင် ကမ်းစောက် ကို တဟုန်တည်း ပြေးဆင်း၍ ရေ ၌ သေ ကြ၏။
32พระองค์กล่าวกับพวกมันว่า “ไป!” พวกมันจึงออกมาและเข้าไปในหมู แล้วหมูทั้งฝูงก็วิ่งกรูลงทางลาดชันสู่ทะเล และจมน้ำตายในน้ำ
33ဝက်ကျောင်း သောသူ တို့သည်လည်း ပြေး ၍ မြို့ ထဲသို့ ဝင် ပြီးလျှင်၊ နတ်ဆိုးစွဲ သောသူ တို့၏အကြောင်း မှစ၍ ဖြစ် လေသမျှတို့ကို ကြားပြော ကြသော်၊
33คนเลี้ยงหมูก็หนีไป เข้าไปในเมือง และเล่าทุกเรื่อง รวมทั้งเรื่องที่เกิดขึ้นกับคนที่เคยถูกปีศาจสิง
34တစ်မြို့လုံး လည်း ယေရှု ကိုတွေ့ အံ့သောငှာ ထွက်လာ ကြ၏။ ကိုယ်တော် ကိုတွေ့မြင် လျှင် မိမိ တို့ ပြည် က ထွက်သွား တော်မူမည်အကြောင်း တောင်းပန် ကြ၏။
34คนทั้งเมืองก็ออกมาพบพระเยซู เมื่อเห็นพระองค์ พวกเขาก็วิงวอนขอให้พระองค์ออกไปจากเขตแดนของพวกเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.