Mattheum 8
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Cum autem descendisset de monte, secutæ sunt eum turbæ multæ:
1เมื่อพระองค์ลงจากภูเขา ฝูงชนจำนวนมากติดตามพระองค์
2et ecce leprosus veniens, adorabat eum, dicens: Domine, si vis, potes me mundare.
2มีคนเป็นโรคเรื้อนคนหนึ่งมาหาพระองค์ และหมอบลงนมัสการพระองค์ พูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าท่านเต็มใจ ท่านก็ทำให้ข้าพเจ้าสะอาดได้”
3Et extendens Jesus manum, tetigit eum, dicens: Volo: mundare. Et confestim mundata est lepra ejus.
3พระเยซูยื่นมือแตะเขา และกล่าวว่า “เราเต็มใจ จงสะอาด” ทันทีนั้น เขาก็สะอาดจากโรคเรื้อน
4Et ait illi Jesus: Vide, nemini dixeris: sed vade, ostende te sacerdoti, et offer munus, quod præcepit Moyses, in testimonium illis.
4พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “อย่าบอกเรื่องนี้แก่ใคร แต่จงไปแสดงตัวต่อปุโรหิต และถวายของถวายที่โมเสสสั่งไว้ เพื่อเป็นพยานแก่พวกเขา”
5Cum autem introisset Capharnaum, accessit ad eum centurio, rogans eum,
5เมื่อพระองค์เข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม นายร้อยคนหนึ่งมาหาพระองค์ และขอความช่วยเหลือ
6et dicens: Domine, puer meus jacet in domo paralyticus, et male torquetur.
6โดยพูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า คนรับใช้ของข้าพเจ้านอนเป็นอัมพาตอยู่ที่บ้าน และทุกข์ทรมานอย่างหนัก”
7Et ait illi Jesus: Ego veniam, et curabo eum.
7พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “เราจะไปรักษาเขา”
8Et respondens centurio, ait: Domine, non sum dignus ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanabitur puer meus.
8นายร้อยตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าไม่คู่ควรให้ท่านเข้ามาใต้หลังคาบ้านของข้าพเจ้า เพียงกล่าวคำเดียว คนรับใช้ของข้าพเจ้าก็จะหาย
9Nam et ego homo sum sub potestate constitutus, habens sub me milites, et dico huic: Vade, et vadit: et alii: Veni, et venit: et servo meo: Fac hoc, et facit.
9เพราะข้าพเจ้าเองก็เป็นคนที่อยู่ใต้อำนาจ และมีทหารอยู่ใต้บังคับบัญชา ข้าพเจ้าบอกคนนี้ว่า ‘ไป’ เขาก็ไป บอกอีกคนว่า ‘มา’ เขาก็มา และบอกคนรับใช้ของข้าพเจ้าว่า ‘ทำสิ่งนี้’ เขาก็ทำ”
10Audiens autem Jesus miratus est, et sequentibus se dixit: Amen dico vobis, non inveni tantam fidem in Israël.
10เมื่อพระเยซูได้ยิน พระองค์ก็ประหลาดใจ และกล่าวกับคนที่ติดตามว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เรายังไม่พบความเชื่อที่ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ แม้แต่ในอิสราเอล
11Dico autem vobis, quod multi ab oriente et occidente venient, et recumbent cum Abraham, et Isaac, et Jacob in regno cælorum:
11เราบอกพวกคุณว่า จะมีคนจำนวนมากมาจากทิศตะวันออกและทิศตะวันตก และร่วมโต๊ะกับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ ในอาณาจักรแห่งสวรรค์
12filii autem regni ejicientur in tenebras exteriores: ibi erit fletus et stridor dentium.
12แต่บรรดาลูกของอาณาจักรจะถูกโยนออกไปในความมืดภายนอก ที่นั่นจะมีการร้องไห้และขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน”
13Et dixit Jesus centurioni: Vade, et sicut credidisti, fiat tibi. Et sanatus est puer in illa hora.
13พระเยซูกล่าวกับนายร้อยว่า “กลับไปเถอะ ให้เป็นไปตามที่ท่านเชื่อ” และคนรับใช้ของเขาก็หายในชั่วโมงนั้น
14Et cum venisset Jesus in domum Petri, vidit socrum ejus jacentem, et febricitantem:
14เมื่อพระเยซูเข้าไปในบ้านของเปโตร พระองค์เห็นแม่ยายของเปโตรนอนเป็นไข้อยู่
15et tetigit manum ejus, et dimisit eam febris, et surrexit, et ministrabat eis.
15พระองค์แตะมือของนาง ไข้ก็หาย นางจึงลุกขึ้นและรับใช้พระองค์
16Vespere autem facto, obtulerunt ei multos dæmonia habentes: et ejiciebat spiritus verbo, et omnes male habentes curavit:
16พอถึงเวลาเย็น ผู้คนพาคนที่ถูกปีศาจสิงมาหาพระองค์จำนวนมาก พระองค์ขับวิญญาณเหล่านั้นออกด้วยคำเดียว และรักษาคนป่วยทุกคน
17ut adimpleretur quod dictum est per Isaiam prophetam, dicentem: [Ipse infirmitates nostras accepit: et ægrotationes nostras portavit.]
17เพื่อให้สำเร็จตามที่กล่าวไว้ผ่านอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะว่า “พระองค์รับเอาความอ่อนแอของพวกเราไว้ และแบกโรคภัยของพวกเรา”
18Videns autem Jesus turbas multas circum se, jussit ire trans fretum.
18เมื่อพระเยซูเห็นฝูงชนจำนวนมากอยู่รอบพระองค์ พระองค์สั่งให้ข้ามไปอีกฝั่งหนึ่ง
19Et accedens unus scriba, ait illi: Magister, sequar te, quocumque ieris.
19อาลักษณ์คนหนึ่งมาหาและกล่าวกับพระองค์ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้าจะติดตามท่านไปทุกแห่งที่ท่านไป”
20Et dicit ei Jesus: Vulpes foveas habent, et volucres cæli nidos; Filius autem hominis non habet ubi caput reclinet.
20พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “สุนัขจิ้งจอกมีโพรง และนกบนฟ้ามีรัง แต่บุตรมนุษย์ไม่มีที่จะวางศีรษะ”
21Alius autem de discipulis ejus ait illi: Domine, permitte me primum ire, et sepelire patrem meum.
21สาวกอีกคนหนึ่งกล่าวกับพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขออนุญาตให้ข้าพเจ้าไปฝังศพบิดาของข้าพเจ้าก่อน”
22Jesus autem ait illi: Sequere me, et dimitte mortuos sepelire mortuos suos.
22แต่พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “จงติดตามเรา และปล่อยให้คนตายฝังคนตายของพวกเขาเอง”
23Et ascendente eo in naviculam, secuti sunt eum discipuli ejus:
23เมื่อพระองค์ลงเรือ สาวกของพระองค์ก็ติดตามไป
24et ecce motus magnus factus est in mari, ita ut navicula operiretur fluctibus: ipse vero dormiebat.
24แล้วก็เกิดพายุรุนแรงขึ้นในทะเล จนคลื่นซัดท่วมเรือ แต่พระองค์กำลังหลับอยู่
25Et accesserunt ad eum discipuli ejus, et suscitaverunt eum, dicentes: Domine, salva nos: perimus.
25สาวกมาหาและปลุกพระองค์ พูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วยพวกเราด้วย! พวกเรากำลังจะตาย!”
26Et dicit eis Jesus: Quid timidi estis, modicæ fidei? Tunc surgens imperavit ventis, et mari, et facta est tranquillitas magna.
26พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกคุณจึงกลัว พวกคุณที่มีความเชื่อน้อย?” แล้วพระองค์ลุกขึ้น ตำหนิลมและทะเล และเกิดความสงบอย่างยิ่ง
27Porro homines mirati sunt, dicentes: Qualis est hic, quia venti et mare obediunt ei?
27คนเหล่านั้นประหลาดใจ และพูดว่า “คนนี้เป็นคนแบบไหนกัน แม้แต่ลมและทะเลก็ยังเชื่อฟังเขา?”
28Et cum venisset trans fretum in regionem Gerasenorum, occurrerunt ei duo habentes dæmonia, de monumentis exeuntes, sævi nimis, ita ut nemo posset transire per viam illam.
28เมื่อพระองค์มาถึงอีกฝั่งหนึ่ง ในดินแดนของชาวเกอร์เกเซเนส มีคนสองคนที่ถูกปีศาจสิงออกจากอุโมงค์ฝังศพมาพบพระองค์ พวกเขาดุร้ายอย่างมาก จนไม่มีใครผ่านทางนั้นได้
29Et ecce clamaverunt, dicentes: Quid nobis et tibi, Jesu fili Dei? Venisti huc ante tempus torquere nos?
29แล้วพวกเขาก็ร้องตะโกนว่า “ท่านมายุ่งอะไรกับพวกเรา เยซู พระบุตรของพระเจ้า? ท่านมาที่นี่เพื่อทรมานพวกเราก่อนเวลาหรือ?”
30Erat autem non longe ab illis grex multorum porcorum pascens.
30ไกลออกไปจากพวกเขา มีหมูฝูงใหญ่กำลังหากินอยู่
31Dæmones autem rogabant eum, dicentes: Si ejicis nos hinc, mitte nos in gregem porcorum.
31พวกปีศาจวิงวอนพระองค์ว่า “ถ้าท่านขับพวกเราออก โปรดอนุญาตให้พวกเราไปเข้าสิงหมูฝูงนั้น”
32Et ait illis: Ite. At illi exeuntes abierunt in porcos, et ecce impetu abiit totus grex per præceps in mare: et mortui sunt in aquis.
32พระองค์กล่าวกับพวกมันว่า “ไป!” พวกมันจึงออกมาและเข้าไปในหมู แล้วหมูทั้งฝูงก็วิ่งกรูลงทางลาดชันสู่ทะเล และจมน้ำตายในน้ำ
33Pastores autem fugerunt: et venientes in civitatem, nuntiaverunt omnia, et de eis qui dæmonia habuerant.
33คนเลี้ยงหมูก็หนีไป เข้าไปในเมือง และเล่าทุกเรื่อง รวมทั้งเรื่องที่เกิดขึ้นกับคนที่เคยถูกปีศาจสิง
34Et ecce tota civitas exiit obviam Jesu: et viso eo, rogabant ut transiret a finibus eorum.
34คนทั้งเมืองก็ออกมาพบพระเยซู เมื่อเห็นพระองค์ พวกเขาก็วิงวอนขอให้พระองค์ออกไปจากเขตแดนของพวกเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.