Mattheum 14
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1In illo tempore audivit Herodes tetrarcha famam Jesu:
1ในเวลานั้น เฮโรดผู้ครองแคว้นได้ยินข่าวเรื่องพระเยซู
2et ait pueris suis: Hic est Joannes Baptista: ipse surrexit a mortuis, et ideo virtutes operantur in eo.
2และพูดกับข้าราชการของตนว่า “คนนี้คือยอห์นผู้ทำพิธีบัพติศมา เขาฟื้นขึ้นจากความตายแล้ว เพราะเหตุนี้ พลังอัศจรรย์เหล่านี้จึงทำงานอยู่ในตัวเขา”
3Herodes enim tenuit Joannem, et alligavit eum: et posuit in carcerem propter Herodiadem uxorem fratris sui.
3เพราะเฮโรดได้จับยอห์น มัดเขา และขังไว้ในคุก เพราะเรื่องเฮโรเดียส ภรรยาของฟีลิป ผู้เป็นพี่น้องของเฮโรด
4Dicebat enim illi Joannes: Non licet tibi habere eam.
4เพราะยอห์นเคยบอกเขาว่า “ท่านไม่มีสิทธิ์เอานางมาเป็นภรรยา”
5Et volens illum occidere, timuit populum: quia sicut prophetam eum habebant.
5เฮโรดอยากฆ่ายอห์น แต่กลัวฝูงชน เพราะพวกเขาถือว่ายอห์นเป็นผู้เผยพระวจนะ
6Die autem natalis Herodis saltavit filia Herodiadis in medio, et placuit Herodi:
6แต่เมื่อถึงวันเกิดของเฮโรด ลูกสาวของเฮโรเดียสเต้นรำต่อหน้าแขกในงาน และทำให้เฮโรดพอใจ
7unde cum juramento pollicitus est ei dare quodcumque postulasset ab eo.
7เขาจึงสาบานว่าจะให้ทุกสิ่งที่นางขอ
8At illa præmonita a matre sua: Da mihi, inquit, hic in disco caput Joannis Baptistæ.
8นางทำตามที่มารดาชี้แนะ จึงพูดว่า “ขอศีรษะของยอห์นผู้ทำพิธีบัพติศมาใส่ถาดมาให้ฉันที่นี่”
9Et contristatus est rex: propter juramentum autem, et eos qui pariter recumbebant, jussit dari.
9กษัตริย์เสียใจ แต่เพราะคำสาบานของตนและเพราะคนที่ร่วมโต๊ะกับเขา จึงสั่งให้มอบตามที่นางขอ
10Misitque et decollavit Joannem in carcere.
10เขาส่งคนไปตัดศีรษะยอห์นในคุก
11Et allatum est caput ejus in disco, et datum est puellæ, et attulit matri suæ.
11ศีรษะของยอห์นถูกนำมาบนถาดและมอบให้หญิงสาว แล้วนางนำไปให้มารดา
12Et accedentes discipuli ejus, tulerunt corpus ejus, et sepelierunt illud: et venientes nuntiaverunt Jesu.
12สาวกของยอห์นมารับศพไปฝัง แล้วไปบอกพระเยซู
13Quod cum audisset Jesus, secessit inde in navicula, in locum desertum seorsum: et cum audissent turbæ, secutæ sunt eum pedestres de civitatibus.
13เมื่อพระเยซูได้ยินเรื่องนี้ พระองค์ลงเรือหลบไปยังที่เปลี่ยวตามลำพัง เมื่อฝูงชนได้ยิน พวกเขาก็ออกจากเมืองต่าง ๆ และเดินตามพระองค์ไปทางบก
14Et exiens vidit turbam multam, et misertus est eis, et curavit languidos eorum.
14เมื่อพระเยซูขึ้นจากเรือ พระองค์เห็นฝูงชนจำนวนมาก ก็สงสารพวกเขา และรักษาคนป่วยของพวกเขา
15Vespere autem facto, accesserunt ad eum discipuli ejus, dicentes: Desertus est locus, et hora jam præteriit: dimitte turbas, ut euntes in castella, emant sibi escas.
15เมื่อถึงเวลาเย็น สาวกมาหาพระองค์และพูดว่า “ที่นี่เป็นที่เปลี่ยว และเวลาก็ล่วงไปมากแล้ว ให้ฝูงชนแยกย้ายไปตามหมู่บ้าน เพื่อซื้ออาหารกิน”
16Jesus autem dixit eis: Non habent necesse ire: date illis vos manducare.
16แต่พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกเขาไม่จำเป็นต้องไป พวกคุณจงหาอะไรให้พวกเขากิน”
17Responderunt ei: Non habemus hic nisi quinque panes et duos pisces.
17พวกเขาบอกพระองค์ว่า “ที่นี่พวกเรามีเพียงขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว”
18Qui ait eis: Afferte mihi illos huc.
18พระองค์กล่าวว่า “เอามาให้เราที่นี่”
19Et cum jussisset turbam discumbere super fœnum, acceptis quinque panibus et duobus piscibus, aspiciens in cælum benedixit, et fregit, et dedit discipulis panes, discipuli autem turbis.
19พระองค์สั่งฝูงชนให้นั่งลงบนหญ้า แล้วหยิบขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว เงยหน้ามองขึ้นไปยังสวรรค์ กล่าวคำอวยพร หักขนมปัง และส่งให้สาวก จากนั้นสาวกก็แจกให้ฝูงชน
20Et manducaverunt omnes, et saturati sunt. Et tulerunt reliquias, duodecim cophinos fragmentorum plenos.
20ทุกคนกินจนอิ่ม และพวกเขาเก็บเศษอาหารที่เหลือได้เต็มสิบสองตะกร้า
21Manducantium autem fuit numerus quinque millia virorum, exceptis mulieribus et parvulis.
21คนที่กินมีผู้ชายประมาณห้าพันคน ไม่รวมผู้หญิงและเด็ก
22Et statim compulit Jesus discipulos ascendere in naviculam, et præcedere eum trans fretum, donec dimitteret turbas.
22ทันทีนั้น พระเยซูให้สาวกลงเรือและล่วงหน้าพระองค์ไปยังอีกฝั่งหนึ่ง ขณะที่พระองค์ให้ฝูงชนแยกย้ายไป
23Et dimissa turba, ascendit in montem solus orare. Vespere autem facto solus erat ibi:
23หลังจากให้ฝูงชนแยกย้ายแล้ว พระองค์ขึ้นภูเขาตามลำพังเพื่ออธิษฐาน เมื่อถึงเวลาเย็น พระองค์อยู่ที่นั่นเพียงลำพัง
24navicula autem in medio mari jactabatur fluctibus: erat enim contrarius ventus.
24ส่วนเรืออยู่กลางทะเลแล้ว และถูกคลื่นซัดอย่างหนัก เพราะลมพัดสวนทาง
25Quarta enim vigilia noctis, venit ad eos ambulans super mare.
25ในยามที่สี่ของกลางคืน พระเยซูมาหาพวกเขา โดยเดินอยู่บนทะเล
26Et videntes eum super mare ambulantem, turbati sunt, dicentes: Quia phantasma est. Et præ timore clamaverunt.
26เมื่อสาวกเห็นพระองค์เดินอยู่บนทะเล พวกเขาก็ตกใจ และพูดว่า “ผี!” แล้วร้องออกมาด้วยความกลัว
27Statimque Jesus locutus est eis, dicens: Habete fiduciam: ego sum, nolite timere.
27แต่พระเยซูกล่าวกับพวกเขาทันทีว่า “มีกำลังใจเถอะ! เราเอง! อย่ากลัว”
28Respondens autem Petrus, dixit: Domine, si tu es, jube me ad te venire super aquas.
28เปโตรตอบพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าเป็นท่าน โปรดสั่งให้ข้าพเจ้าเดินบนน้ำไปหาท่าน”
29At ipse ait: Veni. Et descendens Petrus de navicula, ambulabat super aquam ut veniret ad Jesum.
29พระองค์กล่าวว่า “มาเถอะ!” เปโตรจึงลงจากเรือ เดินบนน้ำไปหาพระเยซู
30Videns vero ventum validum, timuit: et cum cœpisset mergi, clamavit dicens: Domine, salvum me fac.
30แต่เมื่อเห็นว่าลมแรง เขาก็กลัว และเมื่อเริ่มจม ก็ร้องว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วยข้าพเจ้าด้วย!”
31Et continuo Jesus extendens manum, apprehendit eum: et ait illi: Modicæ fidei, quare dubitasti?
31ทันทีนั้น พระเยซูยื่นมือออกไปจับเขา และกล่าวว่า “คนมีความเชื่อน้อย ทำไมเจ้าจึงสงสัย?”
32Et cum ascendissent in naviculam, cessavit ventus.
32เมื่อทั้งสองขึ้นเรือ ลมก็สงบลง
33Qui autem in navicula erant, venerunt, et adoraverunt eum, dicentes: Vere Filius Dei es.
33คนที่อยู่ในเรือมานมัสการพระองค์ และพูดว่า “ท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้าจริง ๆ!”
34Et cum transfretassent, venerunt in terram Genesar.
34เมื่อข้ามไปถึงอีกฝั่ง พวกเขามาถึงแผ่นดินเยนเนซาเรท
35Et cum cognovissent eum viri loci illius, miserunt in universam regionem illam, et obtulerunt ei omnes male habentes:
35เมื่อคนในที่นั้นจำพระองค์ได้ พวกเขาก็ส่งข่าวไปทั่วบริเวณโดยรอบ และพาคนป่วยทุกคนมาหาพระองค์
36et rogabant eum ut vel fimbriam vestimenti ejus tangerent. Et quicumque tetigerunt, salvi facti sunt.
36พวกเขาวิงวอนขอเพียงให้ได้แตะชายเสื้อคลุม ของพระองค์ และทุกคนที่ได้แตะก็หายดี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.