Mattheum 14
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1In illo tempore audivit Herodes tetrarcha famam Jesu:
1В то время Ирод четвертовластник услышал молву об Иисусе
2et ait pueris suis: Hic est Joannes Baptista: ipse surrexit a mortuis, et ideo virtutes operantur in eo.
2и сказал служащим при нем: это Иоанн Креститель; он воскрес из мертвых, и потому чудеса делаются им.
3Herodes enim tenuit Joannem, et alligavit eum: et posuit in carcerem propter Herodiadem uxorem fratris sui.
3Ибо Ирод, взяв Иоанна, связал его и посадил в темницу за Иродиаду, жену Филиппа, брата своего,
4Dicebat enim illi Joannes: Non licet tibi habere eam.
4потому что Иоанн говорил ему: не должно тебе иметь ее.
5Et volens illum occidere, timuit populum: quia sicut prophetam eum habebant.
5И хотел убить его, но боялся народа, потому что его почитали за пророка.
6Die autem natalis Herodis saltavit filia Herodiadis in medio, et placuit Herodi:
6Во время же празднования дня рождения Ирода дочь Иродиады плясала перед собранием и угодила Ироду,
7unde cum juramento pollicitus est ei dare quodcumque postulasset ab eo.
7посему он с клятвою обещал ей дать, чего она ни попросит.
8At illa præmonita a matre sua: Da mihi, inquit, hic in disco caput Joannis Baptistæ.
8Она же, по наущению матери своей, сказала: дай мне здесь на блюде голову Иоанна Крестителя.
9Et contristatus est rex: propter juramentum autem, et eos qui pariter recumbebant, jussit dari.
9И опечалился царь, но, ради клятвы и возлежащих с ним, повелел дать ей
10Misitque et decollavit Joannem in carcere.
10и послал отсечь Иоанну голову в темнице.
11Et allatum est caput ejus in disco, et datum est puellæ, et attulit matri suæ.
11И принесли голову его на блюде и дали девице, а она отнесла матери своей.
12Et accedentes discipuli ejus, tulerunt corpus ejus, et sepelierunt illud: et venientes nuntiaverunt Jesu.
12Ученики же его, придя, взяли тело его и погребли его; и пошли, возвестили Иисусу.
13Quod cum audisset Jesus, secessit inde in navicula, in locum desertum seorsum: et cum audissent turbæ, secutæ sunt eum pedestres de civitatibus.
13И, услышав, Иисус удалился оттуда на лодке в пустынное место один; а народ, услышав о том, пошел за Ним из городов пешком.
14Et exiens vidit turbam multam, et misertus est eis, et curavit languidos eorum.
14И, выйдя, Иисус увидел множество людей и сжалился над ними, и исцелил больных их.
15Vespere autem facto, accesserunt ad eum discipuli ejus, dicentes: Desertus est locus, et hora jam præteriit: dimitte turbas, ut euntes in castella, emant sibi escas.
15Когда же настал вечер, приступили к Нему ученики Его и сказали: место здесь пустынное и время уже позднее; отпусти народ, чтобы они пошли в селения и купили себе пищи.
16Jesus autem dixit eis: Non habent necesse ire: date illis vos manducare.
16Но Иисус сказал им: не нужно им идти, вы дайте им есть.
17Responderunt ei: Non habemus hic nisi quinque panes et duos pisces.
17Они же говорят Ему: у нас здесь только пять хлебов и две рыбы.
18Qui ait eis: Afferte mihi illos huc.
18Он сказал: принесите их Мне сюда.
19Et cum jussisset turbam discumbere super fœnum, acceptis quinque panibus et duobus piscibus, aspiciens in cælum benedixit, et fregit, et dedit discipulis panes, discipuli autem turbis.
19И велел народу возлечь на траву и, взяв пять хлебов и две рыбы, воззрел на небо, благословил и, преломив, дал хлебы ученикам, а ученики народу.
20Et manducaverunt omnes, et saturati sunt. Et tulerunt reliquias, duodecim cophinos fragmentorum plenos.
20И ели все и насытились; и набрали оставшихся кусков двенадцать коробов полных;
21Manducantium autem fuit numerus quinque millia virorum, exceptis mulieribus et parvulis.
21а евших было около пяти тысяч человек, кроме женщин и детей.
22Et statim compulit Jesus discipulos ascendere in naviculam, et præcedere eum trans fretum, donec dimitteret turbas.
22И тотчас понудил Иисус учеников Своих войти в лодку и отправиться прежде Его на другую сторону, пока Он отпустит народ.
23Et dimissa turba, ascendit in montem solus orare. Vespere autem facto solus erat ibi:
23И, отпустив народ, Он взошел на гору помолиться наедине; и вечером оставался там один.
24navicula autem in medio mari jactabatur fluctibus: erat enim contrarius ventus.
24А лодка была уже на средине моря, и ее било волнами, потому что ветер был противный.
25Quarta enim vigilia noctis, venit ad eos ambulans super mare.
25В четвертую же стражу ночи пошел к ним Иисус, идя по морю.
26Et videntes eum super mare ambulantem, turbati sunt, dicentes: Quia phantasma est. Et præ timore clamaverunt.
26И ученики, увидев Его идущего по морю, встревожились и говорили: это призрак; и от страха вскричали.
27Statimque Jesus locutus est eis, dicens: Habete fiduciam: ego sum, nolite timere.
27Но Иисус тотчас заговорил с ними и сказал: ободритесь; это Я, не бойтесь.
28Respondens autem Petrus, dixit: Domine, si tu es, jube me ad te venire super aquas.
28Петр сказал Ему в ответ: Господи! если это Ты, повели мне придти к Тебе по воде.
29At ipse ait: Veni. Et descendens Petrus de navicula, ambulabat super aquam ut veniret ad Jesum.
29Он же сказал: иди. И, выйдя из лодки, Петр пошел по воде, чтобы подойти к Иисусу,
30Videns vero ventum validum, timuit: et cum cœpisset mergi, clamavit dicens: Domine, salvum me fac.
30но, видя сильный ветер, испугался и, начав утопать, закричал: Господи! спаси меня.
31Et continuo Jesus extendens manum, apprehendit eum: et ait illi: Modicæ fidei, quare dubitasti?
31Иисус тотчас простер руку, поддержал его и говорит ему: маловерный! зачем ты усомнился?
32Et cum ascendissent in naviculam, cessavit ventus.
32И, когда вошли они в лодку, ветер утих.
33Qui autem in navicula erant, venerunt, et adoraverunt eum, dicentes: Vere Filius Dei es.
33Бывшие же в лодке подошли, поклонились Ему и сказали: истинно Ты Сын Божий.
34Et cum transfretassent, venerunt in terram Genesar.
34И, переправившись, прибыли в землю Геннисаретскую.
35Et cum cognovissent eum viri loci illius, miserunt in universam regionem illam, et obtulerunt ei omnes male habentes:
35Жители того места, узнав Его, послали во всю окрестность ту и принесли к Нему всех больных,
36et rogabant eum ut vel fimbriam vestimenti ejus tangerent. Et quicumque tetigerunt, salvi facti sunt.
36и просили Его, чтобы только прикоснуться к краю одежды Его; и которые прикасались, исцелялись.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.