Mattheum 12
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1In illo tempore abiit Jesus per sata sabbato: discipuli autem ejus esurientes cœperunt vellere spicas, et manducare.
1В то время проходил Иисус в субботу засеянными полями; ученики же Его взалкали и начали срывать колосья и есть.
2Pharisæi autem videntes, dixerunt ei: Ecce discipuli tui faciunt quod non licet facere sabbatis.
2Фарисеи, увидев это, сказали Ему: вот, ученики Твои делают, чего не должно делать в субботу.
3At ille dixit eis: Non legistis quid fecerit David, quando esuriit, et qui cum eo erant:
3Он же сказал им: разве вы не читали, что сделал Давид, когда взалкал сам и бывшие с ним?
4quomodo intravit in domum Dei, et panes propositionis comedit, quos non licebat ei edere, neque his qui cum eo erant, nisi solis sacerdotibus?
4как он вошел в дом Божий и ел хлебы предложения, которых не должно было есть ни ему, ни бывшим с ним, а только одним священникам?
5aut non legistis in lege quia sabbatis sacerdotes in templo sabbatum violant, et sine crimine sunt?
5Или не читали ли вы в законе, что в субботы священники в храме нарушают субботу, однако невиновны?
6Dico autem vobis, quia templo major est hic.
6Но говорю вам, что здесь Тот, Кто больше храма;
7Si autem sciretis, quid est: Misericordiam volo, et non sacrificium: numquam condemnassetis innocentes:
7если бы вы знали, что значит: милости хочу, а не жертвы, то не осудили бы невиновных,
8dominus enim est Filius hominis etiam sabbati.
8ибо Сын Человеческий есть Господин и субботы.
9Et cum inde transisset, venit in synagogam eorum.
9И, отойдя оттуда, вошел Он в синагогу их.
10Et ecce homo manum habens aridam, et interrogabant eum, dicentes: Si licet sabbatis curare? ut accusarent eum.
10И вот, там был человек, имеющий сухую руку. И спросили Иисуса, чтобы обвинить Его: можно ли исцелять в субботы?
11Ipse autem dixit illis: Quis erit ex vobis homo, qui habeat ovem unam, et si ceciderit hæc sabbatis in foveam, nonne tenebit et levabit eam?
11Он же сказал им: кто из вас, имея одну овцу, если она в субботу упадет в яму, не возьмет ее и не вытащит?
12Quanto magis melior est homo ove? itaque licet sabbatis benefacere.
12Сколько же лучше человек овцы! Итак можно в субботы делать добро.
13Tunc ait homini: Extende manum tuam. Et extendit, et restituta est sanitati sicut altera.
13Тогда говорит человеку тому: протяни руку твою. И он протянул, и стала она здорова, как другая.
14Exeuntes autem pharisæi, consilium faciebant adversus eum, quomodo perderent eum.
14Фарисеи же, выйдя, имели совещание против Него, как бы погубить Его. Но Иисус, узнав, удалился оттуда.
15Jesus autem sciens recessit inde: et secuti sunt eum multi, et curavit eos omnes:
15И последовало за Ним множество народа, и Он исцелил их всех
16et præcepit eis ne manifestum eum facerent.
16и запретил им объявлять о Нем,
17Ut adimpleretur quod dictum est per Isaiam prophetam, dicentem:
17да сбудется реченное через пророка Исаию, который говорит:
18[Ecce puer meus, quem elegi, dilectus meus, in quo bene complacuit animæ meæ. Ponam spiritum meum super eum, et judicium gentibus nuntiabit.
18Се, Отрок Мой, Которого Я избрал, Возлюбленный Мой, Которому благоволит душа Моя. Положу дух Мой на Него, и возвестит народам суд;
19Non contendet, neque clamabit, neque audiet aliquis in plateis vocem ejus:
19не воспрекословит, не возопиет, и никто не услышит на улицах голоса Его;
20arundinem quassatam non confringet, et linum fumigans non extinguet, donec ejiciat ad victoriam judicium:
20трости надломленной не переломит и льна курящегося не угасит, доколе не доставит суду победы;
21et in nomine ejus gentes sperabunt.]
21и на имя Его будут уповать народы.
22Tunc oblatus est ei dæmonium habens, cæcus, et mutus, et curavit eum ita ut loqueretur, et videret.
22Тогда привели к Нему бесноватого слепого и немого; и исцелил его, так что слепой и немой стал и говорить и видеть.
23Et stupebant omnes turbæ, et dicebant: Numquid hic est filius David?
23И дивился весь народ и говорил: не это ли Христос, сын Давидов?
24Pharisæi autem audientes, dixerunt: Hic non ejicit dæmones nisi in Beelzebub principe dæmoniorum.
24Фарисеи же, услышав сие, сказали: Он изгоняет бесов не иначе как силою веельзевула, князя бесовского.
25Jesus autem sciens cogitationes eorum, dixit eis: Omne regnum divisum contra se desolabitur: et omnis civitas vel domus divisa contra se, non stabit.
25Но Иисус, зная помышления их, сказал им: всякое царство, разделившееся само в себе, опустеет; и всякий город или дом, разделившийся сам в себе, не устоит.
26Et si Satanas Satanam ejicit, adversus se divisus est: quomodo ergo stabit regnum ejus?
26И если сатана сатану изгоняет, то он разделился сам с собою: как же устоит царство его?
27Et si ego in Beelzebub ejicio dæmones, filii vestri in quo ejiciunt? ideo ipsi judices vestri erunt.
27И если Я силою веельзевула изгоняю бесов, то сыновья ваши чьею силою изгоняют? Посему они будут вам судьями.
28Si autem ego in Spiritu Dei ejicio dæmones, igitur pervenit in vos regnum Dei.
28Если же Я Духом Божиим изгоняю бесов, то, конечно, достигло до вас Царствие Божие.
29Aut quomodo potest quisquam intrare in domum fortis, et vasa ejus diripere, nisi prius alligaverit fortem? et tunc domum illius diripiet.
29Или, как может кто войти в дом сильного и расхитить вещи его, если прежде не свяжет сильного? и тогда расхитит дом его.
30Qui non est mecum, contra me est; et qui non congregat mihi, spargit.
30Кто не со Мною, тот против Меня; и кто не собирает со Мною, тот расточает.
31Ideo dico vobis: Omne peccatum et blasphemia remittetur hominibus, Spiritus autem blasphemia non remittetur.
31Посему говорю вам: всякий грех и хула простятся человекам, а хула на Духа не простится человекам;
32Et quicumque dixerit verbum contra Filium hominis, remittetur ei: qui autem dixerit contra Spiritum Sanctum, non remittetur ei, neque in hoc sæculo, neque in futuro.
32если кто скажет слово на Сына Человеческого, простится ему; если же кто скажет на Духа Святаго, не простится ему ни в сем веке, ни в будущем.
33Aut facite arborem bonam, et fructum ejus bonum: aut facite arborem malam, et fructum ejus malum: siquidem ex fructu arbor agnoscitur.
33Или признайте дерево хорошим и плод его хорошим; или признайте дерево худым и плод его худым, ибо дерево познается по плоду.
34Progenies viperarum, quomodo potestis bona loqui, cum sitis mali? ex abundantia enim cordis os loquitur.
34Порождения ехиднины! как вы можете говорить доброе, будучи злы? Ибо от избытка сердца говорят уста.
35Bonus homo de bono thesauro profert bona: et malus homo de malo thesauro profert mala.
35Добрый человек из доброго сокровища выносит доброе, а злой человек из злого сокровища выносит злое.
36Dico autem vobis quoniam omne verbum otiosum, quod locuti fuerint homines, reddent rationem de eo in die judicii.
36Говорю же вам, что за всякое праздное слово, какое скажут люди, дадут они ответ в день суда:
37Ex verbis enim tuis justificaberis et ex verbis tuis condemnaberis.
37ибо от слов своих оправдаешься, и от слов своих осудишься.
38Tunc responderunt ei quidam de scribis et pharisæis, dicentes: Magister, volumus a te signum videre.
38Тогда некоторые из книжников и фарисеев сказали: Учитель! хотелось бы нам видеть от Тебя знамение.
39Qui respondens ait illis: Generatio mala et adultera signum quærit: et signum non dabitur ei, nisi signum Jonæ prophetæ.
39Но Он сказал им в ответ: род лукавый и прелюбодейный ищет знамения; и знамение не дастся ему, кроме знамения Ионы пророка;
40Sicut enim fuit Jonas in ventre ceti tribus diebus, et tribus noctibus, sic erit Filius hominis in corde terræ tribus diebus et tribus noctibus.
40ибо как Иона был во чреве кита три дня и три ночи, так и Сын Человеческий будет в сердце земли три дня и три ночи.
41Viri Ninivitæ surgent in judicio cum generatione ista, et condemnabunt eam: quia pœnitentiam egerunt in prædicatione Jonæ, et ecce plus quam Jonas hic.
41Ниневитяне восстанут на суд с родом сим и осудят его, ибо они покаялись от проповеди Иониной; и вот, здесь больше Ионы.
42Regina austri surget in judicio cum generatione ista, et condemnabit eam: quia venit a finibus terræ audire sapientiam Salomonis, et ecce plus quam Salomon hic.
42Царица южная восстанет на суд с родом сим и осудит его, ибо она приходила от пределов земли послушать мудрости Соломоновой; и вот, здесь больше Соломона.
43Cum autem immundus spiritus exierit ab homine, ambulat per loca arida, quærens requiem, et non invenit.
43Когда нечистый дух выйдет из человека, то ходит по безводным местам, ища покоя, и не находит;
44Tunc dicit: Revertar in domum meam, unde exivi. Et veniens invenit eam vacantem, scopis mundatam, et ornatam.
44тогда говорит: возвращусь в дом мой, откуда я вышел. И, придя, находит его незанятым, выметенным и убранным;
45Tunc vadit, et assumit septem alios spiritus secum nequiores se, et intrantes habitant ibi: et fiunt novissima hominis illius pejora prioribus. Sic erit et generationi huic pessimæ.
45тогда идет и берет с собою семь других духов, злейших себя, и, войдя, живут там; и бывает для человека того последнее хуже первого. Так будет и с этим злым родом.
46Adhuc eo loquente ad turbas, ecce mater ejus et fratres stabant foris, quærentes loqui ei.
46Когда же Он еще говорил к народу, Матерь и братья Его стояли вне дома, желая говорить с Ним.
47Dixit autem ei quidam: Ecce mater tua, et fratres tui foris stant quærentes te.
47И некто сказал Ему: вот Матерь Твоя и братья Твои стоят вне, желая говорить с Тобою.
48At ipse respondens dicenti sibi, ait: Quæ est mater mea, et qui sunt fratres mei?
48Он же сказал в ответ говорившему: кто Матерь Моя? и кто братья Мои?
49Et extendens manum in discipulos suos, dixit: Ecce mater mea, et fratres mei.
49И, указав рукою Своею на учеников Своих, сказал: вот матерь Моя и братья Мои;
50Quicumque enim fecerit voluntatem Patris mei, qui in cælis est, ipse meus frater, et soror, et mater est.
50ибо, кто будет исполнять волю Отца Моего Небесного, тот Мне брат, и сестра, и матерь.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.