Mateus 25
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1“Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que pegaram suas lâmpadas e saíram ao encontro do noivo.
1Тада ће бити царство небеско као десет девојака које узеше жишке своје и изиђоше на сусрет женику.
2Cinco delas eram insensatas, e cinco eram prudentes.
2Пет од њих беху мудре, а пет луде.
3As insensatas, ao pegarem suas lâmpadas, não levaram óleo consigo,
3И луде узевши жишке своје не узеше са собом уља.
4mas as prudentes levaram óleo em suas vasilhas, junto com as lâmpadas.
4А мудре узеше уље у судовима са жишцима својим.
5Como o noivo demorava, todas elas cochilaram e dormiram.
5А будући да женик одоцни, задремаше све, и поспаше.
6Mas à meia-noite ouviu-se um grito: ‘Eis que o noivo está chegando! Saiam ao seu encontro!’
6А у поноћи стаде вика: Ето женика где иде, излазите му на сусрет.
7Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam suas lâmpadas.
7Тада усташе све девојке оне и украсише жишке своје.
8As insensatas disseram às prudentes: ‘Deem-nos um pouco do seu óleo, pois as nossas lâmpadas estão se apagando.’
8А луде рекоше мудрима: Дајте нам од уља свог, јер наши жишци хоће да се угасе.
9Mas as prudentes responderam, dizendo: ‘E se não houver o suficiente para nós e para vocês? Vão antes aos que vendem, e comprem para vocês mesmas.’
9А мудре одговорише говорећи: Да не би недостало и нама и вама, боље је идите к трговцима и купите себи.
10Enquanto elas foram comprar, o noivo chegou, e as que estavam preparadas entraram com ele para o banquete de casamento, e a porta foi fechada.
10А кад оне отидоше да купе, дође женик, и готове уђоше с њим на свадбу, и затворише се врата.
11Mais tarde, as outras virgens também chegaram, dizendo: ‘Senhor, Senhor, abra a porta para nós.’
11А после дођоше и оне друге девојке говорећи: Господару! Господару! Отвори нам.
12Mas ele respondeu: ‘Em verdade lhes digo que não as conheço.’
12А Он одговарајући рече им: Заиста вам кажем: не познајем вас.
13Vigiem, portanto, pois vocês não sabem o dia nem a hora em que o Filho do Homem virá.
13Стражите дакле, јер не знате дан ни час у који ће Син човечији доћи.
14“Pois será como um homem que, viajando para outro país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
14Јер као што човек полазећи дозва слуге своје и предаде им благо своје;
15A um ele deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um de acordo com a sua própria capacidade. Então ele seguiu viagem.
15и једном, дакле, даде пет таланата, а другом два, а трећем један, сваком према његовој моћи; и отиде одмах.
16Imediatamente, o que havia recebido cinco talentos saiu, negociou com eles e ganhou mais cinco talentos.
16А онај што прими пет таланата отиде те ради с њима, и доби још пет таланата.
17Da mesma forma, o que havia recebido dois ganhou mais dois.
17Тако и онај што прими два доби и он још два.
18Mas o que havia recebido um talento saiu, cavou um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
18А који прими један отиде те га закопа у земљу и сакри сребро господара свог.
19“Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e acertou as contas com eles.
19А по дугом времену дође господар тих слуга, и стаде се рачунати с њима.
20O que havia recebido os cinco talentos aproximou-se e trouxe mais cinco talentos, dizendo: ‘Senhor, o senhor me entregou cinco talentos. Eis que ganhei mais cinco talentos além deles.’
20И приступивши онај што је примио пет таланата, донесе још пет таланата говорећи: Господару! Предао си ми пет таланата; ево још пет таланата ја сам добио с њима.
21“O seu senhor lhe disse: ‘Muito bem, servo bom e fiel. Você foi fiel no pouco; eu o encarregarei de muitas coisas. Entre na alegria do seu senhor.’
21А господар његов рече му: Добро, слуго добри и верни! У малом био си ми веран, над многим ћу те поставити; уђи у радост господара свог.
22“O que havia recebido os dois talentos também se aproximou e disse: ‘Senhor, o senhor me entregou dois talentos. Eis que ganhei mais dois talentos além deles.’
22А приступивши и онај што је примио два таланта рече: Господару! Предао си ми два таланта; ево још два таланта ја сам добио с њима.
23“O seu senhor lhe disse: ‘Muito bem, servo bom e fiel. Você foi fiel no pouco; eu o encarregarei de muitas coisas. Entre na alegria do seu senhor.’
23А господар његов рече му: Добро, слуго добри и верни! У малом био си ми веран, над многим ћу те поставити; уђи у радост господара свог.
24“Então, o que havia recebido um talento aproximou-se e disse: ‘Senhor, eu sabia que o senhor era um homem severo, que colhe onde não semeou e ajunta onde não espalhou.
24А приступивши и онај што је примио један таланат рече: Господару! Знао сам да си ти тврд човек: жњеш где ниси сејао, и купиш где ниси вејао;
25Tive medo, saí e escondi o seu talento na terra. Eis aqui o que é seu.’
25па се побојах и отидох те сакрих таланат твој у земљу; и ево ти своје.
26“Mas o seu senhor lhe respondeu: ‘Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
26А господар његов одговарајући рече му: Зли и лењиви слуго! Знао си да ја жњем где нисам сејао, и купим где нисам вејао:
27Você devia, portanto, ter depositado o meu dinheiro com os banqueiros, e, na minha volta, eu teria recebido o que é meu com juros.
27Требало је дакле моје сребро да даш трговцима; и ја дошавши узео бих своје с добитком.
28Tirem, portanto, o talento dele e deem-no ao que tem os dez talentos.
28Узмите дакле од њега таланат, и подајте оном што има десет таланата.
29Pois a todo o que tem, mais será dado, e ele terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
29Јер сваком који има, даће се, и претећи ће му; а од оног који нема, и шта има узеће се од њега.
30Lancem o servo inútil nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.’
30И неваљалог слугу баците у таму најкрајњу; онде ће бити плач и шкргут зуба.
31“Mas quando o Filho do Homem vier em sua glória, e todos os santos anjos com ele, então ele se assentará no trono da sua glória.
31А кад дође Син човечији у слави својој и сви свети анђели с Њиме, онда ће сести на престолу славе своје.
32Diante dele serão reunidas todas as nações, e ele separará uns dos outros, assim como o pastor separa as ovelhas dos bodes.
32И сабраће се пред Њим сви народи, и разлучиће их између себе као пастир што разлучује овце од јараца.
33Ele colocará as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.
33И поставиће овце с десне стране себи, а јарце с леве.
34Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: ‘Venham, benditos de meu Pai, herdem o Reino preparado para vocês desde a fundação do mundo;
34Тада ће рећи цар онима што Му стоје с десне стране: ходите благословени Оца мог; примите царство које вам је приправљено од постања света.
35pois eu tive fome, e vocês me deram de comer. Tive sede, e vocês me deram de beber. Fui estrangeiro, e vocês me acolheram.
35Јер огладнех, и дасте ми да једем; ожеднех, и напојисте ме; гост бејах, и примисте ме;
36Estive nu, e vocês me vestiram. Estive doente, e vocês me visitaram. Estive na prisão, e vocês vieram me ver.’
36го бејах, и оденусте ме; болестан бејах, и обиђосте ме; у тамници бејах, и дођосте к мени.
37“Então os justos lhe responderão, dizendo: ‘Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer, ou com sede e te demos de beber?
37Тада ће Му одговорити праведници говорећи: Господе! Кад Те видесмо гладна, и нахранисмо? Или жедна, и напојисмо?
38Quando te vimos como estrangeiro e te acolhemos, ou nu e te vestimos?
38Кад ли Те видесмо госта, и примисмо? Или гола, и оденусмо?
39Quando te vimos doente ou na prisão e fomos te ver?’
39Кад ли Те видесмо болесна или у тамници, и дођосмо к Теби?
40“O Rei lhes responderá: ‘Em verdade lhes digo que, visto que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, vocês o fizeram a mim.’
40И одговарајући цар рећи ће им: Заиста вам кажем: кад учинисте једном од ове моје најмање браће, мени учинисте.
41Então ele dirá também aos que estiverem à sua esquerda: ‘Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno que foi preparado para o diabo e os seus anjos;
41Тада ће рећи и онима што Му стоје с леве стране: Идите од мене проклети у огањ вечни приправљен ђаволу и анђелима његовим.
42pois eu tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
42Јер огладнех, и не дадосте ми да једем; ожеднех, и не напојисте ме;
43fui estrangeiro, e vocês não me acolheram; estive nu, e vocês não me vestiram; doente e na prisão, e vocês não me visitaram.’
43гост бејах, и не примисте ме; го бејах, и не оденусте ме; болестан и у тамници бејах, и не обиђосте ме.
44“Então eles também responderão, dizendo: ‘Senhor, quando foi que te vimos com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou nu, ou doente, ou na prisão, e não te ajudamos?’
44Тада ће Му одговорити и они говорећи: Господе! Кад Те видесмо гладна или жедна, или госта или гола, или болесна или у тамници, и не послужисмо Те?
45“Então ele lhes responderá, dizendo: ‘Em verdade lhes digo que, visto que não o fizeram a um destes pequeninos, vocês não o fizeram a mim.’
45Тада ће им одговорити говорећи: Заиста вам кажем: кад не учинисте једном од ове моје мале браће, ни мени не учинисте.
46E estes irão para o castigo eterno, mas os justos para a vida eterna.”
46И ови ће отићи у муку вечну, а праведници у живот вечни.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.