Mateus 20
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1“Pois o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de uma casa, que saiu de manhã cedo para contratar trabalhadores para a sua vinha.
1Јер је царство небеско као човек домаћин који ујутру рано изиђе да наима посленике у виноград свој.
2Tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, ele os enviou para a sua vinha.
2И погодивши се с посленицима по грош на дан посла их у виноград свој.
3Saindo por volta da terceira hora, viu outros que estavam desocupados na praça.
3И изишавши у трећи сат, виде друге где стоје на тргу беспослени,
4Ele lhes disse: 'Vão vocês também para a vinha, e o que for justo eu lhes darei.' E eles foram.
4и њима рече: Идите и ви у мој виноград, и шта буде право даћу вам.
5Saindo novamente por volta da sexta e da nona hora, fez a mesma coisa.
5И они отидоше. И опет изишавши у шести и девети сат, учини тако.
6Por volta da décima primeira hora, ele saiu e encontrou outros desocupados. Ele lhes perguntou: 'Por que vocês estão aqui o dia todo desocupados?'
6И у једанаести сат изишавши нађе друге где стоје беспослени, и рече им: Што стојите овде сав дан беспослени?
7“Eles lhe responderam: 'Porque ninguém nos contratou.' “Ele lhes disse: 'Vão vocês também para a vinha, e receberão o que for justo.'
7Рекоше му: Нико нас не најми. Рече им: Идите и ви у мој виноград, и шта буде право примићете.
8“Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse ao seu administrador: ‘Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.’
8А кад би у вече, рече господар од винограда к приставу свом: Дозови посленике и подај им плату почевши од последњих до првих.
9“Quando chegaram os que foram contratados por volta da décima primeira hora, cada um recebeu um denário.
9И дошавши који су у једанаести сат најмљени примише по грош.
10Quando os primeiros chegaram, pensaram que receberiam mais; mas cada um deles também recebeu um denário.
10А кад дођоше први, мишљаху да ће више примити: И примише и они по грош.
11Ao receberem, murmuraram contra o dono da casa,
11И примивши викаху на господара.
12dizendo: 'Estes últimos trabalharam apenas uma hora, e você os igualou a nós, que suportamos o peso do dia e o calor escaldante!'
12Говорећи: Ови последњи један сат радише, и изједначи их с нама који смо се читав дан мучили и горели.
13“Mas ele respondeu a um deles: 'Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo um denário?
13А он одговарајући рече једном од њих: Пријатељу! Ја теби не чиним криво; ниси ли погодио са мном по грош?
14Pegue o que é seu e vá embora. É meu desejo dar a este último o mesmo que dei a você.
14Узми своје па иди; а ја хоћу и овом последњем да дам као и теби.
15Não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou o seu olho é mau porque eu sou bom?'
15Или зар ја нисам властан у свом чинити шта хоћу? Зар је око твоје зло што сам ја добар?
16Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos. Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.”
16Тако ће бити последњи први и први последњи; јер је много званих, а мало избраних.
17Enquanto Jesus subia para Jerusalém, ele chamou os doze discípulos à parte e, no caminho, lhes disse:
17И пошавши Исус у Јерусалим узе насамо дванаест ученика на путу, и рече им:
18“Eis que estamos subindo para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
18Ево идем у Јерусалим, и Син човечији биће предан главарима свештеничким и књижевницима; и осудиће Га на смрт;
19e o entregarão aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.”
19и предаће Га незнабошцима да Му се ругају и да Га бију и разапну; и трећи дан устаће.
20Então a mãe dos filhos de Zebedeu aproximou-se dele com seus filhos, ajoelhando-se e pedindo-lhe algo.
20Тада приступи к Њему мати синова Зеведејевих са својим синовима клањајући Му се и молећи Га за нешто.
21Ele lhe perguntou: “O que você quer?” Ela lhe respondeu: “Ordene que estes meus dois filhos se assentem, um à sua direita e outro à sua esquerda, no seu Reino.”
21А Он јој рече: Шта хоћеш? Рече Му: Заповеди да седу ова моја два сина, један с десне стране Теби, а један с леве стране Теби, у царству Твом.
22Mas Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo. Vocês podem beber o cálice que eu estou prestes a beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?” Eles lhe disseram: “Podemos.”
22А Исус одговарајући рече: Не знате шта тражите; можете ли пити чашу коју ћу ја пити и крстити се крштењем којим се ја крстим? Рекоше Му: Можемо.
23Ele lhes disse: “De fato, vocês beberão o meu cálice e serão batizados com o batismo com que eu sou batizado; mas sentar-se à minha direita e à minha esquerda não me cabe conceder; isso pertence àqueles para quem foi preparado por meu Pai.”
23И рече им: Чашу дакле моју испићете, и крстићете се крштењем којим се ја крстим; али да седете с десне стране мени и с леве, не могу ја дати, него коме је уготовио Отац мој.
24Quando os dez ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
24И кад чуше осталих десет ученика, расрдише се на та два брата.
25Mas Jesus os chamou e disse: “Vocês sabem que os governantes das nações as dominam, e os seus grandes exercem autoridade sobre elas.
25А Исус дозвавши их рече: Знате да кнезови народни заповедају народу, и поглавари управљају њим.
26Não será assim entre vocês; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês será o seu servo.
26Али међу вама да не буде тако; него који хоће да буде већи међу вама, да вам служи.
27E quem quiser ser o primeiro entre vocês será o seu escravo,
27И који хоће међу вама да буде први, да вам буде слуга.
28assim como o Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate por muitos.”
28Као што ни Син човечији није дошао да Му служе, него да служи и да душу своју у откуп да за многе.
29Ao saírem de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
29И кад је излазио из Јерихона за Њим иђаше народ многи.
30Eis que dois cegos sentados à beira do caminho, ouvindo que Jesus estava passando, clamaram: “Senhor, tem misericórdia de nós, Filho de Davi!”
30И гле, два слепца сеђаху крај пута, и чувши да Исус пролази повикаше говорећи: Помилуј нас Господе, сине Давидов!
31A multidão os repreendeu, dizendo-lhes que ficassem quietos, mas eles clamavam ainda mais: “Senhor, tem misericórdia de nós, Filho de Davi!”
31А народ прећаше им да ућуте; а они још већма повикаше говорећи: Помилуј нас Господе, сине Давидов!
32Jesus parou, chamou-os e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”
32И уставивши се Исус дозва их, и рече: Шта хоћете да вам учиним?
33Eles lhe disseram: “Senhor, que os nossos olhos se abram.”
33Рекоше Му: Господе, да се отворе очи наше.
34Jesus teve compaixão deles, tocou os seus olhos; e imediatamente eles recuperaram a visão e o seguiram.
34И смилова се Исус, и дохвати се очију њихових, и одмах прогледаше очи њихове, и отидоше за Њим.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.