Mateus 20
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1“Pois o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de uma casa, que saiu de manhã cedo para contratar trabalhadores para a sua vinha.
1«زیرا ملکوت آسمان صاحب‌خانه‌ای را ماند که بامدادان بیرون رفت تا عمله بجهت تاکستان خود به مزد بگیرد.
2Tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, ele os enviou para a sua vinha.
2پس با عمله، روزی یک دینار قرار داده، ایشان را به تاکستان خود فرستاد.
3Saindo por volta da terceira hora, viu outros que estavam desocupados na praça.
3و قریب به ساعت سوم بیرون رفته، بعضی دیگر را در بازار بیکار ایستاده دید.
4Ele lhes disse: 'Vão vocês também para a vinha, e o que for justo eu lhes darei.' E eles foram.
4ایشان را نیز گفت: “شما هم به تاکستان بروید وآنچه حق شما است به شما می‌دهم.” پس رفتند.
5Saindo novamente por volta da sexta e da nona hora, fez a mesma coisa.
5باز قریب به ساعت ششم و نهم رفته، همچنین کرد.
6Por volta da décima primeira hora, ele saiu e encontrou outros desocupados. Ele lhes perguntou: 'Por que vocês estão aqui o dia todo desocupados?'
6و قریب به ساعت یازدهم رفته، چند نفردیگر بیکار ایستاده یافت. ایشان را گفت: “از بهرچه تمامی روز در اینجا بیکار ایستاده‌اید؟”
7“Eles lhe responderam: 'Porque ninguém nos contratou.' “Ele lhes disse: 'Vão vocês também para a vinha, e receberão o que for justo.'
7گفتندش: “هیچ‌کس ما را به مزد نگرفت.” بدیشان گفت: “شما نیز به تاکستان بروید و حق خویش راخواهید یافت.”
8“Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse ao seu administrador: ‘Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.’
8و چون وقت شام رسید، صاحب تاکستان به ناظر خود گفت: “مزدوران راطلبیده، از آخرین گرفته تا اولین مزد ایشان را اداکن.”
9“Quando chegaram os que foram contratados por volta da décima primeira hora, cada um recebeu um denário.
9پس یازده ساعتیان آمده، هر نفری دیناری یافتند.
10Quando os primeiros chegaram, pensaram que receberiam mais; mas cada um deles também recebeu um denário.
10و اولین آمده، گمان بردند که بیشترخواهند یافت. ولی ایشان نیز هر نفری دیناری یافتند.
11Ao receberem, murmuraram contra o dono da casa,
11اما چون گرفتند، به صاحب‌خانه شکایت نموده،
12dizendo: 'Estes últimos trabalharam apenas uma hora, e você os igualou a nós, que suportamos o peso do dia e o calor escaldante!'
12گفتند که “این آخرین، یک ساعت کار کردند و ایشان را با ما که متحمل سختی و حرارت روز گردیده‌ایم مساوی ساخته‌ای؟”
13“Mas ele respondeu a um deles: 'Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo um denário?
13او در جواب یکی از ایشان گفت: “ای رفیق بر تو ظلمی نکردم. مگر به دیناری با من قرار ندادی؟
14Pegue o que é seu e vá embora. É meu desejo dar a este último o mesmo que dei a você.
14حق خود را گرفته برو. می‌خواهم بدین آخری مثل تو دهم.
15Não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou o seu olho é mau porque eu sou bom?'
15آیا مرا جایز نیست که از مال خود آنچه خواهم بکنم؟ مگر چشم توبد است از آن رو که من نیکو هستم؟”
16Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos. Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.”
16بنابراین اولین آخرین و آخرین اولین خواهند شد، زیراخوانده‌شدگان بسیارند و برگزیدگان کم.»
17Enquanto Jesus subia para Jerusalém, ele chamou os doze discípulos à parte e, no caminho, lhes disse:
17و چون عیسی به اورشلیم می‌رفت، دوازده شاگرد خود را در اثنای راه به خلوت طلبیده بدیشان گفت:
18“Eis que estamos subindo para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
18«اینک به سوی اورشلیم می‌رویم و پسر انسان به روسای کهنه و کاتبان تسلیم کرده خواهد شد و حکم قتل او را خواهندداد،
19e o entregarão aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.”
19و او را به امت‌ها خواهند سپرد تا او رااستهزا کنند و تازیانه زنند و مصلوب نمایند و درروز سوم خواهد برخاست.»
20Então a mãe dos filhos de Zebedeu aproximou-se dele com seus filhos, ajoelhando-se e pedindo-lhe algo.
20آنگاه مادر دو پسر زبدی با پسران خود نزدوی آمده و پرستش نموده، از او چیزی درخواست کرد.
21Ele lhe perguntou: “O que você quer?” Ela lhe respondeu: “Ordene que estes meus dois filhos se assentem, um à sua direita e outro à sua esquerda, no seu Reino.”
21بدو گفت: «چه خواهش داری؟» گفت: «بفرما تا این دو پسر من در ملکوت تو، یکی بر دست راست و دیگری بر دست چپ تو بنشینند.»
22Mas Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo. Vocês podem beber o cálice que eu estou prestes a beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?” Eles lhe disseram: “Podemos.”
22عیسی در جواب گفت: «نمی دانید چه می‌خواهید. آیا می‌توانید از آن کاسه‌ای که من می‌نوشم، بنوشید و تعمیدی را که من می‌یابم، بیابید؟» بدو گفتند: «می‌توانیم.»
23Ele lhes disse: “De fato, vocês beberão o meu cálice e serão batizados com o batismo com que eu sou batizado; mas sentar-se à minha direita e à minha esquerda não me cabe conceder; isso pertence àqueles para quem foi preparado por meu Pai.”
23ایشان را گفت: «البته از کاسه من خواهیدنوشید و تعمیدی را که من می‌یابم، خواهید یافت. لیکن نشستن به‌دست راست و چپ من، از آن من نیست که بدهم، مگر به کسانی که از جانب پدرم برای ایشان مهیا شده است.»
24Quando os dez ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
24اما چون آن ده شاگرد شنیدند، بر آن دوبرادر به دل رنجیدند.
25Mas Jesus os chamou e disse: “Vocês sabem que os governantes das nações as dominam, e os seus grandes exercem autoridade sobre elas.
25عیسی ایشان را پیش طلبیده، گفت: «آگاه هستید که حکام امت‌ها برایشان سروری می‌کنند و روسا بر ایشان مسلطند.
26Não será assim entre vocês; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês será o seu servo.
26لیکن در میان شما چنین نخواهد بود، بلکه هرکه در میان شما می‌خواهد بزرگ گردد، خادم شماباشد.
27E quem quiser ser o primeiro entre vocês será o seu escravo,
27و هرکه می‌خواهد در میان شما مقدم بود، غلام شما باشد.
28assim como o Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate por muitos.”
28چنانکه پسر انسان نیامدتا مخدوم شود بلکه تا خدمت کند و جان خود رادر راه بسیاری فدا سازد.»
29Ao saírem de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
29و هنگامی که از اریحا بیرون می‌رفتند، گروهی بسیار از عقب او می‌آمدند.
30Eis que dois cegos sentados à beira do caminho, ouvindo que Jesus estava passando, clamaram: “Senhor, tem misericórdia de nós, Filho de Davi!”
30که ناگاه دومرد کور کنار راه نشسته، چون شنیدند که عیسی در گذر است، فریاد کرده، گفتند: «خداوندا، پسرداودا، بر ما ترحم کن!»
31A multidão os repreendeu, dizendo-lhes que ficassem quietos, mas eles clamavam ainda mais: “Senhor, tem misericórdia de nós, Filho de Davi!”
31و هر‌چند خلق ایشان را نهیب می‌دادند که خاموش شوند، بیشتر فریادکنان می‌گفتند: «خداوندا، پسر داودا، بر ما ترحم فرما!»
32Jesus parou, chamou-os e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”
32پس عیسی ایستاده، به آواز بلند گفت: «چه می‌خواهید برای شما کنم؟»
33Eles lhe disseram: “Senhor, que os nossos olhos se abram.”
33به وی گفتند: «خداوندا، اینکه چشمان ما باز‌گردد!»
34Jesus teve compaixão deles, tocou os seus olhos; e imediatamente eles recuperaram a visão e o seguiram.
34پس عیسی ترحم نموده، چشمان ایشان را لمس نمودکه در ساعت بینا گشته، از عقب او روانه شدند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.