מתיו 20
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1כי דומה מלכות השמים לאדם בעל בית אשר השכים לצאת בבקר לשכר פעלים לכרמו׃
1Јер је царство небеско као човек домаћин који ујутру рано изиђе да наима посленике у виноград свој.
2והתנה עם הפעלים שכר דינר ליום וישלחם אל כרמו׃
2И погодивши се с посленицима по грош на дан посла их у виноград свој.
3ויצא בשעה השלישית וירא אחרים עמדים בטלים בשוק׃
3И изишавши у трећи сат, виде друге где стоје на тргу беспослени,
4ויאמר להם לכו גם אתם אל כרמי וכישר אתן לכם וילכו׃
4и њима рече: Идите и ви у мој виноград, и шта буде право даћу вам.
5ויצא גם בשעה הששית גם בתשיעית ויעש כדבר הזה׃
5И они отидоше. И опет изишавши у шести и девети сат, учини тако.
6ויצא בשעת עשתי עשרה וימצא אחרים עמדים ויאמר אליהם למה אתם עמדים פה בטלים כל היום׃
6И у једанаести сат изишавши нађе друге где стоје беспослени, и рече им: Што стојите овде сав дан беспослени?
7ויאמרו לו כי לא שכר אותנו איש ויאמר אליהם לכו גם אתם אל הכרם וכישר יתן לכם׃
7Рекоше му: Нико нас не најми. Рече им: Идите и ви у мој виноград, и шта буде право примићете.
8ויהי בערב ויאמר בעל הכרם אל פקידו קרא את הפעלים ושלם להם את שכרם החל באחרונים וכלה בראשונים׃
8А кад би у вече, рече господар од винограда к приставу свом: Дозови посленике и подај им плату почевши од последњих до првих.
9ויבאו הנשכרים בשעת אחת עשרה ויקחו איש איש דינר אחד׃
9И дошавши који су у једанаести сат најмљени примише по грош.
10ובבא הראשונים דמו בנפשם כי יקחו יותר ויקחו גם הם איש איש דינר אחד׃
10А кад дођоше први, мишљаху да ће више примити: И примише и они по грош.
11ויהי בקחתם וילונו על בעל הבית לאמר׃
11И примивши викаху на господара.
12אלה האחרונים לא עשו כי אם שעה אחת ואתה השויתם אלינו אשר סבלנו את כבד היום ואת חמו׃
12Говорећи: Ови последњи један сат радише, и изједначи их с нама који смо се читав дан мучили и горели.
13ויען ויאמר אל אחד מהם רעי לא עשקתיך הלא שכר דינר התנית עמי׃
13А он одговарајући рече једном од њих: Пријатељу! Ја теби не чиним криво; ниси ли погодио са мном по грош?
14קח את שלך ולך ואני רצוני לתת גם לזה האחרון כמו לך׃
14Узми своје па иди; а ја хоћу и овом последњем да дам као и теби.
15הלא אוכל לעשות בשלי כרצוני האם תרע עינך על אשר טוב אנכי׃
15Или зар ја нисам властан у свом чинити шта хоћу? Зар је око твоје зло што сам ја добар?
16ככה יהיו האחרונים ראשונים והראשונים יהיו אחרונים כי רבים הם הקרואים ומעטים הנבחרים׃
16Тако ће бити последњи први и први последњи; јер је много званих, а мало избраних.
17ויהי כעלות ישוע ירושלים ויקח אליו את שנים העשר לבדם ויאמר להם בדרך׃
17И пошавши Исус у Јерусалим узе насамо дванаест ученика на путу, и рече им:
18הננו עלים ירושלימה ובן האדם ימסר לראשי הכהנים ולסופרים והרשיעהו למות׃
18Ево идем у Јерусалим, и Син човечији биће предан главарима свештеничким и књижевницима; и осудиће Га на смрт;
19ומסרו אותו לגוים להתל בו ולהכות אותו בשוטים ולצלב אותו וביום השלישי קום יקום׃
19и предаће Га незнабошцима да Му се ругају и да Га бију и разапну; и трећи дан устаће.
20אז נגשה אליו אם בני זבדי עם בניה ותשתחו לו לבקש ממנו דבר׃
20Тада приступи к Њему мати синова Зеведејевих са својим синовима клањајући Му се и молећи Га за нешто.
21ויאמר אליה מה בקשתך ותאמר אליו אמר נא כי ישבו שני בני אלה אחד לימינך ואחד לשמאלך במלכותך׃
21А Он јој рече: Шта хоћеш? Рече Му: Заповеди да седу ова моја два сина, један с десне стране Теби, а један с леве стране Теби, у царству Твом.
22ויען ישוע ויאמר לא ידעתם את אשר שאלתם היכל תוכלו שתות את הכוס אשר אני עתיד לשתותו והטבל בטבילה אשר אני נבטל בה ויאמרו אליו נוכל׃
22А Исус одговарајући рече: Не знате шта тражите; можете ли пити чашу коју ћу ја пити и крстити се крштењем којим се ја крстим? Рекоше Му: Можемо.
23ויאמר אליהם הן את כוסי תשתו ובטבילה אשר אני נטבל בה תטבלו אך שבת לימימי ולשמאלי אין בידי לתתה בלתי לאשר הוכן להם מאת אבי׃
23И рече им: Чашу дакле моју испићете, и крстићете се крштењем којим се ја крстим; али да седете с десне стране мени и с леве, не могу ја дати, него коме је уготовио Отац мој.
24ויהי כאשר שמעו זאת העשרה ויכעסו אל שני האחים׃
24И кад чуше осталих десет ученика, расрдише се на та два брата.
25וישוע קרא להם ויאמר אתם ידעתם כי שרי הגוים רדים בהם והגדולים שלטים עליהם׃
25А Исус дозвавши их рече: Знате да кнезови народни заповедају народу, и поглавари управљају њим.
26ואתם אל יהי כן ביניכם כי אם החפז להיות גדול בכם יהי לכם למשרת׃
26Али међу вама да не буде тако; него који хоће да буде већи међу вама, да вам служи.
27והחפץ להיות בכם לראש יהי לכם עבד׃
27И који хоће међу вама да буде први, да вам буде слуга.
28כאשר בן האדם לא בא למען ישרתוהו כי אם לשרת ולתת את נפשו כפר תחת רבים׃
28Као што ни Син човечији није дошао да Му служе, него да служи и да душу своју у откуп да за многе.
29ויהי כצאתם מיריחו וילך אחריו המון עם רב׃
29И кад је излазио из Јерихона за Њим иђаше народ многи.
30והנה שני עורים ישבים על יד הדרך וישמעו כי ישוע עבר ויצעקו לאמר חננו נא אדנינו בן דוד׃
30И гле, два слепца сеђаху крај пута, и чувши да Исус пролази повикаше говорећи: Помилуј нас Господе, сине Давидов!
31ויגער בם העם להשתיקם והם הרבו לצעק ויאמרו אדנינו חננו נא בן דוד׃
31А народ прећаше им да ућуте; а они још већма повикаше говорећи: Помилуј нас Господе, сине Давидов!
32ויעמד ישוע ויקרא להם ויאמר מה תחפצו ואעשה לכם׃
32И уставивши се Исус дозва их, и рече: Шта хоћете да вам учиним?
33ויאמרו אליו אדנינו עשה שתפקחנה עינינו׃
33Рекоше Му: Господе, да се отворе очи наше.
34ורחמי ישוע נכמרו ויגע בעיניהם ופתאם החלו עיניהם לראות וילכו אחריו׃
34И смилова се Исус, и дохвати се очију њихових, и одмах прогледаше очи њихове, и отидоше за Њим.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.