מתיו 26
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ויהי ככלות ישוע לדבר את כל הדברים האלה ויאמר אל תלמידיו׃
1И кад сврши Исус речи ове, рече ученицима својим:
2אתם ידעתם כי אחרי יומים יהיה הפסח ובן האדם ימסר להצלב׃
2Знате да ће до два дана бити пасха, и Сина човечијег предаће да се разапне.
3ויקהלו הכהנים הגדולים והסופרים וזקני העם אל חצר הכהן הגדול הנקרא קיפא׃
3Тада скупише се главари свештенички и књижевници и старешине народне у двор поглавара свештеничког по имену Кајафе;
4ויועצו יחדו לתפש את ישוע בערמה ולהמיתו׃
4и световаше се како би Исуса из преваре ухватили и убили.
5ויאמרו אך לא בחג פן תהיה מהומה בעם׃
5И говораху: Али не о празнику, да се не би народ побунио.
6ויהי בהיות ישוע בית היני בבית שמעון המצרע׃
6А кад Исус беше у Витанији у кући Симона губавог,
7ותקרב אליו אשה ובידה פך שמן יקר מאד ותצק על ראשו בהסבו על השלחן׃
7приступи к Њему жена са скленицом мира многоценог, и изли на главу Његову кад сеђаше за трпезом.
8ויראו התלמידים ויתרעמו לאמר על מה האבוד הזה׃
8А кад видеше то ученици Његови, расрдише се говорећи: Зашто се чини таква штета?
9כי השמן הזה היה ראוי להמכר במחיר רב ולתתו לעניים׃
9Јер се могло ово продати скупо и новци дати сиромасима.
10וידע ישוע ויאמר אליהם למה תוגו את האשה הלא מעשה טוב עשתה עמדי׃
10А кад разуме Исус, рече им: Шта сметате жену? Она учини добро дело на мени.
11כי עניים תמיד עמכם ואנכי אינני אתכם תמיד׃
11Јер сиромахе имате свагда са собом, а мене немате свагда.
12כי אשר שפכה את השמן הזה על גופי לחנט אותי עשתה זאת׃
12А она изливши миро ово на тело моје за укоп ме приготови.
13אמן אמר אני לכם באשר תקרא הבשורה הזאת בכל העולם גם את אשר היא עשתה יספר לזכרון לה׃
13Заиста вам кажем: где се год успроповеда ово јеванђеље по свему свету, казаће се и то за спомен њен што учини она.
14וילך אחד משנים העשר הנקרא יהודה איש קריות אל ראשי הכהנים׃
14Тада један од дванаесторице, по имену Јуда Искариотски, отиде ка главарима свештеничким,
15ויאמר מה תתנו לי ואמסרנו בידכם וישקלו לו שלשים כסף׃
15и рече: Шта ћете ми дати да вам га издам? А они му обрекоше тридесет сребрника.
16ומן העת ההיא בקש תאנה למסר אותו׃
16И отада тражаше згоду да Га изда.
17ויהי בראשון לחג המצות ויגשו התלמידים אל ישוע לאמר באי זה מקום תחפץ כי נכין לך לאכל את הפסח׃
17А у први дан пресних хлебова приступише ученици к Исусу говорећи: Где ћеш да ти зготовимо пасху да једеш?
18ויאמר לכו העירה אל פלני אלמני ואמרתם אליו כה אמר הרב עתי קרובה היא ובביתך אעשה את הפסח עם תלמידי׃
18А Он рече: Идите у град к томе и томе, и кажите му: Учитељ каже: време је моје близу, у тебе ћу да учиним пасху с ученицима својим.
19ויעשו התלמידים כאשר צום ישוע ויכינו את הפסח׃
19И учинише ученици како им заповеди Исус, и уготовише пасху.
20ויהי בערב ויסב עם שנים העשר׃
20А кад би увече, седе за трпезу са дванаесторицом.
21ובאכלם ויאמר אמן אמר אני לכם כי אחד מכם ימסרני׃
21И кад јеђаху рече им: Заиста вам кажем: један између вас издаће ме.
22ויתעצבו מאד ויחלו איש ואיש לאמר לו האנכי הוא אדני׃
22И забринувши се врло почеше сваки говорити Му: Да нисам ја, Господе?
23ויען ויאמר האיש אשר טבל עמי את ידו בקערה הוא ימסרני׃
23А Он одговарајући рече: Који умочи са мном руку у зделу онај ће ме издати.
24הן בן האדם הלוך ילך לו ככתוב עליו אבל אוי לאיש ההוא אשר על ידו ימסר בן האדם טוב לאיש ההוא אם לא נולד׃
24Син човечији дакле иде као што је писано за Њега; али тешко оном човеку који изда Сина човечијег; боље би му било да се није ни родио онај човек.
25ויען יהודה המסר אותו ויאמר רבי האני הוא ויאמר אליו אתה אמרת׃
25А Јуда, издајник Његов, одговарајући рече: Да нисам ја, рави? Рече му: Ти каза.
26ובאכלם ויקח ישוע את הלחם ויברך ויבצע ויתן לתלמידים ויאמר קחו ואכלו זה הוא גופי׃
26И кад јеђаху, узе Исус хлеб и благословивши преломи га, и даваше ученицима, и рече: Узмите, једите; ово је тело моје.
27ויקח את הכוס ויברך ויתן להם לאמר שתו ממנה כלכם׃
27И узе чашу и давши хвалу даде им говорећи: Пијте из ње сви;
28כי זה הוא דמי דם הברית החדשה הנשפך בעד רבים לסליחת חטאים׃
28јер је ово крв моја новог завета која ће се пролити за многе ради отпуштења греха.
29ואני אמר לכם כי מעתה שתה לא אשתה מתנובת הגפן הזאת עד היום ההוא אשר אשתה אתה עמכם חדשה במלכות אבי׃
29Кажем вам пак да нећу одсад пити од овог рода виноградског до оног дана кад ћу пити с вама новог у царству Оца свог.
30ויהי אחרי גמרם את ההלל ויצאו אל הר הזיתים׃
30И отпојавши хвалу изиђоше на гору маслинску.
31אז אמר אליהם ישוע אתם כלכם תכשלו בי בלילה הזה כי כתוב אכה את הרעה ותפוצין הצאן׃
31Тада рече им Исус: Сви ћете се ви саблазнити о мене ову ноћ; јер у писму стоји: Ударићу пастира и овце од стада разбежаће се.
32ואחרי קומי אלך לפניכם הגלילה׃
32А по васкрсењу свом ја идем пред вама у Галилеју.
33ויען פטרוס ויאמר לו גם כי יכשלו בך כלם אני לעולם לא אכשל׃
33А Петар рече Му: Ако се и сви саблазне о тебе ја се нећу никад саблазнити.
34ויאמר אליו ישוע אמן אמר אני לך כי בלילה הזה בטרם יקרא התרנגול תכחש בי שלש פעמים׃
34Рече му Исус: Заиста ти кажем: ноћас док петао не запева три пута ћеш ме се одрећи.
35ויאמר אליו פטרוס גם כי יהיה עלי למות אתך כחש לא אכחש בך וכן אמרו גם כל התלמידים׃
35Рече Њему Петар: Да бих знао и умрети с Тобом нећу Те се одрећи. Тако и сви ученици рекоше.
36אחרי כן בא אתם ישוע אל חצר הנקרא גת שמני ויאמר אל התלמידים שבו לכם פה עד אשר אלך שמה והתפללתי׃
36Тада дође Исус с њима у село које се зове Гетсиманија, и рече ученицима: Седите ту док ја идем тамо да се помолим Богу.
37ויקח אתו את פטרוס ואת שני בני זבדי ויחל להעצב ולמוג׃
37И узевши Петра и оба сина Зеведејева забрину се и поче тужити.
38ויאמר להם נפשי מרה לי עד מות עמדו פה ושקדו עמי׃
38Тада рече им Исус: Жалосна је душа моја до смрти; почекајте овде, и стражите са мном.
39וילך מעט האלה ויפל על פניו ויתפלל לאמר אבי אם יוכל להיות תעבר נא מעלי הכוס הזאת אך לא כרצוני כי אם כרצונך׃
39И отишавши мало паде на лице своје молећи се и говорећи: Оче мој! Ако је могуће да ме мимоиђе чаша ова; али опет не како ја хоћу него како Ти.
40ויבא אל התלמידים וימצאם ישנים ויאמר אל פטרוס הנה לא היה ביכלתכם לשקד עמי שעה אחת׃
40И дошавши к ученицима нађе их где спавају, и рече Петру: Зар не могосте један час постражити са мном?
41שקדו והתפללו פן תבאו לידי נסיון הן הרוח היא חפצה והבשר הוא רפה׃
41Стражите и молите се Богу да не паднете у напаст; јер је дух срчан, али је тело слабо.
42ויוסף ללכת לו שנית ויתפלל לאמר אבי אם לא תוכל הכוס הזאת לעבר ממני מבלי שתותי אתה יהי כרצונך׃
42Опет по други пут отиде и помоли се говорећи: Оче мој! Ако ме не може чаша ова мимоићи да је не пијем, нека буде воља Твоја.
43ויבא וימצאם גם בפעם הזאת ישנים כי עיניהם היו כבדות׃
43И дошавши нађе их опет где спавају; јер им беху очи отежале.
44ויניחם ויוסף ללכת ויתפלל שלישית באמרו עוד הפעם כדבר הזה׃
44И оставивши их отиде опет и трећи пут те се помоли говорећи оне исте речи.
45ויבא אל התלמידים ויאמר אליהם נומו מעתה ונוחו הנה השעה קרובה ובן האדם נמסר לידי חטאים׃
45Тада дође к ученицима својим и рече им: Једнако спавате и почивате; ево се приближи час, и Син човечији предаје се у руке грешника.
46קומו ונלכה הנה הלך וקרב המסר אותי׃
46Устаните да идемо; ево се приближи издајник мој.
47עודנו מדבר והנה בא יהודה אחד משנים העשר ועמו המון רב ברחבות ובמקלות מאת ראשי הכהנים וזקני העם׃
47И док Он још тако говораше, гле, Јуда, један од дванаесторице, дође, и с њим људи многи с ножевима и с кољем од главара свештеничких и старешина народних.
48והמסר אתו נתן להם אות לאמר האיש אשר אשקהו זה הוא תפשוהו׃
48А издајник Његов даде им знак говорећи: Кога ја целивам онај је; држите га.
49ומיד נגש אל ישוע ויאמר שלום לך רבי וינשק לו׃
49И одмах приступивши к Исусу рече: Здраво, рави! И целива Га.
50ויאמר אליו ישוע רעי על מה באת ויגשו וישלחו את ידיהם בישוע ויתפשו אתו׃
50А Исус рече му: Пријатељу! Шта ћеш ти овде? Тада приступивши дигоше руке на Исуса и ухватише Га.
51והנה אחד מן האנשים אשר עם ישוע שלח ידו וישלף חרבו ויך את עבד הכהן הגדול ויקצץ את אזנו׃
51И гле, један од оних што беху са Исусом машивши се руком извади нож свој те удари слугу поглавара свештеничког, и одсече му ухо.
52ויאמר אליו ישוע השב את חרבך אל תערה כי כל אחזי חרב בחרב יאבדו׃
52Тада рече му Исус: Врати нож свој на место његово; јер сви који се маше за нож од ножа ће изгинути.
53או היחשב לבך כי לא יכלתי לשאל עתה מאת אבי והוא יצוה לי יותר משנים עשר לגיונות של מלאכים׃
53Или мислиш ти да ја не могу сад умолити Оца свог да ми пошаље више од дванаест легеона анђела?
54ואיככה אפוא ימלאו הכתובים כי כן היה תהיה׃
54Али како би се испунило шта стоји у писму да ово треба да буде?
55בשעה ההיא אמר ישוע אל המון העם כעל פריץ יצאתם בחרבות ובמקלות לתפשני ויום יום הייתי ישב ומלמד אצלכם במקדש ולא החזקתם בי׃
55У тај час рече Исус људима: Као на хајдука изишли сте с ножевима и с кољем да ме ухватите, а сваки дан сам код вас седео учећи у цркви, и не ухватисте ме.
56וכל זאת היתה למלאת כתבי הנביאים אז עזבוהו התלמידים כלם וינוסו׃
56А ово све би да се збуду писма пророчка. Тада ученици сви оставише Га, и побегоше.
57והאנשים אשר תפשו את ישוע הוליכהו אל קיפא הכהן הגדול אשר נקהלו שם הסופרים והזקנים׃
57И они што ухватише Исуса одведоше Га поглавару свештеничком, Кајафи, где се књижевници и старешине сабраше.
58ופטרוס הלך אחריו מרחוק עד לחצר הכהן הגדול ויבא פנימה וישב לו אצל המשרתים לראות את אחרית הדבר׃
58А Петар иђаше за Њим издалека до двора поглавара свештеничког и ушавши унутра седе са слугама да види свршетак.
59והכהנים הגדולים והסופרים וכל הסנהדרין בקשו עדות שקר בישוע להמיתו ולא מצאו׃
59А главари свештенички и старешине и сав сабор тражаху лажна сведочанства на Исуса да би Га убили;
60ואף בעמד שם עדי שקר רבים לא מצאו ובאחרונה נגשו שני עדי שקר׃
60и не нађоше; и премда многи лажни сведоци долазише, не нађоше. Најпосле дођоше два лажна сведока,
61ויאמרו זה אמר יש ביכלתי להרס את היכל האלהים ולשוב לבנותו בשלשת ימים׃
61и рекоше: Он је казао: Ја могу развалити цркву Божју и за три дана начинити је.
62ויקם הכהן הגדול ויאמר אליו האינך משיב דבר על אשר ענו בך אלה׃
62И уставши поглавар свештенички рече Му: Зар ништа не одговараш што ови на тебе сведоче?
63וישוע החריש ויען הכהן הגדול ויאמר לו משביעך אני באלהים חיים שתאמר לנו אם אתה הוא המשיח בן האלהים׃
63А Исус је ћутао. И поглавар свештенички одговарајући рече Му: Заклињем те живим Богом да нам кажеш јеси ли ти Христос син Божји?
64ויאמר אליו ישוע אתה אמרת אבל אני אמר לכם כי מעתה תראו את בן האדם ישב לימין הגבורה ובא עם ענני השמים׃
64Рече му Исус: Ти каза. Али ја вам кажем: одселе ћете видети Сина човечијег где седи с десне стране силе и иде на облацима небеским.
65ויקרע הכהן הגדול את בגדיו ויאמר הוא גדף ומה לנו עוד לבקש עדים הנה עתה שמעתם את גדופו׃
65Тада поглавар свештенички раздре хаљине своје говорећи: Хули на Бога; шта нам требају више сведоци? Ево сад чусте хулу његову.
66מה דעתכם ויענו ויאמרו איש מות הוא׃
66Шта мислите? А они одговарајући рекоше: Заслужио је смрт.
67וירקו בפניו ויכהו באגרוף ואחרים הכהו על הלחי׃
67Тада пљунуше Му у лице, и ударише Га по лицу, а једни Му даше и приушке
68ויאמרו הנבא לנו המשיח מי הוא המכה אותך׃
68говорећи: Прореци нам, Христе, ко те удари?
69ופטרוס ישב מחוץ לבית בחצר ותגש אליו שפחה לאמר גם אתה היית עם ישוע הגלילי׃
69А Петар сеђаше напољу на двору, и приступи к њему једна слушкиња говорећи: и ти си био с Исусом Галилејцем.
70ויכחש בפני כלם לאמר לא ידעתי מה את אמרת׃
70А он се одрече пред свима говорећи: Не знам шта говориш.
71ויצא אל פתח השער ותרא אותו אחרת ותאמר לאנשים אשר שם גם זה היה עם ישוע הנצרי׃
71А кад изиђе к вратима угледа га друга, и рече онима што беху онде: и овај беше са Исусом Назарећанином.
72ויוסף לכחש וישבע לאמר לא ידעתי את האיש׃
72Он опет одрече се клетвом: Не знам тог човека.
73וכמעט אחרי כן ויגשו העמדים שם ויאמרו אל פטרוס אמת כי גם אתה מהם כי גם לשונך מגלה אותך׃
73А мало потом приступише они што стајаху и рекоше Петру: Ваистину и ти си од њих; јер те и говор твој издаје.
74ויחל להחרים את נפשו ולהשבע לאמר לא ידעתי את האיש ומיד קרא התרנגול׃
74Тада се поче клети и преклињати да не зна тог човека. И одмах запева петао.
75ויזכר פטרוס את דבר ישוע אשר אמר אליו לאמר בטרם יקרא התרנגול תכחש בי שלש פעמים ויצא החוצה וימרר בבכי׃
75И опомену се Петар речи Исусове што му је рекао: Док петао не запева три пута ћеш ме се одрећи. И изашавши напоље плака горко.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.