מתיו 15
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1אז באו אל ישוע הסופרים והפרושים אשר מירושלים׃
1Тада приступише к Исусу књижевници и фарисеји од Јерусалима говорећи:
2ויאמרו מדוע תלמידיך עברים את קבלת הזקנים כי אינם רחצים את ידיהם באכלם לחם׃
2Зашто ученици твоји преступају обичаје старих? Јер не умивају руке своје кад хлеб једу.
3ויען ויאמר אליהם מדוע גם אתם עברים את מצות אלהים בעבור קבלתכם׃
3А Он одговарајући рече им: Зашто и ви преступате заповест Божју за обичаје своје?
4כי אלהים צוה לאמר כבד את אביך ואת אמך ומקלל אביו ואמו מות יומת׃
4Јер Бог заповеда говорећи: Поштуј оца и матер; и који опсује оца или матер смрћу да умре.
5ואתם אמרים האמר לאביו ולאמו קרבן כל מה שאתה נהנה לי אין עליו לכבד את אביו ואת אמו׃
5А ви кажете: Ако који рече оцу или матери: Прилог је чим би ти ја могао помоћи;
6ותפרו את דבר האלהים בעבור קבלתכם׃
6може и да не поштује оца свог или матере. И укидосте заповест Божју за обичаје своје.
7חנפים היטב נבא עליכם ישעיהו לאמר׃
7Лицемери! Добро је за вас пророковао Исаија говорећи:
8העם הזה נגש בפיו ובשפתיו כבדוני ולבו רחק ממני׃
8Ови људи приближавају се к мени устима својим, и уснама поштују ме; а срце њихово далеко стоји од мене.
9ותהו יראתם אתי מצות אנשים מלמדים׃
9Но залуду ме поштују учећи наукама и заповестима људским.
10ויקרא אל העם ויאמר להם שמעו והבינו׃
10И дозвавши људе, рече им: Слушајте и разумите.
11לא הבא אל הפה יטמא את האדם כי אם היוצא מן הפה הוא מטמא את האדם׃
11Не погани човека шта улази у уста; него шта излази из уста оно погани човека.
12ויגשו אליו תלמידיו ויאמרו הידעת כי הפרושים בשמעם את הדבר הזה נכשלו בו׃
12Тада приступише ученици Његови и рекоше Му: Знаш ли да фарисеји чувши ту реч саблазнише се?
13ויען ויאמר כל מטע אשר לא נטע אבי שבשמים עקור יעקר׃
13А Он одговарајући рече: Свако дрво које није усадио Отац мој небески, искорениће се.
14הניחו אותם מנהלים עורים המה לעורים וכי יוליך עור את העור ונפלו שניהם בתוך הבור׃
14Оставите их: они су слепе вође слепцима; а слепац слепца ако води, оба ће у јаму пасти.
15ויען פטרוס ויאמר אליו באר לנו את המשל הזה׃
15А Петар одговарајући рече Му: Кажи нам причу ову.
16ויאמר ישוע עדנה גם אתם באין בינה׃
16А Исус рече: Еда ли сте и ви још неразумни?
17העוד לא תשכילו כי כל הבא אל הפה יורד אל הכרש וישפך משם למוצאות׃
17Зар још не знате да све што улази у уста у трбух иде, и избацује се напоље?
18אבל היוצא מן הפה יוצא מן הלב והוא מטמא את האדם׃
18А шта излази из уста из срца излази, и оно погани човека.
19כי מן הלב יוצאות מחשבות רע רציחות נאופים זנונים גנבות עדיות שקר וגדופים׃
19Јер од срца излазе зле мисли, убиства, прељубе, курварства, крађе, лажна сведочанства, хуле на Бога.
20אלה הם המטמאים את האדם אבל אכול בלי נטילת ידים לא יטמא את האדם׃
20И ово је што погани човека, а неумивеним рукама јести не погани човека.
21ויצא ישוע משם ויסר אל גלילות צור וצידון׃
21И изишавши оданде Исус отиде у крајеве тирске и сидонске.
22והנה אשה כנענית יצאה מן הגבולות ההם ותצעק אליו לאמר חנני אדני בן דוד כי בתי מענה מאד על ידי שד׃
22И гле, жена Хананејка изађе из оних крајева, и повика к Њему говорећи: Помилуј ме Господе сине Давидов! Моју кћер врло мучи ђаво.
23והוא לא ענה אתה דבר ויגשו תלמידיו ויבקשו ממנו לאמר שלחה כי צעקת היא אחרינו׃
23А Он јој не одговори ни речи. И приступивши ученици Његови мољаху Га говорећи: Отпусти је, како виче за нама.
24ויען ויאמר לא שלחתי כי אם אל הצאן האבדות לבית ישראל׃
24А Он одговарајући рече: Ја сам послан само к изгубљеним овцама дома Израиљевог.
25והיא באה ותשתחו לו לאמר אדני עזרני׃
25А она приступивши поклони Му се говорећи: Господе помози ми!
26ויען ויאמר לא טוב לקחת את לחם הבנים ולהשליכו לצעירי הכלבים׃
26А Он одговарајући рече: Није добро узети од деце хлеб и бацити псима.
27ותאמר כן אדני אפס כי גם צעירי הכלבים יאכלו מפרורים הנפלים מעל שלחן אדניהם׃
27А она рече: Да, Господе, али и пси једу од мрва што падају с трпезе њихових господара.
28ויען ישוע ויאמר אליה אשה גדלה אמונתך יהי לך כרצונך ותרפא בתה מן השעה ההיא׃
28Тада одговори Исус, и рече јој: О жено! Велика је вера твоја; нека ти буде како хоћеш. И оздрави кћи њена од оног часа.
29ויעבר ישוע משם ויבא אל ים הגליל ויעל ההרה וישב שם׃
29И отишавши Исус оданде, дође к мору галилејском, и попевши се на гору, седе онде.
30ויבאו אליו המון עם רב ועמהם פסחים עורים חרשים קטעים ורבים כהמה ויפילום לרגלי ישוע וירפאם׃
30И приступише к Њему људи многи који имаху са собом хромих, слепих, немих, узетих и других многих, и положише их к ногама Исусовим, и исцели их,
31ויתמהו העם בראותם את האלמים מדברים והקטעים בריאים והפסחים מתהלכים והעורים ראים וישבחו את אלהי ישראל׃
31тако да се народ дивљаше, видећи неме где говоре, узете здраве, хроме где иду, и слепе где гледају; и хвалише Бога Израиљевог.
32ויקרא ישוע אל תלמידיו ויאמר נכמרו רחמי על העם כי זה שלשת ימים עמדו עמדי ואין להם מה לאכל ואינני אבה לשלחם רעבים פן יתעלפו בדרך׃
32А Исус дозвавши ученике своје рече: Жао ми је овог народа, јер већ три дана стоје код мене и немају шта јести; а нисам их рад отпустити гладне да не ослабе на путу.
33ויאמרו אליו התלמידים מאין לנו די לחם במדבר להשביע את ההמון הגדול הזה׃
33И рекоше Му ученици Његови: Откуда нам у пустињи толики хлеб да се насити толики народ?
34ויאמר ישוע אליהם כמה ככרות לחם לכם ויאמרו שבע ומעט דגים קטנים׃
34И рече им Исус: Колико хлебова имате? А они рекоше: Седам, и мало рибице.
35ויצו את המון העם לשבת לארץ׃
35И заповеди народу да поседају по земљи.
36ויקח את שבע ככרות הלחם ואת הדגים ויברך ויפרס ויתן אל התלמידים והתלמידים נתנו לעם׃
36И узевши оних седам хлебова и рибе, и давши хвалу, преломи, и даде ученицима својим, а ученици народу.
37ויאכלו כלם וישבעו וישאו מן הפתותים הנותרים שבעה דודים מלאים׃
37И једоше сви, и наситише се; и накупише комада што претече седам котарица пуних.
38והאכלים היו ארבעת אלפי איש מלבד הנשים והטף׃
38А оних што су јели беше четири хиљаде људи, осим жена и деце.
39וישלח את העם וירד באניה ויבא אל גבול מגדלא׃
39И отпустивши народ уђе у лађу, и дође у околине магдалске.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.