Mateus 15
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Então fariseus e escribas vieram de Jerusalém a Jesus, dizendo:
1Тада приступише к Исусу књижевници и фарисеји од Јерусалима говорећи:
2“Por que os seus discípulos desobedecem à tradição dos anciãos? Pois eles não lavam as mãos quando comem pão.”
2Зашто ученици твоји преступају обичаје старих? Јер не умивају руке своје кад хлеб једу.
3Ele lhes respondeu: “Por que vocês também desobedecem ao mandamento de Deus por causa da tradição de vocês?
3А Он одговарајући рече им: Зашто и ви преступате заповест Божју за обичаје своје?
4Pois Deus ordenou: 'Honre seu pai e sua mãe', e: 'Quem falar mal de pai ou mãe, que seja morto.'
4Јер Бог заповеда говорећи: Поштуј оца и матер; и који опсује оца или матер смрћу да умре.
5Mas vocês dizem: ‘Quem disser a seu pai ou a sua mãe: “Qualquer ajuda que você poderia ter recebido de mim é uma oferta dedicada a Deus”,
5А ви кажете: Ако који рече оцу или матери: Прилог је чим би ти ја могао помоћи;
6esse não honrará seu pai ou sua mãe.' Vocês anularam o mandamento de Deus por causa da tradição de vocês.
6може и да не поштује оца свог или матере. И укидосте заповест Божју за обичаје своје.
7Hipócritas! Bem profetizou Isaías a respeito de vocês, dizendo:
7Лицемери! Добро је за вас пророковао Исаија говорећи:
8'Este povo se aproxima de mim com a sua boca, e me honra com os seus lábios; mas o seu coração está longe de mim.
8Ови људи приближавају се к мени устима својим, и уснама поштују ме; а срце њихово далеко стоји од мене.
9E em vão me adoram, ensinando como doutrina regras feitas por homens.'”
9Но залуду ме поштују учећи наукама и заповестима људским.
10Ele chamou a multidão e lhes disse: “Ouçam e entendam.
10И дозвавши људе, рече им: Слушајте и разумите.
11O que entra pela boca não contamina o homem; mas o que sai da boca, isso contamina o homem.”
11Не погани човека шта улази у уста; него шта излази из уста оно погани човека.
12Então os discípulos se aproximaram e lhe disseram: “Você sabe que os fariseus se ofenderam quando ouviram essa palavra?”
12Тада приступише ученици Његови и рекоше Му: Знаш ли да фарисеји чувши ту реч саблазнише се?
13Mas ele respondeu: “Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada pelas raízes.
13А Он одговарајући рече: Свако дрво које није усадио Отац мој небески, искорениће се.
14Deixem-nos em paz. Eles são guias cegos de cegos. Se um cego guiar outro cego, ambos cairão num buraco.”
14Оставите их: они су слепе вође слепцима; а слепац слепца ако води, оба ће у јаму пасти.
15Pedro lhe respondeu: “Explique-nos a parábola.”
15А Петар одговарајући рече Му: Кажи нам причу ову.
16Então Jesus disse: “Vocês também ainda não entendem?
16А Исус рече: Еда ли сте и ви још неразумни?
17Vocês não entendem que tudo o que entra pela boca vai para o estômago e depois é expelido do corpo?
17Зар још не знате да све што улази у уста у трбух иде, и избацује се напоље?
18Mas as coisas que saem da boca vêm do coração, e são essas que contaminam o homem.
18А шта излази из уста из срца излази, и оно погани човека.
19Pois do coração saem os maus pensamentos, os assassinatos, os adultérios, os pecados sexuais, os roubos, o falso testemunho e as blasfêmias.
19Јер од срца излазе зле мисли, убиства, прељубе, курварства, крађе, лажна сведочанства, хуле на Бога.
20Estas são as coisas que contaminam o homem; mas comer sem lavar as mãos não contamina o homem.”
20И ово је што погани човека, а неумивеним рукама јести не погани човека.
21Jesus saiu dali e retirou-se para a região de Tiro e Sidom.
21И изишавши оданде Исус отиде у крајеве тирске и сидонске.
22Eis que uma mulher cananeia, vinda daquelas fronteiras, clamou, dizendo: “Tenha misericórdia de mim, Senhor, Filho de Davi! Minha filha está terrivelmente possuída por um demônio!”
22И гле, жена Хананејка изађе из оних крајева, и повика к Њему говорећи: Помилуј ме Господе сине Давидов! Моју кћер врло мучи ђаво.
23Mas ele não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos se aproximaram e lhe imploraram, dizendo: “Mande-a embora, pois ela vem gritando atrás de nós.”
23А Он јој не одговори ни речи. И приступивши ученици Његови мољаху Га говорећи: Отпусти је, како виче за нама.
24Mas ele respondeu: “Eu não fui enviado a ninguém senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.”
24А Он одговарајући рече: Ја сам послан само к изгубљеним овцама дома Израиљевог.
25Mas ela se aproximou e o adorou, dizendo: “Senhor, ajude-me.”
25А она приступивши поклони Му се говорећи: Господе помози ми!
26Mas ele respondeu: “Não é apropriado pegar o pão dos filhos e jogá-lo aos cães.”
26А Он одговарајући рече: Није добро узети од деце хлеб и бацити псима.
27Mas ela disse: “Sim, Senhor, mas até os cães comem as migalhas que caem da mesa dos seus donos.”
27А она рече: Да, Господе, али и пси једу од мрва што падају с трпезе њихових господара.
28Então Jesus lhe respondeu: “Mulher, grande é a sua fé! Que seja feito a você assim como deseja.” E desde aquela hora sua filha foi curada.
28Тада одговори Исус, и рече јој: О жено! Велика је вера твоја; нека ти буде како хоћеш. И оздрави кћи њена од оног часа.
29Jesus partiu dali e chegou perto do mar da Galileia; e subindo o monte, sentou-se ali.
29И отишавши Исус оданде, дође к мору галилејском, и попевши се на гору, седе онде.
30Grandes multidões vieram a ele, trazendo consigo coxos, cegos, mudos, aleijados e muitos outros, e os colocaram aos seus pés. Ele os curou,
30И приступише к Њему људи многи који имаху са собом хромих, слепих, немих, узетих и других многих, и положише их к ногама Исусовим, и исцели их,
31de modo que a multidão se maravilhou ao ver os mudos falando, os aleijados curados, os coxos andando e os cegos vendo — e eles glorificaram o Deus de Israel.
31тако да се народ дивљаше, видећи неме где говоре, узете здраве, хроме где иду, и слепе где гледају; и хвалише Бога Израиљевог.
32Jesus chamou seus discípulos e disse: “Tenho compaixão da multidão, porque já estão comigo há três dias e não têm o que comer. Não quero mandá-los embora em jejum, para que não desmaiem pelo caminho.”
32А Исус дозвавши ученике своје рече: Жао ми је овог народа, јер већ три дана стоје код мене и немају шта јести; а нисам их рад отпустити гладне да не ослабе на путу.
33Os discípulos lhe disseram: “Onde conseguiríamos tantos pães num lugar deserto, a ponto de satisfazer uma multidão tão grande?”
33И рекоше Му ученици Његови: Откуда нам у пустињи толики хлеб да се насити толики народ?
34Jesus lhes perguntou: “Quantos pães vocês têm?” Eles disseram: “Sete, e alguns peixinhos.”
34И рече им Исус: Колико хлебова имате? А они рекоше: Седам, и мало рибице.
35Ele ordenou que a multidão se sentasse no chão;
35И заповеди народу да поседају по земљи.
36e pegou os sete pães e os peixes. Ele deu graças, os partiu e os entregou aos discípulos, e os discípulos às multidões.
36И узевши оних седам хлебова и рибе, и давши хвалу, преломи, и даде ученицима својим, а ученици народу.
37Todos comeram e ficaram satisfeitos. E recolheram sete cestos cheios dos pedaços que sobraram.
37И једоше сви, и наситише се; и накупише комада што претече седам котарица пуних.
38Os que comeram foram quatro mil homens, além de mulheres e crianças.
38А оних што су јели беше четири хиљаде људи, осим жена и деце.
39Então ele despediu as multidões, entrou no barco e foi para a região de Magdala.
39И отпустивши народ уђе у лађу, и дође у околине магдалске.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.