Mateus 27
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Quando amanheceu, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus para matá-lo.
1А кад би ујутру, учинише веће сви главари свештенички и старешине народне за Исуса да Га погубе.
2Eles o amarraram, o levaram e o entregaram a Pôncio Pilatos, o governador.
2И свезавши Га одведоше, и предаше Га Понтију Пилату, судији.
3Então Judas, que o traiu, ao ver que Jesus fora condenado, sentiu remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos,
3Тада видевши Јуда издајник Његов да Га осудише раскаја се, и врати тридесет сребрника главарима свештеничким и старешинама
4dizendo: “Pequei, pois traí sangue inocente.” Mas eles disseram: “O que isso nos importa? Isso é com você.”
4говорећи: Ја сагреших што издадох крв праву. А они рекоше: Шта ми маримо за то? Ти ћеш видети.
5Ele jogou as moedas de prata no santuário e saiu. Então foi e enforcou-se.
5И бацивши сребрнике у цркви изиђе, и отиде те се обеси.
6Os principais sacerdotes pegaram as moedas de prata e disseram: “Não é lícito colocá-las no tesouro, pois é preço de sangue.”
6А главари свештенички узевши сребрнике рекоше: Не ваља их метнути у црквену хазну, јер је узето за крв.
7Depois de deliberarem, compraram com elas o campo do oleiro, para sepultar estrangeiros.
7Него се договорише те купише за њих лончареву њиву за гробље гостима.
8Por isso, aquele campo tem sido chamado “Campo de Sangue” até o dia de hoje.
8Од тога се и прозва она њива крвна њива и до данас.
9Então se cumpriu o que foi falado pelo profeta Jeremias, que disse: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço daquele sobre quem foi estipulado um preço, a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
9Тада се изврши шта је казао пророк Јеремија говорећи: И узеше тридесет сребрника, цену цењенога кога су ценили синови Израиљеви;
10e as deram pelo campo do oleiro, conforme o Senhor me ordenou.”
10и дадоше их за њиву лончареву, као што ми каза Господ.
11Jesus estava em pé diante do governador; e o governador o interrogou, dizendo: “Você é o Rei dos Judeus?” Jesus lhe disse: “Você o diz.”
11А Исус стаде пред судијом, и запита Га судија говорећи: Ти ли си цар јудејски? А Исус рече му: Ти кажеш.
12Quando foi acusado pelos principais sacerdotes e anciãos, ele nada respondeu.
12И кад Га тужаху главари свештенички и старешине, ништа не одговори.
13Então Pilatos lhe disse: “Você não ouve quantas coisas eles testemunham contra você?”
13Тада рече ми Пилат: Чујеш ли шта на тебе сведоче?
14Ele não lhe deu resposta, nem mesmo uma palavra, de modo que o governador se admirou muito.
14И не одговори му ни једну реч тако да се судија дивљаше врло.
15Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar à multidão um prisioneiro que eles quisessem.
15А о сваком празнику пасхе беше обичај у судије да пусти народу по једног сужња кога они хоће.
16Eles tinham então um prisioneiro notório chamado Barrabás.
16А тада имаху знатног сужња по имену Варава.
17Portanto, estando eles reunidos, Pilatos lhes disse: “Quem vocês querem que eu lhes solte? Barrabás, ou Jesus, que é chamado Cristo?”
17И кад се сабраше, рече им Пилат: Кога хоћете да вам пустим? Вараву или Исуса прозваног Христа?
18Pois ele sabia que por inveja o haviam entregado.
18Јер знаше да су Га из зависти предали.
19Enquanto ele estava sentado no tribunal, sua esposa mandou lhe dizer: “Não tenha nada a ver com esse homem justo, pois hoje sofri muitas coisas em um sonho por causa dele.”
19А кад сеђаше у суду, поручи му жена његова говорећи: Немој се ти ништа мешати у суд тог праведника, јер сам данас у сну много пострадала њега ради.
20Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a pedir Barrabás e matar Jesus.
20А главари свештенички и старешине наговорише народ да ишту Вараву, а Исуса да погубе.
21Mas o governador lhes respondeu: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?” Eles disseram: “Barrabás!”
21А судија одговарајући рече им: Кога хоћете од ове двојице да вам пустим? А они рекоше: Вараву.
22Pilatos lhes disse: “O que então farei com Jesus, que é chamado Cristo?” Todos lhe disseram: “Que ele seja crucificado!”
22Рече им Пилат: А шта ћу чинити с Исусом прозваним Христом? Рекоше му сви: Да се разапне.
23Mas o governador disse: “Por quê? Que mal ele fez?” Mas eles gritavam ainda mais, dizendo: “Que ele seja crucificado!”
23Судија пак рече: А какво је зло учинио? А они гласно повикаше говорећи: Да се разапне.
24Então, quando Pilatos viu que não conseguia nada e que, ao contrário, começava um tumulto, pegou água e lavou as mãos diante da multidão, dizendo: “Estou inocente do sangue desta pessoa justa. Isso é com vocês.”
24А кад виде Пилат да ништа не помаже него још већа буна бива, узе воду те уми руке пред народом говорећи: Ја нисам крив у крви овог праведника: ви ћете видети.
25Todo o povo respondeu: “Que o seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos!”
25И одговарајући сав народ рече: Крв његова на нас и на децу нашу.
26Então ele lhes soltou Barrabás, mas mandou açoitar Jesus e o entregou para ser crucificado.
26Тада пусти им Вараву, а Исуса шибавши предаде да се разапне.
27Então os soldados do governador levaram Jesus para o Pretório, e reuniram toda a tropa ao redor dele.
27Тада војници судијини узеше Исуса у судницу и скупише на Њ сву чету војника.
28Eles o despiram e colocaram nele um manto escarlate.
28И свукавши Га обукоше Му скерлетну кабаницу.
29Trançaram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça, e uma cana em sua mão direita; e, ajoelhando-se diante dele, zombavam dele, dizendo: “Salve, Rei dos Judeus!”
29И оплетавши венац од трња метнуше Му на главу, и дадоше Му трску у десницу; и клекнувши на колена пред Њим ругаху Му се говорећи: Здраво, царе јудејски!
30Cuspiram nele, pegaram a cana e batiam em sua cabeça.
30И пљунувши на Њ узеше трску и бише Га по глави.
31Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto, vestiram-lhe as suas próprias roupas e o levaram para crucificá-lo.
31И кад Му се наругаше, свукоше с Њега кабаницу, и обукоше Га у хаљине Његове, и поведоше Га да Га разапну.
32Ao saírem, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, e o obrigaram a ir com eles, para que carregasse a sua cruz.
32И излазећи нађоше човека из Кирине по имену Симона и натераше га да Му понесе крст.
33Quando chegaram a um lugar chamado “Gólgota”, que quer dizer “Lugar da Caveira”,
33И дошавши на место које се зове Голгота, то јест костурница,
34deram-lhe vinho azedo para beber, misturado com fel. Quando ele o provou, não quis beber.
34дадоше Му да пије сирће помешано са жучи, и окусивши не хте да пије.
35Depois de o terem crucificado, dividiram as suas roupas entre si, lançando sortes,
35А кад Га разапеше, разделише хаљине Његове бацивши коцке;
36e sentaram-se ali para vigiá-lo.
36и сеђаху онде те Га чуваху.
37Colocaram por cima de sua cabeça a acusação escrita contra ele: “ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.”
37И метнуше Му више главе кривицу Његову написану: Ово је Исус цар јудејски.
38Então, dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à esquerda.
38Тада распеше с Њиме два хајдука, једног с десне а једног с леве стране.
39Os que passavam o blasfemavam, balançando a cabeça
39А који пролажаху хуљаху на Њ машући главама својим.
40e dizendo: “Você que destrói o templo e o edifica em três dias, salve a si mesmo! Se você é o Filho de Deus, desça da cruz!”
40И говорећи: Ти који цркву разваљујеш и за три дана начињаш помози сам себи; ако си син Божји, сиђи с крста.
41Da mesma forma, os principais sacerdotes também zombavam dele, junto com os escribas, os fariseus e os anciãos, dizendo:
41А тако и главари свештенички с књижевницима и старешинама подсмевајући се говораху:
42“Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo. Se ele é o Rei de Israel, que desça agora da cruz, e nós creremos nele.
42Другима поможе, а себи не може помоћи. Ако је цар Израиљев, нека сиђе сад с крста па ћемо га веровати.
43Ele confia em Deus. Que Deus o livre agora, se de fato o quiser; pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus.’”
43Он се уздао у Бога: нека му помогне сад, ако му је по вољи, јер говораше: Ја сам син Божји.
44Os ladrões que foram crucificados com ele também lhe lançavam o mesmo insulto.
44Тако исто и хајдуци разапети с Њим ругаху Му се.
45Ora, desde a sexta hora houve trevas sobre toda a terra até a nona hora.
45А од шестог сата би тама по свој земљи до сата деветог.
46Por volta da nona hora, Jesus clamou em alta voz, dizendo: “Eli, Eli, lima sabactâni?” Isto é: “Deus meu, Deus meu, por que me abandonaste?”
46А око деветог сата повика Исус гласно говорећи: Или! Или! Лама савахтани? То јест: Боже мој! Боже мој! Зашто си ме оставио?
47Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Este homem está chamando Elias.”
47А неки од оних што стајаху онде чувши то говораху: Овај зове Илију.
48Imediatamente, um deles correu, pegou uma esponja, encheu-a de vinagre, colocou-a em uma cana e deu-lhe de beber.
48И одмах отрча један од њих те узе сунђер, и напуни оцта, па натаче на трску, те Га појаше.
49Os demais disseram: “Deixem-no. Vamos ver se Elias vem salvá-lo.”
49А остали говораху: Стани да видимо хоће ли доћи Илија да му помогне.
50Jesus clamou novamente em alta voz, e entregou o seu espírito.
50А Исус опет повика гласно и испусти душу.
51Eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo. A terra tremeu e as rochas se fendaram.
51И гле, завеса црквена раздре се надвоје од горњег краја до доњег; и земља се потресе, и камење се распаде;
52Os túmulos se abriram, e muitos corpos dos santos que haviam adormecido foram ressuscitados;
52и гробови се отворише, и усташе многа тела светих који су помрли;
53e, saindo dos túmulos após a ressurreição dele, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
53и изашавши из гробова, по васкрсењу Његовом, уђоше у свети град и показаше се многима.
54Ora, o centurião e os que com ele vigiavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que haviam acontecido, ficaram aterrorizados e disseram: “Verdadeiramente este era o Filho de Deus!”
54А капетан и који с њим чуваху Исуса видевши да се земља тресе и шта би, поплашише се врло говорећи: Заиста овај беше Син Божји.
55Muitas mulheres estavam lá, observando de longe; elas haviam seguido Jesus desde a Galileia, servindo-o.
55И онде беху и гледаху издалека многе жене које су ишле за Исусом из Галилеје и служиле Му.
56Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
56Међу којима беше Марија Магдалина и Марија мати Јаковљева и Јосијина и мати синова Зеведејевих.
57Ao cair da tarde, chegou um homem rico de Arimateia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
57А кад би увече, дође човек богат из Ариматеје, по имену Јосиф, који је такође био ученик Исусов.
58Este homem foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos ordenou que o corpo lhe fosse entregue.
58Овај приступивши к Пилату замоли га за тело Исусово. Тада Пилат заповеди да му даду тело.
59José pegou o corpo, envolveu-o em um lençol de linho limpo
59И узевши Јосиф тело зави Га у платно чисто;
60e o colocou em seu próprio túmulo novo, que ele havia escavado na rocha. Então, rolou uma grande pedra para a porta do túmulo e foi embora.
60и метну Га у нови свој гроб што је био исекао у камену; и наваливши велики камен на врата од гроба отиде.
61Maria Madalena e a outra Maria estavam lá, sentadas em frente ao túmulo.
61А онде беше Марија Магдалина и друга Марија, и сеђаху према гробу.
62No dia seguinte, que era o dia após a Preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram diante de Pilatos,
62Сутрадан пак по петку сабраше се главари свештенички и фарисеји код Пилата,
63dizendo: “Senhor, lembramos do que aquele enganador disse enquanto ainda estava vivo: ‘Depois de três dias eu ressuscitarei.’
63и рекоше: Господару! Ми се опоменусмо да овај лажа каза још за живота: После три дана устаћу.
64Portanto, ordene que o túmulo seja bem guardado até o terceiro dia, para que os seus discípulos não venham de noite, o roubem e digam ao povo: ‘Ele ressuscitou dos mortos’; e o último engano será pior do que o primeiro.”
64Зато заповеди да се утврди гроб до трећег дана да не дођу како ученици његови ноћу и да га не украду и не кажу народу: Уста из мртвих; и биће последња превара гора од прве.
65Pilatos lhes disse: “Vocês têm uma guarda. Vão e deixem o túmulo o mais seguro possível.”
65Рече им Пилат: Ево вам страже, па идите те утврдите како знате.
66Então eles foram com a guarda e garantiram a segurança do túmulo, selando a pedra.
66А они отишавши са стражом утврдише гроб, и запечатише камен.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.