Mathai 15
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1To naah Jerusalem vangpui hoiah Farasinawk hoi thoemto ca tarik kaminawk Jesu khaeah angzoh o moe,
1Tiam alvenis al Jesuo el Jerusalem Fariseoj kaj skribistoj, dirante:
2tipongah nang hnukbang kaminawk mah kacoehtanawk ih lok to aek o loe? Nihcae loe buhcaak naah ban amsae o ai, tiah a naa o.
2Kial viaj disĉiploj transpaŝas la tradicion de la antaŭuloj? ĉar ili ne lavas siajn manojn, kiam ili manĝas panon.
3Jesu mah nihcae khaeah, To tiah nahaeloe tipongah nangcae mah doeh nangmacae ih khosakhaih dan hoiah Sithaw ih kaalok to na aek o toeng loe?
3Kaj li responde diris al ili: Kial vi ankaŭ transpaŝas la ordonon de Dio per via tradicio?
4Sithaw mah paek ih lok mah loe, Nam no hoi nam pa saiqat ah: ampa maw, to tih ai boeh loe amno maw loksae bah kami loe, dueh nasoe, tiah thuih.
4Ĉar Dio diris: Respektu vian patron kaj vian patrinon; kaj: Kiu malbenas sian patron aŭ sian patrinon, tiu nepre mortu.
5Toe nangcae mah loe, Mi kawbaktih doeh ampa maw, to tih ai boeh loe amno khaeah maw, Kai khae hoi na hak han koi abomhaih boih loe, Sithaw ih tangqum ah ni oh boeh, tiah thui nahaeloe,
5Sed vi diras: Se iu diros al sia patro aŭ al sia patrino: Oferdono estu tio, per kio vi povus profiti de mi,
6anih mah ampa hoi amno saiqat han angai ai boeh, tiah na thuih o, to tiah nangmacae ih atawk pongah Sithaw ih lok to tidoeh avang ai ah na suek o.
6tiu ne devas respekti sian patron aŭ sian patrinon. Kaj vi vantigis la vorton de Dio per via tradicio.
7Angsah thaih kaminawk, Isaiah mah,
7Ho hipokrituloj, bone profetis Jesaja pri vi, dirante:
8hae kaminawk loe pakha hoiah kai khaeah anghnaih o moe, pahni hoiah kai ang pakoeh o; toe palung loe kai khae hoiah angthla o, tiah nangcae kawng thuih coek ih lok to oh boeh.
8Ĉi tiu popolo honoras Min per siaj lipoj, Sed ilia koro estas malproksime de Mi.
9Nihcae loe azom pui ah ni kai ang bok o, kaminawk mah thuih ih lok ni patuk o lat, tiah thuih ih lok loe amsoem tangak, tiah a naa.
9Sed vane ili Min adoras, Instruante kiel doktrinojn ordonojn de homoj.
10Anih mah paroeai kaminawk to kawk moe, Tahngai oh loe, thaih kop oh:
10Kaj alvokinte al si la homamason, li diris al ili: Aŭskultu kaj komprenu:
11pakha thungah akun hmuen mah kami amhnongsak ai; pakha thung hoi tacawt hmuen mah ni, kami to amhnongsak, tiah a naa.
11Ne tio, kio eniras en la buŝon, profanas la homon; sed kio eliras el la buŝo, tio profanas la homon.
12To pacoengah a hnukbang kaminawk angzoh o moe, anih khaeah, Farasinawk mah hae lok thaih o naah palung hoih o ai, tito na panoek maw? tiah a naa o.
12Tiam veninte, la disĉiploj diris al li: Ĉu vi scias, ke la Fariseoj ofendiĝis, kiam ili aŭdis tiun diron?
13Toe anih mah, Van ih ampa mah thling ai ih thingkung loe, aphong boih tih.
13Sed li responde diris: Ĉiu kreskaĵo, kiun mia ĉiela Patro ne plantis, estos elradikigita.
14Nihcae to om o taak duem ah: nihcae loe mikmaeng zaehoikung mikmaeng ah ni oh o. Mikmaeng mah mikmaeng to zaehoi nahaeloe, tangqom thungah krah hoi hmaek tih, tiah a naa.
14Lasu ilin; ili estas blindaj kondukantoj de blinduloj. Kaj se blindulo kondukos blindulon, ambaŭ falos en fosaĵon.
15Piter mah anih khaeah, Hae patahhaih lok hae kaicae khaeah kamtuengah na thui ah, tiah a naa.
15Kaj Petro responde diris al li: Klarigu al ni tiun parabolon.
16Jesu mah, Nangcae doeh vaihi khoek to na panoek o thai ai vop maw?
16Kaj li diris: Ĉu vi ankaŭ estas eĉ ankoraŭ sen kompreno?
17Pakha thungah akun hmuen loe zokthungah caeh boih moe, aek ah tacawt boih, tito na panoek o ai maw?
17Ĉu vi ne konscias, ke ĉio, eniranta en la buŝon, pasas en la ventron kaj estas elĵetata en apartan lokon?
18Toe pakha thung hoi tacawt hmuen loe palung thung hoiah ni tacawt; to hmuennawk mah loe kami to amhnongsak.
18Sed tio, kio eliras el la buŝo, elvenas el la koro, kaj profanas la homon.
19Poeksethaih, kami humhaih, zu sava laep ah zaehaih, daan ai ah zae sakhaih, paqukhaih, kahoih ai hnukung ah angdoethaih, Sithaw kasae thuihaihnawk loe palung thung hoiah ni tacawt.
19Ĉar el la koro eliras malvirtaj pensoj, mortigoj, adultoj, malĉastaĵoj, ŝteloj, falsatestoj, blasfemoj:
20Hae hmuennawk mah ni kami to amhnongsak: toe ban amsae ai ah buhcaakhaih mah kami amhnongsak ai, tiah a naa.
20jen tio, kio profanas la homon, sed manĝi kun manoj nelavitaj ne profanas la homon.
21Jesu loe to ahmuen hoiah tacawt moe, Tura hoi Sidon vangpui bangah caeh.
21Kaj elirinte de tie, Jesuo foriris en la regionojn apud Tiro kaj Cidon.
22Khenah, Kanaan nongpata maeto loe angmah prae hoiah angzoh moe, anih khaeah, Angraeng, David capa, ka nuiah palungnathaih tawn raeh; ka canu loe taqawk mah naeh moe, patangkhang parai boeh, tiah a naa.
22Kaj jen virino Kanaana, veninte el tiuj limlandoj, kriis, dirante: Ho Sinjoro, filo de David, kompatu min; mia filino estas terure turmentata de demono.
23Toe anih mah lok pakha to doeh pathim pae ai. To pongah a hnukbang kaminawk loe anih khaeah caeh o moe, nongpata to kalah bangah caehsak ving ah; anih loe aicae hnukah hangh khing, tiah a naa o.
23Sed li ne respondis al ŝi eĉ unu vorton. Kaj alveninte, liaj disĉiploj petis lin, dirante: Forsendu ŝin, ĉar ŝi krias post ni.
24Anih mah, Kai loe kalah kaminawk khaeah patoeh ai, tuu kanghmaa kanghmaa Israel imthung khae khue ah ni patoeh, tiah a naa.
24Kaj li responde diris: Mi ne estas sendita, krom al la perditaj ŝafoj el la domo de Izrael.
25To naah nongpata to angzoh moe, a hmaa ah cangkrawn hoiah Angraeng, na bom ah, tiah a naa.
25Sed ŝi venis kaj adorkliniĝis al li, dirante: Sinjoro, helpu min.
26Anih mah, Nawktanawk ih takaw to lak moe, uinawk khaeah vah pae han hoih ai, tiah a naa.
26Sed li responde diris: Ne decas preni la panon de la infanoj kaj ĵeti ĝin al la hundetoj.
27To nongpata mah, Loktang ni, Angraeng: toe uinawk mah doeh angraeng ih caboi nui hoi kakrah caaknoi to caak o toeng bae, tiah a naa.
27Sed ŝi diris: Jes, Sinjoro; ĉar eĉ la hundetoj manĝas el la panpecetoj, kiuj falas de la tablo de iliaj sinjoroj.
28Jesu mah anih khaeah, Nongpata, na tanghaih loe thuk parai! Na koehhaih baktiah nang khaeah om nasoe, tiah a naa. To na atue thuem hoiah a canu to ngantui roep.
28Tiam responde Jesuo diris al ŝi: Ho virino, granda estas via fido; estu al vi, kiel vi volas. Kaj ŝia filino estis sanigita de post tiu horo.
29Jesu loe to ahmuen hoiah caeh moe, Kalili tuipui taengah angzoh; mae nuiah a dawh tahang moe, to ah anghnut.
29Kaj transirinte de tie, Jesuo venis apud la maron de Galileo; kaj suprenirinte sur la monton, li sidiĝis tie.
30Pop parai kaminawk anih khaeah angzoh o, khokkhaem, mikmaeng, lokaa, khok ban akoep ai kaminawk hoi kalah pop parai kaminawk to anih khokkung ah angzoh o haih, anih mah to kaminawk to ngantuisak boih:
30Kaj alvenis al li grandaj homamasoj, havante kun si homojn lamajn, blindajn, mutajn, kriplajn, kun multaj aliaj, kaj metis ilin apud liajn piedojn; kaj li sanigis ilin;
31lokaa doeh lok apaeh moe, khok ban akoep ai kaminawk doeh ngantui o, khokkhaem kaminawk lam a caeh o thaih, mikmaeng doeh mik amtueng: pop parai kaminawk mah to baktih hmuennawk to hnuk o naah dawnrai o moe, Israel Sithaw to saphaw o.
31tiel ke la homamaso miris, vidante mutulojn parolantaj, kriplulojn sanaj, kaj lamulojn piedirantaj, kaj blindulojn vidantaj; kaj ili gloris la Dion de Izrael.
32To pacoengah Jesu mah a hnukbang kaminawk angmah khaeah kawk moe, Hae kaminawk nuiah tahmenhaih ka tawnh, nihcae loe tidoeh caa ai ah, kai khaeah ni thumto thung oh o boeh; zok kamthlam ah caehsak han ka koeh ai, to tih ai nahaeloe loklam ah thazok o moeng tih, tiah a naa.
32Kaj Jesuo, alvokinte al si siajn disĉiplojn, diris: Mi kortuŝiĝas pro la homamaso, ĉar jam tri tagojn ili restas ĉe mi, kaj nenion havas manĝi; kaj mi ne volas forsendi ilin fastantaj, por ke ili ne laciĝu sur la vojo.
33A hnukbang kaminawk mah anih khaeah, Kami hae zetto zok amhah hanah praezaek ah naa ih takaw maw ka hnu o tih? tiah a naa o.
33Kaj la disĉiploj diris al li: De kie ni povas ricevi en la dezerto tiom da panoj, por satigi tiom da homoj?
34Jesu mah nihcae khaeah, Takaw nazet to maw na tawnh o? tiah a naa. Nihcae mah takaw kae sarihto hoi tanga zetta oh, tiah a naa o.
34Kaj Jesuo diris al ili: Kiom da panoj vi havas? Kaj ili diris: Sep, kaj kelkajn malgrandajn fiŝojn.
35To naah anih mah to ah kaom pop parai kaminawk long ah anghnut o hanah lok a paek.
35Kaj li ordonis al la homamaso sidiĝi sur la tero;
36Takaw kae sarihto hoi tanga to a lak moe, anghoehaih lawk a thuih, a aeh pacoengah, a hnukbang kaminawk khaeah a paek, a hnukbang kaminawk mah pop parai kaminawk khaeah pazet o.
36kaj li prenis la sep panojn kaj la fiŝojn; kaj doninte dankon, li dispecigis ilin, kaj donis al la disĉiploj, kaj la disĉiploj al la homamasoj.
37Nihcae loe caak o moe, zok amhah o boih: nihcae mah caaknoi to phromh o naah, benthang sarihto koi.
37Kaj ĉiuj manĝis kaj satiĝis; kaj oni kolektis da postrestintaj fragmentoj sep korbegojn plenajn.
38To ah buhcaa kaminawk boih loe nawkta hoi nongpata thui ai ah, nongpa ngai sang palito oh o.
38Kaj la manĝantoj estis kvar mil viroj, krom virinoj kaj infanoj.
39Pop parai kaminawk caehsak pacoengah, palong thungah akun moe, Magdala avang taengah a caeh.
39Kaj forsendinte la homamasojn, li eniris en la ŝipeton, kaj venis en la regionojn de Magadan.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.