متّی 7
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1«حکم مکنید تا بر شما حکم نشود.
1“Do not judge, or you will be judged.
2زیرابدان طریقی که حکم کنید بر شما نیز حکم خواهد شد و بدان پیمانه‌ای که پیمایید برای شماخواهند پیمود.
2For with the same judgment you pronounce, you will be judged; and with the measure you use, it will be measured to you.
3و چون است که خس را درچشم برادر خود می‌بینی و چوبی را که چشم خود داری نمی یابی؟
3Why do you look at the speck in your brother’s eye, but fail to notice the beam in your own eye?
4یا چگونه به برادر خودمی گویی “اجازت ده تا خس را از چشمت بیرون کنم “ و اینک چوب در چشم تو است؟
4How can you say to your brother, ‘Let me take the speck out of your eye,’ while there is still a beam in your own eye?
5ای ریاکار، اول چوب را از چشم خود بیرون کن، آنگاه نیک خواهی دید تا خس را از چشم برادرت بیرون کنی!
5You hypocrite! First take the beam out of your own eye, and then you will see clearly to remove the speck from your brother’s eye.
6«آنچه مقدس است، به سگان مدهید و نه مرواریدهای خود را پیش گرازان اندازید، مباداآنها را پایمال کنند و برگشته، شما را بدرند.
6Do not give dogs what is holy; do not throw your pearls before swine. If you do, they may trample them under their feet, and then turn and tear you to pieces.
7«سوال کنید که به شما داده خواهد شد؛ بطلبید که خواهید یافت؛ بکوبید که برای شما بازکرده خواهد شد.
7Ask, and it will be given to you; seek, and you will find; knock, and the door will be opened to you.
8زیرا هر‌که سوال کند، یابد وکسی‌که بطلبد دریافت کند و هر‌که بکوبد برای اوگشاده خواهد شد.
8For everyone who asks receives; he who seeks finds; and to him who knocks, the door will be opened.
9و کدام آدمی است از شما که پسرش نانی از او خواهد و سنگی بدو دهد؟
9Which of you, if his son asks for bread, will give him a stone?
10یااگر ماهی خواهد ماری بدو بخشد؟
10Or if he asks for a fish, will give him a snake?
11پس هرگاه شما که شریر هستید، دادن بخشش های نیکو را به اولاد خود می‌دانید، چقدر زیاده پدر شما که درآسمان است چیزهای نیکو را به آنانی که از اوسوال می‌کنند خواهد بخشید!
11So if you who are evil know how to give good gifts to your children, how much more will your Father in heaven give good things to those who ask Him!
12لهذا آنچه خواهید که مردم به شما کنند، شما نیز بدیشان همچنان کنید، زیرا این است تورات و صحف انبیا.
12In everything, then, do to others as you would have them do to you. For this is the essence of the Law and the Prophets.
13«از در تنگ داخل شوید. زیرا فراخ است آن در و وسیع است آن طریقی که مودی به هلاکت است و آنانی که بدان داخل می‌شوندبسیارند.
13Enter through the narrow gate. For wide is the gate and broad is the way that leads to destruction, and many enter through it.
14زیرا تنگ است آن در و دشوار است آن طریقی که مودی به حیات‌است و یابندگان آن کمند.
14But small is the gate and narrow the way that leads to life, and only a few find it.
15«اما از انبیای کذبه احتراز کنید، که به لباس میشها نزد شما می‌آیند ولی در باطن، گرگان درنده می‌باشند.
15Beware of false prophets. They come to you in sheep’s clothing, but inwardly they are ravenous wolves.
16ایشان را از میوه های ایشان خواهید شناخت. آیا انگور را از خار و انجیر را ازخس می‌چینند؟
16By their fruit you will recognize them. Are grapes gathered from thornbushes, or figs from thistles?
17همچنین هر درخت نیکو، میوه نیکو می‌آورد و درخت بد، میوه بد می‌آورد.
17Likewise, every good tree bears good fruit, but a bad tree bears bad fruit.
18نمی تواند درخت خوب میوه بد آورد، و نه درخت بد میوه نیکو آورد.
18A good tree cannot bear bad fruit, and a bad tree cannot bear good fruit.
19هر درختی که میوه نیکو نیاورد، بریده و در آتش افکنده شود.
19Every tree that does not bear good fruit is cut down and thrown into the fire.
20لهذا از میوه های ایشان، ایشان را خواهیدشناخت.
20So then, by their fruit you will recognize them.
21«نه هر‌که مرا “خداوند، خداوند” گویدداخل ملکوت آسمان گردد، بلکه آنکه اراده پدرمرا که در آسمان است به‌جا آورد.
21Not everyone who says to Me, ‘Lord, Lord,’ will enter the kingdom of heaven, but only he who does the will of My Father in heaven.
22بسا در آن روز مرا خواهند گفت: “خداوندا، خداوندا، آیا به نام تو نبوت ننمودیم و به اسم تو دیوها را اخراج نکردیم و به نام تو معجزات بسیار ظاهرنساختیم؟”
22Many will say to Me on that day, ‘Lord, Lord, did we not prophesy in Your name, and in Your name drive out demons and perform many miracles?’
23آنگاه به ایشان صریح خواهم گفت که “هرگز شما را نشناختم! ای بدکاران از من دور شوید!”
23Then I will tell them plainly, ‘I never knew you; depart from Me, you workers of lawlessness!’
24«پس هر‌که این سخنان مرا بشنود و آنها رابه‌جا آرد، او را به مردی دانا تشبیه می‌کنم که خانه خود را بر سنگ بنا کرد.
24Therefore everyone who hears these words of Mine and acts on them is like a wise man who built his house on the rock.
25و باران باریده، سیلابهاروان گردید و بادها وزیده، بدان خانه زورآور شدو خراب نگردید زیرا که بر سنگ بنا شده بود.
25The rain fell, the torrents raged, and the winds blew and beat against that house; yet it did not fall, because its foundation was on the rock.
26وهر‌که این سخنان مرا شنیده، به آنها عمل نکرد، به مردی نادان ماند که خانه خود را بر ریگ بنا نهاد.
26But everyone who hears these words of Mine and does not act on them is like a foolish man who built his house on sand.
27و باران باریده، سیلابها جاری شد و بادهاوزیده، بدان خانه زور آورد و خراب گردید وخرابی آن عظیم بود.»
27The rain fell, the torrents raged, and the winds blew and beat against that house, and it fell—and great was its collapse!”
28و چون عیسی این سخنان را ختم کرد آن گروه از تعلیم او در حیرت افتادند،
28When Jesus had finished saying these things, the crowds were astonished at His teaching,
29زیرا که ایشان را چون صاحب قدرت تعلیم می‌داد و نه مثل کاتبان.
29because He taught as one who had authority, and not as their scribes.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.