متّی 7
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1«حکم مکنید تا بر شما حکم نشود.
1Judge not, that ye be not judged.
2زیرابدان طریقی که حکم کنید بر شما نیز حکم خواهد شد و بدان پیمانه‌ای که پیمایید برای شماخواهند پیمود.
2For with what judgment ye judge, ye shall be judged: and with what measure ye mete, it shall be measured to you again.
3و چون است که خس را درچشم برادر خود می‌بینی و چوبی را که چشم خود داری نمی یابی؟
3And why beholdest thou the mote that is in thy brother’s eye, but considerest not the beam that is in thine own eye?
4یا چگونه به برادر خودمی گویی “اجازت ده تا خس را از چشمت بیرون کنم “ و اینک چوب در چشم تو است؟
4Or how wilt thou say to thy brother, Let me pull out the mote out of thine eye; and, behold, a beam is in thine own eye?
5ای ریاکار، اول چوب را از چشم خود بیرون کن، آنگاه نیک خواهی دید تا خس را از چشم برادرت بیرون کنی!
5Thou hypocrite, first cast out the beam out of thine own eye; and then shalt thou see clearly to cast out the mote out of thy brother’s eye.
6«آنچه مقدس است، به سگان مدهید و نه مرواریدهای خود را پیش گرازان اندازید، مباداآنها را پایمال کنند و برگشته، شما را بدرند.
6¶ Give not that which is holy unto the dogs, neither cast ye your pearls before swine, lest they trample them under their feet, and turn again and rend you.
7«سوال کنید که به شما داده خواهد شد؛ بطلبید که خواهید یافت؛ بکوبید که برای شما بازکرده خواهد شد.
7¶ Ask, and it shall be given you; seek, and ye shall find; knock, and it shall be opened unto you:
8زیرا هر‌که سوال کند، یابد وکسی‌که بطلبد دریافت کند و هر‌که بکوبد برای اوگشاده خواهد شد.
8For every one that asketh receiveth; and he that seeketh findeth; and to him that knocketh it shall be opened.
9و کدام آدمی است از شما که پسرش نانی از او خواهد و سنگی بدو دهد؟
9Or what man is there of you, whom if his son ask bread, will he give him a stone?
10یااگر ماهی خواهد ماری بدو بخشد؟
10Or if he ask a fish, will he give him a serpent?
11پس هرگاه شما که شریر هستید، دادن بخشش های نیکو را به اولاد خود می‌دانید، چقدر زیاده پدر شما که درآسمان است چیزهای نیکو را به آنانی که از اوسوال می‌کنند خواهد بخشید!
11If ye then, being evil, know how to give good gifts unto your children, how much more shall your Father which is in heaven give good things to them that ask him?
12لهذا آنچه خواهید که مردم به شما کنند، شما نیز بدیشان همچنان کنید، زیرا این است تورات و صحف انبیا.
12Therefore all things whatsoever ye would that men should do to you, do ye even so to them: for this is the law and the prophets.
13«از در تنگ داخل شوید. زیرا فراخ است آن در و وسیع است آن طریقی که مودی به هلاکت است و آنانی که بدان داخل می‌شوندبسیارند.
13¶ Enter ye in at the strait gate: for wide is the gate, and broad is the way, that leadeth to destruction, and many there be which go in thereat:
14زیرا تنگ است آن در و دشوار است آن طریقی که مودی به حیات‌است و یابندگان آن کمند.
14Because strait is the gate, and narrow is the way, which leadeth unto life, and few there be that find it.
15«اما از انبیای کذبه احتراز کنید، که به لباس میشها نزد شما می‌آیند ولی در باطن، گرگان درنده می‌باشند.
15¶ Beware of false prophets, which come to you in sheep’s clothing, but inwardly they are ravening wolves.
16ایشان را از میوه های ایشان خواهید شناخت. آیا انگور را از خار و انجیر را ازخس می‌چینند؟
16Ye shall know them by their fruits. Do men gather grapes of thorns, or figs of thistles?
17همچنین هر درخت نیکو، میوه نیکو می‌آورد و درخت بد، میوه بد می‌آورد.
17Even so every good tree bringeth forth good fruit; but a corrupt tree bringeth forth evil fruit.
18نمی تواند درخت خوب میوه بد آورد، و نه درخت بد میوه نیکو آورد.
18A good tree cannot bring forth evil fruit, neither can a corrupt tree bring forth good fruit.
19هر درختی که میوه نیکو نیاورد، بریده و در آتش افکنده شود.
19Every tree that bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire.
20لهذا از میوه های ایشان، ایشان را خواهیدشناخت.
20Wherefore by their fruits ye shall know them.
21«نه هر‌که مرا “خداوند، خداوند” گویدداخل ملکوت آسمان گردد، بلکه آنکه اراده پدرمرا که در آسمان است به‌جا آورد.
21¶ Not every one that saith unto me, Lord, Lord, shall enter into the kingdom of heaven; but he that doeth the will of my Father which is in heaven.
22بسا در آن روز مرا خواهند گفت: “خداوندا، خداوندا، آیا به نام تو نبوت ننمودیم و به اسم تو دیوها را اخراج نکردیم و به نام تو معجزات بسیار ظاهرنساختیم؟”
22Many will say to me in that day, Lord, Lord, have we not prophesied in thy name? and in thy name have cast out devils? and in thy name done many wonderful works?
23آنگاه به ایشان صریح خواهم گفت که “هرگز شما را نشناختم! ای بدکاران از من دور شوید!”
23And then will I profess unto them, I never knew you: depart from me, ye that work iniquity.
24«پس هر‌که این سخنان مرا بشنود و آنها رابه‌جا آرد، او را به مردی دانا تشبیه می‌کنم که خانه خود را بر سنگ بنا کرد.
24¶ Therefore whosoever heareth these sayings of mine, and doeth them, I will liken him unto a wise man, which built his house upon a rock:
25و باران باریده، سیلابهاروان گردید و بادها وزیده، بدان خانه زورآور شدو خراب نگردید زیرا که بر سنگ بنا شده بود.
25And the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell not: for it was founded upon a rock.
26وهر‌که این سخنان مرا شنیده، به آنها عمل نکرد، به مردی نادان ماند که خانه خود را بر ریگ بنا نهاد.
26And every one that heareth these sayings of mine, and doeth them not, shall be likened unto a foolish man, which built his house upon the sand:
27و باران باریده، سیلابها جاری شد و بادهاوزیده، بدان خانه زور آورد و خراب گردید وخرابی آن عظیم بود.»
27And the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell: and great was the fall of it.
28و چون عیسی این سخنان را ختم کرد آن گروه از تعلیم او در حیرت افتادند،
28And it came to pass, when Jesus had ended these sayings, the people were astonished at his doctrine:
29زیرا که ایشان را چون صاحب قدرت تعلیم می‌داد و نه مثل کاتبان.
29For he taught them as one having authority, and not as the scribes.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.