متّی 20
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1«زیرا ملکوت آسمان صاحب‌خانه‌ای را ماند که بامدادان بیرون رفت تا عمله بجهت تاکستان خود به مزد بگیرد.
1For the kingdom of heaven is like unto a man that is an householder, which went out early in the morning to hire labourers into his vineyard.
2پس با عمله، روزی یک دینار قرار داده، ایشان را به تاکستان خود فرستاد.
2And when he had agreed with the labourers for a penny a day, he sent them into his vineyard.
3و قریب به ساعت سوم بیرون رفته، بعضی دیگر را در بازار بیکار ایستاده دید.
3And he went out about the third hour, and saw others standing idle in the marketplace,
4ایشان را نیز گفت: “شما هم به تاکستان بروید وآنچه حق شما است به شما می‌دهم.” پس رفتند.
4And said unto them; Go ye also into the vineyard, and whatsoever is right I will give you. And they went their way.
5باز قریب به ساعت ششم و نهم رفته، همچنین کرد.
5Again he went out about the sixth and ninth hour, and did likewise.
6و قریب به ساعت یازدهم رفته، چند نفردیگر بیکار ایستاده یافت. ایشان را گفت: “از بهرچه تمامی روز در اینجا بیکار ایستاده‌اید؟”
6And about the eleventh hour he went out, and found others standing idle, and saith unto them, Why stand ye here all the day idle?
7گفتندش: “هیچ‌کس ما را به مزد نگرفت.” بدیشان گفت: “شما نیز به تاکستان بروید و حق خویش راخواهید یافت.”
7They say unto him, Because no man hath hired us. He saith unto them, Go ye also into the vineyard; and whatsoever is right, that shall ye receive.
8و چون وقت شام رسید، صاحب تاکستان به ناظر خود گفت: “مزدوران راطلبیده، از آخرین گرفته تا اولین مزد ایشان را اداکن.”
8So when even was come, the lord of the vineyard saith unto his steward, Call the labourers, and give them their hire, beginning from the last unto the first.
9پس یازده ساعتیان آمده، هر نفری دیناری یافتند.
9And when they came that were hired about the eleventh hour, they received every man a penny.
10و اولین آمده، گمان بردند که بیشترخواهند یافت. ولی ایشان نیز هر نفری دیناری یافتند.
10But when the first came, they supposed that they should have received more; and they likewise received every man a penny.
11اما چون گرفتند، به صاحب‌خانه شکایت نموده،
11And when they had received it , they murmured against the goodman of the house,
12گفتند که “این آخرین، یک ساعت کار کردند و ایشان را با ما که متحمل سختی و حرارت روز گردیده‌ایم مساوی ساخته‌ای؟”
12Saying, These last have wrought but one hour, and thou hast made them equal unto us, which have borne the burden and heat of the day.
13او در جواب یکی از ایشان گفت: “ای رفیق بر تو ظلمی نکردم. مگر به دیناری با من قرار ندادی؟
13But he answered one of them, and said, Friend, I do thee no wrong: didst not thou agree with me for a penny?
14حق خود را گرفته برو. می‌خواهم بدین آخری مثل تو دهم.
14Take that thine is , and go thy way: I will give unto this last, even as unto thee.
15آیا مرا جایز نیست که از مال خود آنچه خواهم بکنم؟ مگر چشم توبد است از آن رو که من نیکو هستم؟”
15Is it not lawful for me to do what I will with mine own? Is thine eye evil, because I am good?
16بنابراین اولین آخرین و آخرین اولین خواهند شد، زیراخوانده‌شدگان بسیارند و برگزیدگان کم.»
16So the last shall be first, and the first last: for many be called, but few chosen.
17و چون عیسی به اورشلیم می‌رفت، دوازده شاگرد خود را در اثنای راه به خلوت طلبیده بدیشان گفت:
17¶ And Jesus going up to Jerusalem took the twelve disciples apart in the way, and said unto them,
18«اینک به سوی اورشلیم می‌رویم و پسر انسان به روسای کهنه و کاتبان تسلیم کرده خواهد شد و حکم قتل او را خواهندداد،
18Behold, we go up to Jerusalem; and the Son of man shall be betrayed unto the chief priests and unto the scribes, and they shall condemn him to death,
19و او را به امت‌ها خواهند سپرد تا او رااستهزا کنند و تازیانه زنند و مصلوب نمایند و درروز سوم خواهد برخاست.»
19And shall deliver him to the Gentiles to mock, and to scourge, and to crucify him : and the third day he shall rise again.
20آنگاه مادر دو پسر زبدی با پسران خود نزدوی آمده و پرستش نموده، از او چیزی درخواست کرد.
20¶ Then came to him the mother of Zebedee’s children with her sons, worshipping him , and desiring a certain thing of him.
21بدو گفت: «چه خواهش داری؟» گفت: «بفرما تا این دو پسر من در ملکوت تو، یکی بر دست راست و دیگری بر دست چپ تو بنشینند.»
21And he said unto her, What wilt thou? She saith unto him, Grant that these my two sons may sit, the one on thy right hand, and the other on the left, in thy kingdom.
22عیسی در جواب گفت: «نمی دانید چه می‌خواهید. آیا می‌توانید از آن کاسه‌ای که من می‌نوشم، بنوشید و تعمیدی را که من می‌یابم، بیابید؟» بدو گفتند: «می‌توانیم.»
22But Jesus answered and said, Ye know not what ye ask. Are ye able to drink of the cup that I shall drink of, and to be baptized with the baptism that I am baptized with? They say unto him, We are able.
23ایشان را گفت: «البته از کاسه من خواهیدنوشید و تعمیدی را که من می‌یابم، خواهید یافت. لیکن نشستن به‌دست راست و چپ من، از آن من نیست که بدهم، مگر به کسانی که از جانب پدرم برای ایشان مهیا شده است.»
23And he saith unto them, Ye shall drink indeed of my cup, and be baptized with the baptism that I am baptized with: but to sit on my right hand, and on my left, is not mine to give, but it shall be given to them for whom it is prepared of my Father.
24اما چون آن ده شاگرد شنیدند، بر آن دوبرادر به دل رنجیدند.
24And when the ten heard it , they were moved with indignation against the two brethren.
25عیسی ایشان را پیش طلبیده، گفت: «آگاه هستید که حکام امت‌ها برایشان سروری می‌کنند و روسا بر ایشان مسلطند.
25But Jesus called them unto him , and said, Ye know that the princes of the Gentiles exercise dominion over them, and they that are great exercise authority upon them.
26لیکن در میان شما چنین نخواهد بود، بلکه هرکه در میان شما می‌خواهد بزرگ گردد، خادم شماباشد.
26But it shall not be so among you: but whosoever will be great among you, let him be your minister;
27و هرکه می‌خواهد در میان شما مقدم بود، غلام شما باشد.
27And whosoever will be chief among you, let him be your servant:
28چنانکه پسر انسان نیامدتا مخدوم شود بلکه تا خدمت کند و جان خود رادر راه بسیاری فدا سازد.»
28Even as the Son of man came not to be ministered unto, but to minister, and to give his life a ransom for many.
29و هنگامی که از اریحا بیرون می‌رفتند، گروهی بسیار از عقب او می‌آمدند.
29And as they departed from Jericho, a great multitude followed him.
30که ناگاه دومرد کور کنار راه نشسته، چون شنیدند که عیسی در گذر است، فریاد کرده، گفتند: «خداوندا، پسرداودا، بر ما ترحم کن!»
30¶ And, behold, two blind men sitting by the way side, when they heard that Jesus passed by, cried out, saying, Have mercy on us, O Lord, thou Son of David.
31و هر‌چند خلق ایشان را نهیب می‌دادند که خاموش شوند، بیشتر فریادکنان می‌گفتند: «خداوندا، پسر داودا، بر ما ترحم فرما!»
31And the multitude rebuked them, because they should hold their peace: but they cried the more, saying, Have mercy on us, O Lord, thou Son of David.
32پس عیسی ایستاده، به آواز بلند گفت: «چه می‌خواهید برای شما کنم؟»
32And Jesus stood still, and called them, and said, What will ye that I shall do unto you?
33به وی گفتند: «خداوندا، اینکه چشمان ما باز‌گردد!»
33They say unto him, Lord, that our eyes may be opened.
34پس عیسی ترحم نموده، چشمان ایشان را لمس نمودکه در ساعت بینا گشته، از عقب او روانه شدند.
34So Jesus had compassion on them , and touched their eyes: and immediately their eyes received sight, and they followed him.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.