متّی 20
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1«زیرا ملکوت آسمان صاحب‌خانه‌ای را ماند که بامدادان بیرون رفت تا عمله بجهت تاکستان خود به مزد بگیرد.
1The kingdom of heaven is like to an householder, who went out early in the morning to hire labourers into his vineyard.
2پس با عمله، روزی یک دینار قرار داده، ایشان را به تاکستان خود فرستاد.
2And having agreed with the labourers for a penny a day, he sent them into his vineyard.
3و قریب به ساعت سوم بیرون رفته، بعضی دیگر را در بازار بیکار ایستاده دید.
3And going about the third hour, he saw others standing in the market place idle.
4ایشان را نیز گفت: “شما هم به تاکستان بروید وآنچه حق شما است به شما می‌دهم.” پس رفتند.
4And he said to them: Go you also into my vineyard, and I will give you what shall be just.
5باز قریب به ساعت ششم و نهم رفته، همچنین کرد.
5And they went their way. And again he went out about the sixth and the ninth hour, and did in like manner.
6و قریب به ساعت یازدهم رفته، چند نفردیگر بیکار ایستاده یافت. ایشان را گفت: “از بهرچه تمامی روز در اینجا بیکار ایستاده‌اید؟”
6But about the eleventh hour he went out and found others standing, and he saith to them: Why stand you here all the day idle?
7گفتندش: “هیچ‌کس ما را به مزد نگرفت.” بدیشان گفت: “شما نیز به تاکستان بروید و حق خویش راخواهید یافت.”
7They say to him: Because no man hath hired us. He saith to them: Go you also into my vineyard.
8و چون وقت شام رسید، صاحب تاکستان به ناظر خود گفت: “مزدوران راطلبیده، از آخرین گرفته تا اولین مزد ایشان را اداکن.”
8And when evening was come, the lord of the vineyard saith to his steward: Call the labourers and pay them their hire, beginning from the last even to the first.
9پس یازده ساعتیان آمده، هر نفری دیناری یافتند.
9When therefore they were come, that came about the eleventh hour, they received every man a penny.
10و اولین آمده، گمان بردند که بیشترخواهند یافت. ولی ایشان نیز هر نفری دیناری یافتند.
10But when the first also came, they thought that they should receive more: and they also received every man a penny.
11اما چون گرفتند، به صاحب‌خانه شکایت نموده،
11And receiving it they murmured against the master of the house,
12گفتند که “این آخرین، یک ساعت کار کردند و ایشان را با ما که متحمل سختی و حرارت روز گردیده‌ایم مساوی ساخته‌ای؟”
12Saying: These last have worked but one hour, and thou hast made them equal to us, that have borne the burden of the day and the heats.
13او در جواب یکی از ایشان گفت: “ای رفیق بر تو ظلمی نکردم. مگر به دیناری با من قرار ندادی؟
13But he answering said to one of them: Friend, I do thee no wrong: didst thou not agree with me for a penny?
14حق خود را گرفته برو. می‌خواهم بدین آخری مثل تو دهم.
14Take what is thine, and go thy way: I will also give to this last even as to thee.
15آیا مرا جایز نیست که از مال خود آنچه خواهم بکنم؟ مگر چشم توبد است از آن رو که من نیکو هستم؟”
15Or, is it not lawful for me to do what I will? is thy eye evil, because I am good?
16بنابراین اولین آخرین و آخرین اولین خواهند شد، زیراخوانده‌شدگان بسیارند و برگزیدگان کم.»
16So shall the last be first, and the first last. For many are called, but few chosen.
17و چون عیسی به اورشلیم می‌رفت، دوازده شاگرد خود را در اثنای راه به خلوت طلبیده بدیشان گفت:
17And Jesus going up to Jerusalem, took the twelve disciples apart, and said to them:
18«اینک به سوی اورشلیم می‌رویم و پسر انسان به روسای کهنه و کاتبان تسلیم کرده خواهد شد و حکم قتل او را خواهندداد،
18Behold we go up to Jerusalem, and the Son of man shall be betrayed to the chief priests and the scribes, and they shall condemn him to death.
19و او را به امت‌ها خواهند سپرد تا او رااستهزا کنند و تازیانه زنند و مصلوب نمایند و درروز سوم خواهد برخاست.»
19And shall deliver him to the Gentiles to be mocked, and scourged, and crucified, and the third day he shall rise again.
20آنگاه مادر دو پسر زبدی با پسران خود نزدوی آمده و پرستش نموده، از او چیزی درخواست کرد.
20Then came to him the mother of the sons of Zebedee with her sons, adoring and asking something of him.
21بدو گفت: «چه خواهش داری؟» گفت: «بفرما تا این دو پسر من در ملکوت تو، یکی بر دست راست و دیگری بر دست چپ تو بنشینند.»
21Who said to her: What wilt thou? She saith to him: Say that these my two sons may sit, the one on thy right hand, and the other on thy left, in thy kingdom.
22عیسی در جواب گفت: «نمی دانید چه می‌خواهید. آیا می‌توانید از آن کاسه‌ای که من می‌نوشم، بنوشید و تعمیدی را که من می‌یابم، بیابید؟» بدو گفتند: «می‌توانیم.»
22And Jesus answering, said: You know not what you ask. Can you drink the chalice that I shall drink? They say to him: We can.
23ایشان را گفت: «البته از کاسه من خواهیدنوشید و تعمیدی را که من می‌یابم، خواهید یافت. لیکن نشستن به‌دست راست و چپ من، از آن من نیست که بدهم، مگر به کسانی که از جانب پدرم برای ایشان مهیا شده است.»
23He saith to them: My chalice indeed you shall drink; but to sit on my right or left hand, is not mine to give to you, but to them for whom it is prepared by my Father.
24اما چون آن ده شاگرد شنیدند، بر آن دوبرادر به دل رنجیدند.
24And the ten hearing it, were moved with indignation against the two brethren.
25عیسی ایشان را پیش طلبیده، گفت: «آگاه هستید که حکام امت‌ها برایشان سروری می‌کنند و روسا بر ایشان مسلطند.
25But Jesus called them to him, and said: You know that the princes of the Gentiles lord it over them; and they that are the greater, exercise power upon them.
26لیکن در میان شما چنین نخواهد بود، بلکه هرکه در میان شما می‌خواهد بزرگ گردد، خادم شماباشد.
26It shall not be so among you: but whosoever will be the greater among you, let him be your minister:
27و هرکه می‌خواهد در میان شما مقدم بود، غلام شما باشد.
27And he that will be first among you, shall be your servant.
28چنانکه پسر انسان نیامدتا مخدوم شود بلکه تا خدمت کند و جان خود رادر راه بسیاری فدا سازد.»
28Even as the Son of man is not come to be ministered unto, but to minister, and to give his life a redemption for many.
29و هنگامی که از اریحا بیرون می‌رفتند، گروهی بسیار از عقب او می‌آمدند.
29And when they went out from Jericho, a great multitude followed him.
30که ناگاه دومرد کور کنار راه نشسته، چون شنیدند که عیسی در گذر است، فریاد کرده، گفتند: «خداوندا، پسرداودا، بر ما ترحم کن!»
30And behold two blind men sitting by the way side, heard that Jesus passed by, and they cried out, saying: O Lord, thou son of David, have mercy on us.
31و هر‌چند خلق ایشان را نهیب می‌دادند که خاموش شوند، بیشتر فریادکنان می‌گفتند: «خداوندا، پسر داودا، بر ما ترحم فرما!»
31And the multitude rebuked them that they should hold their peace. But they cried out the more, saying: O Lord, thou son of David, have mercy on us.
32پس عیسی ایستاده، به آواز بلند گفت: «چه می‌خواهید برای شما کنم؟»
32And Jesus stood, and called them, and said: What will ye that I do to you?
33به وی گفتند: «خداوندا، اینکه چشمان ما باز‌گردد!»
33They say to him: Lord, that our eyes be opened.
34پس عیسی ترحم نموده، چشمان ایشان را لمس نمودکه در ساعت بینا گشته، از عقب او روانه شدند.
34And Jesus having compassion on them, touched their eyes. And immediately they saw, and followed him.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.