متّی 23
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1آنگاه عیسی آن جماعت و شاگردان خود را خطاب کرده،
1Then Jesus spoke to the multitudes and to his disciples,
2گفت: «کاتبان وفریسیان بر کرسی موسی نشسته‌اند.
2Saying: The scribes and the Pharisees have sitten on the chair of Moses.
3پس آنچه به شما گویند، نگاه دارید و به‌جا آورید، لیکن مثل اعمال ایشان مکنید زیرا می‌گویند ونمی کنند.
3All things therefore whatsoever they shall say to you, observe and do: but according to their works do ye not; for they say, and do not.
4زیرا بارهای گران و دشوار رامی بندند و بر دوش مردم می‌نهند و خودنمی خواهند آنها را به یک انگشت حرکت دهند.
4For they bind heavy and insupportable burdens, and lay them on men’s shoulders; but with a finger of their own they will not move them.
5و همه کارهای خود را می‌کنند تا مردم، ایشان را ببینند. حمایلهای خود را عریض و دامنهای قبای خود را پهن می‌سازند،
5And all their works they do for to be seen of men. For they make their phylacteries broad, and enlarge their fringes.
6و بالا نشستن درضیافتها و کرسیهای صدر در کنایس را دوست می‌دارند،
6And they love the first places at feasts, and the first chairs in the synagogues,
7و تعظیم در کوچه‌ها را و اینکه مردم ایشان را آقا آقا بخوانند.
7And salutations in the market place, and to be called by men, Rabbi.
8لیکن شماآقا خوانده مشوید، زیرا استاد شما یکی است یعنی مسیح و جمیع شما برادرانید.
8But be not you called Rabbi. For one is your master; and all you are brethren.
9و هیچ‌کس را بر زمین، پدر خود مخوانید زیرا پدر شمایکی است که در آسمان است.
9And call none your father upon earth; for one is your father, who is in heaven.
10و پیشواخوانده مشوید، زیرا پیشوای شما یکی است یعنی مسیح.
10Neither be ye called masters; for one is you master, Christ.
11و هر‌که از شما بزرگتر باشد، خادم شما بود.
11He that is the greatest among you shall be your servant.
12و هر‌که خود را بلند کند، پست گردد و هر‌که خود را فروتن سازد سرافرازگردد.
12And whosoever shall exalt himself shall be humbled: and he that shall humble himself shall be exalted.
13وای بر شما‌ای کاتبان و فریسیان ریاکار که در ملکوت آسمان را به روی مردم می‌بندید، زیراخود داخل آن نمی شوید و داخل‌شوندگان را ازدخول مانع می‌شوید.
13But woe to you scribes and Pharisees, hypocrites; because you shut the kingdom of heaven against men, for you yourselves do not enter in; and those that are going in, you suffer not to enter.
14وای بر شما‌ای کاتبان وفریسیان ریاکار، زیرا خانه های بیوه‌زنان رامی بلعید و از روی ریا نماز را طویل می‌کنید؛ ازآنرو عذاب شدیدتر خواهید یافت.
14Woe to you scribes and Pharisees, hypocrites: because you devour the houses of widows, praying long prayers. For this you shall receive the greater judgment.
15وای برشما‌ای کاتبان و فریسیان ریاکار، زیرا که بر و بحررا می‌گردید تا مریدی پیدا کنید و چون پیدا شداو را دو مرتبه پست‌تر از خود، پسر جهنم می‌سازید!
15Woe to you scribes and Pharisees, hypocrites; because you go round about the sea and the land to make one proselyte; and when he is made, you make him the child of hell twofold more than yourselves.
16وای بر شما‌ای راهنمایان کور که می‌گویید “هر‌که به هیکل قسم خورد باکی نیست لیکن هر‌که به طلای هیکل قسم خورد باید وفاکند.”
16Woe to you blind guides, that say, Whosoever shall swear by the temple, it is nothing; but he that shall swear by the gold of the temple, is a debtor.
17ای نادانان و نابینایان، آیا کدام افضل است؟ طلا یا هیکلی که طلا را مقدس می‌سازد؟
17Ye foolish and blind; for whether is greater, the gold, or the temple that sanctifieth the gold?
18“و هر‌که به مذبح قسم خورد باکی نیست لیکن هر‌که به هدیه‌ای که بر آن است قسم خورد، بایدادا کند.”
18And whosoever shall swear by the altar, it is nothing; but whosoever shall swear by the gift that is upon it, is a debtor.
19ای جهال و کوران، کدام افضل است؟ هدیه یا مذبح که هدیه را تقدیس می‌نماید؟
19Ye blind: for whether is greater, the gift, or the altar that sanctifieth the gift?
20پس هر‌که به مذبح قسم خورد، به آن و به هرچه بر آن است قسم خورده است؛
20He therefore that sweareth by the altar, sweareth by it, and by all things that are upon it:
21و هر‌که به هیکل قسم خورد، به آن و به او که در آن ساکن است، قسم خورده است؛
21And whosoever shall swear by temple, sweareth by it, and by him that dwelleth in it:
22و هر‌که به آسمان قسم خورد، به کرسی خدا و به او که بر آن نشسته است، قسم خورده باشد.
22And he that sweareth by heaven, sweareth by the throne of God, and by him that sitteth thereon.
23وای بر شما‌ای کاتبان و فریسیان ریاکار که نعناع و شبت و زیره را عشر می‌دهید و اعظم احکام شریعت، یعنی عدالت و رحمت و ایمان را ترک کرده‌اید! می‌بایست آنها را به‌جا آورده، اینها را نیز ترک نکرده باشید.
23Woe to you scribes and Pharisees, hypocrites; because you tithe mint, and anise, and cummin, and have left the weightier things of the law; judgment, and mercy, and faith. These things you ought to have done, and not to leave those undone.
24ای رهنمایان کورکه پشه را صافی می‌کنید و شتر را فرو می‌برید!
24Blind guides, who strain out a gnat, and swallow a camel.
25وای بر شما‌ای کاتبان و فریسیان ریاکار، از آن رو که بیرون پیاله و بشقاب را پاک می‌نمایید ودرون آنها مملو از جبر و ظلم است.
25Woe to you scribes and Pharisees, hypocrites; because you make clean the outside of the cup and of the dish, but within you are full of rapine and uncleanness.
26ای فریسی کور، اول درون پیاله و بشقاب را طاهرساز تا بیرونش نیز طاهر شود!
26Thou blind Pharisee, first make clean the inside of the cup and of the dish, that the outside may become clean.
27وای بر شما‌ای کاتبان و فریسیان ریاکار که چون قبور سفید شده می‌باشید که از بیرون، نیکو می‌نماید لیکن درون آنها از استخوانهای مردگان و سایر نجاسات پراست!
27Woe to you scribes and Pharisees, hypocrites; because you are like to whited sepulchres, which outwardly appear to men beautiful, but within are full of dead men’s bones, and of all filthiness.
28همچنین شما نیز ظاهر به مردم عادل می‌نمایید، لیکن باطن از ریاکاری و شرارت مملوهستید.
28So you also outwardly indeed appear to men just; but inwardly you are full of hypocrisy and iniquity.
29وای بر شما‌ای کاتبان و فریسیان ریاکار که قبرهای انبیا را بنا می‌کنید و مدفنهای صادقان رازینت می‌دهید،
29Woe to you scribes and Pharisees, hypocrites; that build the sepulchres of the prophets, and adorn the monuments of the just,
30و می‌گویید: “اگر در ایام پدران خود می‌بودیم، در ریختن خون انبیا با ایشان شریک نمی شدیم!”
30And say: If we had been in the days of our Fathers, we would not have been partakers with them in the blood of the prophets.
31پس بر خود شهادت می‌دهید که فرزندان قاتلان انبیا هستید.
31Wherefore you are witnesses against yourselves, that you are the sons of them that killed the prophets.
32پس شما پیمانه پدران خود را لبریز کنید!
32Fill ye up then the measure of your fathers.
33ای ماران و افعی‌زادگان! چگونه از عذاب جهنم فرارخواهید کرد؟
33You serpents, generation of vipers, how will you flee from the judgment of hell?
34لهذا الحال انبیا و حکماء وکاتبان نزد شما می‌فرستم و بعضی را خواهیدکشت و به دار خواهید کشید و بعضی را درکنایس خود تازیانه زده، از شهر به شهر خواهیدراند،
34Therefore behold I send to you prophets, and wise men, and scribes: and some of them you will put to death and crucify, and some you will scourge in your synagogues, and persecute from city to city:
35تا همه خونهای صادقان که بر زمین ریخته شد بر شما وارد آید، از خون هابیل صدیق تا خون زکریا ابن برخیا که او را در میان هیکل ومذبح کشتید.
35That upon you may come all the just blood that hath been shed upon the earth, from the blood of Abel the just, even unto the blood of Zacharias the son of Barachias, whom you killed between the temple and the altar.
36هرآینه به شما می‌گویم که این همه بر این طایفه خواهد آمد!
36Amen I say to you, all these things shall come upon this generation.
37«ای اورشلیم، اورشلیم، قاتل انبیا وسنگسار کننده مرسلان خود! چند مرتبه‌خواستم فرزندان تو را جمع کنم، مثل مرغی که جوجه های خود را زیر بال خود جمع می‌کند ونخواستید!
37Jerusalem, Jerusalem, thou that killest the prophets, and stonest them that are sent unto thee, how often would I have gathered together thy children, as the hen doth gather her chickens under her wings, and thou wouldest not?
38اینک خانه شما برای شما ویران گذارده می‌شود.
38Behold, you house shall be left to you, desolate.
39زیرا به شما می‌گویم از این پس مرا نخواهید دید تا بگویید مبارک است او که به نام خداوند می‌آید.»
39For I say to you, you shall not see me henceforth till you say: Blessed is he that cometh in the name of the Lord.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.