متّی 23
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1آنگاه عیسی آن جماعت و شاگردان خود را خطاب کرده،
1Then spake Jesus to the multitude, and to his disciples,
2گفت: «کاتبان وفریسیان بر کرسی موسی نشسته‌اند.
2Saying, The scribes and the Pharisees sit in Moses’ seat:
3پس آنچه به شما گویند، نگاه دارید و به‌جا آورید، لیکن مثل اعمال ایشان مکنید زیرا می‌گویند ونمی کنند.
3All therefore whatsoever they bid you observe, that observe and do; but do not ye after their works: for they say, and do not.
4زیرا بارهای گران و دشوار رامی بندند و بر دوش مردم می‌نهند و خودنمی خواهند آنها را به یک انگشت حرکت دهند.
4For they bind heavy burdens and grievous to be borne, and lay them on men’s shoulders; but they themselves will not move them with one of their fingers.
5و همه کارهای خود را می‌کنند تا مردم، ایشان را ببینند. حمایلهای خود را عریض و دامنهای قبای خود را پهن می‌سازند،
5But all their works they do for to be seen of men: they make broad their phylacteries, and enlarge the borders of their garments,
6و بالا نشستن درضیافتها و کرسیهای صدر در کنایس را دوست می‌دارند،
6And love the uppermost rooms at feasts, and the chief seats in the synagogues,
7و تعظیم در کوچه‌ها را و اینکه مردم ایشان را آقا آقا بخوانند.
7And greetings in the markets, and to be called of men, Rabbi, Rabbi.
8لیکن شماآقا خوانده مشوید، زیرا استاد شما یکی است یعنی مسیح و جمیع شما برادرانید.
8But be not ye called Rabbi: for one is your Master, even Christ; and all ye are brethren.
9و هیچ‌کس را بر زمین، پدر خود مخوانید زیرا پدر شمایکی است که در آسمان است.
9And call no man your father upon the earth: for one is your Father, which is in heaven.
10و پیشواخوانده مشوید، زیرا پیشوای شما یکی است یعنی مسیح.
10Neither be ye called masters: for one is your Master, even Christ.
11و هر‌که از شما بزرگتر باشد، خادم شما بود.
11But he that is greatest among you shall be your servant.
12و هر‌که خود را بلند کند، پست گردد و هر‌که خود را فروتن سازد سرافرازگردد.
12And whosoever shall exalt himself shall be abased; and he that shall humble himself shall be exalted.
13وای بر شما‌ای کاتبان و فریسیان ریاکار که در ملکوت آسمان را به روی مردم می‌بندید، زیراخود داخل آن نمی شوید و داخل‌شوندگان را ازدخول مانع می‌شوید.
13¶ But woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye shut up the kingdom of heaven against men: for ye neither go in yourselves , neither suffer ye them that are entering to go in.
14وای بر شما‌ای کاتبان وفریسیان ریاکار، زیرا خانه های بیوه‌زنان رامی بلعید و از روی ریا نماز را طویل می‌کنید؛ ازآنرو عذاب شدیدتر خواهید یافت.
14Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye devour widows’ houses, and for a pretence make long prayer: therefore ye shall receive the greater damnation.
15وای برشما‌ای کاتبان و فریسیان ریاکار، زیرا که بر و بحررا می‌گردید تا مریدی پیدا کنید و چون پیدا شداو را دو مرتبه پست‌تر از خود، پسر جهنم می‌سازید!
15Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye compass sea and land to make one proselyte, and when he is made, ye make him twofold more the child of hell than yourselves.
16وای بر شما‌ای راهنمایان کور که می‌گویید “هر‌که به هیکل قسم خورد باکی نیست لیکن هر‌که به طلای هیکل قسم خورد باید وفاکند.”
16Woe unto you, ye blind guides, which say, Whosoever shall swear by the temple, it is nothing; but whosoever shall swear by the gold of the temple, he is a debtor!
17ای نادانان و نابینایان، آیا کدام افضل است؟ طلا یا هیکلی که طلا را مقدس می‌سازد؟
17Ye fools and blind: for whether is greater, the gold, or the temple that sanctifieth the gold?
18“و هر‌که به مذبح قسم خورد باکی نیست لیکن هر‌که به هدیه‌ای که بر آن است قسم خورد، بایدادا کند.”
18And, Whosoever shall swear by the altar, it is nothing; but whosoever sweareth by the gift that is upon it, he is guilty.
19ای جهال و کوران، کدام افضل است؟ هدیه یا مذبح که هدیه را تقدیس می‌نماید؟
19Ye fools and blind: for whether is greater, the gift, or the altar that sanctifieth the gift?
20پس هر‌که به مذبح قسم خورد، به آن و به هرچه بر آن است قسم خورده است؛
20Whoso therefore shall swear by the altar, sweareth by it, and by all things thereon.
21و هر‌که به هیکل قسم خورد، به آن و به او که در آن ساکن است، قسم خورده است؛
21And whoso shall swear by the temple, sweareth by it, and by him that dwelleth therein.
22و هر‌که به آسمان قسم خورد، به کرسی خدا و به او که بر آن نشسته است، قسم خورده باشد.
22And he that shall swear by heaven, sweareth by the throne of God, and by him that sitteth thereon.
23وای بر شما‌ای کاتبان و فریسیان ریاکار که نعناع و شبت و زیره را عشر می‌دهید و اعظم احکام شریعت، یعنی عدالت و رحمت و ایمان را ترک کرده‌اید! می‌بایست آنها را به‌جا آورده، اینها را نیز ترک نکرده باشید.
23Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye pay tithe of mint and anise and cummin, and have omitted the weightier matters of the law, judgment, mercy, and faith: these ought ye to have done, and not to leave the other undone.
24ای رهنمایان کورکه پشه را صافی می‌کنید و شتر را فرو می‌برید!
24Ye blind guides, which strain at a gnat, and swallow a camel.
25وای بر شما‌ای کاتبان و فریسیان ریاکار، از آن رو که بیرون پیاله و بشقاب را پاک می‌نمایید ودرون آنها مملو از جبر و ظلم است.
25Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye make clean the outside of the cup and of the platter, but within they are full of extortion and excess.
26ای فریسی کور، اول درون پیاله و بشقاب را طاهرساز تا بیرونش نیز طاهر شود!
26Thou blind Pharisee, cleanse first that which is within the cup and platter, that the outside of them may be clean also.
27وای بر شما‌ای کاتبان و فریسیان ریاکار که چون قبور سفید شده می‌باشید که از بیرون، نیکو می‌نماید لیکن درون آنها از استخوانهای مردگان و سایر نجاسات پراست!
27Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye are like unto whited sepulchres, which indeed appear beautiful outward, but are within full of dead men’s bones, and of all uncleanness.
28همچنین شما نیز ظاهر به مردم عادل می‌نمایید، لیکن باطن از ریاکاری و شرارت مملوهستید.
28Even so ye also outwardly appear righteous unto men, but within ye are full of hypocrisy and iniquity.
29وای بر شما‌ای کاتبان و فریسیان ریاکار که قبرهای انبیا را بنا می‌کنید و مدفنهای صادقان رازینت می‌دهید،
29Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! because ye build the tombs of the prophets, and garnish the sepulchres of the righteous,
30و می‌گویید: “اگر در ایام پدران خود می‌بودیم، در ریختن خون انبیا با ایشان شریک نمی شدیم!”
30And say, If we had been in the days of our fathers, we would not have been partakers with them in the blood of the prophets.
31پس بر خود شهادت می‌دهید که فرزندان قاتلان انبیا هستید.
31Wherefore ye be witnesses unto yourselves, that ye are the children of them which killed the prophets.
32پس شما پیمانه پدران خود را لبریز کنید!
32Fill ye up then the measure of your fathers.
33ای ماران و افعی‌زادگان! چگونه از عذاب جهنم فرارخواهید کرد؟
33Ye serpents, ye generation of vipers, how can ye escape the damnation of hell?
34لهذا الحال انبیا و حکماء وکاتبان نزد شما می‌فرستم و بعضی را خواهیدکشت و به دار خواهید کشید و بعضی را درکنایس خود تازیانه زده، از شهر به شهر خواهیدراند،
34¶ Wherefore, behold, I send unto you prophets, and wise men, and scribes: and some of them ye shall kill and crucify; and some of them shall ye scourge in your synagogues, and persecute them from city to city:
35تا همه خونهای صادقان که بر زمین ریخته شد بر شما وارد آید، از خون هابیل صدیق تا خون زکریا ابن برخیا که او را در میان هیکل ومذبح کشتید.
35That upon you may come all the righteous blood shed upon the earth, from the blood of righteous Abel unto the blood of Zacharias son of Barachias, whom ye slew between the temple and the altar.
36هرآینه به شما می‌گویم که این همه بر این طایفه خواهد آمد!
36Verily I say unto you, All these things shall come upon this generation.
37«ای اورشلیم، اورشلیم، قاتل انبیا وسنگسار کننده مرسلان خود! چند مرتبه‌خواستم فرزندان تو را جمع کنم، مثل مرغی که جوجه های خود را زیر بال خود جمع می‌کند ونخواستید!
37O Jerusalem, Jerusalem, thou that killest the prophets, and stonest them which are sent unto thee, how often would I have gathered thy children together, even as a hen gathereth her chickens under her wings, and ye would not!
38اینک خانه شما برای شما ویران گذارده می‌شود.
38Behold, your house is left unto you desolate.
39زیرا به شما می‌گویم از این پس مرا نخواهید دید تا بگویید مبارک است او که به نام خداوند می‌آید.»
39For I say unto you, Ye shall not see me henceforth, till ye shall say, Blessed is he that cometh in the name of the Lord.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.